Mathilde Seigner

Acteur

Mathilde Seigner is acteur.
Er zijn 29 films gevonden.

Médecin-chef à la Santé

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Yves Rénier. Met o.a. Mathilde Seigner, Samuel Labarthe en Jérôme Robart.

Séverine Vincent vervangt een collega-arts in de gevangenis La Santé, in Parijs. Ze is niet opgeleid en voorbereid op het werk in een gevangenis en de eerste dagen zijn een schok. Maar langzaamaan wordt de angst vervangen door opstandigheid en Séverine maakt de strijd tegen het onrecht haar doel.

Maman

2012 | Drama, Komedie

Frankrijk 2012. Drama van Alexandra Leclère. Met o.a. Josiane Balasko, Mathilde Seigner, Marina Foïs, Thomas Gérard en Michel Vuillermoz.

Alice (Foïs) en Sandrine (Seigner) zijn zussen wier veertigersleventjes hun gangetje gaan. Totdat moeder (Balasko), die hen twintig jaar eerder in de steek liet, aankondigt dat ze vanwege haar scheiding naar Parijs gaat verkassen. De zussen leggen de liefdeloze maman echter in een huis aan de Bretonse kust aan de ketting. Letterlijk. Regisseur Leclère maakte eerder de aardige en succesvolle tragikomedie Les soeurs fâchées, maar ditmaal is het resultaat dramatisch onleuke vlees noch vis. Balasko amuseert zich niettemin met haar onsympathieke personage.

La guerre des boutons

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Yann Samuell. Met o.a. Eric Elmosnino, Fred Testot, Vincent Bres, Mathilde Seigner en Louis Lefebvre.

1960. Schoolknapen uit het Zuid-Franse dorp Longeverne knokken graag met hun rivalen uit het naburige gehucht Velrans. Wie het onderspit delft, verliest de knopen van zijn kleding. Vierde adaptatie van Louis Pergauds gelijknamige roman uit 1912, waarin universele thema's als vriendschap en trouw vanuit opgroeiperspectief worden beschreven. Een week na Samuels filmversie verscheen Christophe Barratiers adaptatie La nouvelle guerre des boutons, gesitueerd tijdens WO II, in de Franse bioscoopzalen. Beide films, hoewel zeer verschillend, ontberen het frisse, energieke van Yves Roberts klassieke verfilming uit 1962.

Une semaine sur deux (et la moitié des vacances scolaires)

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Ivan Calbérac. Met o.a. Mathilde Seigner, Bernard Campan, Bertille Chabert en Grégori Derangère.

Parijs, nazomer, tegenwoordige tijd. Voor de twaalfjarige Léa (Chabert) is het geen gewone terugkeer naar school: haar ouders zijn vers gescheiden. Nu woont ze de ene week bij mama, de andere bij papa, en de vakanties zijn eveneens in tweeën gescheurd. Best veel om te behappen voor een pubermeisje (en haar broertje). Helaas oogt, klinkt en voelt vrijwel alles in deze pastelkleurtjesfusie van romantische komedie en mild serieus opgroeimelodrama totaal onecht. Chabert is vooral een dotje zonder smetten, Campan en Seigner zoeken vergeefs naar substantie in een wegwaaiscenario.

Zone libre

2007 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 2007. Drama van Christophe Malavoy. Met o.a. Jean-Paul Roussillon, Mathilde Seigner, Lionel Abelanski, Tsilla Chelton en Olga Grumberg.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog vindt een Joodse stadse familie een onderkomen in de 'vrije zone' in zuidelijk Frankrijk. Het gezelschap, dat bestaat uit Simon (Abelanski), zijn vrouw en zwangere schoonzus, zijn moeder en neefje, bouwt tijdens het heimelijke verblijf in een oude boerderij een band op met plattelander Monsieur Maury (Roussillon) en zijn schoondochter. Voormalig acteur Malavoy (Isabelle Hupperts minnaar in Madame Bovary) concentreert zich in zijn eerste bioscoopfilm met herfstige tinten op het alledaagse gedurende een uitzonderlijke episode. Naar een toneelstuk van Jean-Claude Grumberg.

Mariages!

2004 | Komedie

Frankrijk 2004. Komedie van Valérie Guignabodet. Met o.a. Chloé Lambert, Alexis Loret, Mathilde Seigner, Jean Dujardin en Miou-Miou.

