Albert Delpy

Acteur

Albert Delpy is acteur.
Er zijn 16 films gevonden.

2 Days in New York

2012 | Komedie

Frankrijk/Duitsland/België 2012. Komedie van Julie Delpy. Met o.a. Julie Delpy, Chris Rock, Albert Delpy, Alexia Landeau en Daniel Brühl.

In haar op Woody Allen-leest geschoeide regiedebuut 2 Days in Paris bezocht Delpy met Amerikaanse echtgenoot familie in Parijs. In dit vervolg bezoekt die familie Marion en haar nieuwe vlam (Rock) in New York. De cultuurclash is van het niveau Crocodile Dundee: de Fransen stinken naar kaas, zijn altijd geil en steken rustig een joint op voor een politiebureau. Daarnaast zijn ze stuk voor stuk half psychotisch – Delpy incluis. Nuchtere toeschouwer Rock krijgt het allemaal over zich heen. Humor van het zuurste soort.

2 Days in Paris

2007 | Romantische komedie

Frankrijk/Duitsland 2007. Romantische komedie van Julie Delpy. Met o.a. Julie Delpy, Adam Goldberg, Daniel Brühl, Marie Pillet en Albert Delpy.

Een Amerikaans echtpaar gaat om hun kwakkelende relatie nieuw leven in te blazen naar Europa waar ze onder andere een weekendje doorbrengen in Parijs. Daar schrikt hij wel van de enorme stoet ex-minnaars die ze tegenkomt en met wie ze nog steeds op heel vriendschappelijke voet blijkt te verkeren. Lastig ook, dat hij geen Frans spreekt, zodat hij ook niet kan horen wat zij met ze bespreekt. Het zal vast over seks gaan, want daar blijken alle Parijzenaars, inclusief zijn schoonouders bij wie ze logeren, wel pap van te lusten. Lekker rafelige film met veel raak en bitterkomisch geharrewar.

Le prof

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Alexandre Jardin. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Yvan Attal, Hélène de Fougerolles, Odette Laure en Jean-Marie Winling.

Regisseur Jardin is van huis uit auteur en hij debuteerde in 1993 met zijn film FANFAN, waarin de mooie, maar oervervelende Sophie Marceau de hoofdrol speelde. Ze deed het niet slecht en de rolprent was gebaseerd op zijn gelijknamige boek dat in een record aantal talen vertaald was, maar de film was heel erg matig. Met deze film herhaalt Jardin de exercitie; het scenario van hemzelf is wederom gebaseerd op zijn eigen boek, getiteld [KL]Le petit sauvage[KLE]; nogmaals een slap liefdesverhaal met opnieuw geen slechte spelers, maar er is weer niets aan. Het titelpersonage heet Alexandre Sauvage (Anglade). Hij is leraar op een groot lyceum. Hij heeft persoonlijke problemen: zijn vader (Richard) heeft een proces aan zijn broek en Alexandre`s vrouw wil van hem scheiden. Met een promotie op school wil het ook al niet vlotten en hij gaat uit pure ellende in het huis van zijn grootmoeder (Laure) wonen. Hij wordt verliefd op Manon (De Fougerolles), de dochter van zijn eerste grote liefde, Fanny, die inmiddels is overleden. Zou het wat worden? Wie geen raad weet met zijn tijd en meer dan anderhalf uur te besteden heeft, kan gaan kijken. Zeg, nooit dat je niet gewaarschuwd was. Het camerawerk is van Manuel Téran.

Une pour toutes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Anne Parillaud, Alessandra Martines, Marianne Denicourt en Alice Evans.

Op nieuwjaarsdag van het jaar 2000 neemt de strijdbare stewardess van een Concorde, Olivia Colbert (Bonamy), het initiatief om een theatertroep te vormen. De première van het stuk vindt plaats tussen Parijs en New York aan boord van de supersonische straalvliegtuig. Dé gelegenheid voor regisseur Lelouch om veteranen en artiesten op te laten draven en in een afgesloten ruimte te filmen. Het resultaat is statisch en de film duurt te lang. Hij was net zo gedoemd als de onfortuinlijke Concordevlucht, die vlakbij het vliegveld van Parijs een half jaar later neerstortte. Door dit ongelukkige incident raakte de supersnel film in de vergetelheid. Het langdradige scenario voor dit onfortuinlijke gebeuren is van regisseur Lelouch, Pierre Leroux en Pierre Uytterhoeven naar een verhaal van Lelouch. Het camerawerk is van Lelouch en Philippe Vene.

