Francisco Algora

Acteur

Francisco Algora is acteur.
Er zijn 34 films gevonden.

Nos miran

2002 | Drama, Thriller, Horror

Spanje/Italië 2002. Drama van Norberto López Amado. Met o.a. Carmelo Gómez, Icíar Bollaín, Massimo Ghini, Margarita Lozano en Roberto Álvarez.

'Ze zijn onder ons'. Deze geheimzinnige zin krijgt politiecommissaris Juan tijdens zijn onderzoek in de zaak van de verdwenen industrieel Barreiros vaak te horen. Spoedig begint hij er zelf in te geloven. Maar wie zijn 'ze' en wat willen ze van hem en zijn gezin? Door zijn eigen verleden ingehaald, dreigt Juan zijn verstand te verliezen.

Historia de un beso

2002 | Drama

Spanje 2002. Drama van José Luís Garci. Met o.a. Francisco Algora, Manuel Lozano en Tina Sáinz.

'Ze zijn onder ons'. Deze geheimzinnige zin krijgt politiecommissaris Juan tijdens zijn onderzoek in de zaak van de verdwenen industrieel Barreiros vaak te horen. Spoedig begint hij er zelf in te geloven. Maar wie zijn 'ze' en wat willen ze van hem en zijn gezin? Door zijn eigen verleden ingehaald, dreigt Juan zijn verstand te verliezen.

Pepe Guindo

1999 | Drama

Spanje 1999. Drama van Manuel Iborra. Met o.a. Verónica Forqué, Emilio Laguna, Fernando Fernán Gómez en Francisco Algora.

'Ze zijn onder ons'. Deze geheimzinnige zin krijgt politiecommissaris Juan tijdens zijn onderzoek in de zaak van de verdwenen industrieel Barreiros vaak te horen. Spoedig begint hij er zelf in te geloven. Maar wie zijn 'ze' en wat willen ze van hem en zijn gezin? Door zijn eigen verleden ingehaald, dreigt Juan zijn verstand te verliezen.

Barrio

1998 | Drama

Spanje 1998. Drama van Fernando León de Aranoa. Met o.a. Críspulo Cabezas, Timy Benito, Eloi Yebra, Marieta Orozco en Alicia Sánchez.

De titel betekent wijk of voorstad. Het drama is gesitueerd in een boomloze, grauwe, sociale buitenwijk van Madrid, waar je niet zou willen wonen. De vijftien-jarige vrienden Rai (Cabezas), Manu (Ybra) en Javi (Timy) moeten het ermee doen, terwijl ze weten dat ze niet kunnen ontsnappen naar een betere wereld. Toch dromen zij ook van zonnige stranden en leuke meisjes. De filmposter symboliseert hun dilemma op een voortreffelijke wijze: een jet-ski, die met een ketting is vastgemaakt aan een lantaarnpaal, honderden kilometers van de zee verwijderd. Ondanks de gebroken gezinnen, waar de jongens vandaan komen, proberen ze het: Manu als pizzabezorger, maar hij heeft geen scooter en Rai wint voornoemde jet-ski, die gejat wordt voordat hij de kans krijgt hem te verkopen... Javi heeft een zus, Susi (Orozco), die begint te ontluiken en tot zijn ontsteltenis geile blikken vangt van zijn kameraden. Intussen wil zijn moeder eindelijk z`n hardhandige vader (Villen) de toegang tot het huis ontzeggen. Manu en zijn vader (Algora) liegen over de ongeoorloofde afwezigheid van Manu's verslaafde broer. Na FAMILIA handhaaft De Aranoa de kwalitieit met dit sociale drama, dat tenminste niet verdrinkt in een poel van kommervol verdriet en nihilisme. Het bevat warmte, menselijkheid en hartelijkheid; het schenkt de kijker voldoening na afloop. Het boeiende scenario van regisseur De Aranoa is intelligent, eerlijk, zonder dat hij vervalt in vals sentiment of effectbejag. De jonge hoofdrollen die nog maar weinig ervaring hebben, komen heel geloofwaardig en echt over. Het camerawerk is van Alfredo Mayo. In eigen land meervoudig bekroond.

Xenia

1990 | Drama

Griekenland/Frankrijk 1990. Drama van Patrice Vivancos. Met o.a. Thémis Bazaka, Denis Podalides en Francisco Algora.

