Alexandre von Sivers

1943 Acteur

Alexandre von Sivers (1943) is acteur.
Er zijn 20 films gevonden.

Tous les chats sont gris

2014 | Drama

België 2014. Drama van Savina Dellicour. Met o.a. Bouli Lanners, Manon Capelle, Anne Coesens en Alexandre von Sivers.

Paul is 46 en privédetective. Dorothy is bijna 16 en zit midden in een identiteitscrisis. Hij staat buiten de conformistische Brusselse samenleving waarin zij juist geboren en getogen is. Hun enige band is het feit dat Paul weet dat hij Dorothy's biologische vader is.

Thomas est amoureux

2000 | Komedie, Sciencefiction, Drama

Frankrijk/België 2000. Komedie van Pierre-Paul Renders. Met o.a. Benoît Verhaert, Aylin Yay, Magali Pinglaut, Micheline Hardy en Alexandre von Sivers.

Titelheld Thomas - die de film lang niet in beeld komt - leeft uitsluitend via zijn computerbeeldscherm, zijn webcam en zijn intercom. Al acht jaar komt hij niet meer op straat. Diagnose: agorafobie. De verzekeringsmaatschappij bekostigt zijn kluizenaarsbestaan. Thomas communiceert als het hem uitkomt via zijn apparatuur met vrienden, familie en cybervriendinnetjes. Volgens de psychiater wordt het tijd voor lichamelijk contact met een echte vrouw. Thomas pareert met digidates en cyberseks. Totdat hij verliefd wordt op een prostituee. Een vrouw die als alternatieve gevangenisstraf haar diensten digitaal aanbiedt. Een intrigerende film over de potentie van menselijke communicatie, gevat in bonte, kunstmatig aandoende beelden.

Le nain rouge

1998 | Komedie

Frankrijk/België 1998. Komedie van Yvan Le Moine. Met o.a. Jean-Yves Thual, Anita Ekberg, Carlo Colombaioni, Dyna Gauzy en Michel Peyrelon.

Het verhaal is gesitueerd in de jaren 1950. De held is een dwerg, Lucien Lhotte (Thual) die op een advocatenkantoor beledigende brieven voor echtscheidingszaken opstelt om de dossiers dikker en geloofwaardiger te maken. Hij leeft zich uit en compenseert daarmee zijn handicap. Gravin Paola Bendoni (Ekberg), een cli[KA3]ente die zangeres is, wil zich laten scheiden van haar zoveelste echtgenoot, Bob (Chevrier). Lucien wordt haar minnaar, maar in plaats van een echtscheiding legt gravin Paola het weer bij met Bob. Onze lilliputter wurgt daarop zijn ma[KA4]itresse, neemt ontslag en wordt dankzij Isis (Gauzy), een vriendinnetje dat trapezewerkster is, in het circus Urbano aangenomen, dat van haar vader is. Hij zoekt contact met Bob die van de moord verdacht wordt, en vormt met hem een clownsduo, waarmee ze veel succes oogsten. Het scenario van regisseur Le Moine, die daarvoor het korte verhaal van Michel Tournier bewerkte, is verschrikkelijk onwaarschijnlijk. Het had overigens een fraaie, prettig gestoorde en afstandelijke vertelling kunnen worden. In plaats daarvan krijgen we een schools werkje zonder enige verbeelding opgediend, opgesierd met de overbekende lyriek over het circus. Het spel is zwaar en iedereen doet zijn gesticulaties met te veel nadruk. De aanwezigheid van Ekberg, die bekend werd door LA DOLCE VITA uit 1960 van Federico Fellini, maakt deze met stereotiepe personages bevolkte film nog enigszins curieus.

La basse-cour

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Christiane Lehérissey. Met o.a. Roland Giraud, Anaïs Jeanneret, François-Eric Gendron, Philippe Durand en Roland Marchisio.

Bartoletti (Giraud) is leraar in de hogeschool die de opleiding voor de officieren van de nationale politie verzorgt. Onder zijn studenten bevinden zich mannen en vrouwen van allerlei pluimage. Ze worden geselecteerd door een geheime eenheid die de 'basse-cour' genoemd wordt en die er prat op gaat alles over het leven van de geselecteerden te weten. Wat echter niemand beseft is dat zich bij de nieuwe lichting een gevaarlijke moordenaar bevindt die in dienst geweest is van de Franse Geheime Diensten. Hij beging een zware misdaad en voor hem is de school nu een dekmantel. Routine-politiefilm die moet dienen als de piloot voor een nieuwe reeks. Hopelijk verbetert de kwaliteit, want in dit scenario van Georges Desmouceaux, Olivier Szulzynger en Dominique Roulet, naar een idee van Olivier Marchal, is niets origineels te vinden en erg spannend is het al evenmin. Achter de camera stond Patrice Payen. Stereo.