Johanna en Benjamin willen op het landgoed van Johanna's moeder Gabrielle trouwen, maar het feest staat niet onder een goed gesternte. De wederzijdse ouders maken ruzie over de financiering van het huwelijk en Alex' getuige is de trouwringen verloren. Als Alex dan ook nog ontdekt dat zijn toekomstige vrouw hem bedriegt met een arts, is de scheiding een feit.

Une hirondelle a fait le printemps

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Christian Carion. Met o.a. Michel Serrault, Mathilde Seigner, Jean-Paul Roussillon, Frédéric Pierrot en Marc Berman.

Mathilde besluit een boerderij buiten Parijs over te nemen, waar de eigenaar nog woont. Omdat ze uit de grote stad komt mogen de mensen uit de buurt haar niet zo. Ook moet ze proberen om te gaan met de oude eigenaar van de boerderij.

Le lait de la tendresse humaine

2001 | Drama

België/Frankrijk 2001. Drama van Dominique Cabrera. Met o.a. Patrick Bruel, Marilyne Canto, Dominique Blanc, Bruno Salvador en Sergi López.

Een zomerse dag in de Jura. Jonge moeder Christelle (Maryline Canto) doet haar baby in bad. Plotseling staat ze op en rent het huis uit. De camera blijft achter en registreert hoe het water onder de badkamerdeur uitloopt. De openingsscène van Le lait de la tendresse humaine grijpt direct naar de strot. Net zoals het leven Christelle naar de strot grijpt. Haar echtgenoot (Patrick Bruel) kan zich nauwelijks verplaatsen in haar somberte. Samen met familie en vrienden gaat hij op zoek naar Christelle die ondertussen haar heil heeft gezocht bij de buurvrouw. Cineast Dominique Cabrera maakte eerder een documentaire over depressie (Demain et encore demain) en laat in deze speelfilm zien dat zij het onderwerp en het filmmedium tot in de puntjes beheerst. Haar uitgelezen personages bewegen zich in een scherp contrasterende wereld van zonlicht en warmte, blindelings op zoek naar liefde en naar elkaar. Een hartverwarmende film over 'het onstuitbare leven dat ons begeleidt en soms alleen achterlaat', aldus de maker.

Inch'Allah dimanche

2001 | Drama

Frankrijk/Algerije/Marokko 2001. Drama van Yamina Benguigui. Met o.a. Fejria Deliba, Zinedine Soualem, Marie-France Pisier, Mathilde Seigner en Rabia Mokedem.

Ahmed werkt sedert 1964 in Noord-Frankrijk in een fabriek. Hij is getrouwd met met Zouina (Deliba) en af en toe bezoekt hij haar in Algerije. Het stel heeft drie kinderen, maar Zouina kent haar echtgenoot nauwelijks. Tien jaar later mogen Noord- Afrikaanse arbeiders hun familie laten overkomen. Zouina arriveert met haar kinderen en haar bazige schoonmoeder A[KA3]icha (Mokedem), die een giftige tong heeft. De buren aan de ene kant van het bescheiden bakstenen huurhuis, kijken met argwaan naar hen, maar de gescheiden, zelfstandige Briat (Seigner) aan de andere kant is nimmer te beroerd om te helpen. Behalve haar schoonmoeder, bepaalt vooral Ahmed hoeveel bewegingsvrijheid Zouina heeft. Bij de minste of geringste aanleiding slaat hij haar. Zouina ziet dat Franse vrouwen niet zo onder de plak zitten als hun islamitische collega`s. Haar pad wordt gekruist door Madame Manant (Pisier), de weduwe van een officier die het leven liet in de Algerijnse oorlog. Tezamen met anderen haar eveneens welwillend gestemd zijn, besluit Zouina `s zondags (zie de titel) er tussenuit te knijpen. Het scenario van regisseuse Benguigui is gedeeltelijk autobiografisch. De hoofdrollen worden zeer geloofwaardig ingevuld en de kijker krijgt een helder beeld van het onvrije leven van de vrouw uit de Maghreblanden in het koele, ongastvrije Europa. De heimwee die ze hebben naar hun zonnige geboorteland, voel je als het ware. De film werd meervoudig bekroond en kijkers die zich in dit onderwerp willen verdiepen, worden op hun wenken bediend. Het camerawerk is van Antoine Roch.

Betty Fisher et autres histoires

2001 | Thriller, Misdaad, Drama

Frankrijk/Canada 2001. Thriller van Claude Miller. Met o.a. Sandrine Kiberlain, Nicole Garcia, Mathilde Seigner, Luck Mervil en Edouard Baer.

