Bernard Le Coq

1950 Acteur

Bernard Le Coq (1950) is acteur.
Er zijn 90 films gevonden.

Au revoir... et à bientôt!

2015 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2015. Komedie van Miguel Courtois. Met o.a. Bernard Le Coq, Florence Pernel, Alexandre Thibault en Ilona Bachelier.

Door een maf misverstand in een massagesalon leren zestiger Henri (Le Coq) en vijftiger Lila (Pernel) elkaar beter kennen. Romantiek hangt in de lucht, totdat hij haar uitnodigt voor een verblijf op zijn boerderij. Voor de makers van deze televisiekomedie is dit het startsein voor allerlei leuk bedoelde maar matig geslaagde grapjes over de verschillen tussen stad en platteland. De beide hoofdrolspelers zijn charmant, maar het scenario drijft op clichés: denk aan een Parijse styliste die nu ineens met kaplaarzen in de modder staat.

Le goût du partage

2013 | Komedie

Frankrijk 2013. Komedie van Sandrine Cohen. Met o.a. Bernard Le Coq, Annelise Hesme, Morgane Cabot, Valérie Decobert en Boris Rehlinger.

Victor (Le Coq) is ziek: hij moet het rustiger aan doen en heeft waarschijnlijk niet lang meer te leven. Wie zal zijn restaurant Chez Victor overnemen? Matig geacteerde Franse komedie rond een chef die niet snel tevreden is, en schreeuwend kenbaar maakt dat hij geen kinderen in zijn restaurant duldt, moet het niet hebben van bruisende hectiek in een stomende keuken. Actrice en debuterend regisseuse Cohen concentreert zich eerder op afgewogen, wat saai geënsceneerde conversaties onder Victors restaurantpersoneel. Wel heeft ze oog voor plattelandse gemoedelijkheid.

La dernière campagne

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Bernard Stora. Met o.a. Bernard Le Coq, Thierry Frémont, Patrick Braoudé, Anne Loiret en Martine Chevallier.

Na La conquête (2011, Xavier Durringer) speelt Le Coq opnieuw de neo-gaullist Jacques Chirac, ex-staatshoofd van Frankrijk. Ditmaal is hij de Chirac die, ziek en aan de politieke zijlijnen, tijdens de presidentsverkiezingen van 2012 een rol wil spelen in de strijd tussen zijn voormalige vazal Nicolas Sarkozy en de socialist François Hollande. In zijn dromen ontmoet Chirac Hollande, in politieke kleur zijn tegenpool. Anderhalf jaar voordat deze met fantasie gemaakte tv-film op France 2 werd uitgezonden was Chirac veroordeeld voor corruptie tijdens zijn Parijse burgemeesterschap (1977-1995).

Frère et soeur

2012 | Drama, Komedie

Frankrijk 2012. Drama van Denis Malleval. Met o.a. Bernard Le Coq, Roxane Potereau, Jacques Sereys, Jean-Claude Dauphin en Christiane Millet.

Televisieregisseur Malleval is van vele genremarkten thuis. Voor deze lichtgewicht familiedramedie strikte hij veteraan Le Coq. Deze speelt de behoorlijk eigengereide advocaat Bruno Cellini, die plotsklaps wordt geconfronteerd met de terugkeer van zijn jaren eerder uit beeld verdwenen vader. Tot Bruno's stomme verbazing heeft pa zijn piepjonge dochter uit Polynesië op sleeptouw - een halfzusje van wie de nukkige jurist uiteraard geheel onkundig was. Dit verstrooiende anderhalf uurtje niks-aan-de-hand herinnert wel aan de oubollige tv-films waarmee ARD en ZDF al decennia hun vergrijsde doelgroep bedienen.

V comme Vian

2011 | Biografie, Drama

Frankrijk 2011. Biografie van Philippe Le Guay. Met o.a. Laurent Lucas, Julie Gayet en Bernard Le Coq.

Vleiende biografie van Boris Vian (1920-1959), de nestor van het absurdistisch-realisme in de naoorlogse Franse literatuur, met de romans L'écume des jours en J'irai cracher sur vos tombes als vaandeldragers. Behalve schrijver was Vian ook kunstschilder, jazzmusicus, ingenieur, toneelspeler, zanger, journalist, vertaler, criticus, filmacteur, regisseur en grammofoonplatenproducent. Filmmaker Le Guay is erin geslaagd Vians intellectuele razernij ongeforceerd voor het voetlicht te krijgen waarbij Vians bekendste pseudoniem Vernon Sullivan - Vian had bijna veertig schuilnamen - geheel logischerwijs tot leven komt. Trefzeker acteerwerk van Vian-bewonderaar Lucas completeert het kunststuk.

Une vie française

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Jean-Pierre Sinapi. Met o.a. Jacques Gamblin, Pauline Etienne, Joffrey Verbruggen, Edith Scob en Bernard Le Coq.

Vijftiger Paul Blick, globetrottend fotograaf, krijgt bij zijn terugkeer uit het buitenland te horen dat dochter Marie in een psychiatrische kliniek is opgenomen. In de schizofrenie van de dochter spiegelt zich gaandeweg de lang onderdrukte tweespalt van de vader. De ooit politiek geëngageerde arbeiderszoon trouwde een welgestelde bourgeoise en liet zijn idealen achter. Sterk gespeeld psychologisch drama is tezelfdertijd een kroniek van veertig Franse welvaartsjaren. Naar de gelijknamige roman van Jean-Paul Dubois. Edith Scob speelt met koele elegantie de vrouw voor wie Paul rechtsaf sloeg.

Une cible dans le dos

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Bernard Uzan. Met o.a. Bernard Le Coq, Alexandra Vandernoot, Jean-Louis Tribes en Magid Bouali.

Weduwnaar-depressieveling Christian (Le Coq in een koortsrol) wil dood en engageert een huurmoordenaar om zichzelf van de zelfmoordtaak te ontslaan. Nadat hij de opdracht heeft gegeven ontmoet hij de gescheiden kapster Mona (Vandernoot). Liefde geeft levenszin, spijtig nu dat in het ruimingscontract de annuleringsclausule ontbreekt. Déjà vu? Ja, onder meer in I Hired a Contract Killer van Aki Kaurismäki. Geeft niets. De openingsscène, een effectief geënsceneerde nachtmerrie-in-een-nachtmerrie, zet de toon van bij vlagen zweterige, hallucinante noir. Gebaseerd op de roman van genreschrijver André Caroff (1924-2009).

Le temps du silence

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Franck Apprédéris. Met o.a. Loïc Corbery, Bernard Le Coq, Barbara Cabrita en Audrey Marnay.

Manuel (Corbery) heeft anderhalf jaar doorgebracht in Buchenwald. Wanneer hij in 1945 terugkeert naar Parijs vraagt hij zich af of hij ooit over zijn ervaringen in het concentratiekamp zal kunnen vertellen. Het alternatief: zwijgen. Manuel kiest voor stilte. Bewerking van de memoires van de Spaans-Franse Jorge Semprún, die zelf juist koos voor een leven mét tekst. De schrijver verwerkte in veel van zijn boeken en filmscenario's (waaronder voor Alain Resnais' La Guerre est finie) zijn eigen oorlogservaringen.

La conquête

2011 | Biografie

Frankrijk 2011. Biografie van Xavier Durringer. Met o.a. Denis Podalydès, Florence Pernel, Bernard Le Coq, Michèle Moretti en Samuel Labarthe.

Drama van Xavier Durringer over de opkomst van de Franse premier Nicolas Sarkozy.

Comment va la douleur?

2010 |

Frankrijk 2010. François Marthouret. Met o.a. Bernard Le Coq, Christine Murillo, Catherine Mouchet, Pauline Etienne en Thomas Coumans.

Oudere huurmoordenaar Simon (Le Coq), ernstig ziek, ontmoet Bernard, een jongeman die werkloos is en een beetje vastzit in zijn leven. Simon vraagt Bernard hem te helpen bij de 'laatste klus' die hij nog moet klaren. Ondertussen ontfermen ze zich ook nog over een jonge vrouw en haar baby. Televisiebewerking van een boek van Pascal Garnier heeft een aardige rol van Le Coq, als een oudere cynicus die op de valreep nog iets leuks van zijn leven weet te maken. Met Nederlandse ondertiteling.

Désobéir - Aristides de Sousa Mendes

2009 | Historische film, Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 2009. Historische film van Joël Santoni. Met o.a. Bernard Le Coq, Roger Souza, Nanou Garcia en Frédéric Quiring.

Tegen de duistere massa Franse collaborateurs tijdens WO II steekt het silhouet van Aristides de Sousa Mendes do Amaral e Abranches (1885-1954) schril af. In 1939 en 1940 negeert de bejaarde Portugese diplomaat, voor het neutrale Salazar-regime consul te Bordeaux, hardnekkig uitdrukkelijke bevelen om geen visa aan 'statenlozen' te verstrekken. 30.000 personen, daaronder 12.000 Joden, redt hij aldus van arrestatie en concentratiekamp. Routinier Santoni's gecomprimeerde tv-film toont een humanist pur sang. Zijn insubordinatie kostte de aristocraat overigens gezondheid, carrière en fortuin.

Qui va à la chasse

2007 | Komedie

Frankrijk/Zwitserland/België 2007. Komedie van Olivier Laubacher. Met o.a. Bernard Le Coq, Françoise Lepine en Christian Hecq.

'Qui va à la chasse, perd sa place' is het Franse equivalent van het Nederlandse spreekwoord 'Opgestaan, plaats vergaan'. In deze genietbare komedie staat de hautaine tandarts Daniel Valmer (Le Coq) desondanks even zijn praktijk af. Daniel heeft namelijk na een jachtongelukje zijn rechterarm in een mitella en moet ad hoc een interim vinden. Voilà Christian (Hecq): kaal eihoofd, houtje-touwtjejas, raar loopje, woordzuinig en verder ook een behoorlijk zeldzaam exemplaar van de homo sapiens. Hecq maakt van de onwaarschijnlijke plaatsvervanger een kolderiek type dat gebitsmid Valmer en echtgenote de broodnodige zelfreflectie bezorgt.

Pas tout de suite...

2007 | Romantisch drama

Frankrijk 2007. Romantisch drama van Marianne Lamour. Met o.a. Bernard Le Coq, Dorothée Brière en Jean-Claude Dauphin.

Benjamin, 50 jaar, is ontroostbaar sinds de dood van zijn vrouw, vijf jaar geleden. Totdat hij op een dag de blik van Carole kruist. Het is voor beiden liefde op het eerste gezicht.

L'Occitanienne

2007 | Biografie, Drama, Historische film, Romantiek

Frankrijk 2007. Biografie van Jean Périssé. Met o.a. Bernard Le Coq, Valentine Teisseire, Roger Souza en Patricia Karim.

In zijn beroemde autobiografie Les mémoires d'outre-tombe verhaalt de Franse schrijver-politicus René de Chateaubriand summier over zijn laatste liefdesaffaire. Anno 1829 zou hij als zestiger in een spa in Zuid-Frankrijk een gepassioneerde nacht hebben beleefd met een bijna veertig jaar jongere aristocratische vrouw. In deze verfilming van de episode spatten de vonken er helaas niet vanaf - er wordt vooral eindeloos gepraat. Roger Souza zorgt als nieuwsgierige butler voor een paar luchtige noten, maar kan het gezwollen drama daarmee niet redden.

