Philippe Muyl

Regisseur, Scenarist

Philippe Muyl is regisseur en scenarist.
Er zijn 6 films gevonden.

Le papillon

2002 | Drama, Komedie

Frankrijk 2002. Drama van Philippe Muyl. Met o.a. Michel Serrault, Claire Bouanich, Nade Dieu en Jacques Bouanich.

Zeventiger Michel Serrault speelt een oude brombeer die tijdens een zoektocht naar een speciale vlinder in de Alpen raakt opgescheept met een weggelopen achtjarig meisje (Bouanich). Zoals te verwachten valt, is zijn chagrijn niet opgewassen tegen het ontwapenende meisje. Een kaderverhaaltje over de zoektocht naar het - ongetwijfeld gekidnapte - meisje levert laagspanning. Regisseur en scenarist Muyl ging het sentiment niet uit de weg, maar het sterke samenspel van de grijsaard en het meisje, geschoten tegen de achtergrond van de Alpen, zorgt voor topcinema.

La vache et le président

2000 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 2000. Komedie van Philippe Muyl. Met o.a. Bernard Yerlès, Florence Pernel, Christian Bujeau, Mehdi Ortelsberg en Bernard Bloch.

Als het kalfje Ma[KA1]eva geboren wordt op de boerderij van Romain (Yerles), een stoere maar norse boer die weduwnaar is, sterft de koe. Zijn acht-jarige zoontje Lucas (Ortelsberg) voelt zich diep verbonden aan Ma[KA1]eva, want ze hebben allebei geen moeder meer. Lucas schrijft brieven aan zijn overleden moeder die hij tussen haar grafsteen schuift. In de media verschijnen de eerste berichten over de gekke koeienziekte. Sarah (Pernel) is een dure mevrouw uit Parijs, die boeken schrijft voor chique mensen. Ze besluit op het platteland te gaan wonen. Als zij pech met haar auto krijgt, maakt ze kennis met Lucas en Maéva. Romain vindt Sarah maar een wufte stadsjuf. Ondertussen bereikt de epidemie ook de boerderij van Romain en Maéva moet naar het slachthuis, tenzij de Franse president haar gratie verleent. Sarah kan Lucas helpen en zo het wordt misschien ook nog wat tussen haar en zijn vader... Muyl's feelgoodfilm is diep ondergedompeld in de stroop en het scenario dat hij met Philippe Le Dem schreef is onwerkelijk. Ortelsberg is een verleidelijke keuze en bijna iedereen gaat voor hem door de knieën, maar dat neemt niet weg dat de film verzuipt in het sentiment. Muyl kreeg het idee voor deze rolprent naar aanleiding van een bericht dat Bill Clinton, toen nog president van de V.S., een kalkoen gratie verleende en zo voorkwam dat die op de borden belandde voor de avondmaaltijd op Thanksgiving Day. Het camerawerk is van Pascal Gennesseaux. Werktitel UN FOL AMOUR.

Tout doit disparaître

1996 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1996. Misdaad van Philippe Muyl. Met o.a. Didier Bourdon, Elie Semoun, Yolande Moreau, Ophélie Winter en José Garcia.

Robert Millard (Bourdon) is getrouwd met de bitsige maar schatrijke Ir[KA2]ene (Moreau). Zijn minnares is zijn lekkere secretaresse Eve Latour (Winter). Ir[KA2]ene weet van zijn ontrouw en huurt priv[KA1]e-detective Colle (Garcia) om hem met het harde bewijs van zijn overspel te confronteren. Na een congres over de weldaad van de stilte in Nice te hebben bijgewoond, ontmoet Robert een jonge schrijver van detectiveromans, G[KA1]erard Piche (Semoun), die de volmaakte misdaad als centraal thema hebben. Robert stelt Gérard voor om tegen een vorstelijke beloning een roman voor hem persoonlijk te schrijven. Dan leert Piche Eve kennen; ze staan beiden gelijk in vuur en vlam. Een provocerende misdaadkomedie die doet denken aan de traditie van het café-théâtre en de komedie van de jaren 1960. De nostalgie is gelukt, maar het verhaaltje is te oppervlakkig en ontbeert iedere vorm van spanning. Het scenario werd geschreven door regisseur Muyl en Philippe Le Dem. De camera werd bediend door Luc Drion. Dolby Stereo.

