Serge Dupire

Acteur

Serge Dupire is acteur.
Er zijn 18 films gevonden.

Napoléon

2002 | Drama, Avonturenfilm, Oorlogsfilm, Historische film

Duitsland/Italië/Canada/Frankrijk/Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 2002. Drama van Yves Simoneau. Met o.a. Christian Clavier, Isabella Rossellini, Gérard Depardieu, John Malkovich en Heino Ferch.

Serie over het leven van Napoleon. Voor het eerst wordt hij afgebeeld als een man van vlees en bloed, een soldaat, politicus en idealist tegelijk. Hij plaatste zichzelf boven andere mensen en transfomeerde zichzelf in een mythe. De kijker ziet hoe hij omging met macht, vrouwen en zijn veeleisende Corsicaanse familie.

L'Instit : Le bouc émissaire

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Alain Schwarzstein. Met o.a. Gérard Klein, Serge Dupire, Nadia Fossier, Franck Gourlat en Eric Poulain.

Amper staat interim-leraar Victor Novak (Klein) voor zijn nieuwe klas of hij merkt reeds de jonge Kellian (Kreitmann) op door zijn uitzonderlijke vlijt. De jongen is gewoonweg een droom voor elke leerkracht. Nochtans is het geen kind met een gezinsleven als de anderen. Samen met zijn broertje Eric (Litvine) woont hij bij zijn vader, St[KA1]ephane (Dupire). Deze is homoseksueel leeft in gemeenschap met zijn vriend David (Poulain). De jongens verkiezen bij hun vader te blijven, liever dan bij hun moeder die ondertussen ingetrokken is bij haar minnaar, een homohater. Wanneer dit feit uitlekt bij hun schoolkameraden wordt het leven van de jongens een hel en heeft Victor al zijn diplomatische talenten nodig om de brokken te lijmen. Een actueel thema uiteraard: kunnen kinderen normaal opgroeien in een homoseksueel gezin. Het zou een interessant uitgangspunt kunnen zijn voor een film, maar dan mag het gegeven niet gemarineerd worden in het honingzoete, sentimentele sausje van deze reeks. Het spel van de kinderen redt de film wel van de ondergang. Schwarzstein en Florence Aguttes baseerden het scenario op een origineel verhaal van Flavien Rochette en Valérie Toledano. Fotografie is van Hughes De Haeck.

The Haven

1997 | Mysterie

Canada 1997. Mysterie van Michel Poulette. Met o.a. Serge Dupire, Macha Grenon, Jacques Godin, Monique Spaziani en Tania Kontoyanni.

Thomas Colin (Godin), de partner van politieman Jacques Laniel (Dupire) wordt op wrede wijze vermoord. Zijn meerderen houden hem buiten het onderzoek wat hem niet zint. Hij neemt ontslag en begint voor zichzelf als priv[KA1]e-detective in de hoop de daders te vinden. Zijn vrouw Claire (Grenon) laat hem daarop uit angst in de steek. Bij het onderzoek naar de moord op schrijver Zachary Osborne in opdracht van zijn vrouw Carole (Kontoyanni), welke wandaad ogenschijnlijk niets te maken heeft met de dood van Thomas, stuit Jacques op een samenzwering. Osborne blijkt woningen in een complex verkocht te hebben, dat bekend staat als Murderer's Haven. De bewoners zijn voorwaardelijk vrijgelaten misdadigers. Het zijn allemaal moordenaars, die na twee jaar door dezelfde rechter op vrije voeten werden gesteld. Osborne chanteerde zijn slachtoffers en ieder van hen had dus een motief om hem koud te maken. Jacques ontdekt een verband tussen de moord op Osborne en de executie van zijn partner; hierop komt de zaak in een stroomversnelling. Een slappe poging om in te haken op de stijl van TWIN PEAKS van David Lynch, maar dan veel minder scherp en sarcastisch van toon. Het mengsel van moord, actie, zwarte humor, emoties en enkele actuele onderwerpen, gaat uit als een nachtkaars. De originele verhaalstructuur en het ongewone gebruik van de kleuren zijn vrijwel de enige pluspunten. Regisseur Poulette en Benoit Dutrizac baseerde hun scenario op het verhaal La conciergerie des monstres van Dutrizac. Het camerawerk is Yves Belanger.