Vive la bombe!

2006 | Historische film

Frankrijk 2006. Historische film van Jean-Pierre Sinapi. Met o.a. Cyril Descours, Olivier Bartélémy, Matthieu Boujenah, Damien Jouillerot en Bernard Le Coq.

Kritische televisiefilm over vergeten Franse misstanden in de jaren 60 van de vorige eeuw. Midden in de Sahara moeten vier militairen een veiligheidszone oprichten waar een kernproef zal worden uitgevoerd. Door een fout komt er radioactieve stof vrij, waaraan de soldaten worden blootgesteld. In het grootste geheim worden zij onder quarantaine geplaatst. Onder het mom van collateral damage wordt het incident door de regering De Gaulle in de doofpot gestopt. Boeiende materie, keurig werk van de makers en acteurs.

Le ciel sur la tête

2006 | Komedie

Frankrijk 2006. Komedie van Régis Musset. Met o.a. Charlotte de Turckheim, Bernard Le Coq en Arnaud Binard.

Kritische televisiefilm over vergeten Franse misstanden in de jaren 60 van de vorige eeuw. Midden in de Sahara moeten vier militairen een veiligheidszone oprichten waar een kernproef zal worden uitgevoerd. Door een fout komt er radioactieve stof vrij, waaraan de soldaten worden blootgesteld. In het grootste geheim worden zij onder quarantaine geplaatst. Onder het mom van collateral damage wordt het incident door de regering De Gaulle in de doofpot gestopt. Boeiende materie, keurig werk van de makers en acteurs.

Pourquoi (pas) le Brésil

2004 | Drama, Biografie

Frankrijk 2004. Drama van Laetitia Masson. Met o.a. Elsa Zylberstein, Marc Barbé, Bernard Le Coq en Laetitia Masson.

Filmmaakster Masson (À vendre) zit financieel en psychisch op smalspoor. Met tegenzin laat ze zich overhalen om de autobioroman Pourquoi le Brésil? van bevriende schrijfster Christine Angot te verfilmen. Daar komt ellende van, waarvan akte in deze gedurfde, deels op HD-video opgenomen mengeling van semi-docu en film-in-filmfictie. Budget is er niet, stress des te meer. Zylberstein vertolkt zowel Masson als Angot. Producer 'Maurice Rey' (Le Coq) werd vernoemd naar Massons producenten Maurice Bernart en Jean-Michel Rey. Diverse prominente gastrolletjes en muziek van oa Benjamin Biolay.

La fuite de monsieur Monde

2004 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 2004. Misdaad van Claude Goretta. Met o.a. Nathalie Nell, Nozha Khouadra en Bernard Le Coq.

'Het was vijf uur 's middags, of een beetje later, de grote wijzer leunde enigszins naar rechts - op 19 januari, toen mevrouw Monde het politiebureau instoof, een vlaag ijskoude lucht meevoerend.' Aldus begon Georges Simenon zijn roman 'La fuite de monsieur Monde' en de toon was gezet. Mevrouw Monde komt de verdwijning van haar man aangeven. Het boek, en ook deze tv-verfilming, volgt voornamelijk Lionel Monde zelf, een gegoede zakenman die schijnbaar om niets huis en haard verlaat en richting het zuiden reist. Simenon wist obsessies accuraat te treffen en regisseur Goretta, die al een aantal Simenon-verfilmingen op zijn naam heeft staan, volgt de veelschrijver zo goed en kwaad als dat gaat zonder diens mooie zinnen.

La demoiselle d'honneur

2004 | Thriller

Frankrijk/Duitsland/Italië 2004. Thriller van Claude Chabrol. Met o.a. Benoît Magimel, Laura Smet, Solène Bouton, Aurore Clément en Bernard Le Coq.

Die sluwe oude vos Chabrol toch. Voor deze cine-verfransing van Ruth Rendells psychologische thriller The Bridesmaid castte hij de dramatisch nogal beperkte kantoorklerkacteur Magimel tegenover zwoele schone Smet (dochter van Nathalie Baye en Johnny Hallyday). Magimel valt als jonge bourgeois Philippe zonder parachute op Senta, het raadselachtige bruidsmeisje van zijn zus. Senta lijkt weer als twee druppels troebel water op een door Philippes maman weggegeven tuinsculptuur en woont in de kelder van haar zonderlinge ouderlijk huis. Femme fatale, zegt u? Ja en nee, want: Chabrol en Rendell. Elegant, spannend vakwerk met rijke sfeerfotografie van de Portugees Eduardo Serra.

L'abbaye du revoir

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Jérôme Anger. Met o.a. Bernard Le Coq, Emilie Lafarge, Julien Bravo en Pascal Elso.

Wie denkt er op middelbare leeftijd niet eens aan de Grote Ommezwaai? Jean-Pierre, weduwnaar sinds zijn veertigste en vader van twee twintigers, voegt de daad bij het woord: op Abraham-leeftijd gaat hij het klooster in - broeder Bernard is geboren. Welke consequenties de beslissing voor dochter Stéphanie en zoon Thomas heeft, ervaart hij pas na een lange radiostilte tussen hem en zijn volwassen kroost. Matig boeiend familiemelodrama, opgenomen in de abdij van Fontfroide nabij Narbonne, van tv-serieacteur Anger.

La fleur du mal

2003 | Drama, Thriller

Frankrijk 2003. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Nathalie Baye, Benoît Magimel, Mélanie Doutey, Bernard Le Coq en Suzanne Flon.

Meesterchroniqueur Chabrol (1930) laat in zijn vijftigste speelfilm zijn obsessie met het morele failliet van de gegoede burgerij opnieuw de vrije loop, aan de hand van moord, overspel, incest en politieke smeerlapperij. Chabrols La fleur du mal opent in een ruim, comfortabel huis waar de dwalende camera tot stilstand komt bij een lijk. De volgende scène toont de thuiskomst na enkele jaren in de VS van François (Magimel) bij vader, stiefmoeder en verleidelijke stiefzus (Mélanie Doutey). Chabrol laat op geraffineerde wijze zien hoe de aanvankelijk speelse omgang tussen de familieleden uitmondt in een uitputtingsslag wanneer zij langzaam de controle over de relatie(s) verliezen.

Un fils de notre temps

2002 |

Frankrijk 2002. Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Anne Coesens, Jean-Pierre Lorit, Bernard Le Coq, Quentin Baillot en Manuel Le Lièvre.

Meesterchroniqueur Chabrol (1930) laat in zijn vijftigste speelfilm zijn obsessie met het morele failliet van de gegoede burgerij opnieuw de vrije loop, aan de hand van moord, overspel, incest en politieke smeerlapperij. Chabrols La fleur du mal opent in een ruim, comfortabel huis waar de dwalende camera tot stilstand komt bij een lijk. De volgende scène toont de thuiskomst na enkele jaren in de VS van François (Magimel) bij vader, stiefmoeder en verleidelijke stiefzus (Mélanie Doutey). Chabrol laat op geraffineerde wijze zien hoe de aanvankelijk speelse omgang tussen de familieleden uitmondt in een uitputtingsslag wanneer zij langzaam de controle over de relatie(s) verliezen.

Romance sans paroles

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Marlon Courbin, Bernard Le Coq en Cristiana Réali.

Meesterchroniqueur Chabrol (1930) laat in zijn vijftigste speelfilm zijn obsessie met het morele failliet van de gegoede burgerij opnieuw de vrije loop, aan de hand van moord, overspel, incest en politieke smeerlapperij. Chabrols La fleur du mal opent in een ruim, comfortabel huis waar de dwalende camera tot stilstand komt bij een lijk. De volgende scène toont de thuiskomst na enkele jaren in de VS van François (Magimel) bij vader, stiefmoeder en verleidelijke stiefzus (Mélanie Doutey). Chabrol laat op geraffineerde wijze zien hoe de aanvankelijk speelse omgang tussen de familieleden uitmondt in een uitputtingsslag wanneer zij langzaam de controle over de relatie(s) verliezen.

Les enfants du miracle

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Sébastien Grall. Met o.a. Judith Henry, Michel Vuillermoz, Bernard Le Coq, Anne Canovas en Christine Citti.

Nadat in 1978 in Engeland de eerste reageerbuisbaby is geboren, gloort in de hele wereld hoop voor steriele mensen met kinderwensen. In Parijs gaan bioloog Bardet (Vuillermoz) en gynaecoloog Daumier (Le Coq) aan de slag met drie proefpersonen. Lola (Broustal), Véronique (Citti) en Sylvie (Henry) zijn de gelukkigen, maar de technieken staan nog in de kinderschoenen en garanderen geen succes. Tv-film Les enfants du miracle is gebaseerd op de ervaringen van René Frydman, die de eerste in vitro fertilisatie-baby van Frankrijk 'ontwikkelde'. De toon is helder, bijna wetenschappelijk, en niet overgeromantiseerd.

Au plus près du paradis

2002 | Romantisch drama

Frankrijk/Spanje/Canada 2002. Romantisch drama van Tonie Marshall. Met o.a. Catherine Deneuve, William Hurt, Bernard Le Coq, Hélène Fillières en Patrice Chéreau.

Dit romantische drama is bedoeld als ode aan de klassieker An Affair to Remember, maar is vooral een zootje. Fanette (Deneuve), een Franse schrijfster van middelbare leeftijd, ontvangt een briefje van een oude vlam die haar boven op het Empire State Building in New York wil ontmoeten, net als in de genoemde film. Of stelt ze het zich slechts voor? Onderweg naar New York bouwt ze een curieuze band op met een Amerikaanse fotograaf (Hurt). Vergezocht verhaal met afstandelijke personages.

Un ange

2001 | Drama, Misdaad

Frankrijk 2001. Drama van Miguel Courtois. Met o.a. Richard Berry, Elsa Zilberstein, Pascal Greggory, Bernard Le Coq en Vincent Martinez.

L[KA1]ea Pastore (Zylberstein) is ontslagen uit de gevangenis. Ze wordt afgehaald door haar broer Samy (Martinez). Hun hereniging is maar van korte duur, want Samy wordt gedood. Wat de kijker wel weet, maar L[KA1]ea niet, is dat smeris David Kokas (Berry) Samy heeft omgelegd. Kokas is een alleenstaande vader met een baby. Léa is verdrietig en wil Samy's dood wreken. Ze ontvoert de baby van Kokas en wil op deze manier de politieman te dwingen de indentiteit van de moordenaar prijs te geven. Kokas wordt door zijn superieuren van de zaak afgehaald. Als dat niet genoeg is, wordt hij aan de dijk gezet, maar dat lost zijn probleem met Léa niet op. Hij probeert op alle mogelijke manieren in contact te komen met haar. Het tamelijk banale scenario van Olivier Douyère, Pierre-Henry Salfati dat nog eens bewerkt werd door Denis Parent en Laurent Vivier, doet deze film de das om, ondanks het uitstekende spel van beide hoofdrollen. Met een beter script had de film zoveel boeiender kunnen zijn. Het camerawerk is van Dominique Bouilleret.

