Albert Dupontel

Regisseur, Acteur, Scenarist

Albert Dupontel is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 15 films gevonden.

Les premiers les derniers

2016 | Komedie, Misdaad, Romantiek

België/Frankrijk 2016. Komedie van Bouli Lanners. Met o.a. Albert Dupontel, Bouli Lanners, Suzanne Clément, Michael Lonsdale en Max von Sydow.

Een nieuw hoogtepunt in het bescheiden oeuvre van veelgevraagd bijrolacteur en autodidact Bouli Lanners, dat met elke film aan zeggingskracht wint. Les premiers les derniers is zijn meest persoonlijke film, waarin hij zelf de hoofdrol vertolkt, naast zijn eigen hondje Gibus. Een mystieke western c.q. absurde film noir, over twee onafscheidelijke premiejagers die langs een verlaten Franse hovertreinbaan op zoek zijn naar de gestolen satelliettelefoon van een onderwereldfiguur. En een film over het einde der tijden, met een verrassend optimistische boodschap.

Le grand soir

2012 | Komedie

Frankrijk/België/Duitsland 2012. Komedie van Gustave de Kervern en Benoît Delépine. Met o.a. Benoît Poelvoorde, Albert Dupontel, Brigitte Fontaine, Bouli Lanners en Areski Belkacem.

Veertiger Not is 'de oudste punk met een hond in Europa'. De grap van deze absurdistische, zwartkomische film van de makers van Aaltra is dat de humor nooit om te lachen is. Not is een onsympathiek, egocentrisch, meelijwekkend personage, en ook de vrije val van zijn schlemielige en kleinzielige broer Jean-Pierre is allesbehalve komisch. En toch ga je uiteindelijk met de personages mee, juist omdat de makers geen moment proberen ze sympathiek te maken. En vanwege een handvol heerlijk anarchistische scènes.

La proie

2011 | Thriller

Frankrijk 2011. Thriller van Eric Valette. Met o.a. Albert Dupontel, Alice Taglioni, Stéphane Debac en Sergi López.

De vrijgelaten celmaat van bankovervaller Franck (Dupontel) blijkt een seriemoordenaar met een voorliefde voor Francks vrouw en dochter. Hoogste tijd voor een ontsnapping, gevolgd door een klopjacht van de politie op Franck en van Franck op de psychopaat. La proie (De prooi) is schatplichtig aan Harrison Fords The Fugitive, maar de Franse uitgave is een flink stuk sneller, gewelddadiger en uiteindelijk slimmer. En regisseur Eric Valette hield het tempo zo moordend hoog, dat iedere twijfel aan de geloofwaardigheid van de handelingen continu wordt overschreeuwd door een volgende uitzinnige actie.

Paris

2008 | Romantische komedie

Frankrijk 2008. Romantische komedie van Cédric Klapisch. Met o.a. Juliette Binoche, Romain Duris, Fabrice Luchini, Albert Dupontel en Mélanie Laurent.

Danser Pierre (Duris) heeft vanwege een hartprobleem misschien niet lang meer te leven. De enige die hij het vertelt is zijn zus (Binoche), alleenstaande moeder Élise, die bij hem intrekt. Terwijl hij wacht op een operatie hangt hij rond en bestudeert zijn mede-Parijzenaars. Broer en zus vormen de kapstok waaraan regisseur Klapisch (Chacun cherche son chat, L'auberge espagnole) zijn verhalen ophangt over een aantal inwoners van de Franse hoofdstad, waaronder academici, kooplieden en een illegaal. Dat alles verweeft Klapisch tot een knappe liefdesverklaring aan zijn stad, en aan het leven.

L'ennemi intime

2007 | Drama, Historische film, Oorlogsfilm

Frankrijk 2007. Drama van Florent-Emilio Siri. Met o.a. Benoît Magimel, Albert Dupontel, Aurélien Recoing, Marc Barbé en Eric Savin.