Millers fascinatie met de - al dan niet traumatische - kinderjaren staat weer centraal in Betty Fisher et autres histoires, een indringend werk dat de nadruk legt op het psychologische geweld tussen drie vrouwen. Ogenschijnlijk zachtaardige moeder Margot (Garcia) ontvoert het zoontje van een Parijse serveerster (Seigner) om dochter Betty (Kiberlain) over de dood van haar zoontje heen te helpen. Miller sleurt de kijker diep in de gevoelswereld van de complexe personages. Magistraal acteerwerk van het trio met sterke bijrollen van oa Stéphane Freiss, Luck Mervil en Edouard Baer. Gebaseerd op de roman 'The tree of hands' van Ruth Rendell.

Le cœur à l'ouvrage

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Laurent Dussaux. Met o.a. Mathilde Seigner, Amira Casar, Marc Citti, Bruno Slagmulder en Catherine Jacob.

Bruno (Citti), die pornofilms regisseert, zou weleens een `echte` film willen draaien. Hij krijgt de nodige subsidies bijeen (zo gaat dat in Europa) voor een romantische film met in de hoofdrollen Julien (Slagmulder) en Chlo[KA3]e (Seigner), zijn favoriete pornosterren. Fran[KA10]coise is de productrice. Zij is bereid deze uitdaging aan te gaan. Sophie (Abascal) is de vriendin van Julien; zij is onvruchtbaar. Haar vriendin No[KA3]elle (Casar) wil graag een kind, maar heeft een probleem met haar vriend Marc (Catalifo). Ze vraagt of Sophie een nachtje wil gaan slapen met Marc, want in het donker merkt hij dat toch niet, terwijl zij dan een kindje kan maken met Julien. Het idiote scenario van Tonino Benacquista, die even te zien is als tatoeëerder, probeert te laten zien wat er normaal gesproken op de set gebeurt, nu privé gebeurt... Wie deze verwisselingsklucht ernstig neemt, kan beter eens een bezoekje aan de psychiater brengen. Het spel is beneden peil, de regie is krachteloos en het verhaal is bijzonder flauw. Het camerawerk is van Paco Wiser.

La chambre des magiciennes

2000 | Komedie, Drama

Frankrijk 2000. Komedie van Claude Miller. Met o.a. Anne Brochet, Mathilde Seigner, Annie Noël, Yves Jacques en Edouard Baer.

Een studente, geplaagd door migraine, laat zich opnemen in een neurologische kliniek, waar ze een kamer deelt met twee medepatiënten. Regisseur Miller, wiens La classe de neige een week geleden werd uitgezonden, maakte dit televisiedrama met behulp van twee digitale camera's, die het geheel een documentaire indruk geven. Naar een hoofdstuk uit het boek 'Les yeux bandés' van Siri Hustvedt, die met echtgenoot Paul Auster het verhaal schreef voor het recente The center of the world. (RdL/VPRO Gids)

Harry, un ami qui vous veut du bien

2000 | Thriller, Drama, Mysterie

Frankrijk 2000. Thriller van Dominik Moll. Met o.a. Laurent Lucas, Sergi López, Mathilde Seigner, Sophie Guillemin en Liliane Rovère.

Michel komt een man tegen die hem onmiddellijk van school herkent. Andersom herkent Michel deze Harry helemaal niet. Even later maken Harry en zijn vriendin deel uit van Michels gezin dat vakantie viert in een zomerhuis. Als kijker voel je je nekharen tegen die tijd absoluut overeind staan: Harry geeft zomaar een gloednieuwe auto kado en begint ongepast persoonlijke gesprekken. Wie is die man?? En hoe kom je van hem af?! Fraai gedoseerd mysterie met uitstekende acteurs. Om ademloos naar te kijken.

Venus Beauté (Institute)

1999 | Komedie, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Tonie Marshall. Met o.a. Audrey Tautou, Mathilde Seigner, Nathalie Baye, Samuel Le Bihan en Bulle Ogier.

