Ludovic Bergery

Acteur

Ludovic Bergery is acteur.
Er zijn 8 films gevonden.

Quelques jours entre nous

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Virginie Sauveur. Met o.a. Ludovic Bergery, Cyrille Thouvenin, Sara Forestier en Alessandra Martines.

Anderhalf jaar geleden stierven hun ouders. Nu wonen de tiener Alice (Forestier) en haar oudere broer Vincent (Thouvenin) samen. Vincent moet de rol van papa op zich nemen, stopt met zijn studie en neemt een baan in de bouw. Alice doet moeilijk. Als hun broer Thomas (Thibault-Bergery), die ze twee jaar niet hebben gezien, er ook nog bij komt stijgt de spanning. 'Enkele dagen onder elkaar' wordt enkele dagen teveel. De tv-film Quelques jours entre nous is een gedetailleerd verslag van de unieke dynamiek tussen broers en zussen. Scenariste-regisseuse Sauveur is niet bekend, maar is wel een auteur die weet wat ze wil laten zien.

Pas de scandale

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Benoît Jacquot. Met o.a. Fabrice Luchini, Isabelle Huppert, Vincent Lindon, Thérèse Liotard en Ludovic Bergery.

Na vier maanden volpension in het staatshotel keert directeur-fraudeur Grégoire Jeancourt terug naar zijn echtgenote en bourgeoisenclave in het XVIe arrondissement van Parijs. De tralietijd blijkt de voorheen zo snelgebekte entrepreneur met aanzien tot een in zichzelf gekeerde schim te hebben gereduceerd. Jacquot mag dan sluitendere scenario's hebben geschreven, zijn hoofdrol is een castingcoup. Luchini, dé Franse acteur der fijnzinnige verbaliteiten, brilleert als zwijgzame verdwaalde. Hij krijgt sterk tegenspel van Huppert als naargeestige wederhelft en Lindon als bezorgde broer. Warme fotografie van Romain Winding.

Madame le proviseur : La saison des bouffons

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Marc Seban. Met o.a. Danièle Delorme, Christine Dejoux, Josiane Lévêque, Lionel Vitrant en Elisa Servier.

De jeugd wordt hoe langer hoe onmogelijker en ook het chique Eug[KA2]ene Belgrand-lyceum ontsnapt hier niet aan. Getuige is de graffiti op de muren, diefstallen in de vestiaires, drugverhandeling op de speelplaats. Het onveiligheidsgevoel neemt met de dag toe en directrice Valentine Rougon (Delorme) staat machteloos. Er ontstaan conflicten tussen zowel de leerlingen als de leraars. De toestand komt tot een hoogtepunt als Valentine op een avond aangevallen wordt in de trappenhal van haar woning. Leraar techniek, Martini (Moreau) is ervan overtuigd dat de geruchten als zouden H[KA1]el[KA2]ene (Confino) en Samia (Vincent), leerlingen van de tweede klas die bekend staan als dievegges, de schuldigen zijn van de overval op werkelijkheid berusten. Het wordt allemaal teveel voor Valentine. Ze geeft haar vooropzeg. BLACKBOARD JUNGLE in de 'betere' Franse scholen. Het gaat er wel wat minder hard aan toe en er zijn ook nog goede elementen onder de leerlingen, maar toch is ook hier de toenemende agressie merkbaar. Aanvaardbare benadering van dit internationale probleem in een goed verhaal dat regelmatig ruimte laat voor een knipoogje. De figuren uit de romans van Marguérite Gentzbittel werden van een nieuwe plot voorzien door Hervé Hamon en Chantal de Rudder. Fotografie is van Jean-Claude Saillier.

La tresse d'Aminata

1999 | Komedie

Frankrijk/België 1999. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Virginie Lemoine, Olivier Marchal, Johanna Coco, Aurélie Lebarbé en Pascale Arbillot.

De dertienjarige Aminata Porsmoguer (Coco) werd geboren in Dakar, maar onmiddellijk na haar geboorte geadopteerd door Mireille (Lemoine) en Jean-Marc (Marchal), een kinderloos bourgeois koppel uit Bretagne. Per toeval hoort Aminata dat haar pleegmoeder zwanger is. Op dat ogenblik stort haar wereld in elkaar. Omdat ze vreest dat haar blanke ouders haar zullen verstoten stelt ze zich verschrikkelijk agressief t.o.v. hen op. Ze wil op zoek gaan naar haar Afrikaanse roots. Een terugkeer naar Dakar om haar fysieke moeder te vinden wordt een obsessie voor het meisje. Een puber op zoek naar haar ware identiteit. Het verhaal van Aminata wordt zeer gevoelig gebracht, erg emotioneel, maar zonder overdreven sentimentaliteit. Dit is mede te danken aan de schitterende prestatie van de jonge Coco als Aminata, die probleemloos de hele film domineert. Dodine Herry-Grimaldi baseerde het scenario op een roman van Alison Bernard. Mooie fotografie van Jean-Marie Dreujou. Stereo.

Entre l'arbre et l'écorce

1999 |

Frankrijk 1999. Bruno Gantillen. Met o.a. William Léger, Thierry Fortineau en Ludovic Bergery.