Langs een weg in Griekenland ontmoeten de jonge zwangere Griekse vrouw Xenia Mathieu, een jonge Franse toneelspeler, elkaar. Vervolgens brengt het lot hen, als gevolg van allerlei verwikkelingen, steeds weer samen. Ze gaan van elkaar houden maar Xenia sterft, terwijl zij een baby achterlaat, en Mathieu is plotseling vader. Het thema doet bijna melodramatisch aan, maar zo ver komt het toch niet, dankzij de subtiele, discrete karaktertyperingen en ondanks het tamelijk onsamenhangende scenario. Een ballade met dichterlijke (mede te danken aan de beelden van Yorgos Arvanitis) en aandoenlijke momenten. Onbekende maar intrigerende spelers.

Diario de invierno

1988 | Drama

Spanje 1988. Drama van Francisco Regueiro. Met o.a. Fernando Rey, Eusebio Poncela, Francisco Algora en Terele Pávez.

Een jongetje van acht jaar ontvlucht het huis van zijn vader. Dertig jaar later brengt het toeval hen weer bij elkaar, waardoor de hartstocht opnieuw oplaait en er een moord plaatsvindt. Een pretentieuze en weinig overtuigende parabel over de verhouding tussen God en de mensen.

El Dorado

1987 | Historische film

Spanje 1987. Historische film van Carlos Saura. Met o.a. Omero Antonutti, Lambert Wilson, Eusebio Poncela, Gabriela Roel en Jose Sancho.

Het verhaal van de Spaanse veroveraar Lope de Aguirre. Deze film heeft niets te maken met Herzog's AGUIRRE, DER ZORN GOTTES, zowel kwalitatief als wat wat rolbezetting betreft, hoewel de film voor Spaanse begrippen een groot budget had. Een commerciële flop, afgekraakt door de critici, van een van de zogenaamde topregisseurs van Spanje. Heel slecht. Scenario van de regisseur en het camerawerk is van Teo Escamilla.

Tiempo de silencio

1986 | Drama

Spanje 1986. Drama van Vicente Aranda. Met o.a. Imanol Arias, Victoria Abril, Francisco Rabal, Charo López en Francisco Algora.

In 1949 wordt een jonge Spaanse wetenschapper ervan beschuldigd abortus te hebben gepleegd bij een bedelares... Een houterige en grove verfilming van een van de klassiekers van de hedendaagse Spaanse literatuur. Scenario van regisseur Aranda, Luis Martin Santos en Antonio Rabinad. Camerawerk van Juan Amorós.

Réquiem por un campesino español

1985 | Drama

Spanje 1985. Drama van Francisco Betriu. Met o.a. Antonio Ferrandis, Fernando Fernán-Gómez, Antonio Banderas, Terele Pávez en Simón Andreu.

In de dagen voorafgaande aan de Spaanse burgeroorlog wordt een boer door de fascisten achtervolgd. Een afstandelijke en weinig overtuigende verfilming van de gelijknamige roman van Ramón J. Sender, uitsluitend gespeeld door Spaanse acteurs. Een commercieel succes.

El rey y la reina

1985 | Drama, Historische film

Spanje 1985. Drama van José Antonio Paramo. Met o.a. Omero Antonutti, Nuria Espert, Xavier Elorriaga, Victor Valverde en Ramiro Oliveros.

Spanje 1936. Tuinier R[KA1]omulo (Antonutti) verafgoodt zijn werkgeefster hertogin van Alqu[KA1]ezar (Espert) ondanks het feit dat ze hem doorlopend kleineert. Wanneer de oorlog uitbreekt keren de rollen echter om. Rómulo zorgt ervoor dat de hertogin uit de handen blijft van de burgers die de macht overnamen. De hertogin wordt een gevangene in haar eigen kasteel waar haar tuinier het u voor het zeggen heeft. Een Buñueliaanse parabel over de wispelturigheid van het meester/knecht-rollenspel. De acteurs leveren aanvaardbare prestaties, maar de regisseur heeft wel hoger gegrepen dan hij kan waarmaken met als gevolg dat de film zich soms voortsleept. Fernando Saenz baseerde zijn scenario op een roman van Ramon José Sender. Fotografie van Francisco Fraile.