Les Steenfort, Maîtres de l'Orge : Charles

1996 | Historische film

België/Frankrijk 1996. Historische film van Jean-Daniel Verhaege. Met o.a. Yann Trégouët, Julie Du Page, Michael Pas, Paul Anrieu en Alexandre von Sivers.

Het eerste deel van een episch familiedrama in drie delen over een strijd tussen twee bierbrouwers-dynastie[KA3]en in Frans-Vlaanderen die een generatie duurt. In de periode 1854-1855 is Charles Steenfort (Tr[KA1]egouet) de centrale figuur. Hij is aanvankelijk een jonge novice in een Trappistenabdij, en wordt verliefd op het wellustige dorpsmeisje Adrienne (Du Page). Zij lopen samen weg en vinden onderdak bij Charles` jeugdvriend Frans Texel (Pas), die net van zijn vader heeft ge[KA3]erfd. In het ouderlijk huis van Frans starten zij een kleine brouwerij, tot groot ongenoegen van de rijke brouwer Chevalier (Anrieu). Die krijgt Charles zo ver een directeursfunctie van zijn eigen brouwerij te aanvaarden, maar dan moet Charles wel Adrienne droppen en met Chevaliers lelijke dochter Elise trouwen. Charles gaat door de knieën en de verraden Adrienne gaat er samen met Frans vandoor. Naar een verhaal van de Brusselse stripauteur Jean Van Hamme, waarin liefde, passie, haat, en wraakgevoelens de ingrediënten vormen van een onderhoudend fresco. De vlaamse acteur Pas speelt met verve zijn rol. Zijn Franse uitspraak is getekend door een zware Antwerpse tongval, maar dat stoort niet, in zijn rol moet hij een Hollander spelen.

La Mondaine : Marilyne

1996 | Misdaad

België/Frankrijk 1996. Misdaad van Marco Pico. Met o.a. Pierre Chesnais, Ilaria Borrelli, Bruce Myers, Sandrine Thomas en Thérèse Liotard.

In de buurt van het Bois de Boulogne, waar in enorm wordt getippeld, wordt het lijk gevonden van Lola, een Antwerpse transseksueel. Commissaris Anders Etchegoyen (Chesnais) laat de agent van het slachtoffer oppakken maar deze weigert alle medewerking. Het spoor leidt naar de travestie-club `125`, die uitgebaat wordt door een Antwerpenaar en waarvan de Belgische politie vermoedt dat het een draaischijf is van de internationale drugsmokkel. Hij ontmoet er Marilyne (Thomas), de vriendin van Lola en eveneens danseres in de nachtclub. Het meisje zal Anders helpen om de zaak op te lossen. Een duik in het rosse milieu van travestieten en drag-queens, een Parijs dat niet elke toerist te zien krijgt. De sfeer in dit wereldje wordt uitstekend weergegeven, maar het scenario van Philippe Madral verlaat nooit de gekende paden zodat het verhaal al te voorspelbaar wordt. Sombere fotografie van François Lartigue.

V'la l'cinéma, ou le roman de Charles Pathé

1995 | Biografie

België/Canada/Frankrijk/Oostenrijk 1995. Biografie van Jacques Rouffio. Met o.a. Didier Bezace, Yves Jacques, Isabelle Gélinas, Ronny Coutteure en Bernard Alane.

Geromantiseerde biografie van Charles Pathé een de filmindustrie. Hij werd in 1862 te Vincennes geboren en had een miserabele jeugd. Als kind moest hij klusjes doen voor zijn hardvochtige vader, een slager. Het ouderlijke milieu werkt vestikkend op Charles en op zijn twintigste trekt hij naar Zuid- Amerika. Bij zijn terugkeer is de ziekelijke, onzekere jongeman veranderd in een intelligent zakenman, met een uitzonderlijk talent voor organiseren en het nemen van initiatieven. Op de handelsbeurs van Vincennes ontdekt hij de fonograaf en die geeft zijn leven een andere wending. De kijker ziet hoe hij op kermissen succes heeft en dat geldt steekt in het bewegende beeld. En verder: hoe hij zijn eerste studio creëert, een bioscoopprojector ontwikkeld en de degens kruist met George Eastman, die een monopolie heeft op de markt voor het lichtgevoelige celluloïod. Gemaakt ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de film volgt deze prent getrouw de carière een man die symbolisch werd voor de cinema in Europa. De rol van Charles Pathé wordt vertolkt door Bezace. Rouffio schreef het scenario samen met Jean Gruault, naar een origineel verhaal van Jacqueline Lefèvre. Volledig in België opgenomen door Raymond Fromont.

