Julie Marboeuf

Acteur

Julie Marboeuf is acteur.
Er zijn 19 films gevonden.

La mort est rousse

2002 | Mysterie, Thriller

Frankrijk 2002. Mysterie van Christian Faure. Met o.a. Bernard Giraudeau, Elsa Lunghini, Eva Darlan, Laure Killing en Julie Marboeuf.

Charlotte (Lunghini) schrijft kinderverhalen. Ze is getrouwd met Vincent, die wetenschapper is. Ondanks het leeftijdsverschil houden ze van elkaar en sturen ze elkaar overdag e-mails, waarin zij gewilde versprekingen doen. Op een congres heeft Vincent een vluchtige affaire. Als Charlotte dit ontdekt, is ze furieus en voelt ze zich bedrogen. Ze besluit Vincent te verlaten, pakt haar koffers en vertrekt met de auto. 's Avonds belt de gendarmerie met de trieste mededeling dat Charlotte omgekomen is bij een verkeersongeluk. Een paar dagen later ontvangt Vincent een e-mail met teksten die alleen maar door Charlotte gemaakt zouden kunnen zijn. Vincent is onthutst en als hij van de verbazing bekomen is, wil hij er het fijne van weten. Het scenario is van Max Grimeur.

L'ami du jardin

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Jean-Louis Bouchaud. Met o.a. Jean-Yves Thual, Julie Marboeuf, Claire Nadeau, Yolande Moreau en Sylvie Jolie.

VV.

Les enfants du marais

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Jean Becker. Met o.a. Jacques Villeret, Jacques Gamblin, André Dussollier, Michel Serrault en Isabelle Carré.

Riton (Villeret) en Garris (Gamblin) wonen bij een moerassig meer. Riton heeft drie kinderen uit een gestrand huwelijk. Hij is liever lui dan moe en hij drinkt zijn verdriet graag weg met een glas rode wijn. Garris is een vriendelijke vent die Riton regelmatig op sleeptouw neemt om een grijpstuiver te verdienen met kleine jobs zoals het zoeken van slakken, het vangen van kikkers of het plukken van lelietjes van dale als de eerste mei nadert. Twee maten uit de stad, Amed[KA1]ee (Dussollier) en P[KA1]ep[KA1]e (Serrault), komen regelmatig op bezoek. We krijgen een reeks onsamenhangende fragmenten te zien die met een dun verhaallijntje aan elkaar gelijmd zijn. Becker roept bij de kijker nogal nadrukkelijk het verlangen op naar een tijdperk, dat nooit bestaan heeft. Het lijkt wel een verhaal van een opa die zijn kleinkinderen vertelt over lang vervlogen, betere tijden, terwijl wij dondersgoed weten dat het niet waar is. Het spel valt tegen en uitsluitend Gamblin is geloofwaardig. Villeret beperkt zich tot zijn eeuwige potsenmakerij. Het resultaat is oubollige cinema waarop niemand zit te wachten. Het scenario is van Sébastien Japrisot naar de roman van Georges Montforez. Het camerawerk van Jean-Marie Dreujou bevat mooie natuuropnames. Panavision. Dolby Stereo.

La balle au bond

1998 | Drama

Frankrijk/België 1998. Drama van Williams Crepin. Met o.a. Isabel Otero, Jacques Penot, Sophie De la Rochefoucauld, Antoine Cousin en Arthur Pestel.

De tien-jarige Patrice Martin (Cousin) is topscorer van zijn voetbalploeg in Douai. Maar hij heeft een probleem dat hij enkel deelt met het buurmeisje Aur[KA1]elia (Mertens). Sinds de geboorte van een tweeling is zijn moeder (Otero) in een depressie gesukkeld die ze tracht weg te spoelen met alcohol. Zijn vader is reeds meer als een maand weg van huis. Als zijn moeder de tweeling nog eens alleen achterlaat terwijl ze in de kroeg gaat drinken is de maat vol voor Aur[KA1]elia`s ouders. Ze brengen Patrice bij jeugdrechter Dumonteil (De la Rochefoucauld). Deze wordt getroffen door het verdriet van Patrice en besluit de nodige stappen te ondernemen. Knappe psychologische studie van een jongen die erg lijdt onder de drankzucht van zijn moeder van wie hij zielsveel houdt, maar die hij tegen zichzelf wil beschermen. De jonge Cousin speelt een prachtrol en zal moeiteloos elke kijker ontroeren. Toch valt de film nergens in goedkope sentimentaliteit, mede dankzij zijn gevoelig spel. Knap opgebouwd scenario van Alexis Salatko en Crepin, naar de roman L'injustice du destin; un juge des enfants raconte van Yvonne Bouanha, dat tevens de ondertitel is van de film. Achter de camera nam Michel Van Laer plaats. Stereo.