Le coup du lapin

1999 | Romantiek, Drama, Komedie

Frankrijk 1999. Romantiek van Didier Grousset. Met o.a. Danièle Lebrun, Bruno Slagmulder, Jean-Pierre Cassel, Julie Debazac en Annick Blancheteau.

In de ontvangsthal van een klein gemeentehuis, ergens in de buurt van Parijs, wachten ouders en genodigden op de komst van Jean Manoli (Slagmulder) en Sophie de la H[KA1]enerie (Lebrun), twee advocaten, die om tien uur hun ja-woord zouden geven. Tot ieders verbazing zijn geen van beiden op de afspraak. De avond voordien waren ze echter nog steeds volop bezig met de voorbereiding van hun huwelijk. Samen met een vriend verhuisde Jean zijn spulletjes naar het nieuwe appartement, maar toen reeds sprak hij zijn angst uit voor zijn aangegane verplichting. Sophie van haar kant luisterde geduldig naar de richtlijnen van haar moeder. Wat is er in die tussentijd eigenlijk gebeurd? Onder het mom van een komedie worden de angsten voor de verantwoordelijkheden van een huwelijk naar voor gebracht. De luchtige toon van de film staat in contrast met het gegeven. De acteurs leveren prima prestaties, met vooral een schitterende Cassel als de vader van de bruid. Uitstekende ontspanning met een dubbele bodem. Cécile en Martin Guyot schreven het scenario. Fotografie is van Bernard Cassan. Stereo.

La maladie de Sachs

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Michel Deville. Met o.a. Albert Dupontel, Valérie Dréville, Dominique Reymond, Albert Delpy en Marie-France Santon.

Ongewoon introvert en naturalistisch project voor Deville, normaliter maker van fantasievol geënsceneerde raadselfilms gestoeld op tegendraadse personages, literaire dialogen en dubbele scenariobodems. Het portret van de gedeprimeerde plattelandsdokter Bruno Sachs, aan de hand van zijn bezoeken aan en van patiënten, verrast qua onderwerp, regie en vormgeving (de fotografie van André Diot is welhaast ontkleurd grauw) als volledige stijlbreuk met het voorgaande werk van de regisseur. Naar de gelijknamige roman van de Franse arts Martin Winckler (alias Marc Zaffran). Dupontel, in 1996 debuterend als regisseur met de inktzwarte komedie Bernie, speelt intens en geloofwaardig.

L'exil du Roi Béhanzin

1994 | Drama, Historische film

Frankrijk 1994. Drama van Guy Deslauriers. Met o.a. Delroy Lindo, France Zobda, Robert Liensol, Jacques Mathou en Jean-Yves Gautier.

In 1894 wordt Behanzin (Lindo), koning van het Afrikaanse Dahomey, door de Franse kolonisten verslagen. De Franse regering besluit om hem, ten einde zijn macht te breken, te verbannen naar het eiland Martinique, waar hij eenzaam zal opgesloten worden. De enigen waarmee hij contact mag hebben zijn de enkele leden van zijn hofhouding die verkozen hem te vergezellen. Regina (Zobda), een plaatselijke schone, trekt zich het lot aan van de koning zonder land. Een droog, redelijk getrouw verslag van een van de grote misdaden van de Franse koloniale regering. Béhanzin zou tot aan zijn dood in 1906 in ballingschap en onder bewaking blijven leven. Eerst in 1928 werd zijn as overgebracht naar zijn geboorteland, waar hij nog steeds vereerd wordt als een van de belangrijkste vrijheidsstrijders. Er wordt geen verontschuldiging gezocht, maar de feiten worden weergegeven zoals ze zich hebben afgespeeld. Scenarist Patrick Chamoiseau baseerde zich op artikels en dossiers die destijds opgesteld werden. Cameramen Jacques Boumendil en Henri Habans maken dankbaar gebruik van de kleurrijke locaties.

L'homme sur les quais

1993 | Drama, Historische film, Oorlogsfilm

Frankrijk/Canada 1993. Drama van Raoul Peck. Met o.a. Jennifer Zubar, Toto Bissainthe, Jean-Michel Martial, Patrick Rameau en Mireille Metellus.