La fête des pères

1995 | Komedie, Drama

Zwitserland/België/Frankrijk 1995. Komedie van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Claude Rich, Dominique Labourier, Laure Duthileul, Henri Garcin en Pascal Elso.

De Franse schrijver Louis Galissier (Rich) moet in Duitstalig Zwitserland een lezing houden. Het is niet de eerste keer en Louis weet wat hem te wachten staat. Voor hem is het een ritueel. Maar ditmaal vergist hij zich, want niets verloopt zoals gebruikelijk. Een toevallige ontmoeting met Nicole (Duthileul), een vroegere liefde, doet zijn plannen in het honderd lopen. Het thema of óók schrijvers goede vaders kunnen zijn wordt in de waagschaal gelegd door Nicole, die Louis met zijn neus op de feiten drukt: hij heeft nooit tijd voor haar en haar kind willen maken. Dit klinkt goed en plausibel, maar het is daarom nog geen goede film. Verhaeghe slaat de plank mis: de personages werden te weinig gemotiveerd en missen diepgang. Dit laatste ligt aan het scenario van regisseur Verhaeghe, dat hij samen samen met Jean-Marc Roberts schreef naar de roman van François Nourissier. Het camerawerk is van Roland Dantigny.

Embrasse-moi vite!

1993 | Romantiek

België/Frankrijk 1993. Romantiek van Gérard Marx. Met o.a. Ben Cross, Grace De Capitani, Pierre Vernier, Yves Lecoq en Sophie Bouilloux.

Mode-ontwerpster Marie Chevasson (De Capitani) ontmoet op een feestje de Amerikaanse zakenman Ken MacFerson (Cross), een zakenrelatie van haar echtgenoot Paul Durieu (Vernier). De jongste tijd vindt ze dat Paul te weinig belangstelling voor haar koestert, maar toch staat ze perplex als diens advocaat haar meldt dat Paul de echtscheiding heeft aangevraagd. Ze beseft dat, als ze akkoord gaat, ze zelf geruïneerd is. Paul wil nl. zijn aandelen in Marie's zaak verkopen aan Ken. Het komt tot een oorlog tussen Marie en Ken. Zwakke relatiekomedie in typisch boertige Franse stijl die zelfs de spirituele dialogen mist die dit soort films gewoonlijk sieren. Cross wist duidelijk niet wat er allemaal van hem verwacht werd en De Capitani kan het alleen niet redden. Virginie Brac baseerde het scenario op een verhaal van Frédéric Sauvagnac. Gefilmd in Brussel door Jimmy Glasberg.

Embrasse moi vite

1993 | Komedie

Frankrijk/België 1993. Komedie van Gérard Marx. Met o.a. Ben Cross, Grace de Capitani, Pierre Vernier, Yves Lecoq en Sophie Bouilloux.

Dank zij het kapitaal van haar man, Lecoq, heeft De Capitani een internationaal bekend modehuis weten uit te bouwen. Alles loopt gesmeerd, tot op de dag dat de advocaat van haar man belt. Lecoq wil de echtscheiding aanvragen en gaat de zaak verkopen aan een Engelse zakenman, Cross. de Capitani is de wanhoop nabij, te meer omdat Cross alles belichaamt waar zij een hekel aan heeft: de arrogantie van het geld en de bevalligheid van een charmeur. Een sprankelende komedie met een ontwapenende De Capitani en een hartveroverende Cross, die ons een blik gunnen achter de schermen van de financiële en de modewereld. Vooral vrouwen zullen volop genieten van dit scenario, geschreven door Virginie Brac, naar een verhaal van Frédéric Sauvage. Jimmy Glasberg tekende voor de fotografie.

La Sévillane

1992 | Komedie

België/Frankrijk 1992. Komedie van Jean-Philippe Toussaint. Met o.a. Tom Novembre, Muriel Perrier, Jean-Claude Adelin, Jean Yanne en Alexandre von Sivers.

