Uwe Rohde

Acteur

Uwe Rohde is acteur.
Er zijn 13 films gevonden.

Bella Block - Kurschatten

2003 | Misdaad, Thriller

Duitsland 2003. Misdaad van Thorsten Näter. Met o.a. Hannelore Hoger, Rudolf Kowalski, Matthias Habich, Dagmar Manzel en Dieter Mann.

Bella (Hoger) is voor een kuur naar de Noordzee gegaan. Ondergedompeld in drabberig water is geen pretje en de heilzame regels, waar Bella zich aan moet houden zijn stierlijk vervelend. Ze is verschrikkelijk blij haar vlam van vroeger te ontmoeten, Henning Harmsen (Habich), want dat brengt een beetje leven in de brouwerij. Hij is journalist bij een plaatselijke krant. Op een internaat in de buurt valt een dode onder de leerlingen. Het is Hennings neef. Nu heeft Bella eindelijk iets zinnigs te doen. Ze komt erachter dat de kostschool als instituut voor de elite moeilijke tijden doormaakt en dat een deel van de leerlingen er fascistische denkbeelden op nahoudt. Dit leidt tot heftige uiteenzettingen, maar of hier de doodsoorzaak gezocht moet worden, betwijfelt Bella. Hennings zuster Karin (Manzel) komt in allerijl uit Amerika overgevlogen. Ondertussen brengt Simon (Kowalski) Bella een bezoekje in de hoop op een aangename verpozing. Hij wordt algauw verteerd door gevoelens van jaloezie als hij Bella zo heftig in de weer ziet voor Henning. Zou Simons feeling juist zijn? Als we naar de titel kijken geniet Simon onze sympathie. Jochen Brunow schreef een psychologische moordgeschiedenis, die Hoger op het lijf is geschreven en zij krijgt krachtig tegenspel van de uitstekende Habich als Henning. Het camerawerk is van Joachim Hasse.

Tatort - Lastrumer Mischung

2002 | Mysterie

Duitsland 2002. Mysterie van Thomas Jauch. Met o.a. Maria Furtwängler, Ingo Naujoks, Nina Hoger, Minh-Kai Pahn-Thi en Sven Walser.

Commissarissen Stoever (Manfred Krug) en Brockm[KA3]oller (Charles Brauer) namen in 2001 afscheid met de best bekeken TATORT-film uit de 31-jarige geschiedenis van de serie. Er waren ca 9,5 miljoen kijkers, een marktaandeel van 25,5 %. Ze werden opgevolgd door het duo Jan Casstorff (Robert Atzorn) en Eduard Holicek (Tilo Pr[KA3]uckner), maar de acteur Atzorn maakte (uit beroepstrots) vooraf duidelijk dat hij niet van plan was zoveel films te draaien als Manfred Krug. Hij liet deze eis als clausule in zijn contract opnemen. Wellicht heeft hij hiervan spijt gekregen, want zijn eerste zaak TATORT - EXIL werd door 9,23 miljoen kijkers gevolgd, waardoor zijn film op de derde plaats kwam te staan. De regionale omroep NDR moest dus het ontstane gat opvullen en zo kwamen er twee nieuwe commissarissen bij. Een in de provincieplaats Vechta, ten Zuiden van Bremen en een andere in de universiteitsplaats M[KA3]unster. Hauptkommissarin Charlotte Lindholm (Furtw[KA3]angler) uit Hannover is overgeplaatst naar Vechta. De eerste moord die zij moet ophelderen, is de dood door vergiftiging van boer Knauf in het fictieve dorpje Lastrum, bekend om zijn lekkere koekjes, Lastrumer Mischung. In het scenario van Volkmar Nebe en T.U. Hemjeoltmanns overheerst de typische sfeer van ons kent ons en voor buitenstaanders is er geen plaats. Lindholm is gescheiden van een oudere professor en woont in bij een voormalige studiegenoot van de universiteit Martin Felser (Naujoks), die leuk verdient met het schrijven van misdaadromans. Hoewel er tussen die twee geen romance is (dat kan nog komen), is de ordelijke Martin voor de chaotische Charlotte een klankbord, vooral als het onderzoek maar moeizaam gaat. Boer Knauf was getrouwd met een bruidje uit de Filippijnen, Maria (Phan-Thi), die een duister verleden achter de rug blijkt te hebben in een bordeel en een huwelijk met een andere boer uit de buurt van Oldenburg. Aanvankelijk staat zij hoog op het lijstje van de verdachten, op de voet gevolgd door burgemeester Peter R[KA3]onnau (Trischan) die met Maria`s papieren heeft geknoeid, en aannemer G[KA3]unther Pries (Rohde), wiens zaken door een landtransactie van Knauf met handige Hollandse ondernemers in het honderd dreigen te lopen. Dit blijken dwaalsporen te zijn als Charlotte een nauwkeurig profiel van het slachtoffer opstelt. Ze wordt daarbij geholpen door de postbode Roswitha Porith (Hoger), de enige die haar mond opendoet. Furtw[KA3]angler is een achternicht van de beroemde componist Wilhelm, die tevens dirigent van de [KL]Berliner Filharmoniker[KLE] was, maar opspraak raakte doordat hij onder nazi`s bleef werken. Furtw[KA3]angler, die zich deze connectie bewust is, toont zich een warme persoonlijkheid en een goed toneelspeelster. De film is een prettige kennismaking met nieuwe personages die mettertijd zullen gaan groeien en wellicht het leed van de kijker over het verdwijnen van Stoever en Brockm[KA3]oller doen vergeten. Helaas is het thema van een `bl[KA3]ode Weibergeschichte` wat licht en de ontknoping enigszins teleurstellend. Het mooie camerawerk dat op koele locaties in een bijna winters Vechta en Hannover werd opgenomen, is van J[KA3]org Widmer. Het plaatsje Lastrup ligt niet ver van Oldenburg (en Vechta) en inspireerde ongetwijfeld tot de naamsgeving. Aflevering 496.