Se souvenir des belles choses

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Zabou Breitman. Met o.a. Isabelle Carré, Bernard Campan, Bernard Le Coq, Dominique Pinon en Anne Le Ny.

Liefde is schitterend, maar wordt ongrijpbaar als je moeite hebt je een omhelzing te herinneren. Claire (Carré) wordt getroffen door een ongelukkig lot: een blikseminslag veroorzaakt geheugenproblemen. In een kliniek ontmoet zij dokter Licht (Le Coq) en de eveneens aan geheugenverlies lijdende Philippe (Campan). De beelden zijn licht en kleurig, Claire en Philippe gaan samenwonen, maar terwijl hij langzaam zijn verdrongen herinneringen terugkrijgt, vergeet Claire steeds meer. Se souvenir des belles choses lijkt een documentaire, zo roerend echt wordt er gespeeld. Het is niet moeilijk te begrijpen waarom Carré, Le Coq en regisseuse Zabou Césars wonnen.

Nadia Coupeau, dite Nana

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Edouard Molinaro. Met o.a. Assumpta Serna, Bernard Le Coq en Lou Doillon.

Liefde is schitterend, maar wordt ongrijpbaar als je moeite hebt je een omhelzing te herinneren. Claire (Carré) wordt getroffen door een ongelukkig lot: een blikseminslag veroorzaakt geheugenproblemen. In een kliniek ontmoet zij dokter Licht (Le Coq) en de eveneens aan geheugenverlies lijdende Philippe (Campan). De beelden zijn licht en kleurig, Claire en Philippe gaan samenwonen, maar terwijl hij langzaam zijn verdrongen herinneringen terugkrijgt, vergeet Claire steeds meer. Se souvenir des belles choses lijkt een documentaire, zo roerend echt wordt er gespeeld. Het is niet moeilijk te begrijpen waarom Carré, Le Coq en regisseuse Zabou Césars wonnen.

Mémoires en fuite

2000 |

Frankrijk 2000. François Marthouret. Met o.a. Maurice Garrel, Bernard Le Coq en Geneviève Page.

Liefde is schitterend, maar wordt ongrijpbaar als je moeite hebt je een omhelzing te herinneren. Claire (Carré) wordt getroffen door een ongelukkig lot: een blikseminslag veroorzaakt geheugenproblemen. In een kliniek ontmoet zij dokter Licht (Le Coq) en de eveneens aan geheugenverlies lijdende Philippe (Campan). De beelden zijn licht en kleurig, Claire en Philippe gaan samenwonen, maar terwijl hij langzaam zijn verdrongen herinneringen terugkrijgt, vergeet Claire steeds meer. Se souvenir des belles choses lijkt een documentaire, zo roerend echt wordt er gespeeld. Het is niet moeilijk te begrijpen waarom Carré, Le Coq en regisseuse Zabou Césars wonnen.

Pour l'amour d'Elena

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Maurice Frydland. Met o.a. Bernard Le Coq, Antonia Miklikova, Laure Killing, Alexandre Arbatt en Jenny Clève.

Pierre (Le Coq), ingenieur die veiligheid van kerncentrales moet controleren, wordt met collega-vriendin Marianne (Killing) naar Oost-Europa gestuurd voor herstellingswerken aan defecte centrale. Rokkenjager Pierre wordt er verliefd op jonge artse Elena (Miklikova), tot ongenoegen van jaloerse Marianne. Maar Elena blijkt kanker te hebben als gevolg van de kernramp in Tsjernobil. Tot ieders verbazing wordt Pierre Elena's verpleger tot haar dood. Dramatisch liefdesverhaal is geschreven door kwartet Georges Desmouceaux, Yvan Lopez, Olivier Szulzynger en Sylvie Bailly.

La canne de mon père

1999 | Drama

België/Frankrijk 1999. Drama van Jacques Renard. Met o.a. Fanny Cottençon, Bernard Le Coq, Christian Drillaud, Yves Pignot en Roger Dumas.

Charles Bertroux (Le Coq) was soldaat tijdens de Grote Oorlog, waarin hij zwaar gewond werd, en was lid van de weerstand tijdens WO II. Hij gebruikt een stok om te stappen, om te argumenteren en om te bevelen. Zijn troepen beperken zich nu, in 1947, tot de dorpelingen die hem respecteren en tot zijn acht kinderen die hem blindelings moeten gehoorzamen. Hij is erg zachtaardig, maar kan zich tevens tiranniek opstellen t.o.v. zijn vrouw C[KA1]ecile (Cottençon) en de kinderen. Om eten op tafel te krijgen houdt hij zich met allerlei onverkwikkelijke zaakjes bezig, maar er is niemand die hem dit kwalijk neemt. Een zeer gevoelige, tedere familiekroniek op het Franse platteland kort na WO II. Erg veel gebeurt er niet in de film, maar toch houden de personages de belangstelling van de kijker vast. Drama en humor worden op uiterst evenwichtige wijze door elkaar verweven. Er worden mensen getoond die je vertederen, waarmee je graag kennis zou maken. Cottençon en Le Coq geven op onnavolgbare wijze gestalte aan deze mensen, maar ook de kinderen zijn stuk voor stuk hartebrekers. Louis Bériot en regisseur Renard baseerden het scenario op de gelijknamige, autobiografische roman van Bériot. Sfeervolle fotografie van Philippe Van Leeuw.

La Taule

1999 | Komedie, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Alain Robak. Met o.a. Claude Brasseur, Olivier Martinez, Bernard Le Coq, Saïd Taghmaoui en Gilbert Melki.

Een gevangene (Martinez), die sedert zijn plaatsing in het huis van bewaring niet meer gesproken heeft, wordt de Stomme genoemd. Hij deelt zijn cel met een andere gevangene die op een nacht ontsnapt. Hoewel de directeur (Le Coq) zich niet afvraagt, waarom de Stomme niet is gevlucht, wil hij precies weten wat er gebeurd is. De Stomme geeft geen draad. De hoofdcipier (Brasseur), die kort voor zijn pensionering staat en minachting koestert voor zijn baas, meent dat hij dit varkentje moeiteloos kan wassen en stopt hem in een cel met andere ingeslotenen. Hieronder bevinden zich de Onschuldige (Taghmaoui), een computergenie die zegt dat hij bij vergissing in de bajes zit, de Onverschillige (Ortega), een recidivist die aan boybuilding doet, de Zigeuner (Maaskri), een engerd en de Grijze Muis (Duperial), een kruimeldief. De hoofdcipier heeft allerlei pesterijen in petto, die vari[KA3]eren van controles, alarm, collectieve straffen, isolement, enz. Ondertussen probeert een arrogante inspecteur van politie (Melki) op zijn eigen manier achter de waarheid te komen. De gevangenen laten zich niet kisten en bedenken van alles en nog wat om de directie en de politie te slim af te zijn. Een en ander culmineert tot een hoogtepunt als de gevangenis geïnpecteerd wordt door de dienst voor het gevangeniswezen, die zich op het totaal verkeerde moment had aangekondigd. Hoewel veel grappen en grollen niet direct origineel zijn, bestaat de rolbezetting uit puike karakterspelers, die de kijker toch flink aan het lachen brengen. Het scenario van Philippe Eineck en Jean-Marc Parisis met dialogen van Laurent Baffie, bevat enige zwakke punten; er wordt nooit uitgelegd waarom de ontsnapping plaatsvond en waarom de Stomme niet mee is gegaan bijvoorbeeld, maar het kat-en-muisspel tussen de gevangenen en directie werkt en de oproer is aardig gedaan. Het camerawerk is van Bernard Déchet. Gewoon pretentieloze ontspanning.

Restons groupés

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Paul Salomé. Met o.a. Emma de Caunes, Judith Henry, Hubert Koundé, Samuel Le Bihan en Estelle Larrivaz.

Vol enthousiasme begint een groep Franse toeristen aan een rondreis door het Westen van de V.S. In de groep bevinden zich o.a. kwieke journaliste Claire (De Caunes), filosofische sportleraar Aim[KA1]e (Kound[KA1]e), gemene gierigaard Jean- Michel (Le Coq), serieuze Gwena[KA3]el (Lochet) en ex-communist Raymond (Robin). De reis is georganiseerd door Dream Tours. Bij aankomst hoort de overijverige gids Mathias (Le Bihan) dat het reisbureau failliet is en dat het vooruitbetaalde geld gebruikt werd om schulden af te lossen. Hij besluit de gedupeerden in het ongewisse te laten en met geïmproviseer hun tocht door de V.S. toch nog aangenaam te maken. Jammer genoeg is Mathias onvoldoende opgewassen tegen dergelijke tegenslagen. Onderhoudende Amerika-satire die helaas de indruk wekt dat hij gemaakt werd om de rolverdeling en crew een snoepreisje door Californië, Nevada, Utah en Arizona te laten maken. Hij is net zo overbodig als een goedkope glanzende ansichtkaart. Een prettige film, die even snel bekeken als vergeten is. Salomé baseerde zijn voorspelbare scenario op een ware geschiedenis. Mooie breedbeeld fotografie van Jean-Claude Larrieu. Dolby Stereo. Panavision.

La Nube

1998 | Drama

Argentinië/Duitsland/Frankrijk/Italië 1998. Drama van Fernando Ezequiel Solanas en Fernando Ezequiel. Met o.a. Eduardo Pavlovsky, Laura Novoa, Ángela Correa, Christophe Malavoy en Bernard Le Coq.

Regisseur Solanas, de maker van de klassieker SUR uit 1988, heeft zijn stad Buenos Aires in de sombere schemer van een pak donkere wolken gedompeld en het regent er al bijna vijf jaar zonder dat het [KA1]e[KA1]en keer is opgehouden. De stad, waar veel zaken toch al niet zo florissant gaan, is troostelozer dan ooit, het verkeer rijdt achteruit en zelf bepaalde mensen op straat lopen achteruit. Visueel is dit heel indrukwekkend, maar na een paar minuten heb je het wel bekeken en als het onveranderd blijft aanhouden, krijg je er algauw schoon genoeg van. Centraal staat het vooruitstrevende toneelgezelschap, Het Spiegeltheater, dat in een oude hangar aan de rand van de stad zijn onderkomen heeft. Subsidies worden niet meer afgegeven en de gages worden niet meer betaald. Het gezelschap is een microkosmos, die de dramatische gebeurtenissen in eigen land weerspiegelt. In de troep zijn tien hoofdrollen en dertig bijrollen, net als in een geordende samenleving. Artistiek leider is Max (Pavlovsky), zelf een briljant acteur. Hij maakt een pass naar danseres Fulo (Correa) ondanks hun economische problemen. Zijn wereldje komt echter op zijn kop te staan als de dochter van Max, Paula (Novoa) opdaagt. Verder is Max een goed mens, want hij steunt zijn collega Enrique (Caicedo) in de strijd om zijn pensioenrechten. Als zij het dispuut voor de rechtbank winnen, is er geen geld om hem uit te betalen. Zo is het gesteld met de algehele Argentijnse maatschappij, waar de huidige generatie boet voor de fouten van de vorige. De film is ingedeeld in vier hoofdbedrijven: De Spiegel, De Wachtenden, De Vergetelheid en Het Gekrijs. Dan zijn er nog een dozijn tussenbedrijven, w.o. Boete, Beloning en Halsstarrigheid. Kortom zware kost met toneelmatige spelprestaties, die de fans van regisseur-scenarioschrijver Solanas buiten zijn eigen land zal onthutsen en nauwelijks zal kunnen bekoren. Het donkere, bijna zwart-witte camerawerk is van Juan Diego Solanas. Wordt buiten Argentinië niet aanbevolen. Dolby Digital.

