Philippe Drecq

Acteur

Philippe Drecq is acteur.
Er zijn 9 films gevonden.

Un homme par hasard

2003 | Komedie

Frankrijk 2003. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Claire Keim, Frédéric Diefenthal en Philippe Drecq.

Pleure pas, Germaine

2000 | Komedie

België/Frankrijk/Spanje 2000. Komedie van Alain de Halleux. Met o.a. Dirk Roofthooft, Rosa Renom, Cathy Grosjean, Benoît Skalka en Iwana Krzeptowski.

Rolande Bedard (De Luis) uit Brussel pleegt onder mysterieuze omstandigheden zelfmoord. Haar werkloze vader Gilles (Roofthooft) kan het niet accepteren en vermoedt dat het moord was. Zijn Spaanse vrouw Germaine (Renom) voelt zich ongelukkig in Belgi[KA3]e en wil terug naar haar geboortestreek Cataloni[KA3]e. Gilles wil nergens van weten totdat hij van een vriend (Larivi[KA2]ere) hoort dat de moordenaar van Rolande zich in de oostelijke Pyrenee[KA3]en zou ophouden. In zijn gammele Ford Transit bus, die minstens 25 jaar oud is, begeven ze zich op weg richting Spanje met hun kinderen, ontluikende tiener Muriel (Grosjean), angstige zoon Albert (Skalka) en de jonge tweeling Janine (Krzeptowski) en Ronald (De Thomaz). De stank in de auto, zo blijkt achteraf, is afkomstig van de dode hond die de tweeling heimelijk heeft meegenomen. Hoewel het weinig hechte gezin tot elkaar komt en de afschuwelijke dood van Rolande uiteindelijk geen moord was, valt dit tamelijk bizarre filmdebuut van De Halleux het best te vergelijken met een 'vakantiefilm' uit de NATIONAL LAMPOON-reeks, maar de familie Griswold zijn heilige boontjes vergeleken met de Bedards. Wie van de inktzwarte humor en de vreemde toestanden houdt, is hier aan het goede adres. Het ironische scenario vol spitsvondige dialogen is van regisseur De Halleux en producent Eric van Beuren naar de bestseller van Claude Jasmin. Het camerawerk is van Philippe Guilbert. Regisseur De Halleux nam er de tijd voor om de film te maken, maar hij viel in de prijzen op een aantal kleine festivals.

Une sirène dans la nuit

1999 | Komedie, Drama

België/Frankrijk 1999. Komedie van Luc Boland. Met o.a. Roland Magdane, Jo Stevens, Anne Richard, Sévérine Danze en Patrick Goossens.

Nadat hij zijn vrouw Isabelle (Richard) en hun gehandicapte zoon in de steek liet werd de 47-jarige Jean (Magdane) telefonist bij S.O.S. Depannage, een baan die hem best bevalt daar hij overdag kan slapen en `s nachts werken. Op een nacht krijgt hij een vreemd telefoontje van Juliette (Stevens), een meisje van een jaar of vier, dat juist een verschrikkelijke ervaring meegemaakt heeft. Haar moeder Claire (Danze) is er met haar vriend Marc (Beck) een weekendje op uitgetrokken. Ze brachten het kind naar haar onthaalmoeder, maar deze is van de trap gevallen en ligt zwaar gekwetst op de grond. Wat nog erger is: Juliette heeft haar porseleinen pop Charlotte laten vallen en die ligt nu aan scherven. Weinig origineel maar goed uitgewerkt menselijk drama over de verhouding tussen een volwassen man die steeds het leven ontvlucht is en een klein meisje wiens wereld zojuist in elkaar stortte. Magdane, die we vooral kennen van komische rollen, zet hier een aangrijpend emotioneel personage neer. Knap spel van de kleine Jo Stevens. Best een onderhoudende film die niet al te zeer in de valstrik trapt van goedkope sentimentaliteit. Regisseur Boland schreef het verhaal en werkte het uit tot scenario samen met Luc Jabon. Gefilmd in België door Jan Vancaillie. Dolby Surround.

La rivale

1999 | Drama, Thriller

Italië/Frankrijk/België 1999. Drama van Alain Nahum. Met o.a. Michèle Morgan, Giorgio Albertazzi, Vanessa Dunne, Patricia Dinev en Hélène Roussel.

