Krishna Levy

Componist

Krishna Levy is componist.
Er zijn 18 films gevonden.

Dancing in Jaffa

2013 | Documentaire

Verenigde Staten 2013. Documentaire van Hilla Medalia.

Le système de Ponzi

2014 | Biografie, Drama

Frankrijk 2014. Biografie van Dante Desarthe. Met o.a. Scali Delpeyrat, Céline Milliat-Baumgartner, Elisabeth Mazev en Gérard Watkins.

De Italiaanse immigrant Carlo (later Charles geheten) Ponzi kwam rond de vorige eeuwwisseling naar Amerika en werd in de jaren twintig in Boston een van de meest succesvolle ondernemers. Hoe? Via een frauduleus systeem waarmee hij klanten waardeloze aandelen verkocht. Regisseur Desarthe vermengt in deze televisiefilm nieuw filmmateriaal met fraaie zwart-wit archiefbeelden voor een fascinerend portret van de man die waarschijnlijk duizenden mensen geld ontfutselde, en een inspiratie zou vormen voor de wegens 'Ponzifraude' in 2009 veroordeelde belegger Bernie Madoff.

Lanester

2013 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 2013. Misdaad van Franck Mancuso. Met o.a. Richard Berry, Hippolyte Girardot, Bruno Salomone en Emma de Caunes.

In Parijs worden lijken gevonden met een lugubere overeenkomst: hun ogen ontbreken. Getroebleerd rechercheur Éric Lanester zit op de zaak, maar verliest zelf zijn gezichtsvermogen. Die nogal boude plotvondst geeft deze zoveelste seriemoordenaarsgruwel tenminste een originele invalshoek, al is er te weinig diepgang voor een extra dramalaag. Karakterhoofd Berry overtuigt in de titelrol, De Caunes roert haar mondje als lesbische taxichauffeur in roodleren jekkie. Eerste telethriller in reeks van drie naar de Lanester-misdaadromans van Françoise Guérin. Dit deel is gebaseerd op À la vue, à la mort (2007).

1, 2, 3 voleurs

2011 | Misdaad

Frankrijk 2011. Misdaad van Gilles Mimouni. Met o.a. Nicolas Cazalé, Isabelle Carré, Olivier Sitruk, Reda Kateb en Féodor Atkine.

Het leven van koerier Luis is een meervoudige anticlimax, dus gaat hij er met de geldtransportwagen en vijf miljoen van tussen. Zijn oude vrienden Emma en Sam, allebei jurist, zien zich voor een dilemma geplaatst. Voor tv gedraaide misdaadfilm met romantisch tintje komt niet in de buurt van Mimouni's prachtige L'appartement, maar amuseert niettemin. Dat is vooral te danken aan Cazalé en de snoezige Carré. Onbedoeld heeft de productie analogieën met de werkelijkheid: de Frans-Servische geldkoerier Tony Musulin haalde met eenzelfde stunt in november 2009 de internationale media.

Je l'aimais

2009 | Romantisch drama

Frankrijk/Italië/België 2009. Romantisch drama van Zabou Breitman. Met o.a. Daniel Auteuil, Florence Loiret Caille, Marie-Josée Croze en Christiane Millet.

Met Se souvenir des belles choses startte actrice Breitman, jarenlang kortweg als Zabou bekend uit voornamelijk lichtvoetig werk, in 2001 een parallelle carrière als scenarist-regisseur. Melancholie bepaalt de toon van haar eigen films, met het verloren of gemiste geluk als hoofdthema. Wondermooi harmonieert haar ingetogen mise-en-scène hier met Auteuils speelstijl. Als de emotioneel gereserveerde succesdirecteur Pierre tracht hij schoondochter Chloé (Loiret Caille) te troosten. Hij vertelt Chloé, ontredderd nadat haar echtgenoot haar heeft verlaten, over zijn eigen verloren grote liefde twintig jaar eerder. Stemmige, onthaaste verfilming overstijgt Anna Gavalda's semi-autobiografische roman die als scenariobasis diende.