Tatort - Endspiel

2002 | Mysterie

Duitsland 2002. Mysterie van Ciro Cappellari. Met o.a. Sabine Postel, Oliver Mommsen, Camilla Renschke, Hubert Mulzer en Eric Baokye.

De FC Bremen is een succesvolle amateurvoetbalclub die op het punt staat prof te worden. De spelers komen uit allerlei landen: Oosteuropa, de Balkan en Afrika. De trainer is een nare kerel die slechts over [KA1]e[KA1]en positieve eigenschap beschikt: hij spoort moeiteloos de zwakke punten op bij een speler, en werkt die weg. Dat hij bij zijn werk de speler vernedert, onrechtvaardig behandelt of zich racistisch gedraagt, deert hem niet. Als hij vermoord is, komen Hauptkommissarin Inga L[KA3]ursen (Postel) en Kommissar Stedefreund (Mommsen) de zaak onderzoeken. Het blijkt dat het slachtoffer meer vijanden dan vrienden had en iedereen die bij de club betrokken is heeft wel een motief, en niet altijd een sluitende alibi. L[KA3]ursen en Stedefreund ontdekken tenslotte gesjoemel met papieren en mensenhandel, die tot regelrechte slavernij leidt. Als duo zijn L[KA3]ursen en Stedefreund ongelijk; zij is idealistisch en de meerdere; hij is praktisch en een rokkenjager; zij is eenzaam, ongemakkelijk en hij soepel, maar zij lossen samen de zaak op. Na enig gerommel welke aflevering nu eindelijk uitverkoren zou worden als de vijfhonderdste, werd het tenslotte deze, nadat in het najaar van 2001 de Duitse pers had aangekondigd dat het SCHLARAFFENLAND zou zijn, dat rijk aan stunts is, met de nieuwe, bewegelijke Hauptkommissarin Klara Blum (Eva Mattes), terwijl de toegewijde fans meenden dat het de `Weibergeschichte` LASTRUMER MISCHUNG met de eveneens nieuwe, zeer innemende Hauptkommissarin Charlotte Lindholm (Furtwängler) had moeten zijn. Hoe het ook zij, het zijn allemaal behoorlijk spannende afleveringen met onderhoudende verhalen, maar deze gaat net even te veel over de voetballerij en dat spreekt lang niet iedereen aan. Postel en Mommsen hebben hun eigen persoonlijkheid en voegen zo een extra dimensie aan hun personage toe. Het scenario is van Britta Stöckle. Het camerawerk is van Sorin Dragoi. Stereo, 16:9.

