Michel Jonasz

Acteur, Componist

Michel Jonasz is acteur en componist.
Er zijn 17 films gevonden.

La résidence

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Laurent Jaoui. Met o.a. Michel Jonasz, Hélène Vincent, Marthe Keller, Guy Marchand en Nicole Calfan.

Sterk bezette tv-adaptatie van Lune captive dans un oeil mort van Pascal Garnier (1949-2010). Na een noest arbeidsleven in de Parijse banlieue betrekken Martial en Odette Node een huis in de seniorenenclave Les Conviviales aan de idyllische Méditerranée. Een tweede echtpaar en een vrijgezelle dame worden buren. Alles is lavendelgeur en zonneschijn, totdat de aanwezigheid van het aangelegen zigeunerkamp zich doet gelden. Jaoui fileert de opkomende paranoia met eenzelfde psychologische finesse en zwarte humor als noir-auteur Garnier. Ook met Guy Marchand en Nicole Calfan.

Deux vies... plus une

2007 | Drama, Komedie

Frankrijk 2007. Drama van Idit Cebula. Met o.a. Emmanuelle Devos, Gérard Darmon, Michel Jonasz, Jocelyn Quivrin en Solange Najman.

Schooljuf liane Weiss is zo'n veertigster die het een leven lang al iedereen naar de zin maakt en zichzelf vergeet. Wanneer onder haar schedeldak de drang naar een beetje onafhankelijkheid en een boekproject almaar heftiger heen en weer stuiteren, is er echter geen houden meer aan. In deze lichtgewicht-feministische dramedy met een Joodse achtergrond en de Franse slag, herken je duidelijk de goede wil van debuterend regisseuse/scenariste Cebula. Het vloeipapierdunne déjà vu-script geeft de immer innemende hoofdrolspeelster Devos anderhalf uur lang de bühne. Een charmante genremiddenmoter.

Un coin d'azur

2005 | Komedie

Frankrijk 2005. Komedie van Heikki Arekallio. Met o.a. Michel Jonasz, Clémentine Célarié en Laurence Côte.

Schooljuf liane Weiss is zo'n veertigster die het een leven lang al iedereen naar de zin maakt en zichzelf vergeet. Wanneer onder haar schedeldak de drang naar een beetje onafhankelijkheid en een boekproject almaar heftiger heen en weer stuiteren, is er echter geen houden meer aan. In deze lichtgewicht-feministische dramedy met een Joodse achtergrond en de Franse slag, herken je duidelijk de goede wil van debuterend regisseuse/scenariste Cebula. Het vloeipapierdunne déjà vu-script geeft de immer innemende hoofdrolspeelster Devos anderhalf uur lang de bühne. Een charmante genremiddenmoter.

Un amour à taire

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Christian Faure. Met o.a. Jérémie Renier, Louise Monot, Michel Jonasz en Bruno Todeschini.

Integere mix van soap, holocaustdrama en gay cinema. Parijs, 1942. De joodse Sara vlucht na de moord op haar familie naar vakantievriendje Jean, die haar aan valse papieren helpt. Sara is nog steeds verkikkerd op Jean, maar die heeft een geheime verhouding met de oudere Philippe. De vriendschap die tussen de drie ontstaat, wordt bruut beëindigd als Jean wegens zijn geaardheid wordt afgevoerd naar Dachau. Wegens de thematiek stuitte regisseur Faure bij het maken van de film op nogal wat weerstand; ten slotte filmde hij alles in Bulgarije, met Bulgaarse acteurs in de nazi-rollen.

Le tango des Rashevski

2003 | Drama, Komedie

België/Luxemburg/Frankrijk 2003. Drama van Sam Garbarski. Met o.a. Hippolyte Girardot, Ludmila Mikaël, Michel Jonasz, Daniel Mesguich en Jonathan Zaccaï.

