Venantino Venantini

Acteur

Venantino Venantini is acteur.
Er zijn 50 films gevonden.

L'immortel

2010 | Actiefilm, Misdaad, Thriller

Frankrijk 2010. Actiefilm van Richard Berry. Met o.a. Jean Reno, Kad Merad, Venantino Venantini, Richard Berry en Marina Foïs.

Misdaadfilm van Richard Berry over maffiabaas in ruste (Jean Reno), die maar niet met rust gelaten wordt.

Toni

1999 | Thriller, Misdaad

Frankrijk/Italië 1999. Thriller van Philomène Esposito. Met o.a. Alessandro Gassman, Béatrice Dalle, Raf Vallone, Venantino Venantini en Elena Varzi.

De Italiaanse Toni (Gassman) komt van Calabria naar Parijs met de opdracht zijn steentje bij te dragen aan een maffiavete: hij vermoordt een aantal leden van de rivaliserende familie. Maar via de 'Oude Man' die hem begeleidt komt hij erachter dat zijn missie misschien een andere bedoeling heeft dan hij dacht. Tegelijkertijd wordt hij zelf het doelwit van wraak. Regisseur Philomène Esposito (Toxic Affair) levert een zwalkende misdaadfilm af rond een koelbloedige maffioso die ondertussen een weinig overtuigende romance beleeft met een gepijnigde journaliste - Beatrice Dalle in een ondankbare rol.

The Eighteenth Angel

1998 | Horror, Thriller

Verenigde Staten 1998. Horror van William Bindley. Met o.a. Christopher McDonald, Rachael Leigh Cook, Wendy Crewson, Stanley Tucci en Enrica Maria Modguno.

Maximilian Schell staat aan het hoofd van een sekte die voorbereidingen treft voor de spoedige terugkeer van satan himself. Gekleed in monnikspij gaat hij voor in geheimzinnige kerkdiensten en houdt hij toezicht op het ritueel om zeep helpen van een 17-tal kinderen. Niet allemaal tegelijk overigens, maar met ritueel voorgeschreven en op een bizar telwerk aangegeven tussenpozen. Om de betrokkenheid van de kijker te vergroten, maken we kennis met het beoogde achttiende slachtoffer, de 15-jarige puber Lucy (Rachael Leigh Cook) en haar zorgzame vader.

La Cena

1998 | Komedie

Italië/Frankrijk 1998. Komedie van Ettore Scola. Met o.a. Fanny Ardant, Vittorio Gassman, Stefania Sandrelli, Lea Gramsdorff en Eros Pagni.

Scola`s film LA TERRAZZA uit 1980 was een verrassing om een deel van de maatschappij uit te beelden op een party in Rome. In 1983 deed hij dit idee nog eens over met een minder resultaat in LE BAL. Deze film is in wezen niet anders. In Arturo Al Portico, een familierestaurant, een trattoria op zijn Italiaans, bevinden zich veertien tafels, waaraan Flora (Ardant) bedient, de vrouw van de eigenaar. Rond iedere tafel, waaraan in totaal zo`n veertig verschillende personen komen te zitten om te dineren, speelt een afzonderlijke geschiedenis, die dan weer representatief is voor de kaleidoscoop van de (Italiaanse) maatschappij. Er zitten boeiende en minder boeiende stukken bij. Wat er op tafel komt, lijkt op nouvelle cuisine, en is licht verteerbaar, maar zonder substantie. Het scenario van regisseur Scola, Furio Scarpelli, Silvia Scola en Giacomo Scarpelli naar een idee van Scola heeft te lang op het fornuis gestaan en heeft daardoor toch wel veel van zijn smaak verloren. Op het spel van de hoofdrollen valt weinig aan te merken, behalve dat Scola het met de veteranen op safe heeft gespeeld. De vormgeving ziet er mooi, maar onwerkelijk uit. Fans van de regisseur vinden de film wellicht overdreven en onwerkelijk, maar wijzen er toch op dat je twee uur wordt beziggehouden met afwisselende spijzen, en dat sommige menus fantasierijke, maar vooral lekkere recepten bevatten. Zij zullen dit festijn beslist hoger waarderen. Het camerawerk is van Franco Di Giacomo. Ook bekend als TAVOLE APPARECCHIATE E CHIARIMENTI.

Cœur Caraïbes

1996 | Romantiek, Drama

Frankrijk 1996. Romantiek van Paolo Barzman. Met o.a. Vanessa Demouy, Patrick Forester-Delmas, Cachou, Paul Barge en Moonha.

Vierdelige miniserie gedraaid onder het leitmotiv 'Zee, zon en seks', met de sexy én tropisch aandoende 'avonturen' die op het knappe lijf van Demouy zijn geschreven. Als jong topmodel erft zij van haar opa een hotel op een paradijselijk eiland. Met haar vriendin Cachou reist zij ernaar toe maar ter plekke vindt zij een nauwelijks onderhouden hotel, die naam niet waardig, met personeel dat de boel laat draaien. Bovendien is er die achterbakse oom Forster-Delmas, die het eigendom wil inpalmen. Dumouy's oude vriendje Marques verschijnt op het toneel om zijn relatie met haar weer op de rails te helpen. Dumouy tracht de jet-set van het eiland aan haar kant te krijgen en ambieert een anti-stress centrum op te richten, in het vakantieproject van haar oom Barge. Finaal komt zij erachter dat haar oom dubbel spel speelt en dat hij haar als lastpost uit de weg wil laten ruimen. Ondermaats geklungel, opgevrolijkt met cat-walk achtige strandwandelingen van de ploeg die de jongerenserie Classe Mannequin bevolkte.