Mauvaises affaires

1997 |

Frankrijk 1997. Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Anne Richard, Christian Charmetant en Bernard Le Coq.

Regisseur Solanas, de maker van de klassieker SUR uit 1988, heeft zijn stad Buenos Aires in de sombere schemer van een pak donkere wolken gedompeld en het regent er al bijna vijf jaar zonder dat het [KA1]e[KA1]en keer is opgehouden. De stad, waar veel zaken toch al niet zo florissant gaan, is troostelozer dan ooit, het verkeer rijdt achteruit en zelf bepaalde mensen op straat lopen achteruit. Visueel is dit heel indrukwekkend, maar na een paar minuten heb je het wel bekeken en als het onveranderd blijft aanhouden, krijg je er algauw schoon genoeg van. Centraal staat het vooruitstrevende toneelgezelschap, Het Spiegeltheater, dat in een oude hangar aan de rand van de stad zijn onderkomen heeft. Subsidies worden niet meer afgegeven en de gages worden niet meer betaald. Het gezelschap is een microkosmos, die de dramatische gebeurtenissen in eigen land weerspiegelt. In de troep zijn tien hoofdrollen en dertig bijrollen, net als in een geordende samenleving. Artistiek leider is Max (Pavlovsky), zelf een briljant acteur. Hij maakt een pass naar danseres Fulo (Correa) ondanks hun economische problemen. Zijn wereldje komt echter op zijn kop te staan als de dochter van Max, Paula (Novoa) opdaagt. Verder is Max een goed mens, want hij steunt zijn collega Enrique (Caicedo) in de strijd om zijn pensioenrechten. Als zij het dispuut voor de rechtbank winnen, is er geen geld om hem uit te betalen. Zo is het gesteld met de algehele Argentijnse maatschappij, waar de huidige generatie boet voor de fouten van de vorige. De film is ingedeeld in vier hoofdbedrijven: De Spiegel, De Wachtenden, De Vergetelheid en Het Gekrijs. Dan zijn er nog een dozijn tussenbedrijven, w.o. Boete, Beloning en Halsstarrigheid. Kortom zware kost met toneelmatige spelprestaties, die de fans van regisseur-scenarioschrijver Solanas buiten zijn eigen land zal onthutsen en nauwelijks zal kunnen bekoren. Het donkere, bijna zwart-witte camerawerk is van Juan Diego Solanas. Wordt buiten Argentinië niet aanbevolen. Dolby Digital.

Les hommes et les femmes sont fait pour vivre heureux, mais pas ensemble

1997 |

Frankrijk 1997. Philippe de Broca. Met o.a. Jean-Pierre Castaldi, Bernard Le Coq en Fanny Cottençon.

Regisseur Solanas, de maker van de klassieker SUR uit 1988, heeft zijn stad Buenos Aires in de sombere schemer van een pak donkere wolken gedompeld en het regent er al bijna vijf jaar zonder dat het [KA1]e[KA1]en keer is opgehouden. De stad, waar veel zaken toch al niet zo florissant gaan, is troostelozer dan ooit, het verkeer rijdt achteruit en zelf bepaalde mensen op straat lopen achteruit. Visueel is dit heel indrukwekkend, maar na een paar minuten heb je het wel bekeken en als het onveranderd blijft aanhouden, krijg je er algauw schoon genoeg van. Centraal staat het vooruitstrevende toneelgezelschap, Het Spiegeltheater, dat in een oude hangar aan de rand van de stad zijn onderkomen heeft. Subsidies worden niet meer afgegeven en de gages worden niet meer betaald. Het gezelschap is een microkosmos, die de dramatische gebeurtenissen in eigen land weerspiegelt. In de troep zijn tien hoofdrollen en dertig bijrollen, net als in een geordende samenleving. Artistiek leider is Max (Pavlovsky), zelf een briljant acteur. Hij maakt een pass naar danseres Fulo (Correa) ondanks hun economische problemen. Zijn wereldje komt echter op zijn kop te staan als de dochter van Max, Paula (Novoa) opdaagt. Verder is Max een goed mens, want hij steunt zijn collega Enrique (Caicedo) in de strijd om zijn pensioenrechten. Als zij het dispuut voor de rechtbank winnen, is er geen geld om hem uit te betalen. Zo is het gesteld met de algehele Argentijnse maatschappij, waar de huidige generatie boet voor de fouten van de vorige. De film is ingedeeld in vier hoofdbedrijven: De Spiegel, De Wachtenden, De Vergetelheid en Het Gekrijs. Dan zijn er nog een dozijn tussenbedrijven, w.o. Boete, Beloning en Halsstarrigheid. Kortom zware kost met toneelmatige spelprestaties, die de fans van regisseur-scenarioschrijver Solanas buiten zijn eigen land zal onthutsen en nauwelijks zal kunnen bekoren. Het donkere, bijna zwart-witte camerawerk is van Juan Diego Solanas. Wordt buiten Argentinië niet aanbevolen. Dolby Digital.

Le clone

1997 | Sciencefiction, Komedie

Frankrijk 1997. Sciencefiction van Fabio Conversi. Met o.a. Elie Semoun, Dieudonné Mbala, Smadi Wolfmann, Axelle Abbadie en Pierre Vernier.

Thomas (Semoun) heeft alle redenen om gelukkig te zijn. Hij is getrouwd met de oogverblindende Victoria (Wolfmann) en ze hebben een schat van een dochtertje. Victoria heeft echter een rivaal: het werk van haar man. Thomas wordt helemaal in beslag genomen door de ontwikkeling van een revolutionair computerprogramma dat de verlegenheid wegneemt. Op een avond ontdekt hij een virtueel personage: L[KA1]eo (Mbala), zijn alter- ego, die een volmaakt mens blijkt te zijn. Thomas zou nooit hebben kunnen bevroeden dat een fictieve mens eigen initiatief zou kunnen ontwikkelen, want Léo wil ten koste van alles aan het beeldscherm ontsnappen. De eerste speelfilm van Semoun en Mbala, specialisten in absurde sketches. De film is inderdaad ook te gek en deelt knipoogjes uit naar allerlei bekende genres en films. De rolprent mist echter het juitste ritme. Het duo heeft teveel verschillende vondsten uitgeprobeerd, waardoor het resultaat onsamenhangend is geworden en opgedeeld is in geslaagde en minder geslaagde grappen. Het scenario is van regisseur Conversi, Michel Hazanavicius en Alexandre Pesle. Fotografie is van Bruno de Keyser. De film duurt te lang.

La bastide blanche

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Miguel Courtois. Met o.a. Bernard Le Coq, Julien Guiomar, Léa Bosco, Virgile Baye en Eric Prat.

Op het einde van de negentiende eeuw is ijs kostbaarder dan goud. In Signes, een dorpje in de Haute Provence, is Am[KA1]ed[KA1]ee Giraud (Guiomar) de onbetwiste ijskoning. Hij leidt zijn firma `La bastide blanche` met autoriteit en volgens de oude tradities. Hij wordt geconfronteerd met Jean Roumisse (Le Coq), een concurrent zonder scrupules, die alle andere ijsfabrieken reeds werkloos maakte. Am[KA1]ed[KA1]ee rekent in deze ijsoorlog op de hulp van zijn zoon Justin (Bayle), die zojuist zeven jaar militaire dienst erop heeft zitten. Maar Justin wordt achtervolgd door gendarmes en bovendien is hij enkel ge[KA3]interesseerd in het terugzien van zijn jeugdliefde Magali (Bosco) die tijdens zijn zeven jaar afwezigheid opgroeide tot het mooiste meisje van de streek. Maar ook Roumisse stelt belang in het meisje. Knap gefilmde streekroman over de laatste grote ijstyconen, vermengd met een geschiedenis van liefde en jaloezie. De acteurs leveren geloofwaardige personages af en het kader waarin alles zich ontrolt is op zijn minst erg origineel. Claude Brami baseerde zijn scenario op de roman van Jean-Michel Thibaux, die zich inspireerde op zijn familiegeschiedenis. Mooie fotografie van Philippe Pavans de Ceccatty. Oorspronkelijk uitgezonden in twee delen.

Jeunesse

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Noël Alpi. Met o.a. Jérémie Covillault, Sonja Codhant, Blandine Lenoir, Nicolas Koretzky en Bernard Le Coq.

VV.

Cité des Alouettes

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Luc Béraud. Met o.a. Bernard Le Coq, Philippe Clay, Richard Courcet, Mata Gabin en Vanessa Danne.

De pas uit de gevangenis ontslagen Marc Bertier (Le Coq) is vastbesloten op het rechte pad te blijven. Hij vindt een onderkomen in de Cité des Alouettes, een vervallen wooncomplex dat vooral bevolkt wordt door migranten, een mengelmoes van rassen. Hij merkt al vlug dat de meeste van deze mensen niet eens kunnen lezen of schrijven en voordat hij het goed beseft is hij hun steun en toeverlaat voor het invullen van allerlei documenten. Marc besluit lessen te organiseren zodat de mensen in staat zouden zijn voor zichzelf te zorgen. Maar dan volgen de problemen, want uit kennis vloeit bewustwording voort. Het probleem van het analfabetisme gekoppeld aan sociale achterstand. De mensen die hier ten tonele gevoerd worden zijn echt, geen vergezochte romanfiguren, maar levende personages die, dank zij de inzet van een bepaalde man, een doel krijgen in het leven. Boeiend en realistisch scenario van Béraud en Jacques Dubuisson. Guillaume Schiffman verzorgde de fotografie.

Bouge !

1997 | Musical, Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1997. Musical van Jérôme Cornuau. Met o.a. Ambre Boukebza, Patrick Forster-Delmas, Bernard Le Coq, Léa Drucker en Edouard Montoute.