Na het overlijden van oma Rashevski ontdekt de familie dat ze op joodse wijze begraven wil worden. En dat terwijl ze na Auschwitz de religie had afgezworen. Het is een aanleiding voor de nabestaanden om hun eigen religieuze denkbeelden onder de loep te nemen. En om elkaar de maat te nemen, binnen de familie zijn alle stromingen van het jodendom vertegenwoordigd, van liberaal tot orthodox. Met als gevolg veel geruzie, een enkele tango en aan het einde een voorzichtige oplossing. Overvolle maar ook interessante studie van wat het betekent om een joodse identiteit te hebben.

Lisa

2000 | Drama, Oorlogsfilm

Zwitserland/Frankrijk/België 2000. Drama van Pierre Grimblat. Met o.a. Jeanne Moreau, Benoît Magimel, Marion Cotillard, Sagamore Stévenin en Michel Jonasz.

Sam (Magimel) wil filmer worden. Zijn vader Benjamin (Jonasz) en zijn moeder Simone (Chalem) hebben een noodlijdend platenzaakje, dat Sam nooit zou willen overnemen. Hij wil een korte documentaire draaien als eerste stap op het pad van zijn voorgenomen carri[KA2]ere in de wereld van de cinema. Hij interesseert zich voor een jonge acteur, Sylvain Marceau (St[KA1]evenin), die kort voor het uitbreken van WO II (1939-44) een rolletje speelde in de niet afgemaakte historische film Princesse Maruschka. Hij is het onderwerp van de documentaire, maar Marceau is op mysterieuze wijze verdwenen. Sam ontdekt dat hij een vriendin had, die Lisa heette. Hij spoort haar (Moreau) op en begint haar te interviewen. Nu kan hij de puzzel in elkaar passen. Lisa vertelt hem, dat zij op 22-jarige leeftijd (nu gespeeld door Cotillard), de joodse Marceau had leren kennen toen zij voor tbc in een sanatorium in de Franse Alpen een kuur maakte. Er onstond een romance, die door het uitbreken van de oorlog verkeerd afliep. Het bleek, dat Lisa`s vriendin in het sanatorium, Henriette (Vaidis-Bogard), een collaboratrice was. Een sanatorium was een goede onderduikplaats, omdat de nazi`s zich uit angst voor besmetting er niet in waagden. Door het onderzoek naar het verleden van Marceau, ontdekt Sam het een en ander over zijn eigen afkomst, die zijn ouders voor hem uit angst voor herhaling hadden verzwegen. Het scenario van regisseur Grimblat (in Frankrijk heel bekend door de serie NAVARRO), G[KA1]erard Mordillat en Didier Cohen (L'INSTIT) vrij naar de roman van Patrick Cauvin Théâtre dans la nuit is autobiografisch. De film laat zich vergelijken met Louis Malle's AU REVOIR LES ENFANTS uit 1987, maar hier gaat het om jonge volwassenen. De spelprestaties zijn prachtig en de in elkaar gevlochten verhalen zijn een bijzonder genoegen voor de kijker, die genieten wil van een mooie film met het niveau van bijvoorbeeld THE ENGLISH PATIENT. Het camerawerk is van Walter Vanden Ende.

Une pour toutes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Anne Parillaud, Alessandra Martines, Marianne Denicourt en Alice Evans.

Op nieuwjaarsdag van het jaar 2000 neemt de strijdbare stewardess van een Concorde, Olivia Colbert (Bonamy), het initiatief om een theatertroep te vormen. De première van het stuk vindt plaats tussen Parijs en New York aan boord van de supersonische straalvliegtuig. Dé gelegenheid voor regisseur Lelouch om veteranen en artiesten op te laten draven en in een afgesloten ruimte te filmen. Het resultaat is statisch en de film duurt te lang. Hij was net zo gedoemd als de onfortuinlijke Concordevlucht, die vlakbij het vliegveld van Parijs een half jaar later neerstortte. Door dit ongelukkige incident raakte de supersnel film in de vergetelheid. Het langdradige scenario voor dit onfortuinlijke gebeuren is van regisseur Lelouch, Pierre Leroux en Pierre Uytterhoeven naar een verhaal van Lelouch. Het camerawerk is van Lelouch en Philippe Vene.