Adorable petite bombe

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Philippe Muyl. Met o.a. Philippe Volter, Olivia Brunaux, Patiaporana Oum, Féodor Atkine en Eliane Boeri.

Om zijn tanend imago als sterreporter wat op te vijzelen vertrekt tv-journalist G[KA1]erard Brunel (Volter) naar Cambodja om er de beruchte generaal Papa te interviewen. Deze staat aan het hoofd van een leger van kind-soldaten. Bij zijn terugkeer brengt hij de achtjarige Ravy (Oum) mee, waardoor hij ongetwijfeld heel wat media-aandacht zal krijgen. Zijn vrouw Alice (Brunaux) is niet akkoord met zijn methodes en ze verlaat het echtelijk dak. Ze trekt in bij haar vriendin Jacqueline (Bernier), een eenzame vrouw die de ideale man hoopt te vinden via annonces. Kritische kijk op de media die steeds meer eisen van de mensen die voor hen werken. Ze willen top-kijkcijfers, zelfs wanneer dit ten koste gaat van een klein meisje. Een interessant gegeven dat mank loopt door een zwakke dramatische opbouw, die niet kan uitmaken of het nu komisch of ernstig bedoeld is. Het scenario is van Muyl, Alain Riondet en Philippe Lopes Curval. Luc Drion hanteerde de camera.

Cuisine et dépendances

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Philippe Muyl. Met o.a. Zabou Breitman, Sam Karmann, Jean-Pierre Bacri, Jean-Pierre Darrousin en Laurent Benoît.

Martine (Zabou) en Jacques (Karmann) krijgen bezoek van een vriend en zijn vrouw Charlotte (Joui) die ze in geen tien jaar meer gezien hadden. De vriend is inmiddels een bekende tv- persoonlijkheid geworden. Bij hen logeert al een maand een schrijver, Georges (Bacri), die tijdelijk zonder onderkomen zit en toevallig (nou, ja) de ex-vriend van Charlotte is. Het feit dat het haar goed gaat en hem niet, stemt hem bitter. Charlotte`s man loopt vertraging op, waardoor het eten telkens een uurtje verschoven wordt. En dat geeft de aanwezigen de gelegenheid om veelvuldig en afwisselend in de keuken hun hart flink te luchten. Als er eindelijk aan deur gebeld wordt, is het Fred (Darroussin), Martine's broer met zijn nieuwste, opzichtige vlam. Hij zit flink in de schulden en hoopt met een spelletje poker de tv-personality flink uit te schudden. We krijgen Charlotte's man echter nooit te zien, maar aan het eind van het verhaal is bijna iedereen een illusie armer: Martine is ontevreden met haar lot als huisvrouw, Charlotte ziet in dat ze aan de leiband loopt van iemand die bekend is en Jacques heeft gewoon de pest in dat Martine het stel ooit had uitgenodigd. De dialogen zijn aardig, maar de film is nog statischer dan het oorspronkelijke, succesvolle toneelstuk, waarop hij gebaseerd is. Bacri en Jaoui, die het scenario schreven, hebben gemeend, dat mensen die niet in de gelegenheid zijn geweest om naar de schouwburg te gaan, wel geld zouden uitgeven om hun toneeltje op het bioscoopscherm te zien. Ze hebben zich vergist in het medium, want voor film is dit veel te tam gedoe. Het degelijke camerawerk is van veteraan Willy Kurant. Eastmancolor.

L' Arbre sous la mer

1983 | Mysterie, Fantasy

Frankrijk 1983. Mysterie van Philippe Muyl. Met o.a. Christophe Malavoy, Eleni Dragoumi, Julien Guyomar en Yavuz Ozkan.

Deze film met drie hoofdpersonen (Julien Guyomar komt slechts bij tijd en wijlen in beeld als vrachtwagenchauffeur) speelt zich af op een klein vrijwel onbewoond Grieks eiland, waar de vreemde versteende boom van de filmtitel zich bevindt. Het verhaal gaat over de uitzichtloze liefde van een meisje van de zee voor een man van het vaste land, die weer alleen vertrekt. De film is vreemd, poëtisch, wonderlijk en mysterieus. Jammer dat de intrige niet overtuigend is, zodat de kijker zich al snel verveelt met deze statische lange film. Mooie plaatjes en Philippe Muyl doorbreekt de sleur met zijn bewerking van Une jeune fille nue van Nikos Athanassiadis.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Muyl op televisie komt.

Reageer