Patrick Pineau

Acteur

Patrick Pineau is acteur.
Er zijn 11 films gevonden.

Un coeur simple

2008 | Drama

Frankrijk 2008. Drama van Marion Laine. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Marina Foïs, Pascal Elbé en Patrick Pineau.

Degelijke adaptatie van Gustave Flauberts gelijknamige vertelling, verschenen in Trois contes in 1877. Het is het triestige relaas van het dienstertje met de op zijn zachtst gezegd ironische naam Félicité (Bonnaire), eenvoudig van geest en open van hart. Haar voortdurende hunkering naar genegenheid laat haar steeds teleurgesteld en alleen achter, maar ze klampt zich simpelweg aan iedere strohalm vast. In de eerste bioscoopfilm van actrice Laine ligt het accent logischerwijs op acteursregie. Sterke cast, met Bonnaire op haar introverte best. Bijrol van Noémi Lvovski, inmiddels zelf met enkele fijnzinnige zedenkomedies een interessant filmmaakster.

Quand j'étais chanteur

2006 | Romantisch drama, Muziek

Frankrijk 2006. Romantisch drama van Xavier Giannoli. Met o.a. Gérard Depardieu, Cécile de France, Mathieu Amalric, Christine Citti en Patrick Pineau.

Alain Moreau (Depardieu) zingt belegen liedjes in discotheken, meestal voor een publiek van gedesillusioneerde veertigplussers. Maar op een avond valt zijn oog op de prachtige, veel jongere, makelaarsassistente Marion (De France). Ze belanden in bed, de volgende ochtend heeft ze spijt en vertrekt. Maar Alain kan haar niet vergeten en benadert haar, zogenaamd omdat hij wil dat ze een woning voor hem zoekt. Mooi, complex liefdesverhaal, met prima spel van Depardieu en vooral van De France. In Frankrijk een met prijzen overladen, stevige hit.

Liberté-Oléron

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Bruno Podalydès. Met o.a. Denis Podalydès, Guilaine Londez, Bruno Podalydès, Patrick Pineau en Eric Elmosnino.

Het gezin Monot, dat bestaat uit vader Jacques (Denis Podalyd[KA2]es), moeder Albertine (Londez) en hun vier zoons, Beno[KA4]it (Jalbert), Anatole (Ruz[KA1]e), Fr[KA1]ed[KA1]eric (Font) en Nicolas (Jean Podalyd[KA2]es), brengen ieder jaar hun vakantie door op Ile d`Ol[KA1]eron, een eiland van bijna dertig kilometer lengte voor de kustplaats La Rochelle. Dit jaar wordt het verblijf toch te veel routine. Jacques, die niet gauw een initiatief neemt, laat zich door de handige verkoper Chevreteau (Bruno Podalyd[KA2]es) een `jacht` aansmeren, waarvoor hij zelfs een lening aangaat. Het jacht is niet meer dan een wrakkig zeilbootje, waarmee het gezin het ruime sop kiest en waarop je de klok gelijk kunt zetten hoe deze lui hilarische avonturen beleven door hun constante geblunder, gekibbel enz. Sergio (Elmosnino), de baas van de plaatselijke werf voor kleine bootjes, wrijft zich in de handen over de kostbare reparaties die ze hem vragen uit te voeren. Ondertussen neemt landschapsarchitect Gaboriau (Pineau) die deze gebeurtenissen ziet, met de nodige korrels zout. Franse kijkers en kenners van de Franse vakantietraditie bescheuren zich om zoveel onhandigheid, zoveel nodeloos gedoe en boertigheid, maar buiten het eigen land ligt deze dikwijls onbegrepen kost toch behoorlijk zwaar op de maag. Dit familieonderonsje (van de Podalydès) over vakantievreugde en vakantieleed wordt leuk gespeeld en Elmosnino en Pineau zijn misschien wel het meest om te lachen, maar zij hebben helaas de kleinere rollen. De titel slaat op de naam die de Monots aan hun nieuwe vaartuig geven. Het scenario is van regisseur Podalydès, en Denis Podalydès. Het camerawerk is van Yorgos Arvanitis.

Tontaine et Tonton

1999 |

Frankrijk 1999. Tonie Marshall. Met o.a. Emmanuelle Devos, Patrick Pineau, Eric Petitjean, Paul Minthe en Quentin Ogier.

