Christian Sinniger

Acteur, Scenarist

Christian Sinniger is acteur en scenarist.
Er zijn 18 films gevonden.

Film socialisme

2010 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 2010. Drama van Jean-Luc Godard. Met o.a. Christian Sinniger en Jean-Marc Stehlé.

L'équipier

2004 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2004. Drama van Philippe Lioret. Met o.a. Philippe Torreton, Grégori Derangère, Sandrine Bonnaire en Anne Consigny.

Meeslepende raamvertelling waarin Camille (Anne Consigny), voor even teruggekeerd naar haar Bretonse geboorte-eiland Ouessant om het familiehuis te verkopen, een geheim ontdekt. In 1963 vormden haar vader, vuurtorenwachter Yvon Le Guen, moeder en conservenfabrieksarbeidster Mabé en de jonge co-vuurtorenwachter Antoine het middelpunt van een verzwegen geschiedenis. Algerije-veteraan Antoine is als vastelander allesbehalve welkom in het dorp, dat hem zijn toegewezen post op de Jument-vuurtoren misgunt. In stilte vonkt het echter tussen de buitenstaander en Mabé. Geweldige stormscènes, met Torreton op zijn intense best als de stuurse maar integere Yvon.

Mademoiselle

2001 | Romantisch drama

Frankrijk 2001. Romantisch drama van Philippe Lioret. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Jacques Gamblin, Isabelle Candelier, Zinedine Soualem en Jacques Boudet.

Pierre (Gamblin) maakt deel uit van een kleinkunstenaarstrio dat op recepties en dergelijke bijeenkomsten wordt ingehuurd om de boel komisch in het honderd te laten lopen. Claire (Bonnaire), een licht verveelde, getrouwde zakenvrouw, is een van zijn slachtoffers tijdens een conferentie. Als ze haar trein mist, krijgt ze een lift van het gezelschap. Ze raakt geïntrigeerd door Pierres improvisatievermogen en beleeft voor ze het weet een kortstondige affaire met hem. Charmante hoofdrolspelers, slimme dialogen en stijlvolle regie maken deze tragikomedie tot een pareltje.

Le soleil au-dessus des nuages

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Eric Le Roch. Met o.a. Daniel Prévost, Serge Hazanavicius, Hélène Vincent, Lisa Martino en Claudine Baschet.

Jean (Pr[KA1]evost) is vijftig en nog altijd vrijgezel. Hij verdeelt zijn tijd tussen huis en kantoor, heeft geen vrienden, gedraagt zich agressief tegenover zijn buren en gaat nauwelijks om met zijn collega`s op kantoor, die hij minacht. Zij vinden op hun beurt dat Jean een arrogante kwast is. Bij een reorganisatie wordt Jean ontslagen. Hij ontdekt dat hij moederziel alleen is en dat hij niemand heeft om mee te praten. Door een toeval ontmoet hij Antoine (Hazanavicius), een zachtaardige, optimistische jongeman. Antoine is een ware goochelaar en brengt heel wat tijd door met meditatie. Hij transformeert Jean tot een toffe vent, die zelfs een romance beleeft met Virginie (Vincent). Het ongecompliceerde, maar geloofwaardige scenario van debuterend regisseur Le Roch laat de kijker meeleven en meevoelen hoe een norse, onaangename kerel een beminnelijk persoon wordt. De twee hoofdrollen spelen op een natuurlijke wijze het spel mee. Aardig, positief en cool amusement, ondanks enkele, karikaturale situaties. Het camerawerk is van Wilfrid Sempé. Le Roch is een talent om in de gaten te houden.

Les monos : Jeu de lois

1999 | Komedie

België/Frankrijk 1999. Komedie van Didier Grousset. Met o.a. Christian Rauth, Daniel Rialet, Éva Darlan, Gabrielle Forest en Johan Carollo.

