Christophe Guichet is acteur.
Er zijn 4 films gevonden.

Oui, mais...

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Yves Lavandier. Met o.a. Émilie Duquenne, Gérard Jugnot, Cyrille Thouvenin, Alix de Konopka en Vanessa Jarry.

Eglantine Laville (Duquenne) is zeventien, heeft een opdringerig ouder vriendje, S[KA1]ebastien Douglas (Thouvenin), die dingen wil waarvoor zij nog niet klaar is. Haar moeder Denise (De Konopka) kibbelt te veel met haar hardwerkende vader Andr[KA1]e (Bonnel), die veel te veel weg is. Eglantine mag van haar moeder veel te weinig, terwijl mama af en toe te diep in het glaasje kijkt. Kortom Eglantine heeft normale opgroeiproblemen. In zo`n geval gaan kinderen uit de betere gesitueerde milieus naar een psychiater. De keuze valt op een oddball, alleen de verschijning al, Moenner (Jugnot), maar hij loodst Eglantine vaardig door haar moeilijke periode en bereidt haar voor op het leven. Deze eersteling van Lavandier is minstens om twee redenen geslaagd, ten eerste: het scenario heeft hij met grote kennis van zaken geschreven (hij komt uit het vak en heeft daardoor onzin vermeden). Ten tweede: Duquenne is volledig geloofwaardig en speelt haar rol met verve. Ieder meisje van gelijke leeftijd met soortgelijke problemen kan zich moeiteloos met haar identificeren. Het camerawerk is van Pascal Caubère, die op locatie in Lyon draaide en het ziet er goed uit.

La basse-cour

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Christiane Lehérissey. Met o.a. Roland Giraud, Anaïs Jeanneret, François-Eric Gendron, Philippe Durand en Roland Marchisio.

Bartoletti (Giraud) is leraar in de hogeschool die de opleiding voor de officieren van de nationale politie verzorgt. Onder zijn studenten bevinden zich mannen en vrouwen van allerlei pluimage. Ze worden geselecteerd door een geheime eenheid die de 'basse-cour' genoemd wordt en die er prat op gaat alles over het leven van de geselecteerden te weten. Wat echter niemand beseft is dat zich bij de nieuwe lichting een gevaarlijke moordenaar bevindt die in dienst geweest is van de Franse Geheime Diensten. Hij beging een zware misdaad en voor hem is de school nu een dekmantel. Routine-politiefilm die moet dienen als de piloot voor een nieuwe reeks. Hopelijk verbetert de kwaliteit, want in dit scenario van Georges Desmouceaux, Olivier Szulzynger en Dominique Roulet, naar een idee van Olivier Marchal, is niets origineels te vinden en erg spannend is het al evenmin. Achter de camera stond Patrice Payen. Stereo.

Terres gelées

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Maurice Frydland. Met o.a. Henri Virlogeux, Aladin Reibel, Catherine Wilkening, Véronique Silver en Florence Giorgetti.

Bij een schermutseling tijdens een wegopstropping komt de jonge boer Arnaud Combarieux (Reibel) de mooie Olinka (Wilkening) ter hulp. Het kan natuurlijk niet uitblijven: de twee worden verliefd op elkaar. Probleem is echter dat Olinka in de stad opgegroeid is en dat minitel en computers haar meer zeggen dan koeien en graan. Arnauds moeder Paulette (Giorgetti) is niet erg ingenomen met deze vreemde eend in de bijt. Ze vreest dat deze het hoofd van haar zoon op hol zal doen slaan en dat deze het boerenleven vaarwel zal zeggen. Een weinig interessant Frans boerendrama dat vooral de nostalgische zielen die willen terugkeren naar de periode van kar en paard zal aanspreken. Wie wat met zijn tijd meegaat heeft weinig boodschap aan deze verdediging van de oude waarden. De acteurs geloofden duidelijk ook niet in wat ze moesten brengen en acteren vooral op automatische piloot. Serge Bercanau baseerde zijn scenario op de roman van Georges Coulonges. Prentkaartenfotografie van Jean Monsigny.

La poupée qui tue

1995 | Drama, Thriller

Frankrijk 1995. Drama van Bruno Gentillon en Bruno Gantillion. Met o.a. Marianne Basler, Jean-Claude Adelin, Isabelle Lennartz, Philippe Magnan en Benjamin Ritter.

Basler is een vrouw als zovele anderen. Ze werkt in een coiffeursalon en is alleen verantwoordelijk voor de opvoeding van haar vierjarig dochtertje. Op een dag slaat het drama toe: het meisje sterft. De schuldige is een doodeenvoudige pop van een bekend model. Of beter gezegd een namaak ervan, een moordende namaak. Basler zal niet rusten voordat de schuldigen gevonden zijn, ook al staat de politie machteloos tegenover de kanker van de namaak. Een actueel drama dat elke dag, waar dan ook kan toeslaan: de fabricatie en infiltratie in de winkels van een namaakpop, vervaardigd in dodelijk materiaal. Basler speelt met overtuiging haar veeleisende hoofdrol. Goed uitgewerkt scenario van Gantillon en Françoise Bourdin, naar een verhaal van Jean-Michel Meyrat en een idee van Alain-Michel Blanc. Houshang Baharlou nam plaats achter de camera. Formaat 16/9. Nicam Stereo.