Kabylië, Algerije, juni 1959. De Onafhankelijkheidsoorlog wordt op brute en barbaarse manier uitgevochten tussen de Franse bezetters en de rebellen van het Algerijnse bevrijdingsfront. Luitenant Terrien is een idealistische Fransman die de leiding krijgt over een peloton soldaten. Principieel is hij tegen onnodig geweld en daardoor komt hij al snel in conflict met sergeant Dougnac.

Petites misères

2002 | Komedie

Frankrijk/België/Luxemburg 2002. Komedie van Philippe Boon en Laurent Brandenbourger. Met o.a. Albert Dupontel, Marie Trintignant, Bouli Lanners, Serge Larivière en Georges Siatidis.

De geschiedenis van Jean (Dupontel) en Nicole (Trintignant) zien we in een flashback nadat ze de deur is uitgezet, terwijl ze roept dat ze geen vervelend mens is en altijd haar plicht gedaan heeft. We gaan twee maanden terug en maken kennis met Jean, die deurwaarder is. Hij doet zijn werk hoffelijk, maar effici[KA3]ent onder begeleiding van smeris Eddy (Lanners), die menselijk is en de betroffen partij, die meestal heel diep in de schulden steekt, niet ongenegen is. Dit tot grote ergernis van Jean. Tussen Nicole en Jean gaat het eigenlijk niet goed: hij kan haar geen kinderen geven en als Nicole een antiekzaak wil beginnen, wil Jean eerst het huis afbetalen omdat hij bang is om nog meer schulden te maken en de gevolgen daarvan leiden tot de mis[KA2]ere, die hij dagelijks meemaakt. Nicole heeft een winkelfobie, maar daar helpt Georges (Larivi[KA2]ere), een postbode met koopzucht (teleshopping, postorder, enz.) haar wel van af. Georges kan nauwelijks zijn afbetalingen aan, maar tussen hem en Nicole bloeit een verstandhouding op, die leidt tot een intieme relatie. Dan wordt het Jean teveel. Het vindingrijke scenario van beide debuterende regisseurs Boon en Brandenbourger, dat vol zit met onverwachte incidenten uit het normaal lijkende dagelijkse leven, is een bijtende satire op de moderne consumptiemaatschappij. Ze schilderen het dagelijkse leven als een keten van onbenullige gebeurtenissen, die echter voor bepaalde individuen heel belangrijk zijn. Dit Belgische surrealisme wordt gebracht door uitstekende rollen. De brede beelden van de bekende cameraman Willy Stassen en de muziek van Jeff Bodart, Olivier Bodson en Pierre Gillet completeren het geheel in positieve zin. De speelduur varieert van 77 tot 100m. Dolby.

Irréversible

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Gaspar Noé. Met o.a. Monica Bellucci, Vincent Cassel en Albert Dupontel.

In deze film wordt het verhaal van het verliefde stelletje Alex en Marcus en de wraak van Marcus achterstevoren verteld. Alex wordt verkracht en Marcus neemt wraak op de verkrachter. In trage shots wordt getoond hoe Marcus achter de verkrachter van zijn vriendin aanzit en hem vervolgens doodslaat. De film bevat een lange en gruwelijke verkrachtingsscene die stof heeft doen opwaaien. In Cannes werd er al ver voor de vertoning uitvoering gespeculeerd over de scene. Door het achterstevoren vertellen, wordt de onomkeerbaarheid van tijd duidelijk gemaakt. Hierdoor krijgt de film een onuitstaanbaar karakter. De beelden van het verliefde stel tegen het 'einde' van de film zwanger zijn van onheil. Als Monica dan ook nog zwanger blijkt, is de wrangheid compleet. Deze film is geen lolletje, maar maakt wel indruk.

Les Acteurs

1999 | Drama

Verenigde Staten 1999. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Pierre Arditi, Josiane Balasko, Jean-Paul Belmondo, François Berléand en Dominique Blanc.