De dertienjarige Aminata Porsmoguer (Coco) werd geboren in Dakar, maar onmiddellijk na haar geboorte geadopteerd door Mireille (Lemoine) en Jean-Marc (Marchal), een kinderloos bourgeois koppel uit Bretagne. Per toeval hoort Aminata dat haar pleegmoeder zwanger is. Op dat ogenblik stort haar wereld in elkaar. Omdat ze vreest dat haar blanke ouders haar zullen verstoten stelt ze zich verschrikkelijk agressief t.o.v. hen op. Ze wil op zoek gaan naar haar Afrikaanse roots. Een terugkeer naar Dakar om haar fysieke moeder te vinden wordt een obsessie voor het meisje. Een puber op zoek naar haar ware identiteit. Het verhaal van Aminata wordt zeer gevoelig gebracht, erg emotioneel, maar zonder overdreven sentimentaliteit. Dit is mede te danken aan de schitterende prestatie van de jonge Coco als Aminata, die probleemloos de hele film domineert. Dodine Herry-Grimaldi baseerde het scenario op een roman van Alison Bernard. Mooie fotografie van Jean-Marie Dreujou. Stereo.

Chère Marianne

1999 | Drama

België/Frankrijk 1999. Drama van Pierre Joassin. Met o.a. Anny Duperey, Guy Bedos, Olivia Brunaux, Julien Boiselier en Frédéric van den Driessche.

Marianne Rivais (Duperey) is vijftig, maar nog steeds een knappe vrouw. Ze is een van de weinige vrouwelijke onderprefecten van het land en wordt regelmatig overgeplaatst. Haar man Jean (Bedos) doceert geschiedenis aan de Sorbonne, maar tracht toch steeds Marianne te volgen als deze weer eens naar een andere stad moet. Jean is een geboren charmeur, wat meermaals uitbarstingen van jaloezie teweegbrengt bij Marianne. Als ze weer eens wordt overgeplaatst komt het tot een conflict met Jean en met hun twintigjarige dochter Camille (Doutey), die haar allebei verwijten dat ze haar gezin verwaarloost voor haar carrière. Het beeld van een vrouw die zich geheel overgeeft aan haar werk, zowel grote zaken als kleine alledaagse geschillen. Dat ze hierdoor haar gezin tekort doet beseft ze eerst als het bijna te laat is. Dank zij de uitstekende vertolking van Duperey en Bedos is de film best waard om bekeken te worden. De wat goedkope tranerige momenten neem je er wel bij. Sylvie Chauvet, Anne Valton en regisseur Joassin baseerden het scenario op een idee van Xavier Matthieu. Fotografie is van Patrice Payen.

Le serment de Baldi

1998 | Komedie

Frankrijk/België 1998. Komedie van Claude D'Anna. Met o.a. Charles Aznavour, Françoise Bertin, Ludovic Bergery, Véronique Octon en Serge Spira.

De oude Zaza (Bertin) sterft in de armen van haar landloper- vriend Baldi(pata) (Aznavour), die belooft dat hij haar as naar haar geboortestad Lissabon zal overbrengen. Baldi is vastbesloten zijn belofte te houden en met drie gabbers, Demi-Saison (Spira), Motus (Bergery) en Bouche-Cousue (Octon), begeven zij zich op weg. Onderweg ontdekken zij enkele bijzonderheden over Zaza waaruit blijkt dat zij niet was zoals zij zich voordeed. Bepaald vergezochte 'avonturen' rond het landlopersgroepje van de BALDI- serie. Scenario van Laure Bonin en regisseur d'Anna.

Baldi : Le serment de Baldi

1998 | Komedie

Frankrijk/Portugal 1998. Komedie van Claude D'Anna. Met o.a. Charles Aznavour, Serge Spira, Véronique Octon, Ludovic Bergery en André Gago.

Het is zomer in Parijs en de daklozen trachten zoals steeds hun karige centjes te verdienen om de dag door te komen. Ook al gaat het er niet steeds eerlijk aan toe, toch doen ze niemand kwaad. Met Baldi (Aznavour) gaat het minder goed. Zijn oude vriendin Zaza (Bertin) staat op het punt haar laatste adem uit te blazen. Alvorens het echter zo ver is, laat ze Baldi beloven dat deze haar asse in haar geboortestad Lissabon zal begraven. Baldi is vastbesloten zijn belofte te houden en onderneemt de lange reis. Onderweg ontdekt hij echter enkele bijzonderheden over Zaza. Aznavour kruipt voor de derde maal in de huid van vagabond Baldi, een levensgenieter die houdt van vrijheid, drank en vrouwen. Zijn enthousiaste vertolking overtreft in grote mate het zeemzoeterige verhaaltje. Het is gewoonweg een genot om die man zijn levenswijsheden te horen uitkramen. Zoals steeds is hij omringd door een aantal goede, jonge en oudere acteurs die hem op gepaste wijze van wederwoord dienen. D'Anna schreef het scenario samen met Laure Bonin. Fotografie is van Jorge Lechaptois.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Ludovic Bergery op televisie komt.

Reageer