Prova di memoria

1993 | Film noir, Thriller

Italië 1993. Film noir van Marcello Aliprandi. Met o.a. Franco Nero, Karin Giegerich, Lino Patruno, Ivano Marescotti en Venantino Venantini.

Een schrijver, gespeeld door Nero, keert terug naar Praag. Hij heeft daar eerder gewoond en had er een zeer tragische romance die eindigde met de zelfmoord van de vrouw van wie hij hield. Binnen een paar uur na zijn terugkomst begint hij te vermoeden dat de vrouw niet gestorven is. Geobsedeerd door deze gedachte, gaat hij naar haar op zoek. De toestand wordt gecompliceerd als hij verliefd wordt op de zus van de vrouw. Een thriller over angstaanjagende liefde, waarin goed geacteerd wordt, met de juiste mengeling van mysterieuze sfeer, hoewel het vrij lang duurt tot de climax bereikt wordt.

Touch And Die

1991 | Actiefilm, Thriller

Duitsland/Frankrijk/Italië/Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1991. Actiefilm van Piernico Solinas. Met o.a. Martin Sheen, Véronique Jannot, Horst Buchholz, Renée Estevez en Luca Venantini.

De Amerikaanse journalist Sheen wordt naar Rome gestuurd om in het verleden te snuffelen van een presidentskandidaat van Italiaanse origine. Hij raakt echter gefascineerd door de moord op een zeeman, waarvan beide handen werden afgehakt. Diens compagnon werd zwaar gewond naar het ziekenhuis overgebracht. Sheen hoort van hem dat het slachtoffer besmet werd met een radio-actieve stof. Dit brengt hem op het spoor van een groots opgezette nucleaire smokkelzaak. Interessante spionagethriller die te lang duurt om te blijven boeien. De internationale acteurs zijn uitstekend op elkaar ingespeeld. Het scenario van John Howlett en Solinas is niet altijd even goed te volgen, maar dat wordt goed gemaakt door de opbouw van de spanning. Cameraman Michel Carré haalt alles uit zijn internationale locaties. Van deze tv-film bestaat ook een bioscoopversie van 108 minuten die helemaal onbegrijpelijk is.

Tango Bar

1991 | Misdaad

Frankrijk 1991. Misdaad van Philippe Setbon. Met o.a. Bruno Cremer, Corinne Touzet, André Araujo, Thierry Redler en Antonella Lualdi.

Een frisser scenario dan gebruikelijk, gemaakt door Tito Topin, meester in het schrijven van detectives. Het gaat om een politiecommissaris die zijn vriendin gewurgd aantreft in een hotelkamer. Hij wist vervolgens alle sporen uit, die tot haar identificatie zouden kunnen leiden, en gaat op onderzoek uit. Een regie die in niets eruit springt, ook niet ten nadele. Gedegen spel van Cremer in de rol van commissaris Ziani en geloofwaardige acteurs.

Des cadavres à la pelle

1991 | Thriller, Misdaad, Komedie

Frankrijk 1991. Thriller van Eric Le Hung. Met o.a. Albert Minski, Philippe Khorsand, Hélène Duc, Patrick Serraf en Noëlle Kervoas.

Drie mannen runnen een nogal obscure King Club, waarvan de eigenares de verschrikkelijke tante van een van hen is. In feite zijn de drie vrienden tamelijke sympathieke kleine criminelen en houden ze zich alleen bezig met kleine zaakjes waarmee ze niemand kwaad doen. Alles verandert wanneer hun exacte tegenpool, een echte peetvader van de mafia, in de King Club door rasechte huurmoordenaars een aanslag laat uitvoeren op een van zijn jonge luitenanten, die er met zijn eigen dochter vandoor is gegaan. Daar moeten lijken van komen, maar het hele verhaal wordt met veel zwarte humor op de toon van een klucht behandeld. De naar het tv-scherm afgezakte regisseur zonder faam of temperament heeft zich geheel en al in dienst van het scenario en de nogal grappige dialogen van Albert Minski gesteld en de acteurs passen qua types prima in de kluchtige context van het geheel. Tamelijk

Vanille fraise

1990 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk/Italië 1990. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Pierre Arditi, Jacques Perrin, Riccardo Cucciolla, Giuseppe Cederna en Pino Quartullo.

Een rustig en tevreden stelletje, dat een kleine porceleinfabriek beheert, krijgt een gevaarlijke opdracht toevertrouwd, gericht tegen een bende terroristen. Ze moeten een schip - THE MALTESE FALCON (!) - dat geladen is met raketten, laten zinken. Zoals altijd komt G[KA1]erard Oury met een boertige klucht maar hij gaat deze keer de mist in met de bijzaken. Een ongeloofwaardig scenario (van hemzelf en Danièle Thompson) met een mengsel van potsierlijkheid en geweld als een parodie op de stijl van James Bond en vrijzinnige variaties op de eeuwige driehoeksrelatie. Het einde van het liedje is een smakeloze film van weinig niveau. Het is jammer dat er zulke prima acteurs meedoen. Achter de camera stond Luciano Tovoli.

La puttana del re

1990 | Drama, Historische film

Italië/Frankrijk/Oostenrijk/Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1990. Drama van Axel Corti en Alex Corti. Met o.a. Timothy Dalton, Valeria Golino, Stéphane Freiss, Robin Renucci en Feodor Chaliapin jr.