Op een zonnige dag vergezellen monitoren voor moeilijke kinderen Manu (Rauth) en J.P. (Rialet) een groep jongeren naar de Landes, waar zij een stage zullen volgen om de werking te leren van recht en justitie. Manu en Margot (Darlan) namen het initiatief voor deze uitstap. Ze worden begeleid door de jonge rechter Laurence Lacoste (Forest), wiens zoon Germain (Carollo) bij de groep hoort. Hoe is het toch mogelijk dat interessante en actuele thema's op zulk een boertige manier aan de man gebracht worden als in deze zinloze reeks die het allerslechtste van de Franse film voorstaat? Zelden zie je zo slecht acteren en wordt een scenario zo volgepropt met vulgaire grappen en personages die niemand raken. Onderhavig script werd gepleegd door Pierre Leccia en Christian Rauth. Fotografie is van Gérard De Battista.

Docteur Sylvestre : Café frappé

1999 | Drama

Frankrijk/België 1999. Drama van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Jérôme Anger, Marthe Villalonga, Jean-Paul Muel, Samir Guesmi en Christian Sinniger.

Dr. Sylvestre (Anger) vervangt de plaatselijke dokter in een klein dorpje. Op een dag wordt hij opgeroepen door de kruidenier die tevens een caf[KA1]e uitbaat. Een van zijn klanten, een apothekeres, voelde zich eensklaps onwel. Hij praat wat met de andere klanten als er plotseling een explosie weerklinkt. Een gasfles is ontploft door een lek. Sylvestre dient de eerste zorgen toe aan de gewonden, geholpen door H[KA1]el[KA2]ene (Villalonga). Zit er kwaad opzet achter deze ontploffing? Het dorpje raakt in een ware paranoïa, die nog wordt aangesterkt door roddels van allerlei slag. Sylvestre, de vreemde eend in de bijt, moet ervoor zorgen dat de vrede weerkeert. De reeks krijgt steeds meer weg van die andere melige serie, L'INSTIT, met inbegrip van een onbeschaamde sentimentaliteit. Anger doet vertwijfeld moeite om niet mee ten onder te gaan aan het gebrek aan fantasie van scenaristen van dienst, Alain Étéve en Frédérique Fall, maar hij heeft het niet gemakkelijk. Enkel de fervente fans van de goede dokter zullen nog enkele redenen kunnen aanhalen om hem te verdedigen. De rest kiest beter een ander kanaal. Fotografie is van Gilles Arnaud. Stereo.

En quête d'identité

1998 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk/België 1998. Misdaad van Eric Woreth. Met o.a. Pascale Arbillot, Frédéric Pellegeay, Arno Chevrier, Vinciane Millereau en Thomas Chabrol.

De jonge professor criminologie aan de universiteit Jeanne Denicourt (Arbillot) wordt door de rechter aangesteld als psychiatrische experte in een delicate misdaadaffaire. Karine Meyer, beroepsmodel, werd dood aangetroffen in haar bed, badend in het bloed. Antoine Calverro (Chevrier), modefotograaf, werd aangehouden als hoofdverdachte. De man bracht de nacht met Karine door en hij hield een mes in de hand toen het slachtoffer gevonden werd. Na een bloedproef blijkt dat de man gedronken had. Tijdens Jeanne's eerste ontmoeting met Antoine merkt ze al vlug dat het een kerel zonder gevoel is met een fascinatie voor de dood. Een Franse variante op het thema van SILENCE OF THE LAMBS, maar Chevrier is zeker geen Anthony Hopkins. Hij zet een ijskoud personage neer dat niet sarcastisch genoeg uit de hoek komt en dat te gevoelloos is om er een dreiging van te laten uitgaan. De film zit wel spannend in elkaar en zal door de liefhebbers van het genre ongetwijfeld gesmaakt worden. Anne Holmes en Matthieu Savignac schreven het scenario. De fotografie is van Jérôme Israël. De titel wordt meermaals verkeerdelijk gespeld als ENQUÊTE D'IDENTITÉ. Stereo.

Tenue correcte exigée

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Philippe Lioret. Met o.a. Jacques Gamblin, Elsa Zylberstein, Zabou Breitman, Jean Yanne en Daniel Prévost.