Toussaints tweede film. Deze verfilming van zijn roman L'Appareil-photo gaat over de ontmoeting tussen iemand die rijlessen gaat nemen en een rijschoolhoudster. Toussaint plaatst de ledigheid en de zinloosheid van wat zich tussen de dagelijkse handelingen in afspeelt op de voorgrond, en zo drijft hij, met veel humor en fantasie, zijn onderwerp door tot de verveling. Door zijn overdreven, haast obsessionele zorg voor het decor, is een film ontstaan die langzaamaan zijn ongewone kracht verliest. De acteurs zijn perfect, en niemand mag Yannes recept voor augurken of gevulde kool missen. Camerawerk van Jean- François Robin.

Vol au vent

1991 |

België 1991. Rudolf Mestdagh. Met o.a. Jacques Ambach, Ricardo Citica, Georgette Stulens, Hadeline Trinon en Jacques Demol.

Toussaints tweede film. Deze verfilming van zijn roman L'Appareil-photo gaat over de ontmoeting tussen iemand die rijlessen gaat nemen en een rijschoolhoudster. Toussaint plaatst de ledigheid en de zinloosheid van wat zich tussen de dagelijkse handelingen in afspeelt op de voorgrond, en zo drijft hij, met veel humor en fantasie, zijn onderwerp door tot de verveling. Door zijn overdreven, haast obsessionele zorg voor het decor, is een film ontstaan die langzaamaan zijn ongewone kracht verliest. De acteurs zijn perfect, en niemand mag Yannes recept voor augurken of gevulde kool missen. Camerawerk van Jean- François Robin.

Monsieur

1990 | Komedie

België/Frankrijk 1990. Komedie van Jean-Philippe Toussaint en Philippe Toussaint. Met o.a. Dominic Gould, Wojtek Pszoniak, Eva Ionesco, Jean-François Robin en Olivier Lartique.

Komisch-po[KA3]etisch portret van een droogstoppel-eenzaat in een gekwelde, gejaagde maatschappij. Gould is als `Monsieur` een schuchtere dromer, die voortdurend de dupe wordt van zijn omgeving. Ongelijkmatige debuutfilm van Toussaint (die ook het scenario schreef) met leuke tableaux vivants herinnert te veel aan PLAYTIME van Tati. Vooral een festivalfilm en goed voor enkele prijsjes: Speciale Prijs van de Jury in Figueira da Foz (Portugal), Speciale Prijs van de Jury in La Clusaz (Frankrijk). Schitterend kortfilmwerk maar faalt als langspeler.

Le bonheur d'en face

1990 | Komedie

België 1990. Komedie van Teff Erhat. Met o.a. Annie Cordy, Michel Kacen, Alain Leempoel, Martine Willequet en Patricia Ide.

De uiteenlopende avonturen van een bekende verslaggeefster die een zojuist geërfd huis in Brussel in bezit komt nemen. De cineaste, die ook het scenario schreef, is er niet in geslaagd het plot goed uit te werken met als gevolg veel opvulling, herhalingen, lege stukken en zelfs onwaarschijnlijkheden. Een hele langdradige film. Erhat lijkt veel beter op haar gemak in de reportage en de documentaire. Over het algemeen matig spel met op de koop toe een zich vreselijk aanstellende Cordy in de hoofdrol.

La porte d'or

1989 | Drama, Film noir

Frankrijk 1989. Drama van MIchel Vianey. Met o.a. Gérard Klein, Laure Killing, Féodor Atkine, Maxime Leroux en Jean-Paul Comart.

Een bewerking van een roman van de Amerikaan H.L. Dugall. Een wanhopige man laat zich beschuldigen van een misdaad, waar een vrouw voor berecht en veroordeeld is. Ongewone suspense met onverwachtse wendingen. De eerste televisiefilm naar een detective van een regisseur voor wie het motief van de mislukking een obsessie is, die een persoonlijk tintje bevat. Hoewel zijn vertelling aan de ene kant lijkt te willen doorgaan met het plot en aan de andere kant de gemoedstoestand van de hoofdpersonen uitgebreid wil schetsen, houdt het ongebruikelijke en bijzondere accent de zaak overeind.

Merci, Monsieur Robertson

1985 | Drama, Historische film, Animatie

België/Frankrijk 1985. Drama van Pierre Levie. Met o.a. Alexandre von Sivers, Suzy Falk, Catherine Ferrière, Jean-Pierre Gandy en Pierre Laroche.