Fanny 'Pelopaja'

1984 | Misdaad

Frankrijk/Spanje 1984. Misdaad van Vicente Aranda. Met o.a. Fanny Cottençon, Bruno Cremer, Francisco Algora, Paca Gabaldón en Berta Cabre.

Andr[KA1]e Gattino, bijgenaamd de Galici[KA3]er (Cremer), is een ex-politieman die geschorst is wegens zijn onorthodoxe methodes, en in het bijzonder vanwege de harde manier waarop de jonge Fanny (Cottençon), een geweddadig typetje, had aangepakt. Ze werden echter elkaars minnaars, maar nadat hij haar vriend had neergeknald zijn beiden nu naar elkaar op zoek om elkaar te doden... Het is een mislukte en vervelende produktie van een cineast die zeer interessante films op zijn naam heeft staan. Scenario van regisseur Aranda nar het boek Protesis van Andreu Martin.

La Colmena

1982 | Oorlogsfilm, Drama

Spanje 1982. Oorlogsfilm van Mario Camus. Met o.a. Rafael Alonso, Victoria Abril, Ana Belen, José Bódalo en Mary Carillo.

Rond 1943 is het café La Dolicia het toevluchtsoord voor een deel van de Madrileense bevolking, dat er warmte en gezelschap komt zoeken, en de afloop van de Burgeroorlog probeert te verwerken in illusies omtrent de toekomst. Deze beroemde - als fresco opgebouwde - roman van Camilo José Cela mocht oorspronkelijk niet in Spanje worden gepubliceerd en werd tenslotte in Argentinië uitgegeven. Ze kreeg een zeer evenwichtige filmbewerking die de periode van politieke en economische chaos gestalte geeft, zonder overigens aan de identiteit van de talrijke personages voorbij te gaan. De film weet de met de karakters wisselende stemmingen en sferen toch tot een eenheid te maken met behulp van de zeer geraffineerde scenario-opbouw en de uitzonderlijk harmonieuze acteerprestaties. Het scenario is van José Luis Dibildos, die de film produceerde. Het camerawerk is van Hans Burmann. Stereo.

Todos me llaman gato

1980 | Misdaad

Spanje 1980. Misdaad van Raul Peña. Met o.a. Carlos Tristancho, Alvaro de Luna, Verónica Forqué, Silvia Aguilar en Patty Shepard.

Een interessante, maar weinig succesvolle film over de vriendschap tussen een jonge delinquent en een oudere politie-agent.

La Momia nacional

1980 | Horror, Erotiek

Spanje 1980. Horror van José Ramón Larraz. Met o.a. Francisco Algora, Azucena Hernández, Quique Camoiras en Queta Claver.

Een duizend jaar oude mummie verrijst uit de dood met slechts wellustige bedoelingen. Een grove bespotting van de prachtige mythe van de necrofilie van THE MUMMY. Alternative title: THE NATIONAL MUMMY.

Kargus

1980 | Drama

Spanje 1980. Drama van Juan Miñón en Miguel Angel Trujillo. Met o.a. Patricia Adriani, Héctor Alterio, Agustín González, Francisco Algora en Laura Cepeda.

Een man, die door zijn verloofde in de steek is gelaten, besluit verhalen te gaan schrijven om op die manier door de geheimzinnige Kargus te worden uitgekozen. Een vreemd psychologisch-zinnebeeldig drama, waarvan de goede bedoelingen niet overeenkomen met het eindresultaat.

Gay Club

1980 | Komedie

Spanje 1980. Komedie van Ramón Fernández. Met o.a. Josele Román, Francisco Algora en Isabel Luque.

In een achterlijk Spaans dorp besluiten twee vrienden een homo-club te openen. Onuitstaanbaar.

Los Fieles sirvientes

1979 | Komedie

Spanje 1979. Komedie van Francisco Betriu. Met o.a. Amparo Soler Leal, Francisco Algora, María Isbert en José Vivó.

Voor enkele uren kunnen een paar bediendes de plaats innemen van hun meesters. Een overdreven simplistische en voor de hand liggende film.

La mujer de tierra caliente

1979 | Romantiek

Spanje 1979. Romantiek van José Maria Forqué. Met o.a. Stuart Whitman, Laura Gemser, Gabrielle Tinti, Pilar Velasquez en Paola Senatore.