Deze film van de Oostenrijkse regisseur Corti is bovenal een triomf voor de acteurs en de decorontwerper. Op de decors van de in het Engels opgenomen film is geen cent gespaard. Het hof van het noord-Italiaanse Piedmont herleeft, waar de koning verliefd wordt op de jonge vrouw van zijn kamerheer, hoewel zij gelukkig getrouwd is. Zij wordt gedwongen toe te geven aan de wensen van de koning en woedend eist zij dat zij als een hoer betaald wordt in juwelen en kunst. Een tragisch melodrama. Videoversie dertien minuten korter dan bioscoopfilm.

Final Justice

1984 |

1984. Greydon Clark. Met o.a. Helena Abella, Patrizia Pellegrino, Venantino Venantini, Bill McKinney en Rossano Brazzi.

Deze film van de Oostenrijkse regisseur Corti is bovenal een triomf voor de acteurs en de decorontwerper. Op de decors van de in het Engels opgenomen film is geen cent gespaard. Het hof van het noord-Italiaanse Piedmont herleeft, waar de koning verliefd wordt op de jonge vrouw van zijn kamerheer, hoewel zij gelukkig getrouwd is. Zij wordt gedwongen toe te geven aan de wensen van de koning en woedend eist zij dat zij als een hoer betaald wordt in juwelen en kunst. Een tragisch melodrama. Videoversie dertien minuten korter dan bioscoopfilm.

Warriors Of The Wasteland

1983 |

1983. Enzo G. Castellari. Met o.a. Timothy Brent, Venantino Venantini, Anna Kanakis en Fred Williamson.

Deze film van de Oostenrijkse regisseur Corti is bovenal een triomf voor de acteurs en de decorontwerper. Op de decors van de in het Engels opgenomen film is geen cent gespaard. Het hof van het noord-Italiaanse Piedmont herleeft, waar de koning verliefd wordt op de jonge vrouw van zijn kamerheer, hoewel zij gelukkig getrouwd is. Zij wordt gedwongen toe te geven aan de wensen van de koning en woedend eist zij dat zij als een hoer betaald wordt in juwelen en kunst. Een tragisch melodrama. Videoversie dertien minuten korter dan bioscoopfilm.

Sesso... e volontieri

1982 | Komedie, Erotiek

Italië 1982. Komedie van Dino Risi. Met o.a. Laura Antonelli, Johnny Dorelli, Gloria Guida, Margaret Lee en Giuliana Clandra.

Een episodenfilm waarin tien maal de erotische impulsen van de personages worden gefrustreerd door de uitwassen van de moderne maatschappij (of juist door onverwacht traditionalisme). Een geroutineerde formulefilm van Risi op het stramien van zijn SESSO MATTO, die slechts heel sporadisch de satirische scherpte van zijn beste werk benadert.

I Nuovi barbari

1982 | Sciencefiction, Actiefilm

Italië 1982. Sciencefiction van Enzo G. Castellari. Met o.a. Fred Williamson, Giancarlo Prete, Anna Kanakis, Venantino Venantini en George Eastman.

In 2019, na een nucleaire oorlog, komt het helden-duo een religieuze sekte te hulp die strijdt tegen de gevaarlijke Tempeliers, een bende homoseksuele leerfetisjisten. Ongegeneerd en ongeïnspireerd plagiaat van MAD MAX, waarvan de dynamiek hier vervangen is door averechtse slow motion-effecten. De uitzinnige mateloosheid leidt tot onbedoelde hilariteit, en de uitsmijter is regelrecht gestolen van Sergio Leone.

Paura nella città dei morti viventi

1980 | Horror, Fantasy

Italië 1980. Horror van Lucio Fulci. Met o.a. Janet Agren, Christopher George, Giovanni Lombardi Radice, Catriona MacColl en Carlo De Mejo.

De onverklaarbare zelfmoord van een priester op een kerkhof wordt kilometers verderop gezien door een spiritistisch medium dat in coma raakt. Doodgewaand wordt ze bijna levend begraven. Een tweeduizend jaar oude vloek doet doden uit hun graf herrijzen. Deze Italiaanse, maar in de V.S. gesitueerde zoveelste zombie-film heeft af en toe een suggestieve spanning, maar zoekt het vooral in onsmakelijke en primitieve effecten: uitbraken van ingewanden, uitrukken van hersenen! In de rolbezetting tweede- generatie acteurs: De Mejo is de zoon van Alida Valli, Interlenghi de dochter van Antonella Lualdi. Het scenario is van Dardano Sacchetti en regisseur Fulci naar een verhaal van hen beiden, die hun inspiratie haalden bij H.P. Lovecraft. Het camerawerk is van Sergio Salvati. Geniet definitief cultstatus, maar vraag niet waarom. Mono. Ook bekend als CITY OF THE LIVING DEAD, LA PAURA, GATES OF HELL, TWILIGHT OF THE LIVING DEAD, THE FEAR, en FEAR IN THE CITY OF THE LIVING DEAD.

La Terrazza

1980 | Komedie, Drama

Frankrijk/Italië 1980. Komedie van Ettore Scola. Met o.a. Vittorio Gassman, Marcello Mastroianni, Serge Reggiani, Ugo Tognazzi en Jean-Louis Trintignant.