Temps de chien

1997 | Komedie, Drama

Frankrijk 1997. Komedie van Jean Marboeuf. Met o.a. Julie Marboeuf, Catherine Arditi, Françoise Arnoul, Evelyne Bouix en Fabienne Chaudat.

VV.

Inspecteur Moretti : Un enfant au soleil

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Gilles Béhat. Met o.a. Alicia Alonso, Alain Rimoux, Luc Bernard, Mehdi en Pierre-Marie Escourrou.

In een speeltuin wordt een vermoord lijk gevonden van de beheerder van een tehuis voor gehandicapten. Vrouwelijke inspecteur Moretti (Alonso) verneemt, via diens weduwe (Jade) dat de man niet model stond voor integriteit: hij wou er met een andere vrouw vandoor en in zijn bankkluis vindt men een fortuin aan bankbiljetten. Was hij een meester-afzetter, een gangster of een bedrieger? Vrij ingewikkeld scenario van Colette Djidou en Jean-Jacques Kahn zonder punch. De charme van Alonso en onbehouwen houding van Rimoux als smeris Lulu moeten de schaarse meubelen redden.

Madame le proviseur : Attention peinture fraîche

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jean Marboeuf. Met o.a. Danièle Delorme, Daniel Gélin, Julie Marboeuf, Patricia Malvoisin en Elise Mourrat.

Het lyceum van Le Bellay heeft een kwalijke faam: slecht onder lokalen, verouderd lesmateriaal, armzalige faciliteiten, steeds wisselend administratief en onderwijzend personeel. Hierdoor ligt het slaagpercentage van de leerlingen bijzonder laag. In dit lyceum wordt Valentine Rougon (Delorme) benoemd tot directrice. Ze is vastbesloten een drastische oplossing te vinden voor de problemen waarmee de school te kampen heeft. De strijd van een directrice tegen de onmacht en de corruptie van de schoolleiders. Een nieuw hoofdstuk gebaseerd op de herinneringen van Marguerite Gentzbittel. Schitterende rol van Delorme die echter tegengewerkt wordt door het middelmatig scenario van Marboeuf en Nicolas de Spengler. Nicam Stereo.

Julie Lescaut : Double rousse

1996 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1996. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Claude Brécourt.

In Clairi[KA2]eres wordt een man opzettelijk door een auto doodgereden. Commissaris Julie Lescaut (Genest) kan met moeite haar partners Tr[KA1]emois (Anger) en N`Guma (Diouf) bereiken daar de politiezender gestoord wordt door een radiopiraat. Julie merkt al vlug dat het hier geen ongeval betreft, maar een afrekening. In de brieventas van het slachtoffer vindt ze foto`s van gemartelde vrouwen. Ze moet de daders dus meer dan waarschijnlijk zoeken in het porno-milieu en de daarbijhorende dealers in snuff-materiaal. Ondertussen moet ze ook nog de radiopiraat uit de ether halen. De man is trouwens razend populair bij jongeren en niet in het minst bij haar dochters Sarah (Lauret) en Babou (Serré). Een weinig opmerkelijke aflevering van deze serie, met de geijkte afwisseling van spanningsvolle momenten en meer intieme privé-toestanden en eeuwige woordenwisseling tussen moeder en dochters. Het zit allemaal degelijk in elkaar maar is toch te voorspelbaar. Mireille Lanteri schreef het scenario. Achter de camera nam Jean- Pierre Aliphat plaats.

Les cinq dernières minutes: Le quincallier amoureux

1995 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1995. Mysterie van Jean Marboeuf. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Daniel Prévost, Patricia Malvoisin en Pierre Cognon.

Inspecteur Massard (Santini) is met vakantie in een dorpje aan de Bretonse kust. In deze toeristische streek is altijd wel wat te doen. Zo volgt hij eerst een processie dan de heropening van een vernieuwde nachtclub. Tijdens het feestje krijgt Pierre Le Fur (Mallenec), de plaatselijke ijzerhandelaar, het aan de stok met een bende jonge kerels. Een tussenkomst van Massard verhindert bloedvergieten. De plaatselijke inspecteur Larcher (Prévost), die zijn collega uit de grootstad niet kan luchten, zet Massard op zijn plaats. Wat later wordt het verkoolde lijk van Le Fur aangetroffen in zijn uitgebrande auto. Le Fur was een dronkaard, geweldenaar en vrouwenloper en hij haatte zijn homoseksuele zoon. Werd hij vermoord door een van zijn minnaressen, een bedrogen echtgenoot, zijn eigen zoon of was het de wraak van de jeugdbende? Routineuze politiefilm, goed gemaakt maar totaal zonder verrassingen. Of het nu Maigret, Hercule Poirot of Massard is die het onderzoek leidt, het klinkt allemaal hetzelfde. Maar dat zal de genre-fanaten waarschijnlijk worst wezen. Ze zullen er wel van houden. Bernard Thomas schreef het scenario. Fotografie is van Jean-Bernard Aurouet. Aflevering nummer van totaal 82. Mono.