Alice (Boukebza) is zeventien; ze is een leuke meid in een strakke spijkerbroek. Ze woont in de Franse provincie en ze ontdekt dat haar vader een bekende platenproducent is. Ze gaat naar de Lichtstad en bezoekt een concert van Oph[KA1]elie Winter (die zichzelf speelt), breekt door de beveiliging heen, maakt kennis met de zangeres en sluit vriendschap met haar. Oph[KA1]elie belooft haar te helpen bij het maken van contact met haar vader. Bij het verlaten van de zaal wordt ze aangevallen door onverlaten, vervolgens gered door knappe onafhankelijke producent J[KA1]er[KA1]emy (Forster-Delmas) die haar de taal der liefde bijbrengt; ze vindt een onderkomen bij Rudy (Ashanti) die de zaal schoonveegt, en haar leert dansen. Ze ontmoet Nathalie (Drucker), die haar leert zingen. Met Rudy en zijn vrienden vormt ze een groepje. De weg naar het succes en haar vader kent enkele bijna fatale hobbels... Vederlicht muzikaal verhaaltje van Emmanuel List, debuterend regisseur Cornuau en Guy Zilberstein, dat in feite geproduceerd werd voor de Franse tv-zender M6, die voornamelijk kijkers heeft in de groep van dertien tot 26 jaar. Door de muziek is de film beperkt tot de Franstalige markt, al zijn de hoofd- en bijrollen, inclusief Winter best goed. Dat Cornuau uit het videoclip-circuit komt, kwam hem bij deze rolprent zeer goed van pas. Uitstekend camerawerk van Bernard Zitzermann. Widescreen en Dolby/DTS.

Les hommes et les femmes sont faits pour vivre heureux... mais pas ensemble

1996 | Romantiek

Frankrijk/België 1996. Romantiek van Philippe de Broca. Met o.a. Bernard Le Coq, Fanny Cottençon, Florence Pernel, Jean-Pierre Castaldi en Didier Pain.

Uitgever Alfred (Le Coq) is een gelukkig man. Een beetje te gelukkig zelfs. Ondanks zijn professioneel succes verstikt hij in de eentonigheid van zijn priv[KA1]e-leven. Om er afwisseling in te brengen stelt hij zijn levensgezellin Maurane (Cottençon) een bizar spelletje voor: zij zullen hun relatie helemaal opnieuw beginnen, alsof ze elkaar voor de eerste keer ontmoeten. Maurane neemt het voorstel zeer ernstig. Ze pakt haar valiezen en verdwijnt spoorloos, een verbijsterende Alfred alleen achterlatend. Een wat geforceerde romantische komedie die dank zij de routine van een De Broca nog best te smaken valt, maar die niet veel indruk zal nalaten op de kijker. De acteurs zijn speels en overtuigend in hun rol. Philippe Le Dem schreef een niet erg diepgaand scenario met enkele sprankelende dialogen. Petria Payen stond achter de camera.

Capitaine Conan

1996 | Oorlogsfilm, Experimenteel

Frankrijk 1996. Oorlogsfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Philippe Torreton, Samuel Le Bihan, Bernard Le Coq, Catherine Rich en Yves Roan.

Na La vie et rien d'autre Taverniers tweede meesterwerk over '14-'18. In de chaosnadagen van De Grote Oorlog opereren op de Balkan kapitein Conan en zijn vijftig soldaten van de Armée des Orients. Als ouderwetse Sioux-krijgers doden ze de vijand met het mes. Wanneer een aantal van het peloton, het merendeel ex-bajesklanten, van plundering en moord wordt beschuldigd, verdedigt de bikkelharde doch bloedsbroederloyale Conan hen. In deze adaptatie van Roger Vercels roman uit 1934, door dialoogsmid par excellence Jean Cosmos, is Torreton groots als tragische barbaar. Briljante 'Scope-fotografie van Alain Choquart. Onder de vele onderscheidingen: Césars voor regisseur en hoofdrolspeler.

Les hommes et les femmes sonts faits pour vivre heureux, mais pas ensemble

1995 | Komedie

België/Frankrijk 1995. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Fanny Cottençon, Bernard Le Coq, Jean-Pierre Castaldi, Florence Pernel en Didier Pain.

Le Coq is een uitgever die zijn succesvol maar eentonig leventje wat wil opvrolijken. Zijn vriendin Cottençon stelt hij een bizar spelletje voor. Zij zullen hun relatie helemaal opnieuw beginnen, alsof zij elkaar de eerste keer ontmoeten. Cottençon neemt het aanbod ernstig en verdwijnt spoorloos, tot verbijstering van Le Coq. Vruchteloos gaat hij op zoek naar haar. Op zekere dag stelt een literair agent hem een hyperbegaafde romanschrijfster voor: Cottençon. Of niet? Een dubbelgangster? Le Coq maakt haar het hof en blijft twijfelen. Tot de echte Cotten[KA10] weer komt opdagen. Le Coq houdt er nu twee vriendinnen op na. Als kijker heb je niet veel nodig om snel te snappen dat Le Coq voor de gek wordt gehouden want zijn twee vriendinnen blijken slechts één en dezelfde Cottençon te zijn. Men kan zich terecht afvragen wat een begaafd cineast als de Broca, destijds gelauwerd als de leukste nouvelle vague-filmer met knappe komedies, bezielt om dit onding te regisseren. Om de huishuur te betalen? Cottençon is wel leuk om te bekijken: als moderne en dynamische vrouw enerzijds, als zachte en romantische vrouw anderzijds. De Vlaamse acteur André speelt de rol van de vader van Cottençon. Scenario van Philippe Le Dem.

Vengeances

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Miguel Courtois. Met o.a. Bernard Le Coq, Didier Flamand, Luna Sentz, Jean-Noël Brouté en Chico Diaz.

De zwangere vrouw van de lijnpiloot Vincent (Le Coq) wordt vermoord omdat zij getuige was van een afrekening onder drugsdealers. Hij komt te weten dat de moordenaar werkte in opdracht van de Braziliaanse drugsbaron Pereira (Diaz). Vincent begeeft zich daarop naar Rio de Janeiro met slechts [KA1]e[KA1]en doel voor ogen: Pereira om zeep brengen. In Brazili[KA3]e wordt hij geholpen door de jonge en mooie Anna (Sentz), die zich bezighoudt met straatarme kinderen. In moeilijke omstandigheden, ook in de achterbuurten van Rio gedraaide tv-film. Knappe vertolking van Diaz, angstaanjagend als een lokale gangsterbaas. Scenario van Jean-Claude Baillon-Diego.

Une famille formidable : Nicolas s'en va-t-en guerre

1994 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1994. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Béatrice Agenin, Milena Vukotic en Cécile Caillaud.

De Beaumonts trekken in hun nieuwe woonst in en treffen, tot hun groot genoegen Reine (Agenin, die de rol van Spaak overneemt) terug, die herstellende is van een zwaar auto-ongeval. Ze is een relatie begonnen met een advocaat, de vader van Audrey (Caillaud). Nicolas (Sarfati) verwaarloost zijn vrouw. Hij verdwijnt heel der nachten om zich aan het pokerspel over te geven. Met deze zevende aflevering verzinkt deze Franse soap helemaal in het onbenullige. Wat begon als een charmant familieportret is een derderangs stationsrommanetje geworden. Het scenario is van Santoni en Corinne Atlas. Voor de fotografie tekende Claude Robin. Nicam Stereo. Formaat 16/9.

Une famille formidable : L'amour en vacances

1994 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk/Portugal 1994. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Béatrice Agenin, Maxime Leroux en Milena Vukotic.

Na een moeilijk jaar trekt Catherine, samen met haar zus Paule en de kinderen, naar Portugal om de vakantie door te brengen bij haar vader. Ze komt er echter terecht in een wervelstorm van emoties. De vriendin van haar vader trekt weg omdat ze het beu is dat er steeds naakte modellen in zijn schildersatelier staan. Catherine maakt gebruik van haar bemiddelingstalent om overal wat trachten bij te schaven, tot ze er zelf onderdoor gaat en troost zoekt bij Eric (Leroux), een Franse tourist. Een reeks die al veel te lang gerokken wordt, zodat de scenario`s zichzelf gaan herhalen. Flauw, voorspelbaar en melig dat is het script dat Santoni schreef, samen met Corinne Atlas en Natalie Carter. Gelukkig is dit de achtste en (voorlopig?) voorlaatste aflevering. Gefotografeerd door Claude Robin.

Une famille formidable : De père en fils

1994 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1994. Komedie van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Béatrice Agenin, Daniel Gélin en Milene Vukotic.

Het overlijden van Juliens moeder komt als een schok aan in het leven van de Beaumonts. Julien en Audrey trekken tijdelijk in het huis van de moeder in, maar de broers en zusters van Julien kunnen de autoriteit van Audrey maar moeilijk aanvaarden. Om de vrede te handhaven sluit Julien terug vrede met Jacques en ze zullen weer samenwerken aan de [KL]Guide Beaumont[KLE]. De onverwachte verschijning van Jacques` vader, Edouard (Gélin) gaat gepaard met spanningen. Deze laatste aflevering van de populaire tv-reeks is kwalitatief weer beter dan de voorgaanden, vooral dank zij de schitterende prestatie van Gélin. Het einde is natuurlijk voorspelbaar in al zijn sentimentaliteit. Santoni schreef het scenario samen met Corinne Atlas en Claude Robin stond weer in voor de fotografie.

Les patriotes

1994 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1994. Thriller van Eric Rochand en Eric Rochant. Met o.a. Yvan Attal, Yossi Banai, Sandrine Kiberlain, Richard Masur en Moshe Yvguy.

Enkele missies van een agent van eenheid 238, een van de harde kernen van de Isra[KA3]elische Mossad. Ariel (Attal) verlaat zijn familie en treedt in dienst bij de organisatie.

Les Faucons

1994 | Drama

Duitsland/Frankrijk 1994. Drama van Michel Lang. Met o.a. Véronique Jannot, Bernard Le Coq, Hans Wyprächtiger, Siegfried Rauch en Nicolas Brieger.

De mooie en intellectuele Jannot is vierendertig, gehuwd en moeder van twee kinderen. Ze heeft zich weten op te werken tot directrice van de nucleaire centrale van Krasnoïarsk, het summum van de Russische technologie. Ze brengt alles in gereedheid om een delegatie te ontvangen van de Academie der Wetenschappen uit Moskou. Dan komt haar assistent en vertrouwensman Wigger haar melden dat de koelinstallatie van de kernreactor defect is. De situatie is ernstig, maar toch besluiten ze er geen ruchtbaarheid aan te geven. Een Franse CHINA SYNDROME die zich afspeelt in Rusland van enkele dagen voor de staatsgreep van augustus 1991, met de ramp van Tsjernobyl nog vers in het geheugen. Een redelijk goed gestructureerd scenario houdt de suspense erin, maar brengt weinig nieuws. Fotografie van Daniel Gaudry.

Elles ne pensent qu'à ça...

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Charlotte Dubreuil. Met o.a. Claudia Cardinale, Carole Laure, Bernard Le Coq, Roland Blanche en Heinz Bennent.

Moeder Margaux (Cardinale) wordt van New York naar Parijs geroepen, omdat haar dochter Jess (Laure) in het ziekenhuis ligt als gevolg van een overdosis aan slaappillen; dat was overigens een ongelukje. Familiebanden en relaties die altijd weer iets te maken hebben met seks passeren in [KA1]e[KA1]en week tijd de revue, terwijl de pati[KA3]ente nog twee keer tussen hemel en aarde komt te zweven. Zo komen o.a. aan bod: Margaux`s ex: kunstschilder L[KA1]eon (Bennent), Jess` ex Pierre (Le Coq) die met een jonge Afrikaanse die de helft jonger is, samenwoont, en de zeventien jaar oude zoon van Jess en Pierre wordt verleidt door de nymfomane psychologe van het ziekenhuis, Jess` verlegen partner Mario (Blanche) met wie ze in classic cars handelt, etc, etc. Een film die het van het dialoog moet hebben. Soms om te lachen, maar meestal helemaal niks aan. Scenario van Georges Wolinski en regisseuse Dubreuil. Camerawerk van Carlo Varini. Gedraaid in Technovision widescreen.