Fugues

1999 | Komedie, Drama, Familiefilm

Frankrijk/België 1999. Komedie van Marion Sarraut. Met o.a. Jim Redler, Marc Duret, Michel Jonasz, Marie Arnaudy en Julie Serraut.

De dertien-jarige Jo (Redler) is een levenslustige knaap. Na de dood van zijn moeder werd hij door Tremblay (Jonasz) opgevangen, die een onthaalhuis voor kinderen houdt. Zijn vader heeft de jongen nooit gekend. Hij wordt echter geobsedeerd om hem te vinden en om dat doel te bereiken neemt hij regelmatig de benen, tot wanhoop van Tremblay, die met de overheid in problemen komt daar hij over Jo`s zwerftochten verantwoording moet afleggen bij de jeugdrechter. Deze heeft Tremblay er reeds meermaals mee bedreigd zijn vergunning in te trekken. Dan trekt de enthousiaste opvoeder Vincent (Duret) zich het lot van Jo aan en helpt hem om zijn doel te bereiken zonder in moeilijkheden te geraken. Een knap gegeven dat uitstekend begint, maar naarmate het einde nadert meer en meer in de stroperig-sentimentele val verstrikt raakt. De jonge Redler zet in elk geval een sterk personage neer dat eigenlijk meer verdiende dan deze op L'INSTIT gebaseerde aanpak. Christian Bouveron schreef het scenario. Fotografie is van Louis-Philippe Capelle. Dolby Surround.

Babel

1998 | Fantasy, Familiefilm, Avonturenfilm

Canada/Frankrijk 1998. Fantasy van Gérard Pullicino. Met o.a. Mitchell David Rothpan, Maria de Medeiros, Tchéky Karyo, Michel Jonasz en Bronwen Booth.

Deze film werd gemaakt om te kunnen profiteren van het millennium-gebeuren en heeft zo`n vergezocht verhaal dat het hooguit zin heeft om hem bij het volgende evenement in het jaar 3000 nog eens onder het stof vandaan te halen. David Carat (Rothpan) heeft een hond die Woodstock heet. Het goede beest vindt een stuk perkament in de goot, waarop Davids vader Patrick (Jonasz), die een onderbetaalde en gekoeioneerde tekstschrijver bij een reclamebureau is, een slogan krabbelt. Patrick neemt het perkament mee naar kantoor. Davids moeder is overleden en dat maakt hem heel zielig. Er zal `s avonds op de tv een documentaire worden uitgezonden over Davids moeder, maar de nacht ervoor is de bliksem ingeslagen en doen de tv`s het niet meer. David heeft echter nog [KA1]e[KA1]en draagbaar toestel, dat door de onderwijzer op school was afgepakt. Hij gaat het nu halen, al is het al na schooltijd. Onderweg komt hij drie onderaardse figuren tegen die er uitzien als een kruising tussen de kerstman, een trol, een kobolt, een gremlin en een hobbit. Het zijn de drie overlevenden van de bijbelse toren van Babel. Het perkament mag niet in handen raken van de schurkachtige mediabaas Nemrod (Karyo), want dan weet hij de vindplaats van een steen van voornoemde toren en daarmee krijgt hij de wereldheerschappij in handen tijdens een zonsverduistering in het jaar 2000. Het scenario van regisseur Pullicino, Serge Richez en Vincent Lambert is verschrikkelijk kronkelig en weinig plausibel. Het spel van Rothpan is irritant, Jonasz is ongeloofwaardig als vader maar aannemelijk als rokkenjagende vrijgezel die zich vermaakt met zijn vriendin, en de schurk met zijn trawanten zijn als personages belachelijk. De muziek die regisseur Pullicino schreef is niet om aan te horen. Bijbelvaste kijkers hebben zich groen en geel ge[KA3]ergerd aan het banaliseren van het verhaal over de toren van Babel (wij niet). Het camerawerk is van Eric Cayla.