Julie Lescaut : Recours en grâce

1995 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1995. Misdaad van Joyce Buñuel. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Marthouret.

Twee voorvallen zorgen voor opschudding in Clairi[KA2]eres, waar Julie Lescaut (Genest) fungeert als politiecommissaris. In de eerste plaats ontsnapt een gevaarlijke geestesgestoorde uit de psychiatrische instelling waar hij opgesloten zat voor de moord op een meisje. Het feit dat hij ontoerekenbaarheid pleitte redde hem van een gevangenisstraf. Dezelfde nacht heeft Paul (Mathouret), de ex van Julie, een auto-ongeval. Hij ligt in coma en vecht voor zijn leven. Weer heel wat werk aan de winkel voor onze pientere politievrouw. Dat het allemaal wat overtrokken werd en niet erg geloofwaardig overkomt moet je er maar bij nemen. Het niet erg boeiende scenario van Eric Kristy hangt aaneen van de toevalligheden. De niet erg strakke regie helpt niet veel. Fotografie van Jean-Pierre Aliphat. Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : La fiancée assassinée

1995 | Misdaad

Zwitserland/Duitsland/Frankrijk 1995. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Roland Amstutz.

Op de avond dat Lescaut (Genest) een hartig woordje wil spreken met de administrateur van het commissariaat, haar dochter naar haar eerste baby-sit gaat en haar assistenten Tr[KA1]emois (Anger), N`Guma (Diouf) en Motta (Desseaux) proberen om een mysterieuze telefoondief te grijpen, ontdekt een wandelaar langs de Seine het lijk van een jonge vrouw, die is gewurgd. Dit is de derde gelijksoortige moord in minder dan een jaar. Lescaut is vastbesloten deze seriemoordenaar te pakken. Doordeweekse politiesuspense met alle bekende ingrediënten, eigen aan het genre en een rolverdeling die ieder hun eigen nummertje opvoeren. Het scenario is van Alexis Lecaye en bevat geen verrassingen. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering nummer 31 van 68. Stereo.

Julie Lescaut : Bizutage

1995 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1995. Misdaad van Alain Bonnot. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Romain Bouteille.

Bij een ontgroening kan het er dikwijls nogal wild aan toe gaan. Als op het internaat van Sainte-Agathe, een opleidingsinstituut voor toekomstige managers, het stoffelijke overschot gevonden wordt van een feut, is het toch danig uit de hand gelopen. Julie Lescaut (Genest) wordt met het onderzoek belast en komt terecht in een gesloten wereldje, waar zwijgplicht geldt. Ze ontdekt eveneens dat jongeren door de hoge studiedruk tot buitensporig gedrag worden aangezet. Wie daartegen niet bestand is, raakt verzeild in de drugs. De film schetst een onthutsend beeld van studenten die straks leiders in de maatschappij worden en het is niet bepaald flatteus. Commissaris Lescaut wordt geconfronteerd met behoorlijk agressieve individuen. Het scenario is van Laurent Vachaud en Alexis Lecaye. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering 6 van het vierde seizoen, nummer 16 van 72. Formaat 16/9, Stereo.

Julie Lescaut : Tableau noir

1994 | Misdaad

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1994. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Marthouret.

Er ontstaat de nodige beroering op de middelbare school in Clairi[KA2]eres als het levenloze lichaam gevonden wordt van een jongen uit de hoogste klas. Het slachtoffer was erg populair, want hij organiseerde regelmatig feesten en leek een onafhankelijke figuur. De leraren beoordeelden hem positief, al was hij lang niet altijd even serieus. Julie Lescaut (Genest) komt erbij en zij concludeert snel dat het om moord gaat. Naar het motief tast men nog heel even in het duister. Julie zit nu tussen de scholieren, waarvan de meesten nog nat achter de oren zijn. Ze ontmoet bij die adolescenten de nodige vijandigheid. Ze zwijgen ook nog, terwijl het toch om moord gaat. Sommige leraren zijn neerslachtig, want er blijkt toch heel wat gewelddadigheid te zijn. De directrice laat anonieme brieven zien die zij heeft ontvangen. Voorspelbare, maar degelijk gemaakte politiefilm, die echter geheel volgens een standaardformule in elkaar zit. Eric Kristy, Alexis Lecaye en Joëlle Goron schreven het scenario, dat door Jean-Pierre Aliphat in beeld werd gezet.