In deze bijna plotloze film die aaneengeregen is met min of meer in elkaar overgaande episoden krijgen een keur van Franse acteurs en actrices de kans zichzelf te spelen, te parodiëren of andere te imiteren in scène's uit bekende of beroemde films. Wie niet op de hoogte is met de Franse cinema, ontgaat veel. Wie denkt dat hij flink wat af te lachen krijgt, wordt teleurgesteld omdat de spelers eindeloos lang over hun vak, hun angsten voor de toekomst en andere zaken praten. Sommige fragmenten duren veel te lang en herhalen zich. Toch moet gesteld worden dat de rolverdeling zijn uiterste best gedaan heeft, waardoor er hele boeiende stukken in de film zitten. Soms staat de fijnzinnige humor op een hoog niveau. Kortom een film voor echte cinefielen met een gedegen kennis van de Franse film. Het scenario is van regisseur Blier. Het camerawerk is van François Catonné. Hoe je het wendt of keert, het resultaat is een originele en verbluffende Blier.

Le Créateur

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Albert Dupontel. Met o.a. Albert Dupontel, Claude Perron, Philippe Uchan, Michel Vuillermoz en Nicolas Marié.

Toneelschrijver Darius (Dupontel) heeft succes met zijn eerste stuk. Dan krijgt hij last van het bekende gebrek aan inspiratie voor het tweede stuk, terwijl zijn producent de hoofdrol al heeft uitgekozen, de affiches laten drukken en de datum van de première al heeft aangekondigd. Darius grijpt naar de fles, terwijl de inleverdatum met rasse schreden nadert. Per ongeluk doodt hij de kat van de buren en de volgende morgen ontdekt hij op zijn computerscherm het begin van een nieuw stuk. Darius gelooft nu dat een volgende moord hem kan helpen aan verdere inspiratie en het ontstaan van zijn nieuwe blijspel trekt een spoor van dood en verderf. Hoofdrol/regisseur Dupontel, die met Gilles Laurent het scenario schreef, behandelt het thema van de persoonlijke beperking tegenover de prestatiedrang die de maatschappij verwacht. Hij heeft dat met bijzonder zwarte humor gedaan waardoor het resultaat gedurfd is. Bovendien is de film visueel sterk. De bijrollen zijn heel goed en MONTY PYTHON Jones speelt een verschrikkelijk aardige cameo als god. Waarschijnlijk niet ieders kopje thee, maar wel erg leuk. Het camerawerk is van Jean-Claude Thibault.

La maladie de Sachs

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Michel Deville. Met o.a. Albert Dupontel, Valérie Dréville, Dominique Reymond, Albert Delpy en Marie-France Santon.

Ongewoon introvert en naturalistisch project voor Deville, normaliter maker van fantasievol geënsceneerde raadselfilms gestoeld op tegendraadse personages, literaire dialogen en dubbele scenariobodems. Het portret van de gedeprimeerde plattelandsdokter Bruno Sachs, aan de hand van zijn bezoeken aan en van patiënten, verrast qua onderwerp, regie en vormgeving (de fotografie van André Diot is welhaast ontkleurd grauw) als volledige stijlbreuk met het voorgaande werk van de regisseur. Naar de gelijknamige roman van de Franse arts Martin Winckler (alias Marc Zaffran). Dupontel, in 1996 debuterend als regisseur met de inktzwarte komedie Bernie, speelt intens en geloofwaardig.

Du bleu jusqu'en Amérique

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Sarah Lévy. Met o.a. Samuel Jouy, Marion Cotillard, Albert Dupontel, Claude Perron en Zabou Breitman.