La conciergerie

1997 | Thriller, Misdaad

Canada 1997. Thriller van Michel Poulette. Met o.a. Serge Dupire, Macha Grenon en Jacques Godin.

Terwijl privédetective Jacques Laniel op zoek is naar de moordenaar van zijn partner en vriend, krijgt hij van een mooie vrouw opdracht te achterhalen wie haar man, de schrijver Osborne, vermoord heeft. Het blijkt dat Osborne, die speculeerde met vastgoed, een huis voor een exorbitant hoge prijs aan zeven moordenaars verkocht heeft.

Vice vertu et vice versa

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Françoise Romand. Met o.a. Florence Thomassin, Anne Jacquemin, Marc Lavoine, Serge Dupire en Curtis Efoua Ela.

Alice Mercier (Jacquemin) en Barbara Franklin (Thomassin) zijn buren en lijken uiterlijk op elkaar. Verder zijn ze complete tegenpolen. Alice is een werkloze schrijfster die financieel aan de grond zit, waardoor ze de voogdij over haar zoontje dreigt kwijt te raken. Barbara is een eenzame ex-callgirl die achtervolgd wordt door haar verleden. Ze hebben geen contact met elkaar totdat Barbara op een avond de sleutels van haar appartement vergeten is. De twee worden dikke vriendinnen, maar de trotse Alice weigert geld of hulp van Barbara, die onwaarschijnlijk veel contacten lijkt te hebben. Op een dag besluiten ze van identiteit te wisselen voor een sollicitatiegesprek van Alice. Dit heeft even indringende als onverwachte gevolgen. Leuk gebracht portret van twee vrouwen die overhoop liggen met het leven. De twee hoofdrollen schitteren, terwijl de twee mannen die ze ontmoeten (zanger Lavoine en Dupire) niet in hun schaduw kunnnen staan. Het scenario van Charles Staub en regisseur Romand naar een verhaal van Alain Riou is niet erg waarschijnlijk, maar wel lekker ontspannend, ondanks een wat lang uitgesponnen start. Het camerawerk is van Mario Barroso.

Et si on faisait un bébé?

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Christiane Spiero. Met o.a. Macha Méril, Patrick Chesnais, Tsilla Chelston, Marina Foïs en Quentin Ogier.

De geboorte van hun kleinkind verandert het leven van vijftigers Lucille (M[KA1]eril) en Jean-Louis (Chesnais). Daar ze zelf geen kinderen konden krijgen hebben ze er destijds een geadopteerd. Nu de wetenschap verder staat en er veel meer mogelijk is verlangt Lucille naar een eigen kind, een droom die een vrouw van vijftig amper enkele jaren geleden niet kon realiseren. Een thema dat eind jaren 1990 erg actueel was. Mocht een oudere vrouw, zelfs na de menopauze, nog een kind krijgen? Wetenschappelijke mogelijkheid, maar hoe moet je er menselijk tegenover staan? De film brengt dit vraagstuk als een sentimenteel stationsromannetje dat eerder lachwekkend dan dramatisch ondersteund is. Méril en Chesnais doen hun best, maar dit zwak scenario van regisseur Spiero gaf hen niet de minste hulp. Fotografie van Jean-Claude Hugon.

Meurtre en musique

1994 | Thriller, Romantiek

Canada/Zwitserland/Frankrijk/Spanje 1994. Thriller van Gabriel Pelletier. Met o.a. Joe Bocan, Serge Dupire, Claude Léveillée, Marcel Sabourin en Yves Jacques.

