Thierry Melia is acteur.
Er zijn 2 films gevonden.

Laissons Lucie faire !

2000 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 2000. Komedie van Emmanuel Mouret. Met o.a. Marie Gillain, Emmanuel Mouret, Dolores Chaplin, Georges Neri en Arnaud Simon.

Teeny comedy voor dagdromende, romantische meisjes. Lucie (Gillain) die badpakken verkoopt op het strand van Marseille, zwijmelt over haar jeugdvriendje Lucien (Mouret), die ze graag haar vaste vriend zou willen maken, maar daarvoor moet het tweetal elkaar de waarheid vertellen. Voor Lucien, die een opleiding volgt bij de geheime dienst is dat onmogelijk en hij wil niet afgaan. Het leven wordt Lucie wel heel moeilijk gemaakt als een rivale aan Luciens lip gaat hangen en door hem ontmaagd wil worden. Tijd voor een list. Gelukkig is er een goede afloop in deze onbenullige film. Het magere scenario is van regisseur- hoofdrol Emmanuel Mouret. Het camerawerk is van Aurélien Devaux.

La nuit des Hulottes

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Michaëla Watteaux. Met o.a. Julien Guiomar, Elizabeth Bourgine, Magali Noël, Antoine Du Merle en Jean Nehr.

Meubelmaker Cyprien (Guiomar) is van plan om van zijn oude dag te genieten. Ook al beseft hij dat de wijn, de tabak en zijn zalig nietsdoen zijn gezondheid kunnen schaden, toch is hij vast van plan zich er volledig aan over te geven, zeker na de dood van zijn echtgenote. Samen met de tienjarige Olivier (Du Merle) bouwt hij in zijn atelier een zweefvliegtuig. Zijn geluk kan niet meer op wanneer Rainette (No[KA3]el), zijn jeugdliefde, terug in de buurt komt wonen. Maar zijn zoon Laurent (Marchasson) en dochter Marthe (Bourgine) die nooit zijn liefde hebben gekend, hij was te trots om te zeggen dat hij van hen hield, zijn vastbesloten hem 'voor zijn bestwil' in een rusthuis te plaatsen. Het aangrijpende portret van een oude man die, door nooit emotie te tonen, moet vechten voor zijn vrijheid. Guiomar zet een knappe prestatie neer die voldoende motivatie moet zijn om de film te bekijken. De film is tevens een warm pleidooi om mensen in de herfst van hun leven niet als 'minderwaardig' te beschouwen. Catherine Moinot en Watteaux baseerden het scenario op de roman van Gilbert Bordes. Fotografie is van Mario Barroso.