Une famille formidable : Dure, dure, la rentrée

1993 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1993. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Catherine Spaak, Milena Vukotic en Cécile Caillaud.

Na haar terugkeer uit Portigal valt Catherine in een grote leegte. De hele familie is het huis uit en Jacques is meestal bezig met zijn werk, verplaatsingen naar het buitenland, zakendiners, enz. Reine (Spaak) leidt het geheel met vaste hand. De in de liefde ontgoochelde Nicolas verhuist naar een loft boven het appartement van Alexis (Montes) en Marc. Deze laatste zit in de moeilijkheden. Zijn homosexualiteit werd ontdekt door een van zijn leerlingen en nu loopt zijn aanstelling als leraar gevaar. Het verhaaltje van de familie Beaumont kabbelt rustig verder, maar de hele crew werkt zuiver op routine. Nu we de personages kennen zijn hun belevenissen minder leuk. Het scenario voor deze zesde aflevering werd geschreven door Corinne Atlas, Alain Layrac en David Pharao. Claude Robin stond achter de camera.

Une famille formidable : Des vacances mouvementées

1993 | Familiefilm, Komedie

Portugal/Frankrijk 1993. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Catherine Spaak, Milena Vukotic en Cécile Caillaud.

Duperey en Le Coq verheugen zich over het feit dat ze eindelijk op vakantie kunnen gaan naar Portugal waar bijna de hele familie verenigd zal zijn, want ook Duperey's zus, Vukotic gaat naar Portugal om er haar vriend te zien. Vader en moeder zijn van plan er een tweede huwelijksreis van te maken. Wanneer haar vriend niet op het rendez-vous verschijnt ontdekt Vukotic dat deze gehuwd en vader van drie kinderen is. Ze poogt zelfmoord te plegen. Alle bekende ingrediënten zitten weer netjes op een rij om de kijker te doen huilen en lachen in deze vijfde aflevering van een reeks waarbij je in geen geval mag nadenken. De kwaliteit gaat zienderogen achteruit. Corinne Atlas, Alain Layrac en Jean-Louis Tribes schreven het scenario. Fotografie is van Claude Robin.

Une famille formidable : Bonnes et mauvaises surprises

1993 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1993. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Catherine Spaak, Milena Vukotic en Philippe Khorsand.

Na de geboorte van een tweeling heeft de familie Beaumont het drukke stadsleven vaarwel gezegd om te genieten van de rust van het platteland. Het huiselijk geluk duurt echter niet lang. Eerst verliest Khorsand, de vriend van Le Coq, zijn baan. Wat later verneemt Le Coq zelf dat zijn guide overgenomen werd door een financiële groep en dat ook hij voor zijn diensten bedankt wordt. Dan besluiten Le Coq en Khorsand om een boerenbedrijf op te starten. Ruzie in het gezin en werkloosheid staan centraal in deze vierde aflevering van de reeks, waarvan de titel de lading helemaal dekt. Erg interessant is het allemaal niet. Een avond in je eigen gezin is minstens even boeiend. Geschreven door Corinne Atlas en Alain Layrac en in beeld gezet door Claude Robin.

Une famille formidable: Les parents disjonctent

1992 | Drama, Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1992. Drama van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Milena Vukotic, Cécile Caillaud en Roméo Sarfati.

Stormachtige tijden voor de familie Beaumont. Moeder Catherine (Duperey) is arts en haar man Jacques (Le Coq) is een bekend culinair criticus. Ze hebben drie kinderen, de 21-jarige Audrey (Caillaud), de achttien-jarige Nicolas (Sarfati) en de twaalf-jarige Fr[KA1]ed[KA1]erique (Lauret). Tussen vader en moeder botert het al enige tijd niet meer. Jacques heeft een verhouding met aantrekkelijke Nelly (Renauld) die een meester- banketbakkersdiploma heeft. Nelly wordt er gek van en stort haar hartje uit bij haar zus Paule (Vukotic), die astrologe is. Dochter Audrey ontdekt dat haar papa een ander is dan Jacques, als zij toevallig een stel brieven vindt in de slaapkamer van haar moeder Catherine. Een vriend van Jacques, Richard Mathis (Khosand) wordt in de steek gelaten door zijn vriendin, waarop Jacques hem voor onbepaalde tijd in huis haalt. De eerste aflevering van anderhalf uur van totaal negen van een in Frankrijk enorm populaire familie-soap-serie. In de eerste aflevering worden - hoe kan het ook anders - de diverse personages gepresenteerd, waarvan sommigen stout zijn, maar niemand echt slecht is. Een gaat het nog acht delen verder. Pascale Breugnot schreef het scenario voor deze pulp en Claude Robin deed het camerawerk.

Une famille formidable : Des vacances orageuses

1992 | Familiefilm, Komedie

Portugal/Frankrijk 1992. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Milena Vukotic, Cécile Caillaud en Roméo Sarfati.

Catherine en Jacques vertrekken met hun dochters Paule en Frédérique op vakantie naar Portugal. Nicolas blijft in Parijs waar hij een job als museumbewaker heeft gevonden. Bovendien wil hij van de afwezigheid van zijn ouders gebruik maken om zijn maagdelijkheid te verliezen en die kans krijgt hij tijdens een verjaardagsfeestje waarop hij een mooie Italiaanse ontmoet. Onschuldig amusement dat allerlei amoureuse verwikkelingen toont in Parijs maar ook in Portugal waar zowel de ouders als hun dochters met liefdesperikelen te maken krijgen. Scenario van Alain Layrac, Santoni en Sylvie Dervin, naar de personages van Pascale Breugnot. Claude Robin stond in voor het beeldmateriaal. Deel twee in de reeks.

Une famille formidable : Des jours ça rit, des jours ça pleure

1992 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1992. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Milena Vukotic, Cécile Caillaud en Roméo Sarfati.

Nu ze de ex-verslaafde gaat ontmoeten met wie ze correspondeerde toen deze in de gevangenis zat is Ophélie erg zenuwachtig. Ondertussen bereidt Audrey zich koortsachtig voor op haar examens. Jacques is bereid de verslaafde vriend van Ophélie gratis rechtsbijstand te verlenen. Frédérique volgt een intensieve tennisstage, terwijl Nicholas en zijn vriendinnetje hun intrek nemen in de kamer van de dienstmeid. Weer heel wat verwikkelingen in de derde aflevering van deze reeks, die echter de frisse kwaliteiten van vorige delen mist. Het wordt allemaal meer episodisch en de personages worden niet meer uitgediept. Eve Deboise en Laurent Vachaud schreven het scenario, dat door Claude Robin verfilmd werd.

Panique aux Caraïbes: Une de perdue

1991 | Misdaad

Frankrijk 1991. Misdaad van Jean-Claude Charnay. Met o.a. Greg Germain, Diane Pierens, Paul Geoffrey, Bernard Le Coq en Emilie Benoît.

Pilotfilm en eerste aflevering. In een haven komt een douanier om het leven wanneer een zware metalen kist naar beneden valt. Het gaat niet om een ongeluk, want een andere dounier wordt van achteren doodgeschoten. Het verhaal is er aan de haren bijgesleept om te laten zien wat in de presentatietekst wordt omschreven als 'Een onderhoudende serie, die zich afspeelt in een droomwereld met veel zon, blauwe zee, stranden, mooie meisjes, boten en prachtige auto's'. Daarmee is dan ook alles gezegd over deze reisfolder.

Mort d'un pêcheur

1990 | Komedie, Film noir, Misdaad

Frankrijk 1990. Komedie van Serge Korber en Jean-Claude Charnay. Met o.a. Greg Germain, Diane Pierens, Paul Geoffrey, Bernard Le Coq en Emilie Benoît.

Guadeloupe. Aan de ene kant is er Greg wiens vrienden (luidruchtig) zijn verjaardag vieren en aan de andere kant twee muntvervalsers die op enkele kilometers afstand dollars aan het drukken zijn. Hoe en waarom krijgen deze twee werelden met elkaar te maken? Een overigens nogal moeizaam vooruitkomend en weinig geloofwaardig scenario naar een idee (?) van Greg Germain. Toch gaat er wel iets vanuit dankzij het decor, het goede humeur van de personages en dankzij het feit dat deze film noir gaandeweg steeds grappiger wordt.

Julien Fontanes, magistrat: Rien que la vérité

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Jacques Morel. Met o.a. Antoinette Moya, Bernard Le Coq, Jean-François Garreaud, André Falcon en Jacques Alric.

Een onderzoek uit de serie Julien Fontanes, magistrat, rond de klassieke, verplichte overval. Een regie zonder echte fouten, maar inwisselbaar met elke andere aflevering uit deze serie, terwijl scenarioschrijver Jean Cosmos zich ook niet erg heeft uitgesloofd. Ontspannend. Morel in de rol van commissaris Maigret is echter niet meer dan een slechte uitgave van Jean Richard.

Julien Fontanes, magistrat : Le couteau sous la gorge

1990 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1990. Misdaad van Bernard Dumont. Met o.a. Jacques Morel, Bernard Le Coq, Jean-François Garreaud, André Falcon en Gilles Segal.

Een rechter regelt naar aanleiding van nogal dom politie- optreden een diepgaand onderzoek naar een commissaris, die in afwachting van de uitspraak aan onbeduidende administratieve taken wordt gezet. Dan ontsnapt een gevaarlijke gangster, en van hem hangt van alles af, onder meer verschillende ontdekkingen die een andere rechter zal doen. Het talent waarmee Jean Cosmos in hoog tempo scenario's aflevert, is niet om over naar huis te schrijven. Gelukkig beschikt de regisseur over vakmanschap en ritmegevoel en lukt het hem zijn personages psychologische diepgang te geven. Tamelijk

La traverse

1989 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1989. Komedie van Charles Bitsch. Met o.a. Véronique Jannot, Bernard Le Coq, Vincent de Bouard, Anna Gaylor en Annick Alane.

Naar de roman van Georges Coulonges. [KL]La Traverse[KLE] is de bijnaam die de vrienden van Cl[KA1]ement (de Bouard), veertien jaar, hem geven. Zijn leven van dag tot dag en zijn niet altijd even goed aflopende heldendaden, zoals wanneer hij over een stuk glas op tien meter hoogte wil lopen om te bewijzen dat hij geen lafaard is, met alle bekende gevolgen vandien. Soms amusant maar ook vrij vlak geregisseerd. Er wordt geprobeerd origineel te zijn maar de geschapen situaties doen bijna gemakzuchtig aan.

La force du destin

1989 | Avonturenfilm, Romantiek, Komedie

Frankrijk 1989. Avonturenfilm van Maurice Frydland. Met o.a. Nathalie Nell, Bernard Le Coq, Yves Beneyton en Corinne Touzet.