Alles wegen Paul

2001 | Komedie, Mysterie, Drama

India/Duitsland 2001. Komedie van Angelo Colagrossi. Met o.a. Janette Rauch, Max von Thun, Tina Choudhary, Uwe Rohde en Karina Schieck.

Marie-Eve (Rauch) is een succesvolle effectenhandelaarster op de beurs van D[KA3]usseldorf. Als ze hoort dat haar oudere broer Paul (Von Thun) is verdwenen in de Indiase hoofdstad New Delhi, neemt ze het vliegtuig. Ze belandt in de asfaltjungle van de miljoenenstad, waar ze op zoek gaat naar een naald in de hooiberg. Ze maakt kennis met de primitieve omstandigheden, waaronder de meeste mensen leven in dit zich snel ontwikkelende derdewereldland met een hoge graad van corruptie (zes maal erger dan in Duitsland). Ze onderneemt een avontuurlijke tocht door het land op zoek naar haar broer en ontmoet op haar weg niet alleen kakkerlakken, maar ook vriendelijke en charmante Indiërs. Met een bescheiden budget gedraaide film, goede hoofdrollen. Het scenario is van regisseur Colagrossi. Het camerawerk is van Sven Kierst.

Einer geht noch

2000 | Drama

Duitsland 2000. Drama van Vivian Naefe. Met o.a. Stephanie Gossger, Maren Gingeleit, Ulrike Kriener, Britta Dirks en Caroline Schreiber.

De bevolking in het nietige provincienest Lotheim in het Roergebied leeft van de waterbeddenfabriek Ozeana en leeft zich uit in hun vrije tijd op de kegelbaan. Voorzitter van de club is Alfred Lissmann (Pfaff) en ze trainen voor Alemannen-cup. Alfreds twintig-jarige dochter Greta (Gossger) staat altijd reserve want zodra er op haar vingers gekeken wordt, verknalt ze haar eigen spel. Alleen haar vriendin Helen Altendorfer (Gingeleit) gelooft in haar talent, maar dat wordt weer in de kiem gesmoord door haar dominante moeder Roberta (Kriener), die op de baan de lakens uitdeelt. De fabriek gaat dicht en menigeen is werkloos. De lust om de bokaal te winnen vergaat bijna iedereen. De vrouwen besluiten om onder leiding van trainer Heinzi Sch[KA3]ampp (Redl) een gokje te wagen en te zien of zij niet de grote prijs kunnen binnenhalen. Zo ontdekken ze in zichzelf een hoop verborgen talent dat door hun mannen altijd onderdrukt werd. Greta krijgt zelfvertrouwen, Helen een vriend enz., enz. Het scenario van Christian Jeltsch schetst een nauwkeurig portret van uiteenlopende personages, die uit hun schulp kruipen (of er tijdelijk in trekken) en de kegelsport als sociaal getinte vrijetijdsbesteding. Het spel wordt gedragen door de jonge hoofdrollen, die effectief ondersteund worden door de oude garde. Gossger die zo van het toneel (en de theateropleiding) komt, speelt haar eerste rol in een avondvullende (tv-)film. Het camerawerk is van Peter Döttling. 16/9. Er zijn in Duitsland 2.700 kegelclubs met 163.465 leden en men moet kegelen niet verwarren met bowling, ongeveer net zo'n verschil als tussen rugby en American football.

Polizeiruf 110: Ÿber den Dächern von Schwerin

1999 | Misdaad

Duitsland 1999. Misdaad van Hans-Erich Viet. Met o.a. Kurt Böwe, Uwe Steimle, H.H. Müller, Julia Richter en Gabriele Völsch.

Jens Meister (Rohde), schoorsteenveger in Schwerin en fervent amateurfotograaf, heeft drievoudig pech. De zaken lopen niet goed, niemand wil zijn fotoboeken kopen en hij steekt diep in de schulden. Bij het fotograferen van de daken is lokale politicus Dr. Stuber (M[KA3]uller) met een schaars geklede callgirl in het vizier van de camera geraakt en in een compromitterende positie vastgelegd op de gevoelige plaat. Uit geldnood probeert Jens nu Dr. Stuber te chanteren, waarop Hinrichs (Steimle) wordt ingeschakeld. Hinrichs gaat discreet en ijverig aan de slag in de hoop te kunnen scoren en op te klimmen bij de LKA en mogelijk weg te kunnen uit het provinciale Schwerin. Ondertussen houdt de kalme smeris van de oude stempel Groth (Böwe), die aan Hinrichs is toegevoegd, zich bezig met een onbenullige brand in een videotheek. Je hoeft geen Sherlock Holmes te zijn om te begrijpen dat beide zaken met elkaar in verband staan en dat ondanks het verschil in temperament, Hinrichs en Groth het geval samen klaren. Een zeer routinematige aflevering, die overeind blijft dankzij Groths relativerende uitstraling en Steimle's optreden als onvervalste, maar aangepaste, resp. gemoderniseerde ossi. Het scenario is van regisseur Viet, Leo P. Ard en Rainer Butt.