Het Romeinse soir[KA1]ee-leven verenigt kopstukken uit het culturele en maatschappelijke leven. De steeds wisselende benadering van dezelfde sc[KA2]ene maakt duidelijk hoe zeer ieder van de mannen van zijn oorspronkelijke idealen is vervreemd en aan het eind van hun Latijn is gekomen. De vrouwen hebben daarentegen hun praktische greep op de realiteit behouden, terwijl de jongeren alles met ironische scepsis bekijken. Deze sleutelfilm met zelfkritiek (met schrijvers, filmers, politici in eigen rollen naast de acteurs) heeft een veelkleurige structuur die herhalingen niet geheel vermijdt, maar een ingewikkeld tragi-komisch beeld geeft van een generatie en ondanks alle ontluistering de warmte van in stand gebleven vriendschap overdraagt. Het scenario is van regisseur Scola, Agenore Incorocci als Age en Furio Scarpelli. Het camerawerk is van Pasqualino De Santis. Technicolor. Stereo.

Piedone d'Egitto

1979 | Komedie, Misdaad, Actiefilm

Italië 1979. Komedie van Steno. Met o.a. Bud Spencer, Robert Loggia, Baldwyn Dakile, Cinzia Monceale en Vincenzo Cannavale.

Commissaris Rizzo moet de ontvoering oplossen van de dochter van een Amerikaanse oliemagnaat en van een geleerde die een nieuw middel heeft ontdekt om oliebronnen te vinden. Samen met zijn uit PIEDONE L'AFRICANO overgehouden zwarte protégé en zijn onhandige adjudant volgt hij het spoor naar Egypte. Deze matte film geeft Spencer de kans om zijn overbekende krachtpatserijen te demonstreren, maar de karikaturaal neergezette Arabische personages, die van hem klop krijgen, geven deze actieklucht een onbedoeld racistisch tintje. Steno heet in werkelijkheid Stefano Vanzina. Ook bekend als FLATFOOT ON THE NILE.

Da Corleone a Brooklyn

1979 | Actiefilm

Italië 1979. Actiefilm van Umberto Lenzi. Met o.a. Maurizio Merli, Van Johnson, Mario Merola, Laura Belli en Biagio Pelligra.

Nadat zijn zuster is gedood door de maffia, is Scalia bereid in New York te getuigen tegen de maffialeider Barrezi. Onverwacht weigert hij, maar wordt niettemin doodgeschoten. Hij laat een schriftelijke verklaring na, op basis waarvan barezzi kan worden uitgeleverd aan Italië. Een onbenullig filmpje, waarin de toevalligheden als een web de structuur bepalen.

La cage aux folles

1978 | Komedie, Drama

Frankrijk/Italië 1978. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Ugo Tognazzi, Michel Serrault, Michel Galabru, Claire Maurier en Rémi Laurent.

In deze filmbewerking van een Parijse theaterhit schrikken homo’s Renato (Tognazzi) en Albin (Serrault) zich wild wanneer Renato’s zoon aankondigt te gaan trouwen. Tegenover diens verloofde en aanstaande schoonouders proberen ze tijdens een kennismakingsdiner hun geaardheid, flamboyante levensstijl én werk in een travestietenclub te verbergen. Inmiddels klassieke komedie met heerlijk maffe acteurs is warm en geestig. Vooral Serrault als travestiet kreeg destijds veel lof en de film won de Golden Globe voor beste buitenlandse film. Film kreeg in 1996 een succesvolle Amerikaanse remake met Robin Williams en Nathan Lane.

La Via della prostituzione

1978 | Avonturenfilm, Erotiek

Italië 1978. Avonturenfilm van Aristide Massaccesi. Met o.a. Laura Gemser, Eli Galleani, Gabriele Tinti, Venantino Venantini en Pierre Marfurt.

Tijdens een foto-safari in Kenia komt de journaliste Emanuelle (Gemser) op het spoor van een handel in blanke slavinnen. Zij volgt dit spoor via New York naar luxe bordelen in San Diego en raakt verzeild in hachelijke situaties. Dit oninteressante en steriele sekswerkje houdt de toeschouwer bezig met natuuropnamen in Kenia, straatbeelden van Manhattan en een reeks lusteloze seksscènes. De plot is een regelrechte giller. Massaccesi regisseerde als Joe D'Amato. USA/GB-titel: EMANUELLE AND THE WHITE SLAVE TRADE.

La Matriarca

1978 | Komedie, Erotiek

Italië 1978. Komedie van Pasquale Festa Campanile. Met o.a. Catherine Spaak, Jean-Louis Trintignant, Philippe Leroy, Gigi Proietti en Luigi Pistille.

Een jonge weduwe ontdekt dat haar man in een vrijgezellenflat een actief seksueel dubbelleven leidde. Haar nieuwsgierigheid naar ongekende ervaringen leidt tot een weinig bevredigend resultaat en ze geeft de ene minnaar na de andere de bons. Ze wendt zich tot een arts die de erotische spelletjes ontdekt die hun beiden wel de gewenste prikkel geven. De laconieke verbazing van Spaak tilt het hypocriete scenario, dat de modieuze seksuele 'fetisjismen' en varianten zowel op de hak neemt als verlekkerd uit de doeken doet, naar een ironischer niveau. Ook filmisch gesproken zijn haar vele tegenspelers niet meer dan wegwerpartikelen.

L'Affare Concorde

1978 | Drama, Thriller, Actiefilm

Italië 1978. Drama van Ruggero Deodato. Met o.a. James Franciscus, Mimsy Farmer, Joseph Cotten, Van Johnson en Edmund Purdom.

Een journalist gaat op onderzoek naar het neerstorten van een Concorde tijdens een eerste lijnvlucht van London naar Rio de Janeiro. Hij merkt dat alle getuigen van het ongeval bij Martinique zijn omgebracht. Samen met een stewardess die het ongeluk heeft overleefd, ontdekt hij een complot van een Amerikaanse multinational om Europese uitbreiding van luchtvaartnetten tegen te houden. Hij weet nog net een ramp bij een tweede vlucht te voorkomen. Een Italiaans vluggertje om vóór AIRPORT 1979 de Concorde tot hoofdrol in de rampenfilm te maken zonder dat de betrouwbaarheid van het vliegtuig in twijfel wordt getrokken. Pure middelmaat maar niet slechter dan veel duurdere Hollywoodfilms. Ook bekend als CONCORDE AFFAIR.