Een rommelig geheel, met wat romantiek en avontuur over een producente van radioprogramma's, een diplomaat en een zangeres. Alle cliché's over deze beroepen zijn aanwezig. En dat beweegt maar en dat kletst maar in deze uitermate oppervlakkige film waarin bovendien slecht gespeeld wordt.

Julien Fontanes, magistrat: La bête noire

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Jean-Pierre Decourt. Met o.a. Jacques Morel, André Falcon, Bernard Le Coq, Jean-François Garreaud en Charlie Nelson.

In deze film doen rechter Julien Fontanes (Morel) en commissaris Pellerin (Garreaud) onderzoek naar een bende terroristen, waarbij Pellerin het leven laat. Het scenario en de regie zijn, zoals gebruikelijk, van het type dertien in een dozijn, maar er wordt serieus geacteerd.

Clémence Aletti

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Dominique Labourier. Met o.a. Jacques Denis, Bernard Le Coq, Jean-Marc Thibault, Robert Rivard en Charlotte Maury.

Het uigangspunt vormt de moord op een rechter-commissaris en zijn jonge zoon in Toulon. Zijn zuster Cl[KA1]emence, politiecommissaris in Parijs, stort zich op de opsporing van een bende terroristen en het schaduwen brengt haar in Rome en Montr[KA1]eal. Geloofwaardigheid is niet de sterkste kant van deze bruisende serie met het aantal wendingen van een stripverhaal, door de televisieregisseur voortvarend en zonder oog voor de realiteit afgehandeld. Erg ontspannend op voorwaarde dat er niet te veel eisen worden gesteld. Labourier (Clémence) is ontroerend.

Pause café, pause tendresse 6 : Betty, 15 ans

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Serge Leroy. Met o.a. Véronique Jannot, Bernard Le Coq, Laura Manzsky, Olivia Brunaux en Stéphane Derossis.

De vijftienjarige Betty (Manzsky) wordt wegens verregaand wangedrag van het lyceum weggestuurd. Jo[KA3]elle Calvet (Jannot) vangt haar op. Het meisje stelt zich agressief en bijzonder cynisch op. Ondanks haar erg realistische kijk op het leven is Betty zeer gehecht aan haar zuster Diane (Brunaux) die op het punt staat te bevallen. Joëlle moet al beginnen met de oorzaak vast te stellen van het provocerende karakter van het meisje en staat weerom voor een uiterst moeilijke taak. Spijtig genoeg begint de kwaliteit van de scenario's die Georges Coulonges haalt uit zijn roman er zienderogen op achteruit te gaan. Waarom moet hij het hebben van de stroperige sentimentaliteit die in de eerste afleveringen handig omzeild werd. Jean-Paul Schwartz stond ook nu weer achter de camera.

Pause café, pause tendresse 5 : Les verres cassés

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Charles Bitsch. Met o.a. Véronique Jannot, Bernard Le Coq, Alexis Nitzer, Laura Favalli en Gregory Graziani.

Marie (Favali) is de oudste van een gezin met drie kinderen. Haar vader drinkt omdat hij de verantwoordelijkheid voor de dood van zijn vrouw wil vergeten. Het meisje draagt moedig de last van het gezin op haar schouders. Jo[KA3]elle Calvet (Jannot) die hen moet volgen beseft maar al te best dat Marie haar jeugd vergooit. Moet ze maatregelen treffen? De gesel van een verscheurd gezin en de vloek van de alcohol. Heel wat problemen voor onze moedige sociale werkster die het zich tot taak stelt om deze adolescente te redden. Het kon niet uitblijven. De makers van deze reeks moesten toch eens de over-sentimentele toer opgaan. Geen zakdoek blijft droog bij dit verscheurende drama, dat je pakt of dat je kompleet koud laat. Georges Coulonger putte weer inspiratie voor het scenario uit zijn roman, terwijl Jean-Paul Schwartz het fotografeerde.

Pause café, pause tendresse 4 : La traverse

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Charles Bitsch. Met o.a. Véronique Jannot, Bernard Le Coq, Christine Pascal, Vincent De Bouard en Anna Gaylor.

Zoals elke ochtend begeeft maatschappelijk werkster Jo[KA3]elle Calvet (Jannot) zich naar haar kantoor. Daar krijgt ze het bezoek van Josiane Vernon (Pascal). Deze maakt zich erg ongerust over haar vijftienjarige zoon Cl[KA1]ement (De Bouard). De directeur van diens school meldt haar per brief dat Clément meermaals ongewettigd afwezig is. De vrouw weet niet wat haar zoon bezielt, maar Joëlle vreest dat de jongen zich in de nesten gewerkt heeft. Ze maakt zo vlug mogelijk een afspraak met de directeur. Joëlle dient vooral uit te zoeken wat er schuil gaat achter wat niet gezegd wordt om een puber in moeilijkheden te helpen. De reeks kabbelt rustig voort zonder hoogtepunten, maar evenmin zonder teleurstellingen. Georges Coulonges tekende weer voor het scenario, gebaseerd op zijn eigen roman en Jean-Paul Schwartz was nogmaals verantwoordelijk voor de fotografie.

Pause café, pause tendresse 3 : L'argent de la drogue

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Serge Leroy. Met o.a. Véronique Jannot, Bernard Le Coq, Myriam Boyer, Annick Alane en Isabelle De Botton.

Pierrot (Thuillier) komt vrij na een lange gevangenisstraf. Hij is blij om zijn vriendin Marie-Jo (Blanco) terug te zien, maar zijn blijdschap slaat vlug om in ontgoocheling als hij werk gaat zoeken. Op de arbeidsmarkt is weinig plaats voor iemand met een strafblad die bovendien nog ongeschoold is ook. Zelfs de beste intenties kunnen niet helpen. Pierrot is jong, verliefd en wil leven, maar dat is niet eenvoudig. Enkel de misdaad biedt nog een uitweg. Marie-Jo doet beroep op maatschappelijke werkster Jo[KA3]elle Calvet (Jannot), temeer daar ze vreest dat Pierrot met zelfmoordplannen rondloopt. Joëlle is weer redder in nood in deze wedloop tegen de tijd en tegen de dood. Het wordt allemaal eerder sentimenteel voorgesteld, maar liefhebbers van het genre komen niet bedrogen uit. Georges Coulonges bewerkte zijn eigen roman en Jean-Paul Schwartz filmde er de beelden bij.

Pause café, pause tendresse 2 : Une fleur pour ma mère

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Serge Leroy. Met o.a. Véronique Jannot, Bernard Le Coq, Faye Gatteau, Frédéric Valade en Anna Gaylor.

Op een dag krijgt Jo[KA3]elle (Jannot) een telefoontje van F[KA1]elicit[KA1]e (Wouassi), een jonge Afrikaanse. Haar vriend Lo[KA3]ic (Valade) werd aangehouden. Er rusten zware verdenkingen op hem. De jongen, die al jarenlang niets meer van zijn moeder vernomen heeft, kan het leven in de gevangenis niet aan. Samen met Quentin (Marcellin), een opvoeder, tracht ze hem uit de gevangenis te krijgen. Op een ochtend krijgt ze bericht dat de jongen getracht heeft zelfmoord te plegen en dat hij zich in het hospitaal bevindt. Nieuwe uitdagingen voor maatschappelijke werkster Joëlle Calvet, die zich ditmaal moet verzetten tegen het logge gerechtelijke apparaat waar alle menselijkheid vreemd is. Maar ook familiale omstandigheden kunnen jongeren op de verkeerde weg helpen. Niets nieuws onder de zon, maar onderhoudend verteld. Georges Coulonges baseerde het scenario op zijn eigen roman. Fotografie van Jean-Paul Schwartz.

Pause café, pause tendresse

1988 |

Frankrijk 1988. Charles Bitsch en Serge Leroy. Met o.a. Bernard Le Coq, Véronique Jannot en Christine Pascal.

Op een dag krijgt Jo[KA3]elle (Jannot) een telefoontje van F[KA1]elicit[KA1]e (Wouassi), een jonge Afrikaanse. Haar vriend Lo[KA3]ic (Valade) werd aangehouden. Er rusten zware verdenkingen op hem. De jongen, die al jarenlang niets meer van zijn moeder vernomen heeft, kan het leven in de gevangenis niet aan. Samen met Quentin (Marcellin), een opvoeder, tracht ze hem uit de gevangenis te krijgen. Op een ochtend krijgt ze bericht dat de jongen getracht heeft zelfmoord te plegen en dat hij zich in het hospitaal bevindt. Nieuwe uitdagingen voor maatschappelijke werkster Joëlle Calvet, die zich ditmaal moet verzetten tegen het logge gerechtelijke apparaat waar alle menselijkheid vreemd is. Maar ook familiale omstandigheden kunnen jongeren op de verkeerde weg helpen. Niets nieuws onder de zon, maar onderhoudend verteld. Georges Coulonges baseerde het scenario op zijn eigen roman. Fotografie van Jean-Paul Schwartz.

Opération Ypsilon

1987 | Avonturenfilm

Frankrijk 1987. Avonturenfilm van Peter Kassovitz. Met o.a. Bruno Cremer, Mireille Deyglun, Bernard Le Coq, Michel Albertini en Vadim Glowna.

Een bekende verslaggever heeft het bewijs gevonden dat er gifgas wordt gebruikt tegen de bevolking van een fictief land in het Midden-Oosten. Hij reist naar Canada om zijn reportage af te leveren. Het verhaal wordt geplaatst maar verschillende geheime diensten zijn het daar niet mee eens. De film lijkt wat op een verhaal van Kuifje, maar is wel de moeite waard en heeft veel te danken aan Cremer die de hoofdrol vervult.

Gros coeur

1987 | Komedie

België 1987. Komedie van Pierre Joassin. Met o.a. Ronny Coutteure, Fanny Cottençon en Bernard Le Coq.

Een bekende verslaggever heeft het bewijs gevonden dat er gifgas wordt gebruikt tegen de bevolking van een fictief land in het Midden-Oosten. Hij reist naar Canada om zijn reportage af te leveren. Het verhaal wordt geplaatst maar verschillende geheime diensten zijn het daar niet mee eens. De film lijkt wat op een verhaal van Kuifje, maar is wel de moeite waard en heeft veel te danken aan Cremer die de hoofdrol vervult.

Gros Coeurs

1987 | Komedie, Sportfilm

België 1987. Komedie van Pierre Joassin. Met o.a. Bernard Le Coq, Fanny Cottençon, Ronny Coutteure, Amandine Rajau en Isabelle Gloria.

`Grote helden` slaat op de racers die veel lef tonen en zodoende allerlei risico`s nemen en ook lopen. De voor- en tegenspoed van een racer, zijn dochter, zijn ma[KA4]itresse en zijn monteur. Dat is eigenlijk niet genoeg voor een scenario (geschreven door de regisseur zelf) maar wel een opeenvolging van niet op elkaar aansluitende scènes, voorspelbare situaties, cliché's en een overdaad aan soms leuke maar soms inhoudelijk weinig voorstellende dialogen. Kortom, een onbeduidende parade van modieuze gemeenplaatsen. De acteurs zijn best sympathiek maar hun talent is vrij beperkt. Het camerawerk is van Jean-Claude Neckelbrouck.