In Latijns-Amerika gesitueerde `serieus` bedoelde erotiek waarin een Amerikaanse ingenieur (Whitman) tijdens een paardentransport de knappe donkerhuidige vrouw (Gemser) ontmoet. Zij vertellen elkaar hun wederzijdse uit kommer en kwel bestaande seksuele tribulaties, vallen elkaar uiteraard in de armen maar worden dan toch weer uit elkaar gedreven. Opnieuw wordt aangetoond hoe moeilijk het is ernstig te blijven wanneer de film de erotische toer op gaat. Zelfs de pseudo filosofische dialogen van de hoofdpersonages worden na een tijdje lachwekkend, omdat de ernst tussen het gehijg verloren gaat. Het scenario is van Hermogese Sainz en Adriano Bolzoni. Het camerawerk is van Alejandro Ulloa.

La Insólita y gloriosa hazaña del cipote de Archidona

1979 | Komedie

Spanje 1979. Komedie van Ramón Fernández. Met o.a. Francisco Algora, Josele Román, José Lifante, Antonio Gamero en Rafaela Aparicio.

In het Spanje van de jaren vijftig wordt een paartje in een bioscoop verrast bij het masturberen...Een bijprodukt dat is gemaakt naar aanleiding van een ware gebeurtenis.

Una Familia decente

1978 | Komedie

Spanje 1978. Komedie van Luis José Comerón. Met o.a. Juan Luis Galiardo, Pilar Velázquez, Francisco Algora en Antonio Ferrandis.

In een traditionele Spaanse familie wordt een baby geboren van het zwarte ras. Zeer interessante, enigszins harde komedie, die een groter commercieel succes heeft verdiend.

Soldados

1978 | Drama

Spanje 1978. Drama van Alfonso Ungría. Met o.a. José Calvo, Claudia Gravy en Francisco Algora.

Een peloton republikeinse soldaten vlucht voor de vijand. Een vreemd en lofwaardig politiek-psychologisch drama, dat prat kan gaan op uitstekende acteurs.

Un Hombre llamado Flor de Oto[KA4]no

1977 | Drama

Spanje 1977. Drama van Pedro Olea. Met o.a. José Sacristian, Carmen Carbonell, Paco Algora, Carlos Pineiro en Francisco Algora.

Een jong academicus leidt een vermoeiend dubbelleven. Overdag is hij een vooraanstaand advocaat, s' avonds een overtuigd artiest in een travestietencabaret. Uit onvrede met deze onleefbare situatie wendt hij zich tot het anarchisme en komt tot daden die hem tenslotte naar de ondergang voeren. De film slaagt er op voortreffelijke wijze in een betrekkelijk controversieel onderwerp goed te bespreken.

Niñas al salón

1977 | Komedie, Erotiek

Spanje 1977. Komedie van Vicente Escrivá. Met o.a. Dagmar Lassander, José Luis Lopéz Vázquez, José María Prada, Simón Andreu en Silvia Tortosa.

Het verhaal speelt in een bordeel ná de Spaanse burgeroorlog. Een commerciële mislukking - niet verbazingwekkend, aangezien de film middelmatig, schijnheilig en grof is, ondanks de hoge kosten en de goede acteurs.

Me siento extraña

1977 | Drama, Erotiek

Spanje 1977. Drama van Enrique Martí Maqueda. Met o.a. Rocío Dúrcal, Bárbara Rey, Francisco Algora en Laly Soldevila.

Een jong meisje met privé-problemen begint een lesbische relatie met een vriendin. Een slechte film, die in Spanje echter een groot kassucces is geweest.

Las Delicias de los verdes años

1976 | Komedie, Erotiek

Spanje 1976. Komedie van Antonio Mercero. Met o.a. Francisco Algora, María José Cantudo, Bárbara Rey en Pepe Calvo.

De liefdesavonturen van een groffe boer in de middeleeuwen. Een platvoerse schelmenkomedie die zich vaag op Pasolini inspireert.

La viuda andaluza

1976 | Komedie

Spanje 1976. Komedie van Francisco Betriu. Met o.a. Francisco Algora, Bárbara Rey, Antoñita Colomé, Luis Eduardo Aute en Antoñita Colome.