Na een duikongeluk ontwaakt Camille (Jouy) verlamd in een ziekenhuisbed. Vanaf dat ogenblik moet hij zich handhaven op de wrakkenafdeling van het enorme hospitaal, waar de onorthodoxe arts Helpos (Dupontel) en zijn ploeg middels allerhande therapieën trachten om kapotte levens tenminste enigszins te repareren. De vaak hopeloze patiënten maken echter hun eigen wetten. Na veel korte films en tv-scenario's debuteert Lévy verlaat met deze bioscoopfilmregie waarin frustratie, woede en treurnis de sfeer bepalen. Lichtpuntje in alle misère is de romance tussen Camille en ex-comateuze Solange (Cotillard).

Serial Lover

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van James Huth. Met o.a. Michèle Laroque, Albert Dupontel, Elise Tielrooy, Michel Vuillermoz en Zinedine Soualem.

Claire nodigt drie mannelijke vrienden bij haar thuis uit om één van hen ten huwelijk te vragen. Aangezien de mannen ieder dachten een romantisch afspraakje met de vrouw te hebben en ze deze 'strijd' niet verwacht hadden, heeft dit aardig wat gevolgen...

Un héros très discret

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Jacques Audiard. Met o.a. Mathieu Kassovitz, Anouk Grinberg, David Fernandes, Sandrine Kiberlain en Jean-Louis Trintignant.

Tragikomische 'biografie' van een charmante charlatan. Schuchtere Albert komt erachter dat z'n hooggeëerde vader geen oorlogsheld was maar een dronkelap (de man stapt even uit z'n martiale schilderij om dat persoonlijk te demonstreren). Eenmaal volwassen blijkt Albert zelf ook geen held want als mama's hoofd wordt kaalgeschoren wegens collaboratie, durft hij niet in te grijpen (dat wordt voor hem gedaan). Nadat hij heeft vastgesteld dat 'de beste levens worden uitgevonden' geeft hij zich uit als verzetsman. Fraaie tragikomedie wordt doorsneden met bedrieglijk echte documentaire-scènes. 'Verteller' Jean-Louis Trintignant speelt de oude Albert.

Bernie

1996 | Komedie, Drama

Frankrijk 1996. Komedie van Albert Dupontel. Met o.a. Albert Dupontel, Claude Perron, Roland Blanche, Hélène Vincent en Catherine Samie.

Als Bernie (Dupontel) op dertigjarige leeftijd uit het kindertehuis komt wil hij maar een ding: zijn ouders vinden. Medewerking van de autoriteiten krijgt hij niet. Gelukkig krijgt hij hulp van een aan heroïne verslaafde jongedame, die met haar zuipende vader samenwoont. Erg subtiel is deze komedie niet, maar sommige scènes zijn hilarisch. De snoeiharde grappen van Dupontel, in Frankrijk behalve gewaardeerd acteur ook een populaire komiek, zullen zeker niet door iedereen gewaardeerd worden. Collega-regisseur Terry Gilliam verklaarde bijvoorbeeld bepaalde scènes ondanks het extreme geweld toch grappig te vinden, en vond dat 'very disturbing'. Wees gewaarschuwd.

Encore/Once More

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Paul Vecchiali. Met o.a. Jean-Louis Rolland, Florence Giorgetti, Pascale Rocard, Nicolas Silberg en Patrick Raynal.

Een man ontdekt op middelbare leeftijd dat hij homofiel is. Hij verlaat zijn vrouw en beleeft een stormachtige romance. Hij ontdekt dan dat hij AIDS heeft en zal sterven. Genadeloos en zakelijk verfilmd. De film is onderverdeeld in tien stukken, afgebakend door de verjaardagen van Louis tussen 1978 en 1987. Opnamen met vaste camera-opstelling, de opzettelijk theaterachtige behandeling en de komische intermezzi zorgen er voor dat de tragiek niet pathetisch wordt. Toont uitstekend hoe scherp de waarneming is van de nuchtere humanist Vecchiali.

op televisie
1 uitzending

Du bleu jusqu'en Amérique (1999) is deze week eenmaal op televisie. Log in om een abonnement aan te maken

Datum
Zender
Tijd
maandag 20 november
TV 5 Monde Europe
23:24 - 00:58

Reageer