Jeans Tonic

1984 |

Frankrijk 1984. Michel Patient. Met o.a. Géraldine Danon, Michel Stano, Catherine Amiel, Luc Lavandier en Bernard Le Coq.

Deze film tracht een portret van de huidige jeugd te schilderen; op school, thuis en waar al niet. Een scenario ontbreekt en de film bestaat uit een reeks achter elkaar gemonteerde beelden. De talloze personages ontmoeten elkaar, verliezen elkaar uit het oog en vinden elkaar opnieuw enzovoorts. De enige die er niet wijs uit wordt is de kijker. De film is aardig, maar heeft weinig waarde.

Photo Souvenir

1982 | Mysterie, Fantasy

Frankrijk 1982. Mysterie van Edmond Séchan. Met o.a. Jean-Claude Carrière, Vania Vilers, Daniel Ayme en Bernard Le Coq.

Ondanks beperkingen, zoals het lage budget en een aantal storende slechte bijrollen, blijft het originele idee van deze intrigerende debuutfilm overeind: een man komt maar niet op de foto en dat wordt hij zo beu dat hij op onderzoek uitgaat, zijn dood tegemoet.

Un Pasota con corbata

1981 | Komedie

Spanje 1981. Komedie van Jesús Terrón. Met o.a. Bernard Le Coq, Helena Carrera, Emma Suárez, Manuel Alexandre en Conchita Montes.

Allerlei lotgevallen van de zonderlinge reporter David Santander. Een stompzinnige en vormloze komedie, die prat ging op de bijzondere samenwerking tussen regisseur Luis G. Berlanga en Sam Peckinpah.

Tout le monde peut se tromper

1981 | Komedie, Drama

Frankrijk 1981. Komedie van Jean Couturier. Met o.a. Fanny Cottençon, Francis Perrin, Bernard Le Coq, Christophe Bourseiller en Daniel Desmars.

In deze zwarte komedie volgt de ene begrafenis op de andere, want iedereen is het mikpunt van vergissingen. Enkele innemende scènes verdrinken in groots effectbejag. Afgezaagde grappen en een uitzonderlijk klungelige enscenering. De acteurs doen erg hun best, maar Cottençon in de hoofdrol is onvoorstelbaar beroerd. Onbeduidend. Scenario van Marianne Lewis-Schreiber.

T'inquiète pas, ça se soigne

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Eddy Matalon. Met o.a. Bernard Le Coq, Jean-Michel Dupuis, Véronique Rivière, Pierre-Olivier Scotto en Gérard Hérold.

Nadat door de goede zorgen van andere Franse filmmakers alle soldatengrappen reeds op film werden vastgelegd, is Matalon nu zo vriendelijk geweest alle hospitaalgrappen te bundelen in deze luidruchtige, platvloerse en, uiteraard, allesbehalve leuke Franse komdedie.

Pile ou Face ?

1980 | Thriller, Mysterie

Frankrijk 1980. Thriller van Robert Enrico. Met o.a. Philippe Noiret, Michel Serrault, Dorothée, André Falcon en Jean Desailly.

Noiret, verbitterd weduwnaar en hardnekkig speurder probeert te bewijzen dat de zwijgzame boekhouder Serrault zijn vrouw heeft koud gemaakt. Hij laat geen middel ongemoeid om de tot verdacht bestempelde man te verlokken en te vernederen om hem zodoende te kunnen slachtofferen. Het gedegen spel en de vaste regie worden ondersteund door de beklemmende sfeer van het landschap van de Gironde. Marcel Jullian, Michel Audiard en de regisseur bewerkten de roman Suivez le veuf van Alfred Harris tot scenario.

Les enfants d échirés

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Serge Leroy. Met o.a. Véronique Jannot, Bernard Le Coq, Laure Duthilleul, Camille Brichard en Catherine Rich.

Laure interesseert zich in hevige mate voor de problemen van kinderen van gescheiden ouders. Te meer daar haar echtgenoot, moe van het delen van zijn vrouw met allerlei sociale gevallen, haar heeft verlaten. Een gevoelige en ontroerende film met een realistische inslag. Het thema wordt nooit aangedikt zonder in het tegenovergestelde uiterste te vervallen, dat wil zeggen het naturalisme. Bovendien kan Serge Leroy, die ook films (ATTENTION, LES ENFANTS REGARDENT) heeft geregisseerd, zijn jonge acteurs heel goed begeleiden.

Escalier de fous

1980 |

Frankrijk 1980. Serge Leroy. Met o.a. Véronique Jannot, Bernard Le Coq, Fabien Chambart, Paulette Dubost en Sylvain Rougerie.

Een nauwkeurige verfilming van de roman van Georges Coulonges. Geen enerverende avonturen maar het dagelijkse bestaan van een stel dat een doof kind adopteert, dat met veel tederheid wordt omgeven en zo van de eenzaamheid wordt verlost. Een onverwachtse Leroy die het intieme leven van zijn doodgewone maar zeer boeiende personages, die bovendien veel optimistischer zijn dan in zijn bioscoopfilms, laat zien. De vanzelfsprekende gevoeligheid van de acteurs past wonderlijk goed bij een dergelijk thema.

À nous deux

1979 | Avonturenfilm, Actiefilm

Canada/Frankrijk 1979. Avonturenfilm van Claude Lelouch en Claude Berri. Met o.a. Catherine Deneuve, Jacques Dutronc, Jacques Villeret, Paul Préboist en Gérard Caillaud.

Avontuurlijk-romantisch vervolg op Lelouch's vlotte LE BON ET LES MECHANTS is minder irritant dan zijn latere, pretentieuze films maar heeft te lijden van een te traag tempo en een doorzichtig gebruik van flash-backs en flash-forwards. Villeret, een uitstekend bijrolacteur steelt de show van de verongelijkt kijkende Dutronc en het verrassende slotbeeld is een onverwachte meevaller. Scenario van de regisseur. Camerawerk van Bernard Zitzermann.

Vous ne l'emporterez pas au paradis

1975 | Komedie

Frankrijk 1975. Komedie van François Dupont-Midy. Met o.a. Charles Denner, Pierre Mondy, Micheline Luccioni, Romain Bouteille en Marion Game.

Een lijkwagen en een lijk worden telkens op de [KA1]keén of andere manier tegengehouden. Dat is de draad van deze komedie waar geen origineel idee inzit en die gefilmd is met een platheid die wel vreemd is voor de vroegere assistent van Jean Delannoy die, gelukkig, niet meer van zich heeft laten horen na dit brouwsel. Denner's spel wordt steeds aantselleriger.

Les granges brûlées

1973 | Drama

Frankrijk/Italië 1973. Drama van Jean Chapot. Met o.a. Alain Delon, Simone Signoret, Paul Crauchet, Bernard Le Coq en Pierre Rousseau.

Dat Les granges brûlées überhaupt werd voltooid, is aan het incasseringsvermogen van regisseur Chapot te danken, die regelrecht werd gekoeioneerd door ster Delon terwijl grande dame Signoret verzuimde in te grijpen. Delon speelt een magistraat die in de winterkille Jura de mysterieuze dood van een jonge vrouw moet onderzoeken. Daarbij stuit hij op de boerenclan van matriarch Signoret. Intrige en decor van dit psychologisch drama met sterk karakterspel herinneren sterk aan de Gabin-boerderijdrama's uit dezelfde periode: La horse, L'Affaire Dominici. Allégret is Signorets dochter.

Le concierge

1973 | Drama, Komedie

Frankrijk 1973. Drama van Jean Girault. Met o.a. Bernard LeCocq, Jean Carmet, Daniel Ceccaldi, France Dougnac en Michel Galabru.

Een werkstudent wordt conciërge in een sjieke appartementenwoning en werkt zich met charme en diverse talenten in de gunst van de diverse huurders om er maatschappelijk beter van te worden. De aanzet tot satire blijft steken in de reeks overbekende karikaturen door komische acteurs op herhalingsoefening. LeCocq - gewoonlijk in bijrollen te zien - is een goede en ongewone keus voor de titelrol, maar de film maakt hem vrijwel kansloos. Scenario van de regisseur en Jacques Vilfrid.

Pour l'amour d'Eléna

-1 |

Frankrijk. Maurice Frydland. Met o.a. Laure Killing, Antonia Miklikova en Bernard Le Coq.

Een werkstudent wordt conciërge in een sjieke appartementenwoning en werkt zich met charme en diverse talenten in de gunst van de diverse huurders om er maatschappelijk beter van te worden. De aanzet tot satire blijft steken in de reeks overbekende karikaturen door komische acteurs op herhalingsoefening. LeCocq - gewoonlijk in bijrollen te zien - is een goede en ongewone keus voor de titelrol, maar de film maakt hem vrijwel kansloos. Scenario van de regisseur en Jacques Vilfrid.

Pause café, pause tendresse: Une fleur pour ma mère

-1 |

Frankrijk. Serge Leroy. Met o.a. Frédérique Valade, Bernard Le Coq en Véronique Jannot.

Een werkstudent wordt conciërge in een sjieke appartementenwoning en werkt zich met charme en diverse talenten in de gunst van de diverse huurders om er maatschappelijk beter van te worden. De aanzet tot satire blijft steken in de reeks overbekende karikaturen door komische acteurs op herhalingsoefening. LeCocq - gewoonlijk in bijrollen te zien - is een goede en ongewone keus voor de titelrol, maar de film maakt hem vrijwel kansloos. Scenario van de regisseur en Jacques Vilfrid.

Pause café, pause tendresse: La traverse

-1 |

Frankrijk. Charles Bitsch. Met o.a. Christine Pascal, Bernard Le Coq en Véronique Jannot.

Een werkstudent wordt conciërge in een sjieke appartementenwoning en werkt zich met charme en diverse talenten in de gunst van de diverse huurders om er maatschappelijk beter van te worden. De aanzet tot satire blijft steken in de reeks overbekende karikaturen door komische acteurs op herhalingsoefening. LeCocq - gewoonlijk in bijrollen te zien - is een goede en ongewone keus voor de titelrol, maar de film maakt hem vrijwel kansloos. Scenario van de regisseur en Jacques Vilfrid.

Pause café, pause tendresse: L'argent de la drogue

-1 |

Frankrijk. Serge Leroy. Met o.a. Myriam Boyer, Bernard Le Coq en Véronique Jannot.

Een werkstudent wordt conciërge in een sjieke appartementenwoning en werkt zich met charme en diverse talenten in de gunst van de diverse huurders om er maatschappelijk beter van te worden. De aanzet tot satire blijft steken in de reeks overbekende karikaturen door komische acteurs op herhalingsoefening. LeCocq - gewoonlijk in bijrollen te zien - is een goede en ongewone keus voor de titelrol, maar de film maakt hem vrijwel kansloos. Scenario van de regisseur en Jacques Vilfrid.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Bernard Le Coq op televisie komt.

Reageer