Polizeiruf 110: Rasputin

1999 | Misdaad, Thriller

Duitsland 1999. Misdaad van Hans-Erich Viet. Met o.a. Kurt Böwe, Uwe Steimle, Julia Richter, Edgar Selge en Thommi Baake.

Jens Hinrichs (Steimle) wil met behulp van moderne opsporingstechnieken een seriemoordenaar betrappen, die al drie jaar prostitu[KA1]ees koudmaakt. Zelfs de grote jongens in Berlijn is het niet gelukt. Hoewel hij geen offici[KA3]ele opdracht heeft, legt hij een dadersprofiel vast naar Amerikaanse maatstaven en neemt het zekere voor het onzekere: hij vindt het hoertje Nina (Richter) bereid om als lokvogel te fungeren. Nina verzwijgt hem dat ze al een betalende klant heeft: de Soko uit Berlijn, die hetzelfde heeft gevraagd. Groth (B[KA3]owe) vindt zijn chef Hinrichs een beetje te fanatiek, maar helpt hem bij het onderzoek, al doet hij dat niet zonder spot. Ze hebben twee verdachten in het vizier: Dr. Langer (Selge), een tamelijk geschifte dokter, Daniel Blind (Baake), een klant van Nina, die meer dan een hoerenloper is. Dan steekt de Soko een spaak in het wiel en ontneemt Hinrichs de zaak, maar Groth vindt in Hinrichs dossier de juiste oplossing, terwijl de Soko met Nina een ongekend, bijna fataal risico genomen heeft. Het ironische scenario is van Edmund Grote. Selge maakte vlot promotie in de serie, en verscheen niet veel later als Kriminalhauptkommissar Jürgen Tauber uit München.

Liebe mich bis in den Tod

1998 | Drama

Duitsland 1998. Drama van Michael Keusch. Met o.a. Christine Neubauer, Claude-Oliver Rudolph, Sabine von Maydell, Dietrich Adam en Karl-Michael Vogler.

Lydia Arndt (Neubauer) is 31. Ze is een goed betaalde arts in de kliniek van Professor Bensen (Adam), die haar niet ongenegen is. Ze woont nog thuis. Als ze bereid is met Bensen tussen de lakens te glijden, is haar kostje gekocht: promotie en een huwelijksaanzoek. Vechtsporter Uwe Fedder wordt in een ontredderde toestand in de kliniek opgenomen en Lydia houdt zich met zijn genezing bezig. Achter de vervaarlijk uitziende, primitieve metaalarbeider, gaat een zacht en sympathiek karakter schuil. Lydia verkiest de spierbundel boven de gladjakkerige medicus. Als dat duidelijk wordt, reageert haar omgeving onthutst. Bensen voelt zich door haar vernederd, ontslaat haar en troost zich met Lydia`s vriendin Anita Hermann (Von Maydell). Ondertussen wordt bij Uwe een hersenbeschadiging geconstateerd. Bensen weigert een reddende schedeldakoperatie te doen. Anita en Lydia smokkelen Uwe het ziekenhuis uit, maar de knappe hersenchirurg dr. Scalfone (Schaad) constateert dat het te laat is. Lydia staat voor een moreel dilemma, maar ze laat haar verloofde niet in de steek; ook niet in zijn moeilijkste uren, want hij zal sterven. Een competente rolverdeling en een vaardige regisseur zijn de speelbal geworden van een zeperig scenario van medehoofdrol Rudolph, die zijn script waarschijnlijk veel beter had kunnen laten uitwerken door een professionele schrijver. Nu moet men constateren dat de Britten, soms met mindere middelen, beslist toch superieur zijn als het op een dergelijk huilerig, realistisch drama aankomt. Camerawerk van Edward Klosinski.