Le nouveau protocole

2008 | Thriller

Frankrijk 2008. Thriller van Thomas Vincent. Met o.a. Clovis Cornillac, Marie-Josée Croze, Dominique Reymond, Gilles Cohen en Stéphane Hillel.

Klassieke paranoia-thriller van Franse makelij, over een eenzame boswachter (Cornillac) die het fatale auto-ongeluk van zijn tienerzoon onderzoekt. Hij was het slachtoffer van een medisch experiment, zo wordt hem ingefluisterd door andersglobaliste en samenzweringsexpert Diane (Croze), en samen hakken ze zich een weg richting de top van de farmaceutische industrie. Dat de plot zich richting de energieke finale nogal eens in ongeloofwaardige bochten wringt valt regisseur-scenarist Vincent te verwijten, maar tegelijkertijd blijft het precies lang genoeg gissen naar de waarheid.

Contre-enquête

2007 | Misdaad

Frankrijk 2007. Misdaad van Franck Mancuso. Met o.a. Jean Dujardin, Laurent Lucas en Agnès Blanchot.

Inspecteur Malinowski (Dujardin) is getrouwd met anesthesiste Claire (Blanchot), ze hebben een negenjarig dochtertje. Op een dag wordt hij met spoed naar het bureau geroepen, als hij terugkomt is zijn dochter verkracht en vermoord. Een dader is snel gevonden en, dankzij een bekentenis, veroordeeld. Maar heeft hij het wel gedaan? De twijfels van Malinowski vallen niet in goede aarde bij zijn collega's en nog minder bij zijn vrouw. Realistische en subtiele politiefilm, waarvoor regisseur Mancuso wellicht uit zijn eigen twintigjarige politiecarrière putte.

The Fall

2006 | Fantasy, Drama, Avonturenfilm

Verenigde Staten/India 2006. Fantasy van Tarsem Singh. Met o.a. Catinca Untaru, Lee Pace, Justine Waddell, Kim Uylenbroek en Aiden Lithgow.

In een ziekenhuis sluit patiëntje Alexandria (Untaru) vriendschap met een verongelukte stuntman (Pace). Hij vertelt haar een spannend verhaal over vijf helden die het opnemen tegen een aartsschurk, in ruil moet zij voor hem morfine stelen uit de ziekenhuisapotheek. Singh (The Cell) laat het verhaal zien zoals Alexandria het zich voorstelt, met oogverblindend resultaat, dankzij de schitterende locaties in achttien landen, het mooie production design en fraai camerawerk. Dankzij het prima spel van de jonge Untaru krijgt de film ook nog eens een warm, kloppend hart.

La noche de los girasoles

2006 | Drama

Spanje/Frankrijk/Portugal 2006. Drama van Jorge Sánchez-Cabezudo. Met o.a. Carmelo Gómez, Judith Diakhate, Celso Bugallo, Manuel Morón en Mariano Alameda.

In een Spaans bergdorpje wordt een jonge vrouw verkracht en vermoord. Al snel is duidelijk wie de dader is. De gruweldaad zet een keten van steeds grimmiger gebeurtenissen in gang. Regisseur en scenarioschrijver Jorge Sánchez-Cabezudo gaf zijn speelfilmdebuut de vorm van een zesluik, waarin het verhaal steeds vanuit een wisselend perspectief wordt verteld. Het is knap hoe de regisseur de spanning langzaam opbouwt, terwijl de dader van meet af aan bekend is, maar de film wordt gaandeweg wel erg zwartgallig.

8 femmes

2002 | Misdaad, Drama, Thriller, Komedie, Muziek

Frankrijk/Italië 2002. Misdaad van François Ozon. Met o.a. Catherine Deneuve, Isabelle Huppert, Emmanuelle Béart, Fanny Ardant en Virginie Ledoyen.