In een caf[KA1]e zien veertigers Alexandre (Pineau) en Joseph (Petitjean) Justine (Devos), een zeer knappe meid. Ze kunnen hun ogen niet van haar afhouden. Het toeval wil dat Justine een val maakt en ze schieten uit de startblokken om haar omhoog te helpen. Justine is hen dankbaar en nodigt hen uit voor een etentje bij haar thuis. Het tweetal denkt onmiddellijk aan een intiem avondje met een erotisch nagerecht. Hoe konden ze zich meer vergissen! Ze hebben namelijk een rivaal: de Franse ex- president Fran[KA10]cois Mitterrand; Justine schrijft over dit politieke kopstuk haar afstudeerscriptie. Haar flatje is ingericht als een mausoleum ter nagedachtenis aan de overleden president en de hele avond praat Justine honderduit over hem, leest voor uit zijn po[KA3]ezie en citeert uit zijn toespraken. Een bijtende satire op de verleidingspogingen van mannen in hun midlife crisis en op de politieke ontwikkeling (naar de volwassenheid?) in Frankrijk, maar dankzij het spontane spel van Devos blijft de film charmant en zeer plezierig. Zij is dan ook de spil die de hele prent overeind houdt. Regisseur Marshall schreef het ironische politico-literaire scenario samen met Michel Alexandre. Fotografie is van Gérard de Battista.

Joséphine, profession ange gardien : Le tableau noir

1998 | Drama, Fantasy

België/Frankrijk 1998. Drama van Laurent Dussaux. Met o.a. Mimie Mathy, Patrick Pineau, Natalia Dontcheva, Jean-Michel Leray en Jeremy Lippmann.

Pilootfilm van onvoorstelbaar domme serie, opgebouwd rond ene Jos[KA1]ephine (Mathy), een engel, die op de aarde neerdaalt, begaafd met bovennatuurlijke machten, om uiteengerukte gezinnen opnieuw te herenigen, of kinderen te troosten die te weinig liefde krijgen. Zij doet dat via menselijke gestalte en hoewel tot aardig wat in staat is zij paradoxaal vrij onhandig, kan moeilijk afstanden en gevaren evalueren en haar aardse landingen zijn onverwacht, mislukken en spectaculair. Voor haar eerste opdracht wordt Jos[KA1]ephine afgestuurd op de arme Thierry Sevrin (Pineau), een leraar Frans, die onder het verlies van zijn vrouw lijdt. Hij is gemakkelijke prooi geworden voor zijn niet bepaald zachtaardige leerlingen, die eerder zijn beste vriend en collega het ziekenhuis inklopten. Scenario van Marie-Luce David en Lorraine Levy (dialogen).

Un étrange héritage

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Laurent Dussaux en Laurent Dusseaux. Met o.a. Agnès Soral, Natacha Lindinger, Nadia Fossier, Patrick Pineau en Bernard Alane.

Drie vrouwen met een totaal verschillende achtergrond worden door een vreemde erfenis samengebracht. Het zijn de zesendertigjarige Sabine (Soral), gehuwd en moeder van drie kinderen, behorende tot de bourgeosie, de dertigjarige journaliste C[KA1]ecile (Lindinger), vrijgezel en de vierentwintigjarige Julie (Fossier), die bezeten is door de zeilsport en haar kost verdiend in een pizzatent. Hun gemeenschappelijke deler is dat ze allen dezelfde minnaar hadden. En deze is hen niet vergeten in zijn testament. Ze erven zijn riant appartement. Maar het addertje onder het gras is dat ze er drie jaar in moeten wonen alvorens het te mogen verkopen. Vergezochte, maar leuke komedie vol geestige dialogen. De drie actrices doen het vuur uit je tv-toestel spetteren. Plezierige ontspanning zonder veel pretenties, geschreven door Laurence Drummond en Patrick Chaput. Achter de camera werd plaatsgenomen door Jean-Philippe Bouyer.

Joséphine, profession ange gardien

1997 |

Frankrijk 1997. Alain Bonnot, Dominique Baron en Laurent Dusseaux. Met o.a. Natalia Dontcheva, Patrick Pineau en Mimie Mathy.

Drie vrouwen met een totaal verschillende achtergrond worden door een vreemde erfenis samengebracht. Het zijn de zesendertigjarige Sabine (Soral), gehuwd en moeder van drie kinderen, behorende tot de bourgeosie, de dertigjarige journaliste C[KA1]ecile (Lindinger), vrijgezel en de vierentwintigjarige Julie (Fossier), die bezeten is door de zeilsport en haar kost verdiend in een pizzatent. Hun gemeenschappelijke deler is dat ze allen dezelfde minnaar hadden. En deze is hen niet vergeten in zijn testament. Ze erven zijn riant appartement. Maar het addertje onder het gras is dat ze er drie jaar in moeten wonen alvorens het te mogen verkopen. Vergezochte, maar leuke komedie vol geestige dialogen. De drie actrices doen het vuur uit je tv-toestel spetteren. Plezierige ontspanning zonder veel pretenties, geschreven door Laurence Drummond en Patrick Chaput. Achter de camera werd plaatsgenomen door Jean-Philippe Bouyer.

La vie en face

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Laurent Dussaux. Met o.a. Nathalie Richard, Patrick Pineau, Alex Descas, Antonin Lebas-Joly en Camille Japy.