Zangeres Eve (Bocan) is getrouwd met haar songwriter/componist Alex Fugeres (L[KA1]eveill[KA1]ee). Alex drinkt te veel en heeft losse knuisten, waardoor het leven van Eve een hel is. Eve valt daarom gemakkelijk voor de knappe, jongere pianist Jean Leprat (Dupire) en ze ligt binnen de kortste keren met hem in bed. Als Alex en Jean tegenover elkaar komen te staan, komt het tot een heftige woordenwiseling, die danig uit de hand loopt. Jean doodt daarbij geheel per ongeluk Alex. Bang om voor de waarheid uit te komen omdat niemand hen zal geloven, camoufleren zij de dood van Alex als een verkeersongeval. Nadat het eruit ziet dat dit `goed` is afgelopen, krijgt het stel een videocassette met een boodschap van Alex, net alsof hij een voorgevoel had van wat hem te wachten stond. Typische suspense van het schrijversduo Pierre Boileau en Thomas Narcejac, die wereldberoemd werden door LES DIABOLIQUES (1954) van Henri- Georges Louzot met Simone Signoret, Vera Clouzot en Paul Meurisse; het verhaal bevat de nodige verrassende wendingen en verandering van karakter van de personages. Wie het werk van deze auteurs kent, ontdekt weinig nieuws onder de zon, maar deze rolprent is spannend genoeg om toch te blijven kijken. Het scenario is van Suzanne Aubry, die de roman van Boileau en Narcejac A cœur perdu bewerkte. Het camerawerk is Sylvain Brault. Kodak color.

Jalna

1994 | Drama

Frankrijk/Canada 1994. Drama van Philippe Monnier. Met o.a. Danielle Darrieux, Serge Dupire, Catherine Mouchet, Jacques Bonnaffé en Victor Garrivier.

Groots opgezette Frans-Canadese serie naar de gelijknamige bestseller van Mazo de La Roche, die in zestien boekdelen de lotgevallen vertelt van een Canadese familie, in de periode 1900- 1945. De roman volgt verschillende generaties, maar scenarioschrijvers Daniel Tonachella en Jean-Pierre Sinami beperkten zich in acht afleveringen tot de wederwaardigheden van de kinderen en kleinkinderen van peetmoeder Darrieux - overigens toch nog een hele krachttoer. Darrieux is tachtig wanneer het verhaal begint. Zij is de levende legende van de Whiteoak- dynastie. Net terug uit Indië vestigde zij zich met haar man in Canada, waar ze in de buurt van het Ontariomeer enorme lappen grond met boerderijen kochten. Ze lieten er Jalna bouwen, een Victoriaans huis van waaruit Darrieux nu dictatoriaal regeert over haar twee ongehuwde zoons Laudenbach en Freyd, die in de eerste aflevering al zestigers zijn, haar andere zoon Millaire en diens tweede echtgenote, en haar kleinkinderen uit Millaires beide huwelijken. Voorts is er buurman Garrivier, een vriend voor het leven. De twee clans hopen door een huwelijk van Garriviers enige zoon, Bonnaffe, met een afstammelinge van de Whiteoaks de alleenheersers van de streek te worden. Dit alles moet leiden tot kleurrijke personages en brandende en verscheurende passie, maar ondanks de enorme produktiekosten, achthonderd uit Engeland gehaalde kostuums en honderden kunstvoorwerpen, is dit geen hoogvlieger. De fijn-humoristische trekjes en de zweem van ironie waarmee de Amerikaanse romancière De La Roche haar personages tekende ontbreekt.

Louis, enfant-roi

1993 | Historische film

Spanje/Frankrijk 1993. Historische film van Roger Planchon. Met o.a. Carmen Maura, Maxime Mansion, Paolo Graziosi, Jocelyn Quivrin en Hervé Briaux.

Toneelman Planchon heeft de camera gepakt en zich verdiept in de grootse, complexe Franse geschiedenis. Zijn film gaat over de opvoeding van het kind dat op een dag de Zonnekoning zou zijn. Het resultaat van deze vingeroefening is een theatraal epos, waarin fabels en geschiedenis ludiek en ironisch zijn vermengd. Planchon werkte elke scène tot in de puntjes uit, of het nu ging om een gevecht, de pracht en praal of het dagelijkse leven. Deze vernuftig in elkaar gezette film lijkt op een spelletje spoorzoeken door de jeugd van een leider. Het geheel wordt gedragen door het nauwgezette spel van de jonge Mansion, die afwisselend naïef, zwaar, teder en autoritair overkomt. Het camerawerk is van Gérard Simon.