Primo amore

1977 | Komedie

Italië 1977. Komedie van Dino Risi. Met o.a. Ugo Tognazzi, Ornella Muti, Mario del Monaco, Caterina Boratto en Venantino Venantini.

Een bejaarde tweedeplans-komiek neemt zijn intrek in een tehuis voor gepensioneerde artiesten. Hij wordt verliefd op een daar werkend dienstmeisje, dat hij verovert met de belofte van een carrière aan zijn zijde. Met geraffineerd arrivisme brengt zij het tot tv-ster, terwijl hij de hoop op een carrière moet opgeven. Deze bittere komedie is verwant aan Duviviers FIN DU JOUR, maar doet in harde karikaturen de uitgerangeerde artiesten nooit echt tragisch worden, zonder echter de gevoeligheid geheel op te offeren. De carrière van de ambitieuze Muti loopt parallel aan Risi's TELEFONI BIANCHI, maar is minder uitgediept doordat het accent nu vooral op de oude Tognazzi valt.

L'altra meta del cielo

1976 | Komedie

Italië 1976. Komedie van Franco Rossi. Met o.a. Adriano Celentano, Monica Vitti, Venantino Venantini, Glauco Onorato en Paolo Paolini.

Op een vlucht naar Australië ontmoet priester Celentano de aantrekkelijke Vitti. Eenmaal down-under, blijkt dat Vitti haar brood in een down-under positie verdient. Pater Celentano doet er alles aan om de zondige vrouw op het rechte pad te krijgen. Onderhoudende, wat oubollige klucht naar het boulevardstuk Romancero van Jacques Deval door Maurizio Costanzo, Augusto Caminito, en regisseur Rossi tot scenario bewerkt en verplaatst naar de tijd van rond 1975. Luigi Kuveiller stond achter de camera.

Emanuelle nera Orient Reportage

1976 | Erotiek

Italië/Frankrijk 1976. Erotiek van Joe D'Amato. Met o.a. Laura Gemser, Gabriele Tinti, Ely Galleani, Ivan Rassimov en Venantino Venantini.

Sexy verslaggeefster Emanuelle (Gemser) mag een lid van het Thaise koninklijk huis interviewen. Door loslippigheid krijgt ze meer te horen dan goed voor haar is. Ze raakt haar paspoort kwijt en wordt verkracht door nare schoften, die handelen in opdracht van de geheimedienst. Met allerlei verleidingskunsten moet ze haar vrijheid zien te herkrijgen. Zie hier het exotische kader voor een seksfilm uit de jaren 1970 met - laten we het toegeven - een hele mooie Gemser, toen 26 lentes jong. Ze had een pracht lichaam; opletten dus, tenzij je gillend wegloopt omdat er uberhaupt geen verhaal in de film zit. Toch is er een scenario, dat op de naam van Maria Pia Fusco staat. Het camerawerk is van regisseur D'Amato die in werkelijkheid Aristide Massaccesi heet. Gemser werd op Java in Indonesië geboren als Moira Chen. Zij heeft het tot haar 42ste volgehouden om seksfilms te maken - heel knap, maar zij bracht het toch niet tot die dramatische rolletjes, waarin Sylvia Kristel, haar twee jaar jongere voorgangster, op latere leeftijd nog in serieuze films te zien is. Niet verwarren met de nepfilm uit 1973 EMANUELLE IN BANGKOK van Jean-Marie Pallardy, een seksthriller met een zekere Silvia Castell. Ook bekend onder de titels: BLACK EMMANUELLE GOES EAST, BLACK EMMANUELLE IN BANGKOK, EMANUELLE GOES EAST, EMMANUELLE IN BANGKOK.

Emanuelle Nera

1976 | Erotiek

Italië 1976. Erotiek van Adalberto Albertini. Met o.a. Laura Gemser, Karin Schubert, Angelo Infanti, Isabelle Marchall en Venantino Venantini.

Nog voordat de mooie, zwarte Emanuelle (Gemser) een reeks erotische avonturen beleeft in een naar seks hongerend Nairobi, wordt zij op de heenreis in de trein door het voltallige Amerikaanse hockeyteam verkracht. Dat begint goed. Deze zwarte variant op de succesrijke EMMANUELLE-serie (met Sylvia Kristel in de hoofdrol) toont in een hoog tempo pittige lesbische en masturbatie-scènes, die er niet om liegen. Volledig gecensureerde versies hebben de duur van een Woody Woodpecker- filmpje. Laura Gemser was destijds een Utrechtse studente, die een verbazingwekkend aantal soortgelijke werkjes op haar naam wist te brengen. Albertini regisseerde als Albert Thomas. Ook bekend als BLACK EMANUELLE.

Emmanuelle 2: A world of desire

1975 | Erotiek

Frankrijk/Verenigde Staten 1975. Erotiek van Francis Giacobetti, Lev L. Spiro en Francis Leroi. Met o.a. Gaby Brian, Venantino Venantini, Frederic Lagache, Caroline Laurence en Catherine Rivet.

Opgave volgt*niet meer*

Emmanuelle 2

1975 | Erotiek

Frankrijk 1975. Erotiek van Francis Giacobetti en Francis Leroi. Met o.a. Sylvia Kristel, Umberto Orsini, Catherine Rivet, Frédéric Lagache en Caroline Laurence.