Claire (Richard) is een alleenstaande moeder die met veel toewijding haar zoontje Maxime (Lebas-Joly) opvoedt. De jongen droomt ervan cellist te worden. Ze heeft het druk in het hospitaal waar ze werkt en weet dat ze op Maxime kan rekenen voor lichte huishoudelijke taken. Tot op de dag dat Claire geplaagd wordt door hevige hoofdpijnen. Bij onderzoek blijkt dat ze een hersentumor heeft. Ze weigert zich te laten verzorgen om haar zoontje niet te alarmeren, want die kan het niet vinden met zijn onstabiele vader Alex (Pineau). Enkel haar vrienden en collega`s D[KA1]esir[KA1]e (Descas) en Fabienne (Japy) weten van haar ziekte. Tranerig melodrama dat het gebruik van enkele tientallen zakdoeken laat aanbevelen. De situatie is kunstmatig en dit kan niet verholpen worden door het middelmatige spel van de hoofdacteurs. Toch zal een groot deel van het (voornamelijk vrouwelijke) publiek zich laten ontroeren door deze sentimentaliteit die voor eerlijke emotie moet doorgaan. Geschreven door Elvire Murail, Dussaux en Marianne Groves. Achter de camera stond Jean-Philippe Bouyer. Stereo.

Petit

1993 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1993. Komedie van Patrick Volson. Met o.a. Stéphane Audran, Julien Gutierrez, Patrick Pineau, Jan Rouiller en Michel Bompoil.

Na een eerder woelige vrijgezellennacht ontwaakt Leo (Pineau) met de gedachte aan zijn huwelijk met Lucie (Villeneuve) en herinneringen aan zijn jeugdliefde Marianne. Tot zijn verstomming stelt hij vast dat hij terug in het lichaam van een tienjarige (Gutierrez) zit. Hij kan niet anders bedenken dan dat hij behekst werd door het exotische hoertje waarop zijn vrienden hem trakteerden. Terwijl de hele familie en zijn verloofde vergeefs wachten in de kerk tracht hij wanhopig zijn normale ouderdom terug te krijgen. Enkel zijn moeder Fran[KA10]coise (Audran) gelooft hem, evenals zijn beste vriend (Bompoil), die echter van de gelegenheid gebruik maakt om Lucie te versieren. Voorspelbare komedie van een volwassene die terug kind wordt, maar praat met een terminologie van een dertigjarige. Er zitten enkele leuke momenten in (vooral met moeder Audran), maar naar het einde toe worden alle registers van de sentimentaliteit opengetrokken. Corinne Atlas schreef het scenario en Jacques Boumendil stond achter de camera.

Août

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Henri Herré. Met o.a. Dominique Pinon, Anouk Grinberg, Patrick Pineau, Jean-Claude Brialy en Hélène Lapiower.

Tijdens een zeer warme augustusmaand in Parijs vormen zich nieuwe stelletjes en gaan stelletjes weer uit elkaar. Levens kruisen elkaar, het bestaan van personages raakt met elkaar verweven. Het begint ermee dat Caroline naar buiten gaat om een ijsje te kopen, om even verlost te zijn van het slechte humeur van haar partner, Antoine. Ze ontmoet een laboratoriumassistent, die 's nachts over de muizen in het Institut Pasteur waakt. Terwijl Herré deze twee personages gloedvol, en met een vleugje poëzie neerzet, streelt ook de bijbehorende muziek de oren. Jammer dat hij enkele andere personages, die verder geen belangrijke bijdrage aan het verhaal leveren, te veel aandacht heeft geschonken. Het scenario, waarop hij geen volledige greep kon krijgen, weet desondanks op een zeldzame manier te betoveren, en dat verdient de aandacht. De film dankt veel aan het spel van twee verrassende acteurs, Grinberg en Pinon.

Lacenaire

1990 | Biografie, Historische film

Frankrijk 1990. Biografie van Francis Girod. Met o.a. Daniel Auteuil, Jean Poiret, Jacques Weber, Maïwenn en Samuel Labarthe.

Biografische film over het leven van deze dichter, schrijver, biseksuele verleider, erudiet met verfijnde manieren en moordenaar omwille van het plezier, die daarin zover ging dat hij in 1836 zijn eigen zelfmoord onder de guillotine in sc[KA2]ene zette. En hoewel Auteuil de voortreffelijke vertolking van dit duistere maar romantische personage door Marcel Herrand in LES ENFANTS DU PARADIS (Marcel Carn[KA1]e, 1945) niet kan doen vergeten, geeft hij toch op magistrale wijze gestalte aan dit uitzonderlijke wezen. De tijd van toen is op uiterst zorgvuldige en schitterende wijze opnieuw tot leven gebracht. Het camerawerk werd verzorgd door een ware kolorist (Bruno de Keyzer). Eén van de best geslaagde rolprenten van deze filmmaker. Scenario van Georges Conchon en Francis Girod.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Patrick Pineau op televisie komt.

Reageer