De elite komt bijeen voor de jaarlijkse avond van het World Business Forum in het chique hotel Charles VII. Buiten bevindt zich Richard Poulenc (Gamblin), een dakloze zwerver met een hond. Hij heeft geprobeerd het hotel binnen te komen, maar is er uitgesmeten. Hij heeft jarenlang een uitkering genoten. Aangezien hij niet officieel gescheiden is van zijn vrouw Catherine (Zabou), die multi-miljonaire is geworden, dreigt hem gevangenisstraf als hij het geld niet terugstort. Hij wil van Catherine, die binnen is, scheiden, tegen een prijs natuurlijk. De directeur (Yanne) van de Charles VII is druk in de weer met de ontvangst van zijn dure gasten. De lagere klasse is echter ook vertegenwoordigd; de rusteloze conciërge (Prévost), een call-girl (Zylberstein), een nerveuze taxichauffeur met losse knuisten (Soualem), een maître d'hotel die alles observeert, en een Amerikaanse bodyguard. Een verwarrende koldereske vertoning van Jan Klaassen, waarin de betrekkelijkheid van het standsverschil op de korrel wordt genomen. Er wordt verschrikkelijk druk gedaan, maar het is uiteindelijk 'veel drukte om niets', zoals Shakespeare al zei. De film zit vol karikaturen, maar deze zijn allesbehalve leuk. Maker van reclamefilmpjes Lioret schreef zelf het idiote scenario en achter de camera stond Catherine Cabrol.

Commissaire Moulin : Lady in blue

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Denis Amar. Met o.a. Yves Rénier, Laura Favali, Anne Roussel, Lola Gans en Tchee.

Commissaire Moulin (R[KA1]enier) krijgt te maken met een seriemoordenaar die zijn slachtoffers zoekt in prostitutiemilieu. Dat komt hij te weten wanneer hij een huurmoordenaar uit Amsterdam wil inrekenen en op het nippertje het leven gered wordt door sloerie Nathalie (Gans). Met de hulp van dit meisje, een vriend-psychiater die een psychologische portret van de moordenaar samenstelt en bevriende journaliste Samantha (Amal) klaart Moulin uiteraard de klus. Deze aflevering, geschreven door Mireille Lantéri en hoofdrolspeler Rénier, is typisch voor de reeks, met rauwe dialogen, een donker scenario, gore locaties en onvermijdelijke clichés.

Une famille formidable : Nicolas s'en va-t-en guerre

1994 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1994. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Béatrice Agenin, Milena Vukotic en Cécile Caillaud.

De Beaumonts trekken in hun nieuwe woonst in en treffen, tot hun groot genoegen Reine (Agenin, die de rol van Spaak overneemt) terug, die herstellende is van een zwaar auto-ongeval. Ze is een relatie begonnen met een advocaat, de vader van Audrey (Caillaud). Nicolas (Sarfati) verwaarloost zijn vrouw. Hij verdwijnt heel der nachten om zich aan het pokerspel over te geven. Met deze zevende aflevering verzinkt deze Franse soap helemaal in het onbenullige. Wat begon als een charmant familieportret is een derderangs stationsrommanetje geworden. Het scenario is van Santoni en Corinne Atlas. Voor de fotografie tekende Claude Robin. Nicam Stereo. Formaat 16/9.

Une famille formidable : De père en fils

1994 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1994. Komedie van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Béatrice Agenin, Daniel Gélin en Milene Vukotic.

Het overlijden van Juliens moeder komt als een schok aan in het leven van de Beaumonts. Julien en Audrey trekken tijdelijk in het huis van de moeder in, maar de broers en zusters van Julien kunnen de autoriteit van Audrey maar moeilijk aanvaarden. Om de vrede te handhaven sluit Julien terug vrede met Jacques en ze zullen weer samenwerken aan de [KL]Guide Beaumont[KLE]. De onverwachte verschijning van Jacques` vader, Edouard (Gélin) gaat gepaard met spanningen. Deze laatste aflevering van de populaire tv-reeks is kwalitatief weer beter dan de voorgaanden, vooral dank zij de schitterende prestatie van Gélin. Het einde is natuurlijk voorspelbaar in al zijn sentimentaliteit. Santoni schreef het scenario samen met Corinne Atlas en Claude Robin stond weer in voor de fotografie.