Emmanuelle voegt zich bij haar man in Hong Kong en Bali en verleidt, al dan niet met zijn medewerking, een reeks meer en minder aantrekkelijke jonge dames en heren. Met een logé - die in een smokkelkomplot betrokken is - lukt het haar niet, maar over hem kan ze erotisch fantaseren tijdens een acupunctuur. Niet elke reclamefotograaf is even geschikt voor exotische soft-porno en 'regie' van Giacobetti doet bijna verlangen naar Just Jaeckin die deel 1 van de serie maakte. De prentenboekachtige aanpak maakt alle seksuele acrobatiek wezenloos en onbedoeld komisch. Orsini als echtgenoot is een fikse verbetering op de gebruikelijke ledenpoppen in het genre en de sterrenstatus heeft Kristel zelfbewust en afstandelijk gemaakt, maar de film doet er niks mee.

Le Führer en folie

1974 | Komedie

Frankrijk/Italië/Duitsland 1974. Komedie van Philippe Clair. Met o.a. Henri Tisot, Alice Sapritch, Maurice Risch, Luis Rego en Patrick Ropaloff.

Poging om van de geschiedenis van het Derde Rijk een boertige komedie te maken met Hitler als voetballiefhebber en verschillende grappen over dit onderwerp. Zelfs WHICH WAY TO THE FRONT (1970) van Jerry Lewis, zeker niet een van de beste films, steekt met kop en schouders uit boven dit vreselijke misbaksel voor geestelijk gestoorden. Kortom, er zijn onderwerpen waar je wat meer van af moet weten om er een film over te kunnen maken. Deze produktie van Clair stijgt niet boven het absolute nulpunt uit.

Troppo rischio per un uomo solo

1973 | Thriller

Italië 1973. Thriller van Luciano Ercoli. Met o.a. Giuliano Gemma, Nieves Navarro, Venantino Venantini, Stella Carnacina en Mario Erpichini.

Een autocoureur wordt verdacht van moord en verdwijnt achter tralies. De gevangenisarts helpt hem ontvluchten, zodat de werkelijke dader kan worden ontmaskerd. Slechts enkele spannende momenten zijn te zien in deze overwegend chaotische, weinig interessante thriller. Navarro speelt als Susan Scott.

La polizia è al servizio...

1973 | Misdaad

Italië 1973. Misdaad van Romolo Guerrieri. Met o.a. Giuseppe Pambieri, Enrico Maria Salerno, John Steiner, Daniel Gélin en Venantino Venantini.

Een film met een overdaad aan verhaallijnen, zowel de bestrijding van de mafia, de generatiekloof als de corruptie bij de politie spelen een rol. Het resultaat is nogal verwarrend, maar er zijn enige aardige actiescènes.

Profession: avonturiers

1972 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1972. Avonturenfilm van Claude Mulot. Met o.a. Nathalie Delon, Charles Southwood, Curd Jürgens, Gabriele Tinti en Alain Noury.

Avontuurlijke jongeman wil met een boot naar een Polynesisch eiland, beleeft onderweg van alles met een mooie journaliste en hoopt voldoende geld te bemachtigen om zijn reisdoel te bereiken. De achtervolgingsavonturen zijn vooral aanleiding om een reeks fraaie locaties te laten zien, zoals ook de acteurs gekozen lijken op fysieke aantrekkelijkheid en niet op acteertalenten. Nathalie Delon heeft mogelijkheden als dynamische comedienne, maar krijgt te weinig kansen.

Le rempart des Béguines

1972 | Drama, Erotiek

Frankrijk 1972. Drama van Guy Casaril. Met o.a. Nicole Courcel, Anicée Alvina, Jean Martin, Venantino Venantini en Ginette Leclerc.

Een meisje dat adolescente is, verzet zich tegen de huwelijksplannen van haar vader, een weduwnaar. Ze gaat diens ruim denkende minnares opzoeken. Er ontstaat een lesbische relatie die van de oudere vrouw vooral tactiek is om de afweer van het meisje dat het huwelijk in de weg staat, te ondermijnen. De inzet en suggestieve dubbelzinnigheid van de hoofdrolspeelsters wegen enigzins op tegen de vlakke scenariobewerking (van de schrijfster zelf) en botte regie van de roman van Fran[KA10]coise Mallet-Joris (die eveneens een verfilmd vervolg kreeg met LA CHAMBRE ROUGE). De andere acteurs passen zich bij de regie aan en zijn dus beneden peil. Achter de camera stond Andreas Winding.

Corringa

1972 | Misdaad

Duitsland/Italië/Frankrijk 1972. Misdaad van Antonio Margheriti. Met o.a. Jane Birkin, Hiram Keller, Françoise Christophe, Anton Diffring en Serge Gainsbourg.

De kasteelvrouw die aan de grond zit krijgt familieleden te logeren die één voor één vermoord worden, terwijl een geheimzinnig monster in de omgeving wordt gesignaleerd. Een zich voor priester uitgevende Amerikaanse neef die op een erfenis aast blijkt de schuldige. Deze misdaadfilm in misleidende horror-verpakking heeft een aantrekkelijke rolbezetting die nauwelijks iets anders mag doen dan angstig kijken en gillen, terwijl een onvaste camera eindeloos door duistere gangen zwerft zodat iedere suspense wordt gesmoord in verveling of leedvermaak. Het scenario is van regisseur Margheriti en Giovanni Simonelli. Het camerawerk is van Salvatore Caruso.