Gaffe Loulou !

1995 | Komedie, Drama, Misdaad

Frankrijk 1995. Komedie van Philippe Niang. Met o.a. Patrick Catalifo, Chick Ortega, Michel Jonasz, Yvon Back en Thiam.

Als kind werd Loulou (Ortega) blind toen hij samen met zijn broer G[KA1]erard (Catalifo) een zelf in elkaar geknutselde raket wou afvuren. Twintig jaar later bevinden beide broers, die nog steeds onafscheidelijk zijn, zich in de marginaliteit. Ze wonen in een oude caravan en komen aan de kost met de verkoop van illegaal geschoten eenden. Dan op een dag ontdekt Loulou dat hij een speciale gave heeft: hij kan geld opsporen aan de hand van de geur. G[KA1]erard vat onmiddellijk een plannetje op: Loulou zal als pianostemmer zijn diensten aanbieden in de plaatselijke abdij en er het geld stelen. Wie zou er nu een blinde verdenken? Het plan lukt, maar commissaris Ventura (Jonasz), die zich in de zaak vastbijt, is een intelligente doordrijver. Eindelijk eens een warmmenselijke film waarin een gehandicapte niet als een meelijwekkende sukkel wordt uitgebeeld, maar als een geslepen (en sympathieke) misdadiger. De prestatie die Ortega neerzet is subliem en loont alleen al de moeite om te kijken. Een ontroerend beeld van twee niet alledaagse broers, gebracht met een groot gevoel voor humor. Niang bedacht het verhaal en schreef het scenario samen met Claude Bonin. Fotografie is van Dominique Bouilleret.

Miss Missouri

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Elie Chouraqui. Met o.a. Richard Anconina, Hélène de Saint-Père, Wandy Visser, Margret Mazon Oquendo en Allen Hamilton.

Het scenario is een vrije bewerking van de roman [KL]Amours Americaines[KLE] van Michel Boujut (zelf filmcriticus). In feite staat het (afgezaagde) thema van de omzwerving en de dwaaltocht van een Fransman door de V.S. centraal. Hij zoekt een Amerikaanse met wie hij in Parijs een liefdesavontuur beleefde. Het ontbreken van een scenario maakt een even gestructureerde (en geïnspireerde) film als DEUX HOMMES DANS MANHATTAN van Jean- Pierre Melville noodzakelijk. Helaas moet de kijker zich tevreden stellen met een hele rits cliché's, gekoppeld aan een huis- tuin en keuken filosofie van het soort van 'morgen is er weer een dag'. Wervelend camerawerk in de stijl van Claude Lelouch op wiens werk deze film een persiflage lijkt.

Le Testament d'un poète juif assassiné

1987 | Drama, Historische film

Frankrijk 1987. Drama van Frank Cassenti. Met o.a. Michel Jonasz, Erland Josephson, Wojtek Pszoniak, Philippe Léotard en Vincent David.

Een trouwe bewerking van de roman van Elie Wiesel, die zoals bekend geobsedeerd en geïnspireerd wordt door de volkenmoord op de joden of liever gezegd volkenmoorden, want hier gaat het om de uitroeiing van de intellectuele joden onder het Stalinistische regime. De strenge en sobere regie maakt indruk, ook al zijn er teveel gesprekken en komt de historische context er door gebrek aan financiële middelen niet helemaal uit. Uitgezonderd Léotard, als altijd even mat, vallen de drie hoofdrolspelers op, aan wie het welslagen van de film dan ook goeddeels te danken is.

Le Testament D'un Poete Juif Assassine

1987 |

Frankrijk 1987. Frank Cassenti. Met o.a. Michel Jonasz, Wojciech Pszoniak en Erland Josephson.

