Nathalie Girard

Acteur

Nathalie Girard is acteur.
Er zijn 3 films gevonden.

Life in the Balance

2001 | Thriller

Canada/Verenigde Staten 2001. Thriller van Adam Weissman. Met o.a. Bo Derek, Stewart Bick, Bruce Boxleitner, Jonathan Higgins en Eleanor Noble.

Kathryn Garr (Derek) was ooit een zeer succesvolle advocate, maar ze heeft een makke: ze is verslaafd aan alcohol en drugs. Met haar carri[KA2]ere gaat het snel bergafwaarts en dan komt er een zaak, waaraan wellicht eer te behalen valt om zichzelf te louteren. Eric Johnson (Boxleitner) heeft de doodstraf gekregen omdat hij zijn hele gezin koud gemaakt heeft, maar is wellicht onschuldig. Kathryn moet hem van de strop redden en achterhalen wie het dan wel gedaan heeft. Kathryn zet alles op alles en de afloop is voorspelbaar. Derek, ooit de seksbom uit 10 is nooit een grote ster geweest en ook in deze weinig spannende film houdt het niet over, maar haar fans die haar nimmer in de steek gelaten hebben, zijn erg blij haar weer eens op het scherm te zien, al is het maar het kleine scherm van de tv. Niet alle scènes worden door Bo zelf gespeeld: Blair is haar stand-in. Boxleitner, een bekend gezicht, laat eveneens zien dat hij geen groot talent is. Gefilmd in Canada dat door moet gaan voor Pennsylvania - dat is best gelukt. Kwam direct op video uit. Het scenario is van Paul Koval. Het camerawerk is van Bruno Philip.

The Hound of the Baskervilles

2000 | Horror, Mysterie

Canada 2000. Horror van Rodney Gibbons. Met o.a. Jason London, Kenneth Welsh, Matt Frewer, Emma Campbell en Robin Wilcock.

De mare gaat al 350 jaar. Er rust een vloek op het adellijke geslacht van de Baskervilles in de onheilspellende venen van het Noordengelse Yorkshire. Een grote, zwarte hellehond zou de stamhouders om zeep helpen. Het laatste slachtoffer was Sir Charles, die onder geheimzinnige omstandigheden het tijdelijke met het eeuwige verwisselde. Zijn jonge neef uit Canada, Sir Henry (London), is zijn erfgenaam en derhalve de nieuwe meester van Baskerville Hall. Hij is nuchter en koestert moderne opvattingen door zijn verblijf in de nieuwe wereld (dat valt gelijk op: `Call me Henry`, zegt hij). Hij vraagt de meesterspeurder Sherlock Holmes (Frewer) en zijn alterego Dr. Watson (Welsh) hem te helpen bij de oplossing van het mysterie, want er moet een rationele verklaring zijn, gelooft hij. De zoveelste bewerking, deze weer eens voor de tv, van het klassieke verhaal van Sir Arthur Conan Doyle. Voor puristen is het resultaat matig en dat ligt volgens hen grotendeels aan het niet al te sterke scenario van Joe Weisenfeld die zich veel te veel vrijheden veroorloofde, maar zij vragen zich ook af of Frewer, die in 1985 bekend werd door MAX HEADROOM, wel de ideale Sherlock is. Ze geloven van niet. De bijrollen zijn zonder meer goed in deze zeer faai uitgevoerde productie (het budget was ruim vier miljoen dollar, veel voor een tv-film), al hebben sommigen te weinig te doen. De hond wordt gespeeld door de Duitse herder Eno; hij doet het goed, maar de Baker Street-gekken vinden dat hij groter had moeten lijken. De film biedt aangenaam vertier voor al die kijkers die niet zo precies op de details letten, al zal ook hen opvallen dat ondanks alle moeite de sfeer iets heel Noordamerikaans heeft. De overigens uitstekende London speelt als Amerikaan een Canadees! Het prachtige camerawerk is van Eric Cayla. Van dezelfde productiemaatschappij, Muse Entertainment Enterprises, volgen nog drie andere bewerkingen die in eerste instantie voor de Canadese tv bedoeld waren.

The Hunger: The Sloan Men

1997 | Horror

Canada 1997. Horror van Darrell Wasyk. Met o.a. Margot Kidder, Clare Sims, Gregory Calpakis, Donovan Reiter en Jean-Claude Bordes.

Kort na hun huwelijk neemt Herman Sloan (Calpakis) zijn kersverse vrouw Judith (Sims) mee naar zijn ouderlijk huis. Zijn moeder Helen (Kidder) schildert geen erg positief beeld van de mannen uit de Sloan-familie. Ze laten zich niet binden en geen vrouw kan hen weerstaan. Judith gelooft er geen woord van, maar Helen weet waar de Sloans hun kracht vandaan halen en ze wil dat Judith haar helpt om die krachtbron te vernietigen. Niet erg overtuigend verhaal dat maar niet kan beslissen of het nu komisch of huiveringwekkend bedoeld is. Het einde is erg zwak. Kidder was duidelijk niet in haar beste dag. Bruce M. Smith baseerde het scenario op een kort verhaal van David Nickle. Treffende fotografie van François Protat.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Nathalie Girard op televisie komt.

Reageer