Paulette Frantz

Acteur

Paulette Frantz is acteur.
Er zijn 8 films gevonden.

Julien l'apprenti

2000 | Drama, Oorlogsfilm

België/Frankrijk 2000. Drama van Jacques Otmezguine. Met o.a. Francis Huster, Marianne Basler, François Morel, Benjamin Rolland en Gaspard Ulliel.

Tegen het einde van WO I sneuvelt Charles Chevalier. Zijn vrouw Lucienne (Basler) blijft alleen achter met de kleine Julien. Na de oorlog hertrouwt Lucienne met Doinot (Morel), een weduwnaar met drie kinderen. Julien (Ulliel als puber, later Rolland) voelt zich niet thuis in dit nieuwe gezin. Op jonge leeftijd verlaat hij de school en gaat als leerjongen in dienst in de pelterij van Delhomme (Dauphin) om er het beroep van bontbewerker te leren. Zo komt hij terecht bij bonthandelaar Rosmer (Huster) en wordt verliefd op de knappe Marianne (Prassinos). Deel twee, dat de ondertitel [KL]Tout l`avenir du monde[KLE] meekreeg, begint met het uitbreken van WO II. Julien moet naar het front. Alvorens te vertrekken verneemt hij nog dat Marianne zwanger is en dat ze gaat trouwen. Na de capitulatie keert hij terug om te vernemen dat Rosmer en zijn vrouw (Sébastien) als joden hun zaak moesten sluiten. Een deel van het gezin, w.o. Marianne, werd gedeporteerd. Julien tracht hen terug te vinden. Tevens probeert hij het dochtertje van Marianne op het platteland in veiligheid te brengen. Uitstekende recreatie van de sfeer in het Frankrijk tussen de twee oorlogen en tijdens WO II. In het eerste deel wordt veel aandacht besteed aan de gevaren die uitgaan van extreem rechts, terwijl het tweede deel zich meer concentreert op het lot van de joden onder de nazistische bezetting. De jonge Rolland, die de rol speelt van de volwassen Julien, zet een knap uitgetekend dramatisch personage neer. Ongetwijfeld een van de betere Franse tv-films, geschreven door regisseur Otmezguine en Jean-Claude Grumberg. Fraaie, sfeervolle fotografie van Alain Marcoen. Dolby Surround.

Esther et Sarah

1996 | Drama

Frankrijk/België 1996. Drama van Jacques Otmezguine. Met o.a. Ludmila Mikaël, Lisa Martino, Catherine Arditi, Dominique Guillo en Frédérique Tirmont.

Istanbul, Turkije 1945. Esther (Mika[KA3]el) is een knappe, jonge joodse vrouw van Bulgaarse afkomst, die tegen haar zin is getrouwd met Illian (Karmann). Het onfortuinlijke huwelijk loopt spaak na het dramatische overlijden van Illiana (Astrid Guilleret), een van hun drie kinderen. Esther vertrekt met haar zes-jarige dochtertje Sarah (Camille Guilleret) naar Parijs, waar hen een hoop ellende wacht. Sacha (Dupont) blijft bij zijn vader. Sarah belandt in een oerstreng katholiek internaat, de uitgeputte Esther in een kliniek. Zij kan het geld voor het internaat niet meer betalen, maar de nonnen stellen een ruil voor: Sarah mag blijven op voorwaarde dat zij katholiek wordt. Drie jaar later krijgen Esther en Sarah (dan gespeeld door Ducamp) de Franse nationaliteit. Tien jaar later worden zij opgespoord door Esthers zoon Sacha (Guillo) die in Parijs medicijnen gaat studeren. De achttien-jarige Sarah (dan gespeeld door Martino) wil terug naar Turkije en wordt er met open armen ontvangen maar spoedig blijkt dat haar vader haar wil uithuwelijken aan een rijke handelaar. Weer terug in Frankrijk, gelouterd dit keer en klaar voor de grote liefde. Superieure Franse soap avant la lettre gebaseerd op een autobiografisch verhaal van producente Nelly Kafsky in de vorm van een eerbetoon aan immigranten en de moeilijkheden die zij in hun streven naar het geluk moeten overwinnen. Gered door knappe vertolkingen. Het scenario is van Sarah Romano, Daniel Saint-Hamont en regisseur Otmezguine. Het camerawerk is van Roman Winding. Stereo. Ook bekend als LE RÊVE D'ESTHER.

La vérité en face

1992 | Drama

Duitsland/Frankrijk 1992. Drama van Etienne Périer. Met o.a. Danielle Darrieux, Claude Rich, Catherine Rich, Jean-Yves Berteloot en Delphine Rich.