Het intrigerende Venus Beauté (Institut) beschrijft het liefdesleven van drie schoonheidsspecialistes: Angèle (Nathalie Baye) gelooft niet meer zo in liefde, Samantha (Mathilde Seigner) wil wel een vriendje minder en Marie (Audrey Tautou) zoekt het bij een zestigjarige. Tonie Marshall (geb. 1951) liet cinema.nl destijds weten hoe verbaasd ze was dat haar film ook bij jongeren zoveel succes had. Meisjes van 20 - niet bepaald haar 'doelgroep' - kwamen haar in tranen vertellen dat ze op Angèle leken. Die tobden ook al over ouder worden, over de angst om je aan iemand te geven; dat was kennelijk niet voorbehouden aan de vrouwen van Marshalls generatie. Venus Beauté (Institut) was goed voor vier Césars.

Le temps retrouvé

1999 | Drama

Frankrijk/Italië 1999. Drama van Raoul Ruiz. Met o.a. Catherine Deneuve, Marcello Mazzarella, John Malkovich, Pascal Greggory en Marie-France Pisier.

Deze derde verfilming van [KL]La Recherche du temps perdu[KLE] van Marcel Proust - de verteller (Mazzarella) - is een kaleidoscoop van portretten en momentopnames van bepaalde tijdperken. Op zijn doodsbed voltooit de grote schrijver zijn literaire werk nadat hij zich heeft laten overbrengen naar Gilberte (B[KA1]eart), zijn jeugdliefde. Ze is de dochter van Odette de Cr[KA1]ecy (Deneuve) en getrouwd met een goede vriend van Marcel, Saint Loup (Greggory). Hij luistert geduldig naar haar bekentenissen over het leven met Saint Loup op het Ch[KA4]ateau de Guermantes, het veelvuldige huwelijksbedrog van haar echtgenoot, en haar herinneringen aan de salons, de ontmoetingen met Albertine (Mastroianni), Rachel (Zylberstein) en de Prins de Foix (Poupaud). Het is een universum dat gevuld wordt door vervlogen tijden, waarin Charles Swann (Malkovich) zijn rolmodel in zijn jeugd was, een tijd die eeuwen geleden schijnt te zijn, nu Proust aan het einde van zijn leven is. Met hun scenario zijn regisseur Ruiz en Gilles Taurand een uitdaging aangegaan om de wereld van Proust op te roepen: enerzijds een droomwereld, anderzijds het combineren van personages en tijdperken, gekenmerkt door voorwerpen, geuren, dialogen, decors, op een bodemloze manier, die de wereld van Proust is. Mazzarella is goed gecast, zo goed dat hij de grote schrijver zelf geweest zou kunnen zijn. Hierdoor zijn de effecten van deze zedenstudie des te sterker en intelligenter. De complexe montage van Denise de Casabianca completeert dit geheel op een perfecte wijze. De decors van Bruno Beauge en het camerawerk van Ricardo Aronovich zijn prachtig en passen geheel bij het doel dat regisseur Ruiz zich over zijn onderwerp stelde. Ruiz heeft zich aan de oorspronkelijke teksten gehouden zonder letterlijk te zijn, maar hij heeft de geest gerespecteerd en af en toe een vleugje humor toegediend.

Le blue des villes

1999 | Komedie, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Stéphane Brizé. Met o.a. Mathilde Seigner, Antoine Chappey, Florence Vignon en Philippe Duquesne.

Solange is niet erg tevreden met het leven. Haar werk als parkeerwacht levert haar voornamelijk gefoeter van automobilisten op en aan haar driftige man Patrick heeft ze ook niet veel. Florence Vignon heeft een mooie hoofdrol als een stille vrouw die stiekem vindt dat ze juist in de wieg is gelegd om geluid te maken: Solange wilde altijd zangeres worden. Wanneer ze een oude vriendin tegenkomt, inmiddels een bekende weervrouw van televisie, verandert er iets. Eerste lange speelfilm van regisseuse Brizé die samen met actrice Vignon het scenario schreef.

Le bleu des villes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Stéphane Brizé. Met o.a. Florence Vignon, Mathilde Seigner, Antoine Chappey, Philippe Duquesne en Clotilde Mollet.