Rond 1800, in de nadagen van de Revolutie, begeeft de Luikenaar Robertson zich naar Parijs, waar hij adembenemende voorstellingen geeft met zijn uitvinding, de toverlantaarn. Zijn acties worden niet erg op prijs gesteld en zijn apparatuur wordt in beslag genomen. Aan een meisje uit het publiek voorspelt hij de toekomst van de beeldende kunst, via o.a. Joseph Plateau, Emile Reynaud, William Talbot, Leon Bouly, Thomas Edison, om uiteindelijk te belanden bij de gebroeders Lumière, die in 1895 de eerste filmvoorstellingen zullen geven. Een speelse en originele geschiedenis van de voordagen van de film, met enkele unieke voorbeelden van bewegende beelden, w.o. een voorstelling van PIERROT ET COLOMBINE, de eerste 'geprojecteerde tekenfilm' uit de geschiedenis, met behulp van de Praxinoscoop van Reynaud. Helder, duidelijk en frivool, met gespeelde scènes, archiefopnamen en animatiefilm. De verteller Robertson wordt gespeeld door Von Sivers. In het scenario van Pierre en Françoise Levie zijn fragmenten opgenomen uit de korte films MERCI, MONSIEUR ROBERTSON van Patrick Ledoux, LE CHEVAL DE FER van Gérald Frydman en Pierre Levie, UNE INVENTION SANS AVENIR van Daniel Schelfthout en vier films van Levie zelf: DES LANTERNES VRAIMENT MAGIQUES, ZOOTROPOMANIA, LA MÉMOIRE DE L'ŒIL en EMILE REYNAUD. Voor de animatie stonden Etienne De Bruyne, Daniel Schelfthout en Michel Bertiaux in, terwijl de camera werd bediend door Paul Vercheval, Michel Baudour, Raymond Fromont en Désiré Berckmans. De film werd gemaakt n.a.v. de negentigste verjaardag van de filmindustrie. Ook bekend als THANK YOU, MR. ROBERTSON.

La trame

1982 | Drama, Avonturenfilm, Mysterie

Israël/Frankrijk/België 1982. Drama van Claude Zaccaï. Met o.a. Ronald Gutman, Pierre Laroche, Assaf Dayan, Alexandre von Sivers en Frans Joubert.

Vijftien personen zijn verdwaald in de woestijn en koesteren ieder hun waanvoorstellingen, terwijl aan de horizon een zandstorm opdoemt. Werkelijkheid of droom? Het resultaat is een pretentieuze, onbegrijpelijke en lachwekkende film waarin de acteurs evenveel uitstraling hebben als stokken in het zand. Het Ministerie van de Franstalige Gemeenschap financierde zoals altijd dit waardeloze materiaal, bestemd om nimmer in het gewone commerciële circuit te worden gedistribueerd. En niet voor niets.

Prune des bois

1979 | Familiefilm

België 1979. Familiefilm van Marc Lobet. Met o.a. Christian Marin, Lionelle Lamy, Bonbon, Arlette Biernaux en Michel Castel.

Een groepje kinderen vindt in het bos een te vondeling gelegd kindje. Ze besluiten het kindje te verbergen en het zelf te verzorgen, uit vrees dat de volwassenen het anders in een weeshuis zullen plaatsen. Charmante kinderfilm die tevens de aandacht vestigt op het wonderschone van de natuur. Scenario van Kathleen de Bethune en Marielle Paternostre. Er bestaat een Nederlandstalige versie onder de titel BOSKAATJE.

La machine

1975 | Sciencefiction

België 1975. Sciencefiction van Pierre Manuel. Met o.a. Alexandre von Sivers en Jean-Pierre Dauzun.

Twee kaderleden die een bijscholingscursus volgen op het Informaticacomplex, maken daar kennis met een zonderlinge professor, die nogal eigenaardige opvattingen heeft over hoe de menselijke samenleving gereguleerd dient te worden. Jammer genoeg voor hem speelt deze in 1975 gemaakte 'politieke fictie' zich zogenaamd af in 1984; het verhaal is tegenwoordig dus compleet achterhaald, gedateerd en gespeend van elk belang.

Jusqu'à ce que la vie nous sépare

1975 | Drama

België 1975. Drama van Fred Van Besien. Met o.a. Janine Godinas, Alexandre von Sivers, Claudine Charles, Irène Laurent en Louis-Alexis Dubois.

Een echtpaar besluit te scheiden, en kiest daarbij voor een zo vriendelijk mogelijke aanpak. Afgezien van het feit dat door de veranderde wetgeving dit thema inmiddels pass[KA1]e is, rijst de vraag of het hier gaat om een `fictiefilm`, zoals de cineast het noemt, of een propagandafilm ter meerdere eer en glorie van de `vriendelijke scheiding` (sic). Bovendien laten de problemen van de hoofdrolspelers ons koud. Een van die onzinnige films, waar de RTBF altijd scheutig mee is geweest!

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Alexandre von Sivers op televisie komt.

Reageer