Nee maar, wat een groot voorrecht om Franse diva's van drie generaties tezamen aan het werk te zien! En dat is niet het enige magnifieke dat scenarist-regisseur Ozon (Sous le sable) ons biedt. Zijn film is een whodunnit-soap die de jaren vijftig terughaalt met opzettelijke nepsneeuw en oogverblindende neonkleuren. Hoe Ozon het flikt is een raadsel, maar zelfs de liedjes die de personages zingen krijgen een min of meer logische plaats op zijn wonderbaarlijke toneel. Een moord op de enige man in de film moet daar opgelost worden. Is de koele Gaby (Deneuve) de dader, of haar maffe zus (Huppert), of toch de arrogante dienstmeid (Béart)?

Un jeu d'enfants

2001 | Horror, Fantasy

Frankrijk 2001. Horror van Laurent Tuel. Met o.a. Karin Viard, Charles Berling, Ludivine Sagnier, Camille Vatel en Alexandre Bongibault.

Marianne (Viard) en Jacques (Berling) wonen met hun kinderen, Aude (Vatel) en Julien (Bongibault) in een ruim, oud appartement in het dertiende arrondissement (in de buurt van Montparnasse), dat Marianne van haar ouders ge[KA3]erfd heeft. Ze hebben ook nog een huis aan zee. Jacques heeft een goede baan en onlangs promotie gemaakt. Marianne maakt vertalingen en Daphn[KA1]ee (Sagnier) zorgt voor de kinderen als Marianne werkt. Op een avond wordt er gebeld, net als de kinderen in bad zijn, en een bejaard stel staat voor de deur. Het zijn meneer (Julien) en mevrouw Worms (Gourary), die vertellen dat ze broer en zus zijn en ooit hun prille jeugd in het appartement hebben doorgebracht. Ze wonen buiten Parijs en willen van de gelegenheid profiteren om de woning nog eens te zien. Marianne leidt ze rond, maar tijdens de visite gaat de telefoon. Daarna zijn ze verdwenen. Vervolgens gebeuren er hele vreemde beangstigende dingen: Daphnée hangt zich op, Jacques ontsteekt in woede op kantoor, wordt geschorst en later ontslagen. De kinderen gedragen zich bizar en Marianne voelt zich door hen bedreigd. Volgens de politie is het onmogelijk dat broer en zus Worms langs zijn gekomen, want ze zijn al jaren dood. Jacques zit thuis en moet eigenlijk behandeld worden in een speciale kliniek, maar Marianne wil nog maar één ding: weg uit de stad en naar het huis aan zee. Deze sfeervolle, enge B-film heeft een open einde, zodat de deur wijd open staat voor een vervolg. Het spel van de hoofdrollen is goed, al heb je in het begin al heel gauw door dat er iets niet pluis is met broer en zus Worms. De muziek van Krishna Levy verhoogt de spanning. Het onderhoudende scenario van regisseur Tuel en Constance Verluca zit vol onverwachte gebeurtenissen. De film werd geproduceerd voor ruim één miljoen euro en kwam in Frankrijk door het bioscoopbezoek min of meer uit de kosten. Het camerawerk is van Denis Rouden.

Quand on sera grand

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Renaud Cohen. Met o.a. Mathieu Demy, Amira Casar, Maurice Bénichou, Louise Bénazéraf en Marie Payen.