Een jaar later keert Pietro Favignana terug van zijn ballingschap in Amerika, waar hij kennis heeft gemaakt met de grenzeloze mogelijkheden die de internationale drugshandel biedt. Hij is inmiddels vrijgesproken van de ontvoering. Ondertussen beseft Francesco, wiens zakelijke beslommeringen totaal beslag op hem leggen, niet dat zijn vrouw en Carlo Arcuti hopeloos verliefd op elkaar aan het worden zijn. Francesco wordt geïntroduceerd bij een groep zakenlieden, die interesse toont in zijn plannen. In één van hen herkent hij zijn oude antagonist Favignana, maar Francesco realiseert zich dat zonder hen zijn plannen niet te verwezenlijken zijn. Hoewel hij hiermee zijn eeuwenoude familienaam in diskrediet brengt, blijft er niets anders over dan vrede te sluiten met de maffioso. Pietro verbindt echter een conditie aan zijn medewerking: hij eist het hoofd van Carlo Arcuti. Pietro neemt samen met zijn jonge vrouw Rosaria de zorg op zich van de jonge Tano, voor wie het onderscheid tussen goed en kwaad steeds onduidelijker wordt. De band tussen Tano en Pietro wordt sterker als de jongen zich realiseert dat de maffiabaas zijn echte vader is. Een band die Tano intern verscheurt als hij zich herinnert dat Pietro tevens de oorzaak is van de dood van zijn moeder. Hij en Paul besluiten eindelijk met de waarheid over de brug te komen en Pietro aan te wijzen als Pauls kidnapper. Maar dan speelt Pietro zijn laatste troef uit, hij vertelt Barbara welke prijs er op Pauls bekentenis rust. Als Paul hem verraadt, zal Barbara's minnaar Carlo Arcuti sterven. En dat omdat dit de wil is van haar echtgenoot Francesco...

Docteur Sylvestre : Le don d'un frère

1999 | Drama

Frankrijk/België 1999. Drama van Marian Handwerker. Met o.a. Jérôme Anger, Marthe Villalonga, Valérie Leboutte, Olivier Ythier en Dan Menasche.

Dr. Pierre Sylvestre (Anger) arriveert als vervanger in een nieuwe dokterspraktijk. Bij onderzoek van de kleine Aur[KA1]elie stelt hij onregelmatigheden vast in het ruggemerg. Een mergpunctie bevestigt zijn vrees: het meisje lijdt aan leukemie. Het kind kan enkel gered worden door een beenmergtransplantatie en daarvoor heeft Pierre een geschikte donor nodig en die kan enkel gevonden worden bij de naaste familieleden. De ouders van Aur[KA1]elie komen niet in aanmerking, dus moet hij verder zoeken. B[KA1]eatrice (Bery), de moeder, is enig kind en haar ouders zijn overleden. Bertrand (Drecq), de vader, daarentegen is een geadopteerd kind, maar hij kent zijn natuurlijke ouders niet. De enige hoop voor het meisje is dat Pierre tijdig die ouders kan terugvinden. Haal de zakdoeken boven want het is weer anderhalf uur goedkoop sentiment geblazen. Iedereen hoopt natuurlijk dat het kind gered zal worden en je mag drie keer raden hoe de film afloopt. Je kan echter niet ontkennen dat de regie best te pruimen is, maar het verhaal is een opeenstapeling van clichées die bij elkaar werd geschreven door Claire Alexandrakis, naar een origineel verhaal van Laure Techer. Fotografie is van Pierre Gordewer. Enkel voor de liefhebbers.

Papa est monté au ciel

1998 | Komedie, Fantasy, Familiefilm

Frankrijk/België 1998. Komedie van Jacques Renard. Met o.a. Luce Mouchel, Aurélia Petit, Madeleine Marion, Elisabeth Legillon en Sylviane Goudal.

Papa is overleden. Het leven van zijn drie dochters, Roseline (Cl[KA1]ement), Francine (Mouchel) en Corinne (Petit), verandert hierdoor grondig. Om hun verdriet te verwerken trachten ze elk een droom te verwezenlijken. De een tracht de verschillende vaders van haar kinderen bijeen te brengen, de ander trakteert zich op een vorstelijk snoepreisje, terwijl de derde op zoek gaat naar een knappe kerel. Hun omgeving kijkt met verbaasde ogen toe. Maar dan, op een dag nadat ze zich hebben laten gaan in hun geheime passies, krijgen ze een teken uit de hemel. Een ongewone dramatische komedie die handelt over de persoonlijke verwerking van rouw. Ondanks het trieste gegeven werd het een luchtige film waarin drie jonge vrouwen op een heel persoonlijke manier reageren op deze breuk in hun dagelijkse sleur. De drie actrices spelen het spel op ludieke wijze en slagen erin de kijker met een goed gevoel achter te laten. Met spijt in het hart dat ze uit zijn leven verdwijnen na het zien van de film, want zij zijn personen die durven te realiseren waar anderen enkel van dromen. Regisseur Renard en Philippe Minyana schreven het geestige, maar toch ernstige, scenario. Jacques Bouquin stond achter de camera. Stereo.

L'Instit : Le bouc émissaire

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Alain Schwarzstein. Met o.a. Gérard Klein, Serge Dupire, Nadia Fossier, Franck Gourlat en Eric Poulain.