Tijdens het tergend lange schrikbewind (1957-1986) van de Haïtiaanse dictator François en zoon Jean-Claude Duvalier, alias Papa en Baby Doc, werd de bijgelovige bevolking geterroriseerd door de Tontons Macoutes. In L'homme sur les quais, spelend in de jaren zestig, worden de ondergedoken Sarah (Zubar) en haar twee zusjes geconfronteerd met deze levensgevaarlijke paramilitaire milities. Nemesis van de kinderen, van wie de ouders het land zijn ontvlucht, is Janvier, een sadist waarvan de rillingen over je ruggengraat kruipen. De in 1953 in Port-au-Prince geboren Peck (Lumumba) draaide zijn soms akelige drama niet op Haïti, maar in de aangrenzende Dominicaanse Republiek.

Ferbac : Le crime de Ferbac

1993 | Misdaad

Frankrijk/België 1993. Misdaad van Bruno Gentillon. Met o.a. Jean-Claude Brially, Michel Duchaussoy, Francine Bergé, Muriel Brener en Alexandra London.

Luitenant-kolonel Eric Ferbac (Brially) van de gendarmerie ziet zijn droomvakantie bij een vriend (Duchaussoy) omslaan in een nachtmerrie als hij `s nachts een noodkreet hoort bij de buren. Hij gaat op onderzoek uit en treft de dochter des huizes (London) naakt en bewusteloos op de grond aan. Als zij de ogen weer opent, herkent ze in Ferbac haar verkrachter, waarop Ferbac wordt gearresteerd. Alle bewijzen zijn tegen hem. Goed gemaakte, spannende politiefilm die de 'onkreukbare' smeris voor een keer laat kennismaken met de andere kant van de balie van het bureau. Brially brengt zijn rol met de nodige flair en zijn onvervalste charme, zodat je niet gelooft dat hij echt schuldig is. Aflevering in een reeks van zes, waarvan de opnames in 1991 waren begonnen. Een succes heeft de serie nooit gehad. Het scenario is van Alain Demouzon. Het camerawerk is van Jean-Bernard Aurouet.

Arthur Rimbaud, une biographie

1991 | Biografie

Frankrijk/Zwitserland 1991. Biografie van Rüdiger Dindo. Met o.a. Bernard Bloch, Christiane Cohendy, Albert Delpy, Jean Dautremay en Madeleine Marie.

Film over het leven van de Franse dichter, die leefde van 1854 tot 1891. Opgebouwd in drie episodes en aan de hand van getuigenissen schetsen personages (w.o. Paul Verlaine, gespeeld door Dautremay) een beeld van de grote literator. Jacques Bonnaffé leest als commentaarstem in de achtergrond verzen van Rimbaud voor. Interessant voor literatuurliefhebbers. Scenario van de regisseur; camerawerk van Pio Corradi en Helena Vagières. Ook bekend als DER WŸSTEN DER LIEBE, DIE ZEIT IN DER HÖLLE, en ENGEL IM EXIL.

Maman

1990 | Komedie, Drama

Frankrijk 1990. Komedie van Romain Goupil. Met o.a. Anémone, Arthur H., William Lafon, Karim Massard en Sabrina Houicha.

Bitterzoete kroniek over een a-sociaal gezin. Centraal staat de op Anna Magnani lijkende, kleurrijk geportretteerde moeder, een rol van An[KA1]emone. In dit laag-bij-de-grondse milieu schreeuwt iedereen, leeft van dag tot dag en slaat en omhelst elkaar om beurten. `Een trieste komedie` schrijft Isabelle Danel terecht (Présence du cinéma français) die echter nergens echt tragisch wordt. Deze smijt- en vechtfilm gaat juist steeds meer op een klucht lijken. De veelzijdige schrijver Goupil heeft een scenario geschreven dat soms wat te veel in herhalingen vervalt maar de sympatieke mislukkelingen komen heel ontroerend over. Camerawerk van Renan Polles.

La queue de la Comète

1988 | Drama, Muziek

Frankrijk 1988. Drama van Hervé Lièvre. Met o.a. Christophe Doumay, Albert Delpy, Gilde Murger, Tam Sir en Jean Davy.