Le prix d'une femme

1993 | Drama

Zwitserland/Canada/Frankrijk 1993. Drama van Gérard Krawczyk. Met o.a. Philippine Leroy-Beaulieu, Suchitra Pillai-Malik, Franck Lapersonne, Serge Dupire en David John Pope.

In Indië voor de opnamen van een publiciteitsfilm, wordt regisseusse Leroy-Beaulieu onverwachts geconfronteerd met de plaatselijke zeden en gewoonten. Alles begint met de vreemde ontmoeting met Pillai-Malik die smeekt om een rol in haar film. Voor haar is het een kwestie van leven of dood. De geëmancipeerde Française gelooft het verhaal van het meisje niet. Dat kan volgens haar niet meer aan het eind van de 20e eeuw. Een cultuurschok die de toeschouwer versteld doet staan. Het gegeven is sterker dan de uitwerking, die eerder traditioneel alle exotische clichés volgt. Krawczyk schreef het scenario samen met Odile Barsky, Chantal Pelletier, Jean- Pierre Sinapi en Daniel Tonachella. Opgenomen op Sri Lanka door Gérard de Battista.

Quiproquos

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Claude Vital. Met o.a. Bernard Fresson, Claude Gensac, Laure Sabardin, Valérie Rojan en Serge Dupire.

Satire over de politieke gebruiken in de provincie: de louche tegenstander van een (eerlijke) burgemeester die al dertig jaar zijn ambt uitoefent, ontvoert zijn dochter. Hij zal haar gezond en wel terugbezorgen als de burgemeester zich terugtrekt bij de komende verkiezingen. Wordt vrij snel een boulevardkomedie zoals de titel al aangeeft. Wat de satire betreft, die houdt plotseling op: de inspiratie was kennelijk uitgeput. Het hele werk van deze ex-cineast getuigt van een oppervlakkige kundigheid die in dienst is gesteld van absolute onpersoonlijkheid. En voor deze film geldt 'iedereen is mooir, iedereen is aardig' zoals Jean Yanne zou zeggen. Scenario van Louis-Michel Colla en Jean-Claude Massoulier.

Lapse Of Memory

1991 | Thriller

Frankrijk/Canada 1991. Thriller van Patrick Dewolf. Met o.a. John Hurt, Marthe Keller, Mathew Mackay, Kathleen Robertson en Marion Peterson.

De 15-jarige Bruce Farmer (Mackay) wordt wakker in een Canadees ziekenhuis. Hij is zwaar gewond en lijdt aan geheugenverlies. Tijdens zijn herstel komt zijn geheugen in flarden terug. De psychiater die hem behandelt, moet verslag uitbrengen over zijn genezing aan een agent (Dupire) van de Amerikaanse geheime dienst.

Adieu mes jolies

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van David Delrieux. Met o.a. Anne Roussel, Philippe Léotard, Dominic Gould en Serge Dupire.

Lise (Roussel) en Karl (Léotard) lijden een armoedig bestaan in Lissabon, en zijn bezig een korte, derderangs sado- masochistische voorstelling voor te breiden. Wanneer een repetitie slecht afloopt, gaat Lise ervan door. Zij dwaalt wat rond, tot zij twee Amerikanen leert kennen. Omdat zij naar liefde en avontuur verlangt, besluit zij met hen op pad te gaan. De desillusie volgt al heel snel. De filmer Delrieux maakte slechts één opmerkelijke film, waar geen publiek op afkwam. Zijn medewerking aan deze film, met een nietszeggend en slecht uitgewerkt scenario, levert een levendige beschrijving van het bestaan van de ontgoochelde personages, tegen een alledaags natuurlijk decor, op. Vooral een schets van zowel boeiende als gedesillusioneerde types in een onverwachts en vreemd Lissabon.

Formule 1

1990 | Sportfilm

Canada/Frankrijk 1990. Sportfilm van Paul Planchon en Nardo. Met o.a. Castillo, Daniel Gélin, Manuel Gélin, Serge Dupire en Denis Savignat.