La guerre des poux

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Jean-Luc Trotignon. Met o.a. Elisa Servier, Thierry Heckendorn, Julien Pellerin, Mélanie Morceau en Cyrille Delannoy.

Dat kinderen luizen meebrengen van school is een alledaagse kwaal die vlug verholpen is. Maar wanneer de drie kinderen van de familie Maraud met luizen thuiskomen is dit het begin van een ware nachtmerrie. Martine (Servier), moeder van de drie bengels, weet niet wat ze eraan moet doen. Niets is eenvoudiger om de weinig eisende kijker aan het lachen te brengen dan het ongeluk of de tegenslag van een ander. Dat is het wat deze film te bieden heeft, niets meer. Bovendien wordt het flauw en inspiratieloos gebracht. Kijk liever wat een andere zender te bieden heeft. Veel slechter kan het niet zijn. Geschreven door Trotignon, Nathalie Blanchard en Pierre Guiho. Gérard Vigneron stond achter de camera. Formaat 16/9.

Le Namouic

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Gilles Capelle. Met o.a. Philippe Briant, Philippe Deru, Joël Le Floch, Alain Le Berré en Gwennola Bothorel.

Er heerst een malaise in de Bretoense visserij. Yann Cadoret (Briant) en Moineau (Deru), die nog op ouderwetse manier met het net vissen, ondervinden de gesel van de crisis aan den lijve. Overladen met schulden kunnen ze er niet onderuit dat hun schepen aangeslagen worden. Dank zij het doorzettingsvermogen van hun echtgenotes en de solidariteit van hun collega's vinden ze hun vechtlust terug en als een phoenix herrijzen ze uit hun faillissement. Een filmische hulde aan de moed van de Bretoense vissers en de eendracht die onder hen bestaat. Om het geheel nog authentieker te maken werd beroep gedaan op echte leden van de visserijvloot, zoals de vier hoofdacteurs, die de moeilijkheden zelf meegemaakt hebben. Dit is echter tevens het zwakke punt van de film die wel lijdt onder hun gebrek aan professioneel acteertalent. Het scenario werd geschreven door Jacques Espagne en Capelle. Dominique Chapuis tekende voor de fotografie.

Julie Lescaut : La mort en rose

1993 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Roland Amstutz.

Tijdens een routine surveillance `s nachts wordt een agente door een auto aangereden die doorrijdt na het ongeluk. Ze wordt in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht. Julie Lescaut (Genest) begeeft zich op weg om de gewonde te spreken, maar die is al overleden voordat ze aankomt. De collega van het slachtoffer, Leveil (Rouve) heeft slechts de laatste twee cijfers van het nummerbord van de auto kunnen opschrijven: 61 (het nummer van het departement, Orne). In de haast opgezette wegversperringen en controles mochten niet baten. Diezelfde dag wordt een jonge Roemeense gewurgd aangetroffen in haar huis. Er is weer heel wat werk aan de winkel voor Lescaut en haar ondergeschikten. In deze sinistere moordzaak die leidt naar prostitutie op bestelling door middel van de Minitel en de handel in gestolen auto`s, krijgt de pittige commissaris met de steile rode haren een bijna volmaakte moordenaar tegenover zich. Spannend en goed gemaakt, maar met (te) weinig originele wendingen. Eric Kristy schreef het scenario, dat door Flore Thulliez in beeld gebracht werd.

Femme de mon père: L'histoire d'Aline

1993 |

België 1993. Pierre Joassin. Met o.a. Sébastien Tavel, Christian Sinniger en Valérie Coton.