Ein Engel schlägt zurück

1998 | Komedie

Duitsland 1998. Komedie van Angelina Maccarone. Met o.a. Jale Arikan, Tatjana Blacher, Marek Harloff, Silvan-Pierre Leirich en Jessica Kosmalla.

Charlotte (Blacher), best een leuke verschijning, versleept met een elektrische kar de koffers van toeristen, die op het eiland Helgoland komen verpozen, als ze van de boot aan wal stappen. Ze is een soort Jehova-getuige, die de ondergang van de wereld heeft uitgerekend en in het dagelijkse leven daarvoor talloze aanwijzingen ziet. Ayse (Arikan) is een orientaals aandoende vrouw, die in Hamburg de kost verdiende op haar rug, maar naar het eiland is gehaald door haar belangrijkste vaste klant Horst Klein (Heyne), die haar zijn hele bezit vermaakt als ze bij hem blijft. Beide dames zijn buitenstaanders, waarop de eilandbewoners neerkijken; alleen de puberachtige zoon Torsten (Harloff) van de plaatselijke kroegbaas, die Der Fliegende Holl[KA3]ander uitbaat, neemt hen serieus en draagt ze een warm hart toe. Charlotte, die in Hannes (Leirich) een bewonderaar heeft, wil de vooravond van de apocalyps vieren in het café van Torstens vader, waar zij met Ayse voor een aardige verrassing zorgt. Sfeervolle film over z.g. buitenstaanders met goed spel onder een gedreven regie van Maccarone, die samen met Michaela Ewers het scenario schreef. Uitstekend camerawerk van Maccarone's vaste cameraman, Judith Kaufmann.

Das Trio

1998 | Komedie

Duitsland 1998. Komedie van Hermine Huntgeburth. Met o.a. Götz George, Christian Redl, Jeanette Hain, Felix Eitner en Angelika Bartsch.

Macho Götz George als homoseksuele pater familias? Waarom niet. Het is even wennen, ook voor hem zo op het oog, maar gaandeweg weet hij moeiteloos iets moois van z'n rol te maken. Net als Jeanette Hain overigens, die fris en jongensachtig de rol van Georges dochter Lizzie voor haar rekening neemt. Om het onwaarschijnlijke trio vol te maken is daar Lizzie's kersverse vriend Rudolf, een biseksuele monteur, die ook bij vader in de smaak valt. Regisseuse Huntgeburth laat het drietal de kost verdienen als zakkenrollers. Je moet toch wat doen. En met wie je het doet, gaat al helemaal niemand wat aan. Verfrissend.

Alles wird gut

1998 | Romantiek, Drama

Duitsland 1998. Romantiek van Angelina Maccarone. Met o.a. Kati Stüdemann, Chantal de Freitas, Isabella Parkinson, Pierre Sanoussi-Bliss en Uwe Rohde.

De 23-jarige Nabou (St[KA3]udemann) heeft een langdurige relatie met Katja (Szyszkowitz), een popzangeres. Zij laat haar plotseling vallen. Een schok, want de werkloze Nabou zit nu zonder een pfennig. Ze fietst doelloos door de stad (Hamburg) en jat hier en daar wat uit winkels om niet om te komen van de honger. Ze doodt de tijd in bad en met Giuseppe (Parkinson) met wie ze de woning deelt. Kim Berger (De Freitas) is 32 en werkt op een reclamebureau. Ze is een goed betaalde vrouw, die een platonische verhouding heeft met haar baas Dieter Lauer (Rohde); ze weet niet of ze Dieter moet gebruiken om partner in de firma te worden of partner in zijn bed, omdat Dieter haar op ouderwetse wijze aanbidt. Nabou hoort dat Kim, die in hetzelfde gebouw woont als Katja, een huishoudster zoekt. Ze besluit het baantje te nemen (als ze het krijgen kan), al kijkt ze op dergelijk werk neer, maar ze is dan tenminste in de buurt van Katja, die ze hoopt te heroveren. Er ontwikkelt zich echter een gelukkige verhouding met Kim (door Nabou verleid), die hartstochtelijk in bed wordt geconsumeerd. In de finale beziet ieder personage wat nu haar of zijn voorkeur is en neemt een beslissing. De vindingrijke film, die bedoeld is als een screwball-comedy, is fris van aanpak, bevat elementen over wat het betekent Afro- Germaans te zijn en gediscrimineerd te worden en verbindt op het oog onwaarschijnlijke personages met elkaar. Vlot verteld, vlot gespeeld en vlot gefilmd. Zeer terecht bekroond met de publieksprijs op het Newyorkse Gay & Lesbian Film Festival, waar de film in de voorvertoning ging. Voor Amerika gewaagd, maar voor Europa prima. Camerawerk (veel uit de hand) op 16 mm van Judith Kauffman. Het scenario is van Fatima El-Tayeb en de 33-jarige, debuterend regisseuse Maccarone.