Een primitieve plattelander doet mee aan een zoektocht naar goudaders in een rivier. De derde lange speelfilm van zijn maker: hij toont zijn zwak voor het groteske en het ellendige, altijd gecombineerd met een zekere dosis humor en ook een beetje tederheid.

El Puente

1976 | Komedie

Spanje 1976. Komedie van Juan Antonio Bardem. Met o.a. Alfredo Landa, Josele Román, Victoria Abril, Simón Andreu en Francisco Algora.

Een monteur besluit een weekend te benutten om aan de kust op zoek te gaan naar knappe toeristes. Een soort demystificatie van de klassieke komedies van Alfredo Landa. De film is mislukt vanwege het grove scenario en de dito regie.

Bruja, más que bruja

1976 |

Spanje 1976. Fernando Fernán-Gómez. Met o.a. Fernando Fernán-Gómez, Francisco Algora, Emma Cohen en Mary Santpere.

Een dorpsbewoner bemerkt tot zijn schrik dat hij aan de beurt is om in militaire dienst te gaan. Een van de minder bekende films van de bewonderenswaardige en veelzijdige Fernando Fernán-Gómez, die hier de spot drijft met het typisch Spaanse operette-genre.

País S.A.

1975 | Komedie

Spanje 1975. Komedie van Antonio Fraguas. Met o.a. María Luisa San José, Manuel Zarzo, Fernando Delgado en Francisco Algora.

Een paar amateurgangsters willen een machtige industrieel ontvoeren, die eigenlijk het land wilde ontvluchten om de belastinginspectie te ontlopen. De eerste film van een in Spanje zeer beroemde tekenaar van humoristische stripverhalen, vol met weinig cinematografische gags.

Tocata y fuga de Lolita

1974 | Komedie

Spanje 1974. Komedie van Antonio Drove. Met o.a. Arturo Fernández, Pauline Challenor, Amparo Muñoz, Francisco Algora en Amparo Munoz.

Een weduwnaar wordt verliefd op de vriendin van zijn dochter. Een gedurfde komedie, gemaakt naar Amerikaans model en tevens de eerste bioscoopfilm van deze regisseur.

La Banda de Jaider

1974 | Western, Experimenteel

Spanje/Italië 1974. Western van Volker Vogeler. Met o.a. William Berger, Geraldine Chaplin, Francisco Algora, Arthur Brauss en Fred Stilkrauth.

Vijf zwervers, door Ludwig II verdreven uit Beieren, emigreren naar het westen van Amerika, waar zij door Doc Holliday met kogels worden doorzeefd. Deze film heet een geestig vervolg te zijn op JAIDER, maar is een domme, onbegrijpelijke en vooral vervelende film.

El buscón

1974 |

Spanje 1974. Luciano Berriatîa. Met o.a. Juan Diego, Ana Belén en Francisco Algora.

Vijf zwervers, door Ludwig II verdreven uit Beieren, emigreren naar het westen van Amerika, waar zij door Doc Holliday met kogels worden doorzeefd. Deze film heet een geestig vervolg te zijn op JAIDER, maar is een domme, onbegrijpelijke en vooral vervelende film.

Verflucht dies Amerika

1973 | Western

Duitsland/Spanje 1973. Western van Volker Vogeler. Met o.a. Geraldine Chaplin, Arthur Brauss, William Berger, Sigi Graue en Francisco Algora.

Stropers worden na hun straf op een schip gezet naar Amerika waar ze met Doc Holliday een bank willen beroven om de passage terug naar Duitsland te kunnen betalen. Een soort vervolg op Vogelers JAIDER, DER EINSAME JÄGER. Een niet geheel gelukte 'Sauerkraut-western'-nieuwe-stijl.

Habla, mudita

1973 | Drama

Spanje 1973. Drama van Manuel Gutiérrez Aragón. Met o.a. José Luis Lopéz Vázquez, Kitti Manver, Francisco Algora en Francisco Guijar.

Tijdens zijn vakantie in een bergdorpje probeert een intellectueel een jong stom meisje te leren praten. De eerste bioscoopfilm van Gutiérrez Aragón die al vol zit met onvolkomenheden die zijn latere filmwerk zouden kenmerken. De film is sterk beïnvloed door Carlos Saura.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Francisco Algora op televisie komt.

Reageer