Simon (Demy), begin dertig, schrijft voor een vakblad voor de tabaksindustrie (een gedoemde markt in Europa). Zijn vriendin Christine (El Zein) lijkt niet in verwachting te raken en dat maakt Simon onrustig. Hij wil nakomelingen voor het te laat is. Zijn vrienden Fabrice (Boisselier), Roche (Bonicatto) en L[KA1]ea (Payen) lijken meer geluk te hebben. Simon is gesteld op zijn grootmoeder (B[KA1]en[KA1]ezaref), maar zij raakt de kluts kwijt en sterft, tot Simons grote verdriet. Alleenstaand buurvrouwtje Claire (Casar) is in verwachting, maar is niet blij. Simon begrijpt niet goed waarom; ze zou toch alle redenen moeten hebben om gelukkig te zijn? Zijn joodse vader Isaac (Bénichou) is psychiater, maar ze hebben een relatie die op rivaliteit gebaseerd is. Simon heeft het voordeel van de jeugd. Cohen's eersteling is een Woody Allen-achtige comedy, die Woody allang niet meer maakt, met een Frans sausje. Toch is het vermakelijk en aardig gedaan, mede dankzij de behoorlijke spelprestaties. Het scenario van regisseur Cohen en Eric Veniard is redelijk ondiep, maar er valt soms best te lachen. Liep twee weken in de Franse bioscoop en moest genoegen nemen met minder dan vijftigduizend bezoekers - dat is weinig; zouden de Fransen dan toch massaal anti-semiet zijn? Wij houden het er eerder op dat ze de rolprent niet begrijpen of onderschatten. Het camerawerk is van Pierre Milon.

Cours toujours

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Dante Desarthe. Met o.a. Rona Hartner, Isaac Sharry, Marie Desgranges, Gilbert Levy en Emmanuelle Devos.

De film is gesitueerd tijdens het bezoek van de paus aan Parijs in augustus 1997. Het wemelt in de Franse hoofdstad van de jonge enthousiaste rooms-katholieke gelovigen. Jonas (Sibony), een jonge joodse vader van 23, moet zijn pas geboren zoontje laten besnijden. Volgens de thora moet hij de voorhuid binnen drie dagen begraven. Op zoek naar een geschikte plek, krijgt hij veel pech en ontmoet hij Nina (Hartner), een Roemeens meisje, dat haar vaderland ontvlucht is en een trouwe aanhangster van de paus is. De film is bedoeld als een gelijkenis met het bijbelse verhaal van Jonas en de Walvis - het wordt in de film best consequent doorgetrokken middels een vrieswagen, maar de rolprent bevat te veel dwaalsporen, kluchtige gebeurtenissen die nauwelijks leuk zijn, en is verwarrend door onnodige subplots, zodat uiteindelijk de verveling toeslaat. Het spel van Sibony en Hartner is daarentegen heel enthousiast. De boodschap om de moed en het vertrouwen niet te verliezen gaat ten onder aan de goede bedoelingen. Het scenario is van regisseur Desarthe, Agnès Desarthe en Fabrice Guez. Het camerawerk is van Laurent Machuel.

Ali Zaoua, prince de la rue

2000 | Drama, Familiefilm, Jeugdfilm

Marokko/Tunesië/Frankrijk/België 2000. Drama van Nabil Ayouch. Met o.a. Mounïm Kbab, Mustapha Hansali, Hicham Moussoune, Abdelhak Zhayra en Saïd Taghmaoui.

Aan de rafelrand van Casablanca fantaseren vier door lijm en sigaretten benevelde straatkinderen over een zonnige toekomst. Als één van hen wordt gedood door een jeugdbende nemen de resterende drie zich voor om hem een prinselijke begrafenis te geven. Tijdens de moeizame voorbereidingen ontdekken de jongens de zin van hun eigen bestaan. Regisseur Ayouch loodste zijn verbluffend overtuigende kindacteurs - allen echte straatkinderen - door een magisch verhaal temidden van zonovergoten ellende waarbij de sentimentaliteit niet werd geschuwd. Ali Zaoua, prince de la rue viel in de prijzen op ruim veertig internationale filmfestivals.

Karnaval

1998 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/België/Duitsland 1998. Drama van Thomas Vincent. Met o.a. Sylvie Testud, Amar Ben Abdallah, Clovis Cornillac, Martine Godart en Jean-Paul Rouve.