Tijdens een routine surveillance `s nachts wordt een agente door een auto aangereden die doorrijdt na het ongeluk. Ze wordt in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht. Julie Lescaut (Genest) begeeft zich op weg om de gewonde te spreken, maar die is al overleden voordat ze aankomt. De collega van het slachtoffer, Leveil (Rouve) heeft slechts de laatste twee cijfers van het nummerbord van de auto kunnen opschrijven: 61 (het nummer van het departement, Orne). In de haast opgezette wegversperringen en controles mochten niet baten. Diezelfde dag wordt een jonge Roemeense gewurgd aangetroffen in haar huis. Er is weer heel wat werk aan de winkel voor Lescaut en haar ondergeschikten. In deze sinistere moordzaak die leidt naar prostitutie op bestelling door middel van de Minitel en de handel in gestolen auto`s, krijgt de pittige commissaris met de steile rode haren een bijna volmaakte moordenaar tegenover zich. Spannend en goed gemaakt, maar met (te) weinig originele wendingen. Eric Kristy schreef het scenario, dat door Flore Thulliez in beeld gebracht werd.

Femme de mon père : L'histoire d'Aline

1993 | Drama

Frankrijk/België 1993. Drama van Pierre Joassin. Met o.a. Valérie Coton, Christian Sinniger, Sébastien Tavel, Raymond Avenière en Eve Bonfanti.

Aline (Coton) was tien toen haar moeder het gezin in de steek liet. Korte tijd nadien begon haar vader (Sinniger) haar seksueel te misbruiken. Het meisje wordt getraumatiseerd, maar begrijpt niet wat er aan de hand is. Ze wordt groter en begint het wel te begrijpen, maar haar vader verzekert zich van haar zwijgen door intimidatie, chantage en bedreigingen. Als ze zeventien is vertelt ze haar geheim aan haar vriend Dominique (Tavel). Deze is geschokt en raadt haar aan een klacht in te dienen. Het trieste verhaal van een meisje dat zeven jaar lang het slachtoffer was van de misdadige praktijken van haar vader. De toon van de film is hevig en zet de vader in een mensonterend daglicht. Regisseur Joassin schreef zelf het pakkende en aangrijpende scenario naar een onderzoek van RTBF-journaliste Françoise Van de Moortel. De camera was in handen van Jean-Claude Neckelbrouck. Voorgesteld in de reeks C'est mon histoire en op het einde wordt een getuigenis getoond van de echte persoon waarover de film handelt.

Julie Lescaut

1991 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1991. Misdaad van Caroline Huppert en Marion Sarraut. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Angier, Blanchette Brunoy, Eric Prat en Mouss Diouf.

Genest (Julie Lescaut) wordt eindelijk bevorderd tot commissaris van politie in een voorstad, waar veel fabrieken staan en dat voornamelijk bewoond wordt door migranten. Nog voordat ze aan de mensen heeft kunnen wennen, krijgt ze een belangrijke zaak in de schoot geworpen: de ontvoering van een kind. Omdat ze zelf moeder is, is ze vastbesloten de zaak op te lossen. Routineuze politiefilm die echter opvalt omdat hij aandacht besteedt aan de moeilijkheden die de politie ondervindt in een wijk met verschillende culturen. Erg veel schokkends heeft het scenario van Alexis Lecaye en Michèle Letellier, naar een roman van Lecaye niet te bieden. Film uit blik voor massaconsumptie, gefotografeerd door Jean Monsigny.

Baby Blood

1990 | Horror

Frankrijk 1990. Horror van Alain Robak. Met o.a. Emmanuelle Escourrou, Jean-François Gallotte, Christian Sinniger, Roselyn Geslot en François Frappier.

Een een primitief slijmerig werveloos amoebe-achtig monster dat dateert uit de tijd van het ontstaan van deze planeet neemt de vorm aan van een phallus en penetreert in de baarmoeder van een jonge vrije meid, eisend (met een enge) elektronische stem op een normale manier geboren te worden. De baby drinkt echter geen moedermelk, maar heeft mannenbloed nodig. Een bus met voetballers, die het meisje willen verkrachten, is daar goed genoeg voor in het 'rampzalig' hoogtepunt van de film. Hoewel duidelijk geënt op ALIEN, een eigen stijl, zwarte humor en een waardige feministische nachtmerrie met de weelderige debutante Escourrou. Behoorlijke speciale effecten van Benoit Lestang en Jean-Marc Toussaint, vaardig gemonteerd door Elisabeth Moulinier. Regisseur Robak werkte mee aan het script en de film gooit ogen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Christian Sinniger op televisie komt.

Reageer