14 Tage Lebenslänglich

1997 | Drama, Thriller

Duitsland 1997. Drama van Roland Suso Richter. Met o.a. Kai Wiesinger, Michael Mendl, Katharina Meinecke, Sylvia Leifheit en Marek Wlodarczyk.

Arrogante yuppie-advocaat Konrad von Seidlitz (Wiesinger) heeft twee jaar lang zijn parkeerboetes niet betaald. Nu is hij veroordeeld tot veertien dagen achter de tralies. Om munt uit het geval te slaan en publiciteit te maken voor zijn advocatenkantoor geeft hij een groot feest, waarop hij aankondigt zich te verloven met Cornelia (Leifheit), de knappe, sexy dochter van de minister van justitie van de deelstaat en dat hij om het parkeerprobleem aan de kaak te stellen, gaat zitten. In een optocht en met veel fanfare en bombarie trekt een stoet van feestende lieden naar de poorten van het gevang. Konrad is van plan zijn zaken van achter de tralies voort te zetten met zijn meegenomen gsm-telefoon. Hij behandelt de bewakers en zijn medegevangenen als oud vuil en maakt zich bij niemand geliefd. Op de laatste dag wordt zijn cel bestormd door de bewakers en de politie. Men vindt tweehonderd gram coca[KA3]ine. Konrad krijgt twee jaar zonder een kans op voorwaardelijke in vrijheidsstelling. Wegens plaatsgebrek moet hij blijven zitten in de gevangenis, waar hij was en ontdekt dat hij voor de bewakers niets meer en niets minder is dan het gespuis wat er zit. Hij krijgt mot met zijn medegevangenen. King- pin Czernetzky (Mendl) zorgt ervoor dat Konrad flink wordt afgetuigd en in de douche kan Konrad maar net het vege lijf redden bij een poging tot aanranding. Zware misdadiger Ramon (Wlodarczyk) laat zich de gevangenis insluizen aangezien hij nog een appeltje te schillen heeft met Czernetzky over een vette buit, die als sneeuw voor de zon was verdwenen. Dan vinden Konrad en Czernetzky elkaar en bovendien krijgt Konrad hulp van de sympathieke gevangenispsychologe Annika Hofer (Meinecke) en kan hij zijn onschuld bewijzen. De kool was hem gestoofd door zijn verraderlijke partner H[KA3]aring (Pape), die niet alleen het kantoor wilde inpikken, maar ook de ontrouwe Cornelia van hem aftroggelde. Eenmaal op vrije voeten valt er nog een rekening te vereffenen met Ramon. De film is tamelijk straightforward, maar drijft op het uitstekende spel van Wiesinger, Mendl en Meinecke. Het onderhoudende scenario is van Holger Karsten Schmidt, dat helaas ontsierd wordt door het overdreven einde. De regie is vlot en het camerawerk van Martin Langer is zeer doelmatig en werkt sfeer verhogend. Door het Duitse bioscoopppubliek ten onrechte in de steek gelaten, is deze film beslist een thuisbuisaanrader.

Simones Entscheidung

1996 | Drama

Duitsland 1996. Drama van Ulrich Stark. Met o.a. Iris Berben, Walter Kreye, Peter Sattmann, Laszlo Horwitz en Katharina Schubert.

De getrouwde architecte Simone Andersen pendelt heen en weer tussen Hamburg en New York en ontmoet in de Amerikaanse stad op een dag muzikant Mickey. De twee worden verliefd op elkaar en Simone gaat een tweede huwelijk aan, waarmee een vermoeiend dubbelspel begint. Ze komt steeds verder in de problemen en haar man Wolfgang merkt dat er iets aan de hand is. Als Mickey onverwachts meegaat naar Hamburg, moet Simone een beslissing nemen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Uwe Rohde op televisie komt.

Reageer