Een Franse jongeman van Noord-Afrikaanse afkomst die Duinkerken wil verlaten om in Marseille zijn heil te zoeken, komt terecht in de plaatselijke carnavalsfestiviteiten. Wanneer hij voorzichtig iets begint met een getrouwde jonge vrouw die allerminst tevreden is met haar agressieve dronkaard van een echtgenoot, ontstaan er problemen. Aan het eind van de film zijn tenminste drie levens veranderd. Regisseur Vincent, die in Berlijn een Gouden Beer-nominatie kreeg voor zijn eerste lange speelfilm, schetst een fascinerend contrast tussen de grauwe sfeer in de Franse havenplaats en de kleurrijke, uitbundige kostuums waarmee de bewoners hun nauwelijks opwekkende bestaan op afstand proberen te houden. Temidden van de feestgangers, die zich drinkend en hossend gedurende korte tijd kunnen voordoen als iemand anders, valt deze werkelijke buitenstaander (Ben Abdallah) onmiddellijk op. Geholpen door het fraaie camerawerk van Dominique Bouilleret brengt Vincent die spanning trefzeker in beeld en maakt goed gebruik van de prima hoofdrolspelers, de in eigen land drukbezette Testud (La captive) en de debuterende Ben Abdallah.

Nettoyage à sec

1997 | Drama

Frankrijk/Spanje 1997. Drama van Anne Fontaine. Met o.a. Miou-Miou, Charles Berling, Stanislas Merhar, Mathilde Seigner en Nanou Meister.

Nicole (Miou-Miou) en Jean-Marie (Charles Berling) Kunstler hebben na vijftien jaar samenzijn een uitgebluste relatie. Een erotisch optreden van de 'Koninginnen van de Nacht' Loic (Stanislas Merhar) en Marilyn (Mathilde Seigner) brengt daarin verandering. De vier vatten een vriendschap op en een nieuw soort erotiek ontwaakt voor de Kunstlers. Het spel is meeslepend realistisch en het script won de hoofdprijs in Venetië, maar men moet wel tegen tergende opbouw en spanning kunnen om dit drama te kunnen waarderen.

Artemisia

1997 | Romantiek, Historische film, Drama, Biografie

Frankrijk/Italië/Duitsland 1997. Romantiek van Agnès Merlet en Agnes Merlet. Met o.a. Valentina Cervi, Michel Serrault, Miki Manojlovic, Brigitte Catillon en Emmanuelle Devos.

Artemisia Gentileschi (1593-1653) was de eerste vrouwelijke schilder die in de kunstgeschiedenis wordt vermeld. Merlet schetst een prachtig beeld van haar strijd tegen de gevestigde mannelijke orde, haar worsteling om te mogen schilderen en haar onstuimige relatie met leraar Agostino Tassi. Cervi is sprankelend als Artemisia en doet met haar natuurlijke charme niet onder voor landgenoten als Juliette Binoche en Emmanuelle Béart. (VM/VPRO Gids)

Fast

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Dante Desarthe. Met o.a. Frédéric Gélard, Jean-François Stévenin, Karin Viard, Nathalie Schmidt en Georges Claisse.

De 25-jarige Jean-Louis (Gélard) is wat men noemt een naïeve jongeling. Hij werd opgevoed door zijn grootvader in een haast uitgestorven dorpje. Opa is inmiddels overleden en Jean-Louis staat alleen op de wereld. Dus besluit hij maar naar Parijs te trekken en op zoek te gaan naar 'het meisje met de gele haren'. Alles wat hij van haar heeft is een pakje lucifers met daarop de reclame Fast Burger. Hij schuimt zo heel wat hamburgertenten - lees MacDonald's - af. Een vreemde film over een onervaren jongeman die geconfronteerd wordt met een metropool die niet voldoet aan zijn verwachtingen. Desarthe heeft geprobeerd de ware mens - de jongen uit de provincie - tegenover de kunstmens - de gedrilde employees van MacDonald's - te zetten zonder in een parodie te vervallen. Het verhaal is wat dunnetjes om een hele film te vullen, maar Gélard vertolkt zijn personage zo ontwapenend dat het toch nog wat goedmaakt. Desarthe schreef het scenario samen met Jackie Berroyer. Achter de camera stond Ariane Damain.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Krishna Levy op televisie komt.

Reageer