Een serie met de wereld van de Formule 1 races als uitgangspunt, een mythisch thema waar menig teken-, bioscoop- en tv-film al over is gegaan. Drie scenaristen hebben hun talent (?) bijeengebracht, om tot een verhaal te komen, waarin alle aangenomen gebruiken van het genre terug te vinden zijn. Uitermate lawaaierig, zoals te verwachten viel. Slechts voor slaafse volgelingen en 'fans'.

L'île

1987 | Avonturenfilm, Historische film

Zwitserland/Canada/België/Frankrijk 1987. Avonturenfilm van François Leterrier. Met o.a. Bruno Cremer, Gérard Darrieu, Serge Dupire, Jean-Pierre Castaldi en Karina Lombard.

Een bewerking van de gelijknamige roman van Robert Merle naar een historische gebeurtenis, de bewogen zwerftocht van een van de muiters van de `Bounty`, in 1799. De filmer heeft het gruwelijke verhaal (dat begint met een kapitein die een scheepsjongen doodt omdat deze hem in opspraak bracht, en op zijn beurt wordt gedood door zijn eerste officier, hetgeen uitloopt op een wederzijdse afslachting van muiters en Tahitianen) aanzienlijk afgezwakt: programmatijdstip verplicht! Een degelijk in elkaar zittende televisiefilm, waarin het accent vooral op avontuur ligt, met acteurs die hun best doen om hun personages zo goed mogelijk gestalte te geven.

Le Matou

1986 | Film noir

Frankrijk 1986. Film noir van Jean Beaudin. Met o.a. Serge Dupire, Monique Spaziani, Jean Carmet, Julien Guiomar en Guillaume Lemay-Thivierge.

Een getrouwe bewerking van de gelijknamige griezelroman van Yves Beauchemin. Een kat doodt uit wraak uiteindelijk de kwaaie pier. Een nogal onplezierige film wegens de moord op een kleine jongen. De scenario-schrijfster heeft de saus niet goed weten te binden en de intrige niet kunnen inperken, zodat deze film 'zweeft' en heel wat langdradige momenten kent. Het camerawerk van Claude Agostini is opmerkelijk. Het debuut van deze regisseur.

La Femme de l'Hôtel

1984 | Drama

Canada 1984. Drama van Léa Pool. Met o.a. Paule Baillargeon, Louise Marleau, Marthe Turgeon en Serge Dupire.

Andr[KA1]ea maakt opnamen voor een film in Montreal en verblijft in een groot hotel in het centrum van de stad. Verschillende lotsbestemmingen kruisen elkaar doordat bepaalde personen daar een kamer huren. De kijker volgt in het bijzonder die van Estelle David, reizigster zonder doel. Het thema van een hotel als centrale locatie is sinds HOTEL DU NORD van Marcel Carn[KA1]e (1938) al talrijke malen bewerkt. In wezen gaat het om een vrouwenfilm. Een soort van 'borduurwerk' ook, dat verschillende, slecht verwerkte invloeden heeft ondergaan, zoals van Marguerite Duras. Een verzorgde, ingewikkelde, en tamelijk pretentieuze en saaie film.

Il était une fois des gens heureux... Les Plouffe

1980 | Komedie

Canada 1980. Komedie van Gilles Carle. Met o.a. Gabriel Arcand, Rémi Laurent, Anne Letourneau, Serge Dupire en Pierre Curzi.

Een bewerking van de roman van Roger Lemelin. De leden van de familie Plouffe waren al eens de helden in een enorm succesvolle televisieserie tussen 1953 en 1959, een beetje zoals Les Duration in Frankrijk in dezelfde tijd. Hoewel het gevaar tot jeugdsentiment te vervallen aanwezig was, vermijdt Carle dat handig in deze levendige schets van het dagelijks leven tussen 1938 en 1945 in Quebec. Deze lange film verveelt geen moment. Het natuurlijke en spontane spel doet veel en deze volksvertelling weet voortdurend te ontroeren, ook al is het typische 'spraakje' van Quebec niet altijd even goed te volgen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Serge Dupire op televisie komt.

Reageer