Laisse aller... c'est une valse

1971 | Komedie, Misdaad

Italië/Frankrijk 1971. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Jean Yanne, Mireille Darc, Bernard Blier, Michel Constantin en Nanni Loy.

Een uit de gevangenis ontslagen inbreker wordt zowel door gangsters als door een politiecommissaris opgejaagd, die willen weten waar hij de poet van zijn laatste kraak heeft gelaten. Het parodistische scenario van Bertrand Blier kreeg van de regie minder scherpte dan mogelijk was, maar wordt met vaart en verve gespeeld. Het scenario is van Joel Blasberg. Het camerawerk is van Maurice Fellous.

La folie des grandeurs

1971 | Komedie, Historische film

Italië/Spanje/Duitsland/Frankrijk 1971. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Louis de Funès, Yves Montand, Karin Schubert, Alberto De Mendoza en Alice Sapritch.

Een gierige minister wordt op last van de koningin van Spanje ontslagen. Om zich te wreken wil hij haar compromitteren met zijn naïeve knecht die in stilte verliefd op haar is. Kostuumklucht - zeer vrij naar Ruy Blas van Victor Hugo - wordt gedragen door de combinatie De Funès-Montand, maar onvoldoende echt leuke grappen en zeer zwakke tegenspelers maken het resultaat beneden verwachting. Scenario van Danièle Thompson, Marcel Julian en regisseur Oury.

Il était une fois un flic

1971 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/Italië 1971. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Mireille Darc, Michel Constantin, Michael Lonsdale, Alain Delon en Daniel Ivernel.

Opgewekte misdaadkomedie waarin politiecommissaris tijdens onderzoek naar moord undercover gaat in gezinnetje. Binnen de kortste keren krijgt de barse vrijgezel allerlei huiselijke taken opgelegd, iets waar hij geen rekening mee had gehouden. Mireille Darc, een voormalig model, was vanaf begin jaren 60 een populair en drukbezet actrice, o.m. te zien in Jean-Luc Godards Le week-end. Regisseur Lautner, zoon van actrice Renée Saint-Cyr, is gespecialiseerd in luchtig amusement en vooral bekend om zijn parodieën op spionagefilms, zoals Les barbouzes ('74), waarin Darc ook optrad. Let op kort optreden van Alain Delon.

La moglie del prete

1970 | Drama

Italië 1970. Drama van Dino Risi. Met o.a. Sophia Loren, Marcello Mastroianni, Venantino Venantini, Gino Cavalieri en Pippo Starnazza.

Na een depressie over haar verhouding met een getrouwde man komt een zangeres via een telefonische hulpdienst in contact met een priester op wie ze verliefd wordt, maar ze kan hem niet overhalen om uit de kerk te treden. De film is meer een zoveelste vehikel voor het sterduo dan een satirische aanval op de destijds veelbesproken celibaatskwestie. Kritische en serieuze kanttekeningen worden alleen in de marge geplaatst.

Le Tueur aime les bonbons

1968 | Avonturenfilm

Italië/Portugal/Frankrijk 1968. Avonturenfilm van Maurice Cloche. Met o.a. Kerwin Matthews, Marilù Tolo, Bruno Cremer, Venantino Venantini en Ricardo Garrone.

Een Amerikaanse geheim agent moet een vorst uit een denkbeeldig land die olie-concessies aan de USA heeft beloofd, tegen aanslagen beschermen. Een van de complicaties is dat de koning met een complete harem reist. Een doorsnee spionage- avontuur met melige grappen.

Faccia d'Angelo

1968 | Thriller

Duitsland/Frankrijk/Italië 1968. Thriller van Federico Chentres. Met o.a. Kerwin Matthews, Marilù Tolo, Venantino Venantini, Bruno Cremer en Werner Peters.

Superagent Mark Stone (Matthews) moet de koning van een oliestaatje in bescherming nemen tegen sluipmoordenaars. Deze bloedarme thriller gaat gebukt onder de vele onwaarschijnlijkheden, maar profiteert van prima camerawerk (van Fausto Zuccoli). Regisseur speelt als Richard Owens. Ook bekend als UN KILLER PER SUA MAESTA. USA/GB-titel: THE KILLER LIKES CANDY. D-titel: ZUCKER FŸR DEN MÖRDER.

Erotissimo

1968 |

Italië/Frankrijk 1968. Gérard Pirès. Met o.a. Annie Girardot, Jean Yanne, Francis Blanche, Dominique Maurin en Didi Perego.

Zakenman heeft problemen met belasting en daardoor weinig aandacht voor zijn vrouw. Door media en reclame meent zij dat ze erotisch niet meer bij de tijd is en probeert die voorbeelden na te doen. Satire mist doel omdat film zelf geheel in stijl van commercial is gemaakt en jachtig geacteerd. Leuke rol van Blanche als belastinginspecteur.

Bandidos

1967 | Western

Italië/Spanje 1967. Western van Massimo Dallmano. Met o.a. Enrico Maria Salerno, Terry Jenkins, Venantino Venantini, Maria Martin en Marco Guglielmi.

Een revolverheld doorkruist het Wilde Westen op zoek naar zijn vroegere compagnon, die hem ooit bedrogen en ook nog smadelijk vernederd heeft. Alle bekende ontwikkelingen in deze spaghetti-western op een klassiek wraakschema, maar vakkundig gemaakt met hard actiewerk en uitstekende muziek (van Ennio Morricone). Dallamano regisseerde als Max Dillman. In 1968 werd film hertiteld als CREPA TU...CHE VIVO IO. Ook bekend als GUNS OF DEATH.