In dit samenraapsel worden optredens van een rockgroep afgewisseld met scènes rond een jonge vrouw die de succesvolle zanger van de groep verkiest boven een ander. Het verhaal is rommelig en niet erg overtuigend, de personages zijn kleurloos.

Il y a maldonne

1988 | Misdaad

Frankrijk 1988. Misdaad van John Berry. Met o.a. Clovis Cornillac, Luc Thuillier, Jacques Martial, Nathalie Gabay en Marcel Maréchal.

Een somber verhaal dat zich afspeelt in de arbeiderswijken van Courbevoie. Over een kleine dief (hij heeft een horloge gestolen!) die de tragische dood van twee hoofdpersonen, waaronder een omgekochte politieman, veroorzaakt. Afgezien van de anekdote, gaat het er voor John Berry om - een Amerikaanse filmer die in het McCarthy-tijdperk werd verjaagd en sinds 1954 in Frankrijk films maakt - de thema's vriendschap en verraad te behandelen. Een paar zwakheden, waaronder een 'voorspelbaar' slot. Doch deze triller gaat uitgebreid in op een minder begunstigde sociale klasse en de personages weten te overtuigen.

Camomille

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Mehdi Charef. Met o.a. Philippine Leroy-Beaulieu, Rémi Martin, Monique Chaumette, Guy Saint-Jean en Albert Delpy.

Een op het eerste gezicht doodgewone geschiedenis over een ambachtelijke banketbakker en een eenzame onbekende met wie het steeds verder bergafwaarts gaat. Bovendien is zij ernstig verslaafd aan drugs. Deze wonderlijke verbintenis blijkt tegen alle verwachtingen in duurzaam en gelukkig te zijn. Dit alles speelt zich af in de Parijse buitenwijken. Met zijn diepgevoelige en impressionistische talent slaagt Mehdi Charef (die ook LE THE AU HAREM D'ARCHIMEDE en MISS MONA maakte) er van begin tot eind in het scenario boeiend en geloofwaardig te laten overkomen. Bovendien past het camerawerk van Patrick Blossier prima bij de sfeer in de film.

L'oeil au beurre noir

1987 | Komedie, Drama

Frankrijk 1987. Komedie van Serge Meynard. Met o.a. Julie Jézéquel, Pascal Légitimus, Smaïn, Dominique Lavanant en Martin Lamotte.

De liefde, avonturen en ruzies van Virginie en haar twee jeugdige vrienden, Arabier Rachid en de zwarte schilder Denis. Een ironische ontknoping: een derde (een zakkenroller) duikt op en wint het van de anderen. Opgenomen in Parijs in de stijl van de cinema-direct tegen de achtergrond van werkloosheid, latent racisme en woningnood. Serge Meynard, wiens eerste film dit is, heeft op basis van dit vrij realistische thema een scherpe, sarcastische en spontane komedie gemaakt, waarin een eerlijk beeld van de werkelijkheid van de jaren 1980-90 wordt gegeven. Wisselend van kwaliteit, omdat het thema wat op de achtergrond raakt, de karakters soms oppervlakkig zijn en sommige beschuldigingen een beetje zwaar, maar de film op zich is heel aardig. Scenario van Patrick Braoudé en Jean-Paul Lilienfeld. Camerawerk van Jean-Jacques Tarbes.

Miss Mona

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Mehdi Charef. Met o.a. Jean Carmet, Ben Smaïl, Albert Delpy, Albert Klein en Hélène Duc.

Een Arabische immigrant zonder geldige papieren raakt zijn zwart betaalde baantje kwijt en glijdt noodgedwongen af naar een randbestaan. Hij wordt opgevangen door een travestiet, die een al even marginaal bestaan leidt, maar veel uitgekookter is. Dat is alles. Hun wederzijdse betrekkingen zitten door de hele film verweven en hier en daar steekt zwart-wit-denken of eerder omgekeerd racisme de kop op: des te waardiger, stiller en geheimzinniger de Arabier, Samir, is, des te babbelzieker, belachelijker en afwijkender is de homoseksueel. Dat deze onplezierige film niet helemaal waardeloos is, danken we aan de vertolking van Carmet, die beslist alles kan spelen!

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Albert Delpy op televisie komt.

Reageer