Rich in de rol van legerkapitein Dreyfus. Held van de Frans- Duitse oorlog en door iedereen gerespecteerd tot hij als lid van de generale staf beschuldigd wordt van hoogverraad en naar Duivelseiland verbannen. Zijn vrouw Lucie (Morante) en broer Mathieu (Volter) trachten zijn onschuld te bewijzen en worden daarbij geholpen door de pers. De ware schuldige, Esterhazy (Arditi), gaat vrijuit. Voor zijn versie van een der grootste schandalen uit de Franse juridische geschiedenis concentreert Boisset zich op de anti-semitische vooroordelen die ten grondslag lagen aan de veroordeling, die gebaseerd was op vervalste bewijzen. Voor hun scenario baseerden Boisset en Jorge Semprun zich op het historisch authentieke boek van Jean-Denis Brédin. Uitstekende prestaties van gerenommeerde karaktersplers. Yves Dahan en Robert-Jacques Loiseleux stonden in voor de fotografie. De film bestaat ook in een versie van 110m. Stereo.

Monsieur Vernet

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Pierre Sabbagh. Met o.a. Gérard Caillaud, Christiane Minazolli, Françoise Fleury, Maria Blanco en Pierre Arditi.

Oorspronkelijk was dit verhaal een roman, L'Ecornifleur van Jules Renard. Hijzelf maakte er in 1903 een toneelbewerking van voor het Théâtre Antoine. Sabbagh heeft alleen het toneelstuk verfilmd zonder enige notie van mise en scène. Blijven echter de kracht en de bittere ironie van Renard en de bevredigende acteerprestaties.

Vacances royales

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Gabriel Auer. Met o.a. Didier Sauvegrain, Agnès Chateau, Emilio Sanchez-Ortiz, Francisco Curto en Yves Albert.

Een groep jonge in Frankrijk levende Spanjaarden - actief in het verzet tegen Franco - wordt tijdens een bezoek van koning Juan Carlos onder politietoezicht ondergebracht in een afgelegen luxe-hotel. Een van hen is door een administratief misverstand zonder reden mee op transport gezet en sluit zich bij hen aan. De regisseur compliceert deze reconstructie van ware gebeurtenissen onnodig door de flash-back-aanpak van de Canadese filmploeg die vier jaar later interviews komt maken. De ontwikkeling van de buitenstaander is interessanter door het spel van Sauvegrain dan door de schematische scenario-uitwerking. Ondanks bedenkingen blijft de stof boeiend.

Le Roi des bricoleurs

1977 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1977. Komedie van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Sim, Michel Serrault, Pierre Bolo, Paulette Frantz en Jacques Legras.

Een satirische komedie over twee industriëlen die een oud herenhuis in een kuuroord erven en dat laten restaureren door de plaatselijke aannemer. Die heeft echter andere plannen met het gebouw en saboteert de werken in de hoop op die manier het gebouw van zijn nieuwe eigenaars te kunnen overnemen. Serrault is eens te meer schitterend als de onbetrouwbare aannemer, maar de regie van Mocky is al te nadrukkelijk en bordeelkomiek Sim absoluut onleuk. Een gemiste kans.

Le Chant du départ

1975 | Drama, Komedie

Frankrijk 1975. Drama van Pascal Aubier. Met o.a. Brigitte Fossey, Rufus, Michel de Ré, Germaine Montéro en Jacques Rispal.

Een weduwe heeft een club voor alleenstaanden opgericht, waar tijdens de wekelijkse bijeenkomsten het plan groeit voor een collectieve zelfmoord, uit wanhoop over en protest tegen de onmenselijke samenleving. Op het moment dat zij tot de daad zullen overgaan, zet de regisseur zijn film stop en laat de personages gelukzalig herleven in een nieuwe utopische maatschappij. Deze onverwachte finale werkt zowel verwarring als ontwapenend naïef door de gulheid waarmee de regisseur zijn helden een beter lot gunt. Overtuigend is die idylle niet, maar de eerdere scènes zijn aandoenlijk en venijnig, met de verrassende Fossey als een onooglijke oude vrijster.

Cigalon

1975 | Komedie

Frankrijk 1975. Komedie van Georges Folgoas. Met o.a. Michel Galabru, Andréa Ferréol, Roger Carel, Marco Perrin en Paulette Frantz.

Nauwkeurige herverfilming van de film van Marcel Pagnol (1935). Deze bewerking voor tv kan de vergelijking met het origineel niet doorstaan. Galabru staat evenwel zijn mannetje in de rol van Cigalon.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Paulette Frantz op televisie komt.

Reageer