De dertig-jarige Solange (Vignon) is parkeerwacht in een tamelijk troosteloos lijkend Tours, de hoofdstad van het departement Indre-et-Loire. Ze deelt boetes uit en moet onheuse bejegingen van geverbaliseerde automobilisten slikken. Haar man Patrick (Chappey) legt overledenen in het mortuarium van het ziekenhuis af en schildert ze op voor de begrafenis. Al zijn vrije tijd besteedt Patrick aan het eigenhandig bouwen van hun bescheiden droom, een eensgezinshuisje. Ondertussen doodt Solange de tijd door een videocamera op een stoel te zetten en de laatste hits in te zingen. Haar stem is niet onaardig, maar over een carri[KA2]ere durft ze niet na te denken. Haar oude schoolvriendin van het lyc[KA1]ee, Myl[KA2]ene (Seigner), presenteert op de tv het weer. Door haar aardige snuitje, haar charmante manieren en haar welluidende babbel is zij een personality in Frankrijk geworden. Ze heeft een boek met haar jeugdherinneringen geschreven en komt het presenteren in haar geboortestad. Zo ontmoeten Solange en Mylène elkaar weer opnieuw en halen over een etentje de vriendschapsbanden weer aan. Dit resulteert erin dat Solange mee gaat naar Parijs om haar droom van een zangcarrière te verwezenlijken. Het wordt niks en op een weinig tactische wijze maakt Mylène Solange duidelijk dat ze geen talent heeft. Solange wordt wanhopig en in haar vertwijfeling doet ze een zelfmoordpoging, maar ze keert weer heelhuids terug in de open armen van Patrick. Het scenario van debuterend regisseur Brizé en medehoofdrol Vignon is tamelijk rechtlijnig, maar het is gekruid met heerlijke, spottende Franse humor. Daarbij komt het voortreffelijke spel van de zeer geloofwaardige hoofdrollen, vooral van Solange die met haar gebaren en gezichtsuitdrukkingen de kijker laat zien wat ze voelt. Het camerawerk is van Jean-Claude Larrieu. Een fijne film die je moet meepakken als hij op de thuisbuis komt.

Belle Maman

1999 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1999. Romantiek van Gabriel Aghion. Met o.a. Catherine Deneuve, Vincent Lindon, Mathilde Seigner, Line Renaud en Stéphane Audran.

Knappe S[KA1]ev[KA1]erine (Seigner) trouwt met Antoine (Lindon). Zij is al zwanger van hem, maar Antoine kan met zijn ogen niet van zijn schoonmoeder L[KA1]ea (Deneuve) afblijven. Op zijn trouwdag wordt hij verliefd op haar en zij blijkt ook niet ongevoelig voor haar schoonzoon. Sévérine die al haar hele leven geleden heeft onder het dominerende karakter van haar moeder, is tegen deze situatie dan ook niet opgewassen. Naarmate Antoine meer van haar verwijderd raakt, zoekt zij nieuwe liefdespaden. Een tamelijk vermakelijke relatiekomedie, die volledig gedomineerd wordt door een als vanouds schitterende Deneuve. Regisseur Aghion die het scenario samen met Danièle Thompson schreef, wekt de indruk steeds weer de grenzen van het fatsoen te willen overschrijden met platvloerse, seksistische grappen en situaties. Hij doorbreekt moeiteloos een aantal taboes zonder echter het publiek te choqueren. Een leuk niemendalletje vol onverwachte wendingen. Het camerawerk is van Romain Winding. Dolby Stereo.

Vive la République !

1997 | Komedie, Drama

Frankrijk 1997. Komedie van Eric Rochant. Met o.a. Aure Atika, Antoine Chappey, Gad Elmaleh, Hippolyte Girardot en Atmen Kelif.

Drie werklozen besluiten een politieke partij op te richten. Het trio wordt gevormd door: gescheiden vader Henri (Giradot), Emile (Kelif) die joods is, en Victor (Chappey), een gezinshoofd. Ze willen dat hun partij een afspiegeling van de maatschappij is door leden uit alle lagen van de bevolking op te nemen. Algauw komen Solange (Pernel) en Yannick (Elmaleh) erbij. Yannick is een ondernemer (en dus rechts); hij doet echter uitsluitend mee om dichtbij Solange te zijn, die verouderde communistische denkbeelden koestert. Ze praten oeverloos over de meest uiteenlopende onderwerpen om hun politieke doelstellingen te formuleren. Yannick maakt hen wijs dat zij dankzij een onbekend gebleven mecenas een vergaderruimte kunnen betrekken. Yannick biecht echter de waarheid aan Solange op, maar die walgt er zo van dat het niks tussen hen wordt. De vrouw van Victor laat haar man in de steek. Tenslotte komt Henri met het `gouden idee`, waardoor iedere werkloze aan de slag kan: een opleiding voor iedereen. Deze gemeenschappelijke speurtocht getuigt van twijfel die er heerst: is de politiek een optelsom van grote en kleine vraagstukken, waarvoor we ons iedere dag steeds weer geplaatst zien? Deze poging om de twijfel over de politieke malaise (in Frankrijk) weg te nemen onder het motto van 'een opleiding voor ons allemaal', is best grappig, zelfs als blijkt dat de doelstellingen tamelijk naïef zijn en zeker wat deze luchthartige film betreft. Helaas zijn de personages die regisseur Rochant bedacht heeft, allemaal uit hetzelfde hout met hetzelfde profiel gesneden: ze hebben het beste voor met alles en iedereen, waaraan hun onderlinge verschillen van mening zijn aangepast. Jammer dat deze aardige film tegen het einde onder al die goede bedoelingen bezwijkt. Ook bekend als LA POLITIQUE.