La Grande sauterelle

1966 | Komedie, Misdaad

Duitsland/Italië/Frankrijk 1966. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Mireille Darc, Hardy Krüger, Maurice Biraud, Francis Blanche en Margot Trooger.

Een gangster met een onhandige makker en een wraakzuchtige rivaal wil in Beiroet een berucht gokker beroven en komt in contact met een avonturierster die alles nog gecompliceerder maakt. Deze misdaad-komedie heeft meer aandacht voor de fotogenieke aspecten van Darc en de locatie dan voor de verrassende verhaalwendingen.

Baleari operazione oro

1966 | Avonturenfilm

Frankrijk/Italië 1966. Avonturenfilm van José Maria Forque. Met o.a. Jacques Sernas, Mireille Darc en Venantino Venantini.

De bedoeling van het maken van deze humoristisch en satirisch bedoelde film over de speurtocht naar goud is een klassieke studie van de produktie van slechte films waarin alles fout gaat. Het is een verschrikkelijk avonturenverhaal dat traag verloopt en niet boeit, terwijl de acteurs een verveelde en onverschillige indruk maken. Het soort film dat een mens graag hoort te missen.

The Agony and the Ecstasy

1965 | Historische film, Drama

Verenigde Staten 1965. Historische film van Carol Reed. Met o.a. Charlton Heston, Rex Harrison, Diane Cilento, Harry Andrews en Adolfo Celi.

Groot spektakelstuk over artistieke conflicten tussen Michelangelo en paus Julius II waarin adekwaat acteren overschaduwd wordt door de peuterig precieze productie. Korte documentaire over het werk van de kunstenaar gaat vooraf aan het fragmentarische drama gebaseerd op gedeeltes uit Irving Stone's roman.

Le corniaud

1965 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/Italië 1965. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Louis de Funès, Beba Loncar, Alida Chelli, Venantino Venantini en Henri Virlojeux.

Voordat Oury, Bourvil en De Funès de klassieker La grande vadrouille inblikten, draaiden ze proef met deze misdaadfarce annex onderwegfilm. Waarin schlemiel Antoine Maréchal, welgemoed en route naar vakantiebestemming Italië, zijn 2CV total loss gereden ziet worden. Heetgebakerde aanstichter Léopold Saroyan stelt daarop voor dat Antoine inclusief onkostenvergoeding een fonkelnieuwe Cadillac DeVille van Napels naar Bordeaux chauffeert. Maréchal accepteert, onwetend dat de straatslee is volgestouwd met allerhande smokkelwaar. Een komedie als een heerlijke Mediterranéevakantie, curieus genoeg gebaseerd op een waargebeurde ‘French Connection’-maffiazaak. Pretverhogende zomermuziekjes van Georges Delerue.

Des pissenlits par la racine

1964 | Misdaad, Komedie, Drama

Frankrijk/Italië 1964. Misdaad van Georges Lautner. Met o.a. Louis de Funès, Michel Serrault, Mireille Darc, Francis Blanche en Maurice Biraud.

Een musicus heeft de vriendin afgetroggeld van een bookmaker met onderwereld-connecties, en doodt per ongeluk de `sterke man` die wraak kwam nemen. Het lijk wordt in de contrabas-koffer verborgen, maar verdwijnt evenals het ticket waarmee de musicus de paardenrennen heeft gewonnen. De misdaadkomedie houdt aangenaam het tempo vast, maar de regisseur laat de acteurs te veel ieder voor zich spelen waardoor de sc[KA2]enes wisselende solonummers worden (met Blanche als uitschieter). De muziek van Delerue is geestiger dan het scenario (van Clarence Weff, Albert Kantof, Michel Audiard en de regisseur). Camerawerk van Maurice Fellous.

Les tontons flingueurs

1963 | Misdaad, Komedie, Actiefilm

Frankrijk/Italië/Duitsland 1963. Misdaad van Georges Lautner. Met o.a. Lino Ventura, Bernard Blier, Francis Blanche, Sabine Sinjen en Claude Rich.

Klassieke misdaadkomedie, volgens sommigen 'te Frans' om buiten Frankrijk op waarde geschat te kunnen worden vanwege alle verwijzingen en woordspelingen en vanwege de accenten die moeilijk te verstaan zijn. Niettemin is de film ook voor wie die nuances mist plezierig, vanwege de topacteurs en de bijzondere combinatie van criminaliteit, olijkheid en diepzinnigheid. Ventura speelt ex-gangster Fernand, die door zijn stervende, oude maffiabaas The Mexican (Dumesnil) wordt gevraagd om na diens dood wat touwtjes in handen te nemen. Andere maffiosi zijn daar uitgesproken tegen.

La Guerra continua

1961 | Oorlogsfilm

Italië/Frankrijk 1961. Oorlogsfilm van Leopoldo Savona. Met o.a. Jack Palance, Giovanna Ralli, Serge Reggiani, Folco Lulli en Venantino Venantini.

In het najaar van 1943 ontsnapt een vijftal Italianen uit de militaire gevangenis om zich bij de oprukkende Geallieerden aan te sluiten. Een meisje dat bij de Amerikanen dollars hoopt te verdienen, voegt zich bij hen en zaait rivaliteit. Samen met een Amerikaanse parachutist ondernemen ze een geslaagde sabotage-actie en worden tijdig gered door te hulp gekomen bevrijders. Deze onderhoudende oorlogsfilm onderscheidt zich alleen door de cynische humor van de middelmaat die het genre eigen is, maar houdt met veel actie de aandacht vast.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Venantino Venantini op televisie komt.

Reageer