Een trouwe bewerking van de roman van Elie Wiesel, die zoals bekend geobsedeerd en geïnspireerd wordt door de volkenmoord op de joden of liever gezegd volkenmoorden, want hier gaat het om de uitroeiing van de intellectuele joden onder het Stalinistische regime. De strenge en sobere regie maakt indruk, ook al zijn er teveel gesprekken en komt de historische context er door gebrek aan financiële middelen niet helemaal uit. Uitgezonderd Léotard, als altijd even mat, vallen de drie hoofdrolspelers op, aan wie het welslagen van de film dan ook goeddeels te danken is.

Tir à vue

1984 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1984. Thriller van Marc Angelo. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Laurent Malet, Jean Carmet, Michel Jonasz en Michel Stano.

De moordenaar van Richards broer is nooit gepakt. De 'arme' jongen leeft van diefstal en moord en hij wordt daarbij geholpen door een vrouw die even gestoord is als hijzelf. Zij gaat dood maar hij wreekt haar. De karaktertypes zijn poppetjes in een marionnettenspel; bij het belachelijke af. Het geheel is in het oog lopend, grof en niet bepaald overtuigend. Bovendien met gebruikelijke karikaturen zoals een homosexueleel en een Noordafrikaan. Een algehele mislukking.

Qu'est-ce qui fait courir David?

1982 | Drama

Frankrijk 1982. Drama van Elie Chouraqui. Met o.a. Francis Huster, Nicole Garcia, Charles Aznavour, Magali Noël en Michel Jonasz.

Een dertig-jarige cineast schrijft een scenario voor een autobiografische tweede film. Hij gaat zó op in herinneringen dat hij zijn vriendin verwaarloost en de huidige situatie van zijn ouders niet onderkent. Dit beeld van een joods gezinsleven levert aandoenlijke en komische momenten op, maar de zelfvertedering van de regisseur holt zijn film op den duur uit, waardoor het totaal van geslaagde scènes en spelprestaties, nul is. De titelrol van Huster is conform de film: zó ingespannen bezig om te charmeren dat het averechts gaat werken. Scenario van Elie Chouraqui.

Clara et les chics types

1981 | Komedie, Musical

Frankrijk 1981. Komedie van Jacques Monnet. Met o.a. Daniel Auteuil, Thierry Lhermitte, Josiane Balesko, Isabelle Adjani en Christian Clavier.

Zes dertigers, die hun draai in het leven nog niet hebben gevonden, spelen in een popgroep. Onderweg naar een concert hebben ze allerlei amoureuze en relationele ontmoetingen met ex-geliefden en nieuwe vlammen. Het verrassende en met milde ironie geschreven scenario geeft de uitstekende cast - onder wie enkele leden van café-theatergroep 'Splendid', die later de wereld zouden bestormen - de ruimte. Debuterend regisseur Monnet voegt daar weinig aan toe, toch is de film een interessant herkenbaar generatieportret.

Madame le juge: 2 + 2 = 4

1978 | Misdaad, Mysterie

Frankrijk 1978. Misdaad van Claude Chabrol. Met o.a. Simone Signoret, Jean-Claude Dauphin, Didier Haudepin, François Perrot en Michel Vitold.

In deze aflevering krijgt Signoret de gelegenheid een rol te spelen van de onderzoeksrechter met een warm moedergevoel. Als de achttien-jarige Ferreux beschuldigd wordt van de dubbele moord op zijn ouders, twijfelt zij eraan of hij schuldig is. Ze bouwt buiten de rechtbank-sfeer een vertrouwensrelatie op met de wees, die de indruk wekt een ongelukkige jeugd te hebben gehad. Finaal bekent hij haar de dader te zijn en uit verveling gehandeld te hebben. Een puik scenario van de regisseur naar de figuren van Raymond Thevenin en sterk spel van de hoofdrollen. De titel slaat op het feit dat een plus een geen twee hoeft te zijn.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Michel Jonasz op televisie komt.

Reageer