Nettoyage à sec

1997 | Drama

Frankrijk/Spanje 1997. Drama van Anne Fontaine. Met o.a. Miou-Miou, Charles Berling, Stanislas Merhar, Mathilde Seigner en Nanou Meister.

Nicole (Miou-Miou) en Jean-Marie (Charles Berling) Kunstler hebben na vijftien jaar samenzijn een uitgebluste relatie. Een erotisch optreden van de 'Koninginnen van de Nacht' Loic (Stanislas Merhar) en Marilyn (Mathilde Seigner) brengt daarin verandering. De vier vatten een vriendschap op en een nieuw soort erotiek ontwaakt voor de Kunstlers. Het spel is meeslepend realistisch en het script won de hoofdprijs in Venetië, maar men moet wel tegen tergende opbouw en spanning kunnen om dit drama te kunnen waarderen.

L'homme que j'aime

1997 | Romantiek, Drama

Frankrijk/Italië 1997. Romantiek van Stéphane Giusti. Met o.a. Jean-Michel Portal, Marcial Di Fonzo Bo, Mathilde Seigner, Vittorio Scognamiglio en Jacques Hansen.

De 28-jarige Martin (Di Fonzo Bo) is homo en werkt als badmeester in Marseille in een zwembad. Hij wordt verliefd op zweminstructeur Lucas (Portal), maar deze is hetero en woont samen met Lise (Seigner). Dus weigert hij op de toenaderingspogingen van Martin in te gaan. De homo irriteert hem zelfs in hoge mate. Op een dag verneemt Lucas echter van zijn vader, die arts is, dat Martin seropositief is en weigert zich te laten behandelen. Vanaf dat ogenblik bekijkt hij Martin met andere ogen. Hij trekt zich het lot van zijn collega aan en gaat zelfs op diens avances in. Het soms diepdramatische portret van twee mannen die niet in elkaars levenswereld thuis horen, maar die toch meer dan een gewone vriendschap voor elkaar gaan koesteren. Niet naar ieders smaak, maar het wedervaren van deze mannen zal toch weinigen onberoerd laten. Het gevoelige scenario is van de hand van regisseur Giusta en Bruno Dega. Achter de camera nam Jacques Bouquin plaats.

Francorusse

1997 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1997. Komedie van Alexis Miansarow. Met o.a. Marc Citti, Mathilde Seigner, Pierre Lacan, Antoine Chappey en Pierre-Henry Salfati.

VV.

Vacances bourgeoises

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Jean-Claude Brialy. Met o.a. Philippe Caroit, Marie Matheron, Artus de Penguern, Mathilde Seigner en Siemen Rühaak.

Caroit en zijn vrouw Matheron hebben een villa gehuurd in de buurt van Lissabon aan de Portugese kust, om er de zomervakantie door te brengen. Wanneer zij er arriveren, blijkt een ander echtpaar, de Penguern en Seigner, reeds zijn intrek in het zomerverblijf te hebben genomen. Volgens de makelaar Rühaak zit er niets anders op dan de villa te delen. Caroit en Seigner kennen elkaar echter al van een vroeger avontuurtje en de co- habitation wordt een vrolijke boel. Zuurzoete komedie met een te magere plot loopt nochtans goed van stapel en bevat enkele leuke scènes. Het verhaal met de sentimentele zorgen van de helden verzwakt echter zienderogen en wordt ondermijnd door een aantal totaal overbodige fragmenten. Een leuke, feministisch knipoog op het einde maakt dan weer een en ander goed. Lolbroek-acteur Brialy, die de film regisseerde, maakt ook even zijn opwachting als een verzekeringsagent. Scenario en dialogen van Thierry Bourcy en Pierre Fabre, muziek van Roland Romanelli.