Amper staat interim-leraar Victor Novak (Klein) voor zijn nieuwe klas of hij merkt reeds de jonge Kellian (Kreitmann) op door zijn uitzonderlijke vlijt. De jongen is gewoonweg een droom voor elke leerkracht. Nochtans is het geen kind met een gezinsleven als de anderen. Samen met zijn broertje Eric (Litvine) woont hij bij zijn vader, St[KA1]ephane (Dupire). Deze is homoseksueel leeft in gemeenschap met zijn vriend David (Poulain). De jongens verkiezen bij hun vader te blijven, liever dan bij hun moeder die ondertussen ingetrokken is bij haar minnaar, een homohater. Wanneer dit feit uitlekt bij hun schoolkameraden wordt het leven van de jongens een hel en heeft Victor al zijn diplomatische talenten nodig om de brokken te lijmen. Een actueel thema uiteraard: kunnen kinderen normaal opgroeien in een homoseksueel gezin. Het zou een interessant uitgangspunt kunnen zijn voor een film, maar dan mag het gegeven niet gemarineerd worden in het honingzoete, sentimentele sausje van deze reeks. Het spel van de kinderen redt de film wel van de ondergang. Schwarzstein en Florence Aguttes baseerden het scenario op een origineel verhaal van Flavien Rochette en Valérie Toledano. Fotografie is van Hughes De Haeck.

Interdit de vieillir

1998 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk/België 1998. Komedie van Dominique Tabuteau. Met o.a. Ludmilla Mikhaël, Gérard Rinaldi, Marion Cotillard, Marie-Ange Dutheil en Vincent Grass.

Louis (Rinaldi), een kleine rijke uitgever, nadert de vijftig. De uitgeverij, die hij samen met zijn vrouw Dominique (Mika[KA3]el) runt, heeft zojuist de nieuwe roman van Abigail Dougnac (Cotillard) uitgebracht en dat werd het succes van het jaar. Hiermee voelt Louis dat hij nog steeds 'bij de tijd' is en de smaak van het publiek kan voorspellen. Toch voelt Louis zich ouder worden en dat doet hem paniekerig naar de eeuwige jeugd verlangen. Hij verneemt dat een professor aan een molecule werkt die het verouderingsproces zou afremmen. Deze zoekt enkele menselijke proefkonijnen. Louis stelt zich onmiddellijk kandidaat. Het probleem van het ouder worden verpakt in een tragi-komische context. Wie droomt er niet van om enkele jaren te kunnen weggommen? Wie hoopt niet in het geheim op de eeuwige jeugd? Voor het hoofdpersonage van deze film is ouder worden een nachtmerrie en hij is tot alles bereid om weer jong te zijn. Rinaldi speelt zijn rol met veel gevoel, maar kan toch niet verhinderen dat de film enkele langdradige momenten kent. Al bij al toch een ontspannend scenario van Marc Eisenchteter en Christian François, naar een idee van Patrick Cauvin, Jean- Louis Robert en Guy Vidal. Fotografie van Dominique Brenguier. Stereo.

Théo et Marie

1997 | Drama, Oorlogsfilm

België/Frankrijk 1997. Drama van Henri Helman. Met o.a. Véronique Jannot, Catherine Jacob, Marie-Charlotte Dutot, Erwan Baynaud en Burkhard Heyl.

September 1945, Noord-Frankrijk. De veertien-jarige Th[KA1]eo Valmore (Baynaud) woont met zijn moeder Adeline (Jannot) in een klein dorpje waar zij werkzaam is als arts. Zijn vader is omgekomen in het begin van de oorlog. Als de gealli[KA3]eerden het dorp bevrijden is Th[KA1]eo dol van vreugde. Maar de volgende ochtend krijgt hij minder goed nieuws. Adeline werd aangehouden wegens collaboratie. Ze wordt ervan beschuldigd een netwerk van het verzet verraden te hebben. Th[KA1]eo is er de hele bezettingstijd van overtuigd geweest dat zijn moeder met de weerstand meewerkte en hij kan niet in haar schuld geloven. Samen met het weesmeisje Marie (Dutot) tracht hij naar Parijs te vluchten, waar hij ervan overtuigd is de bewijzen van de onschuld van zijn moeder te vinden. Gevoelig oorlogsdrama dat de periode van de bevrijding uit een ander standpunt bekijkt. Niet de helden staan hier in de schijnwerper, maar de vrouwen die van collaboratie verdacht worden. De verwarring die in deze tijd heerste wordt haast fysiek voelbaar weergegeven. De twee kinderen spelen hun rol uiterst geloofwaardig. Béatrice Rubinstein, Henri Helman en Jacques Duquesne baseerden het scenario op een roman van Duquesne. Sfeervolle fotografie van Bernard Malaisy. Stereo.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Drecq op televisie komt.

Reageer