Pierre Gamet

Geluidsman

Pierre Gamet is geluidsman.
Er zijn 3 films gevonden.

Calle 54

2000 | Documentaire, Muziek

Frankrijk/Italië/Spanje 2000. Documentaire van Fernando Trueba. Met o.a. Paquito D'Rivera, Eliane Elias, Chano Domínguez, Jerry González and the Fort Apache Band en Michel Camillo.

De Spaanse regisseur Trueba (BELLE [KA1]EPOQUE, TWO MUCH) heeft een zwak voor Latijns-Amerikaanse jazz. Hij heeft een aantal grote, nog in leven zijnde artiesten bij elkaar gebracht en hen laten spelen onder ideale omstandigheden in de Sony Musical Studios in New York. Het merendeel van de grootmeesters leeft in The Big Apple, maar pianist Crucho Vald[KA1]es woont in Havana en concerteert met zijn bejaarde vader Bebo, die eveneens pianist is en al 37 jaar in exil in Stockholm leeft, op twee piano`s. Trueba laat hen allemaal improviseren en spelen, nadat hij ze voor de camera heeft voorgesteld en zij iets over zichzelf verteld hebben. De eerste die opkomt, is saxofonist Paquito D`Rivera, oorspronkelijk afkomstig uit Havana; dan komt Eliane Elias uit Brazili[KA3]e die blootsvoets `Samba Triste` op de piano speelt; daarna Michel Camilo, een pianist uit de Dominicaanse Republiek, gevolgd door trompettist Jerry Gonz[KA1]alez met zijn Fort Apache Band, die `Earth Dance` laten horen; dan voornoemde Vald[KA1]es met zijn vader, gevolgd door de grote Tito Puente (die kort na de filmopnames overleed), daarna componist-dirigent Chico O`Farrill uit Cuba die een groepje van Puntilla R[KA1]ios de `Afro-Cuban Jazz Suite` laat spelen, de Argentijnse tenorsaxofonist Gato Barbieri (die de score schreef voor ULTIMO TANGO A PARIGI uit 1972 van Bernardo Bertolucci) met 'Introduction Llamerito y Tango Bolivia' en tenslotte de Spaanse pianist Chano Domínguez die Flamenco en jazz samensmelt. De film, die een uniek stukje muziek laat zien, horen en voelen, is met zijn één uur en drie kwartier voor de ware liefhebber geen minuutje te lang. Het roept natuurlijk vergelijkingen op met BUENA VISTA SOCIAL CLUB van Wim Wenders en Ry Cooder, maar die film gaat veel dieper in op de menselijke aspecten en hun achtergronden dan deze film, die bijna puur muziek is. Hij laat zich eerder vergelijken met THE LAST WALTZ van Martin Scorcese uit 1978. Het scenario is van regisseur Trueba. Het camerawerk van José Luis López-Linares is in één woord prachtig. In het najaar van 2002 organiseerde UCLA Performing Arts het gelijknamige concert met een deel van de artiesten uit de film in Royce Hall in UCLA, maar Chucho Valdés kreeg van de Cubaanse autoriteiten geen uitreisvisum, waarschijnlijk omdat hij met zijn vader in de film had gespeeld. Het concert was door gebrekkige technische omstandigheden lang zo goed niet als de film - en die is gebleven. Dolby digital, DTS.

Voyages

1999 | Oorlogsfilm

Polen/Frankrijk 1999. Oorlogsfilm van Emmanuel Finkiel. Met o.a. Shulamit Adar, Liliane Rovère, Esther Gorintin, Nathan Cogan en Moscu Alcalay.

Debuterend regisseur Finkiel die ook het scenario schreef, leerde het vak o.a. als assistent-regisseur van Krzysztof Kie[KA1]slowski. Hij heeft een drieluik gemaakt die over overlevenden van de holocaust gaat. Verwacht geen drama in de trant van SCHINDLER`S LIST van Steven Spielberg of LA VITA [KA2]E BELLA van Roberto Benigni of een documentair werk in de trant van SHOAH van Claude Lanzmann of LE CHAGRIN ET LA PITI[KA1]E van Marcel Oph[KA3]uls. Het zijn drie gebeurtenissen, die aan het einde min of meer in elkaar overvloeien. De film begint met een bus die bejaarde joodse toeristen vervoert in Polen op een soort bedevaart met als einddoel een bezoek aan het concentratiekamp Auschwitz. Voordat de bus zijn bestemming bereikt krijgt hij pech en hebben we kennis gemaakt met Rivka (Adar), een vrouw die kibbelt met haar man. Het gaat niet om huwelijksproblemen, maar het is de confrontatie met het verleden die ze moeilijk aankan. Het tweede deel speelt in Parijs, waar Regine (Rovere) opgebeld wordt door een man die uit Litauen afkomstig is en zegt dat hij haar vader is. Regine heeft altijd gedacht dat hij in een kamp om het leven gekomen was, maar na de bevrijding in 1945 is hij vast komen te zitten achter het IJzeren Gordijn, hertrouwd en na de verdwijning van het communisme eindelijk terugegaan naar Parijs. Regine beseft dat vijftig jaar een bijna onoverbrugbare verwijdering heeft veroorzaakt en twijfelt of de voor haar onbekende wel haar vader is. Ze haalt hem evenwel naar binnen. In het laatste deel, dat het sterkste is, zien we Vera (Gorintin), een bejaarde, alleenstaande joodse vrouw, die met haar buren uit Rusland naar Isra[KA3]el is ge[KA3]emigreerd, en in Tel Aviv een nicht zoekt. Die vindt zij tenslotte in een bejaardentehuis. Ze kan natuurlijk niet blijven en verdwaalt in de stad, waar vrijwel niemand jiddisch spreekt. Rivka (uit de eerste episode) ziet haar en haalt haar naar binnen om tot rust te komen. Het kenmerkende van deze film, die bezet is met een lovenswaardige rolverdeling amateurspelers, is het gevoelige drama, dat inzicht geeft in wat er moet omgaan in de hoofden van de mensen die op een of andere manier proberen vrede te sluiten met de holocaust. Het getuigt van groot psychologisch inzicht en is absoluut vrij van vals sentiment of aangezet spel. Het camerawerk is van Hans Meier die in Polen en Frankrijk draaide en Jean-Claude Larrieu die in Israël draaide. Een van de belangrijkere films over het onderwerp. Bekroond met veel prijzen, o.a. de Prix de la Jeunesse op het festival van Cannes.

La niña de tus ojos

1998 | Drama

Spanje 1998. Drama van Fernando Trueba. Met o.a. Penélope Cruz, Antonio Resines, Jorge Sanz, Karel Dobry en Loles León.

In 1938 wordt een groepje filmmakers uit Franco's Spanje naar nazi-Duitsland gehaald om een vrolijke musical op te nemen - of eigenlijk twee: een Spaanse en een Duitse versie tegelijk. De operatie wordt geleid door propagandaminister Goebbels, die zijn oog laat vallen op de mooie hoofdrolspeelster Macarena (Cruz). De filmploeg gaat aanvankelijk met naïef enthousiasme aan de slag, maar beseft al snel dat het klimaat in Duitsland minstens zo verstikkend is als de dictatuur thuis. Vermakelijk, tamelijk lichtvoetig drama is gebaseerd op ware gebeurtenissen, die plaatsvonden tijdens het filmen van de films Carmen, la de triana en Andalusische Nächte.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Pierre Gamet op televisie komt.

Reageer