Pêcheurs d'Islande

1996 |

Frankrijk 1996. Daniel Vigne. Met o.a. Stéphane Freiss, Mathilde Seigner en Anthony Delon.

Caroit en zijn vrouw Matheron hebben een villa gehuurd in de buurt van Lissabon aan de Portugese kust, om er de zomervakantie door te brengen. Wanneer zij er arriveren, blijkt een ander echtpaar, de Penguern en Seigner, reeds zijn intrek in het zomerverblijf te hebben genomen. Volgens de makelaar Rühaak zit er niets anders op dan de villa te delen. Caroit en Seigner kennen elkaar echter al van een vroeger avontuurtje en de co- habitation wordt een vrolijke boel. Zuurzoete komedie met een te magere plot loopt nochtans goed van stapel en bevat enkele leuke scènes. Het verhaal met de sentimentele zorgen van de helden verzwakt echter zienderogen en wordt ondermijnd door een aantal totaal overbodige fragmenten. Een leuke, feministisch knipoog op het einde maakt dan weer een en ander goed. Lolbroek-acteur Brialy, die de film regisseerde, maakt ook even zijn opwachting als een verzekeringsagent. Scenario en dialogen van Thierry Bourcy en Pierre Fabre, muziek van Roland Romanelli.

Pêcheur d'Islande

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Daniel Vigne. Met o.a. Anthony Delon, Mathilde Seigner, Stéphane Freiss, Annick Alane en Roland Amstutz.

Het leven op een IJslandvaarder in het begin van de 20e eeuw is geen lachertje. Hard werken, maandenlang van huis, doorlopend gevaar, striemende kou, karig loon en een eeuwige strijd tegen de onvoorspelbare natuurkrachten. Als Yann (Delon) weer aankomt in zijn thuishaven Paimpol in Bretagne is het dan ook feest. Bij het huwelijk van een vriend ontmoet hij Gaud (Seigner), dochter van Mevel (Amstutz), eigenaar van het schip waarop hij vaart. Tussen beiden groeit een hechte liefde, maar het meisje onderschat de invloed van haar rivale: de zee, een minnares die reeds het leven van zoveel Bretoense vissers eistte. Knappe reconstructie van het vissersleven in een tijd toen er nog niet gerekend kon worden op een moderne techniek. Het geheel wordt bekeken door Pierre Loti (Freiss), die als gast verblijft bij zijn vriend Mevel. De film is erg literair, maar dat mag een liefhebber van dit genre zeker niet afschrikken. De acteurs presteren naar behoren. Emmanuel Carrère baseerde zijn scenario op de autobiografische roman die Loti over deze periode schreef. Kontrastloze kleurenfotografie die soms zwart/wit lijkt van Flore Thulliez.

Mémoires d'un jeune con

1996 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1996. Misdaad van Patrick Aurignac. Met o.a. Christophe Hémon, Patrick Aurignac, Daniel Russo, Alexandra London en Mathilde Seigner.

De titel verwijst naar een in Frankrijk zeer populair boek van enfant terrible, schrijver-tekenaar Topor ([KL]M[KA1]emoires d`un vieux con[KLE]). De film is autobiografisch, want debuterend regisseur Aurignac heeft het zelf beleefd. Heel handig is hij echter in de rolprent van rol gewisseld: hij w[KA1]as in werkelijkheid de grote domoor en nu is hij de overvaller die de sufferd overhaalt om aan erger mee te doen - uiteraard loopt dat verkeerd af en na een vrijheidsstraf van slechts zes maanden voor drugs, wordt hij nu veroordeeld tot zes jaar. Het scenario dat door regisseur Aurignac, Jacques Fieschi en J[KA1]er[KA4]ome Tonnerre werd geschreven, verhaalt de geschiedenis in flash-back. Fr[KA1]ederic die op zijn achttiende veroordeeld wordt voor een half jaar wegens een licht drugsvergrijp, leert in de gevangenis het bankovervallersduo Damien (Russo) en Louis-Guy (Aurignac) kennen. Als zij later op vrije voeten zijn, zoeken ze Fr[KA1]ederic op voor een grote zaak. Fr[KA1]ederic die zowel problemen heeft gekregen met zijn bejaarde vader (P[KA1]erier) die hem niet meer kan volgen, en zijn liefhebbende vriendin Sophie (London) die ontdekt dat de geschenken die ze krijgt niet eerlijk verkregen werden, wordt verlokt door de koele Louis-Guy met een hoertje (Seigner) en het snelle geld. Zoals gezegd liep het fout. De film is heel geloofwaardig en beslist niet te lang. Aurignac hield zijn spelers goed in de hand en zorgde voor een niet aflatend tempo, zodat de kijker zich geen moment hoeft te vervelen. Het camerawerk van Pierre-Laurent Chénieux geeft de film het gevoel van een documentaire. Geslaagd Frans realisme.

Mariage d'amour

1996 | Romantiek

Frankrijk 1996. Romantiek van Pascale Bailly. Met o.a. Mathilde Seigner, Roschdy Zem, Marianne Groves, Marion Loran en Frédéric Quiring.

Nadine (Seigner) werkt in de modezaak van haar vriendin L[KA1]ea (Groves). Op een avond, bij het verlaten van een bioscoop, leert ze Georges (Zem) kennen, een Egyptische student, en het is liefde op het eerste zicht. Voor Nadine is Georges de man waarmee ze de rest van haar leven wil doorbrengen. Georges, wiens gevoelens even sterk zijn, blijft echter nuchter. Binnen een maand vervalt zijn verblijfsvergunning en hij bezit niet de financiële waarborgen om deze te laten verlengen. Maar Nadine is vastbesloten. De autoriteiten verdenken haar er echter van een schijnhuwelijk te willen sluiten. Voor Nadine en Georges begint een lange lijdensweg met de bureaucratie. Een omgekeerde GREEN CARD. Liefde wordt door de administratieve diensten niet herkend. Een romantisch drama dat deze toestanden aanklaagt maar er geen geldig alternatief tegenover plaatst. Er wordt verschrikkelijk veel gepraat en het verhaal gaat maar niet vooruit. Interessant maar langdradig scenario van Bailly en Alain Tasma. Jeanne Lapoirie stond achter de camera.

George Dandin

1996 |

Frankrijk 1996. Jean-Claude Brialy. Met o.a. Jean-Pierre Darras, Mathilde Seigner en Jacques Villeret.

Nadine (Seigner) werkt in de modezaak van haar vriendin L[KA1]ea (Groves). Op een avond, bij het verlaten van een bioscoop, leert ze Georges (Zem) kennen, een Egyptische student, en het is liefde op het eerste zicht. Voor Nadine is Georges de man waarmee ze de rest van haar leven wil doorbrengen. Georges, wiens gevoelens even sterk zijn, blijft echter nuchter. Binnen een maand vervalt zijn verblijfsvergunning en hij bezit niet de financiële waarborgen om deze te laten verlengen. Maar Nadine is vastbesloten. De autoriteiten verdenken haar er echter van een schijnhuwelijk te willen sluiten. Voor Nadine en Georges begint een lange lijdensweg met de bureaucratie. Een omgekeerde GREEN CARD. Liefde wordt door de administratieve diensten niet herkend. Een romantisch drama dat deze toestanden aanklaagt maar er geen geldig alternatief tegenover plaatst. Er wordt verschrikkelijk veel gepraat en het verhaal gaat maar niet vooruit. Interessant maar langdradig scenario van Bailly en Alain Tasma. Jeanne Lapoirie stond achter de camera.

Rosine

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Christine Carrière. Met o.a. Eloïse Charretier, Mathilde Seigner, Laurent Olmédo, Christine Murillo en Aurélie Vérillon.

Toen Rosine`s moeder Marie (Seigner) nog maar net zestien was kreeg zij haar kind (Charretier) en nu is zij dertig en nog steeds niet volwassen. Ze stapt de disco`s af, Rosine aan haar lot overlatend. De vader Pierre smeerde hem nog voordat Rosine geboren werd. Nu is hij terug en Marie is maar al te blij een vaste relatie te hebben en haalt hem in huis. Aanvankelijk lijkt alles koek en ei, Rosine heeft een vader, maar Pierre is een grote zak met losse knuisten. Hij gaat zelfs zover dat hij Rosine verkracht (dat gebeurt overigens buitensbeelds, maar is expliciet genoeg). Intimistisch drama tegen het naargeestige decor van een kille Noord-Franse industriestad, spontaan gespeeld door de hoofdrollen en met namen Charretier als de veertien-jarige Rosine - zij zou wel eens hoge ogen kunnen gooien op het witte doek. Scenario van regisseuse Carrière en de fotografie was in handen van Christophe Pollock. Op kleine festivals meervoudig bekroond - en terecht.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Mathilde Seigner op televisie komt.

Reageer