Julie Lescaut : Ruptures

1994 | Misdaad

Frankrijk/Duitsland/Zwitserland 1994. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Maxime Leroux.

Een oude Chinese kruidenier is het slachtoffer van een moordaanslag. Wanneer de politie arriveert slaat zijn kok op de vlucht. In haar onderzoek stuit Julie Lescaut (Genest) op een huwelijksbureau met een clientèle die uitsluitend bestaat uit gefortuneerde Aziaten. Het hele zaakje riekt echter erg naar vrouwenhandel en hoe dieper Julie graaft, hoe meer ellende ze ontdekt. Een policier met centraal de bijna meest mensonwaardige misdaad: het smokkelen van vrouwen die de hoop koesteren op een nieuw bestaan, maar eindigen aan de rand van de maatschappij. Goede bedoelingen, naar een routineus, goed geacteerd, scenario van Alexis Lecaye. Voor de fotografie tekende Jean-Pierre Aliphat.

Julie Lescaut : Rapt

1993 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland/Duitsland 1993. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Marthouret.

Julie Lescaut (Genest) krijgt een heel vreemd telefoontje. Een babysitter meldt de verdwijning van het kind waarop ze moest passen. Het wordt nog vreemder als de ouders, de familie Beaudoin (Bujeau en Seyrig), onbewogen blijven en verklaren dat het om een misverstand gaat. Het kind is namelijk voor enkele dagen naar een tante in de bergen. Commissaire Julie die het zaakje niet vertrouwt, geeft haar assistent N`Guma (Diouf) opdracht de gangen van de babysitter na te gaan. Een van de betere afleveringen uit de serie die over de illegale handel in babies gaat en die opvalt door de mysterieuze sfeer met een handige spanningsopbouw. Het spel van de bijrollen is echter - zoals gewoonlijk - heel oppervlakkig. Alexis Lecaye schreef het scenario. Het camerawerk is van Flore Thulliez.

Julie Lescaut : La mort en rose

1993 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Roland Amstutz.

Tijdens een routine surveillance `s nachts wordt een agente door een auto aangereden die doorrijdt na het ongeluk. Ze wordt in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht. Julie Lescaut (Genest) begeeft zich op weg om de gewonde te spreken, maar die is al overleden voordat ze aankomt. De collega van het slachtoffer, Leveil (Rouve) heeft slechts de laatste twee cijfers van het nummerbord van de auto kunnen opschrijven: 61 (het nummer van het departement, Orne). In de haast opgezette wegversperringen en controles mochten niet baten. Diezelfde dag wordt een jonge Roemeense gewurgd aangetroffen in haar huis. Er is weer heel wat werk aan de winkel voor Lescaut en haar ondergeschikten. In deze sinistere moordzaak die leidt naar prostitutie op bestelling door middel van de Minitel en de handel in gestolen auto`s, krijgt de pittige commissaris met de steile rode haren een bijna volmaakte moordenaar tegenover zich. Spannend en goed gemaakt, maar met (te) weinig originele wendingen. Eric Kristy schreef het scenario, dat door Flore Thulliez in beeld gebracht werd.

Pétain

1992 | Oorlogsfilm, Biografie

Frankrijk 1992. Oorlogsfilm van Jean Marboeuf. Met o.a. Jacques Dufilho, Jean Yanne, Jean-Claude Dreyfus, Jean-Pierre Cassel en Christian Charmetant.

Deze film gaat over een zwarte bladzijde in de moderne Franse geschiedenis met als middelpunt de maarschalk (uit de titel) tijdens WO II. Nadat de nazi's Frankrijk waren binnengevallen in 1940, capituleerden de Fransen onder leiding van Pétain. In ruil daarvoor bleef er van het Zuid-Oostelijke deel een stuk autonoom Frankrijk over. Pétain en zijn trawanten maakten van Vichy de nieuwe regeringshoofdstad. Veel tegenstand van de Fransen was er in het algemeen niet, want met een zekere onverschilligheid liet men deze rechtse rakkers hun gang gaan. Op administratief niveau werd er op een enkele rechter en prefect na, heftig met Pétain meegewerkt. Het verzet was klein. De nieuwe elite ontwikkelde zich geleidelijk aan tot een bende fascisten, die het hun Duitse meesters overijverig naar de zin maakten met razzia's, arrestaties, doorgangskampen e.d. Voor de Fransen een controversionele film over een historische periode waaraan ze niet al te graag herinnerd worden. Ondanks het feit dat er behoorlijk gespeeld wordt, het scenario van Alain Riou, Jean-Pierre Marchand en regisseur Marboeuf is, gebaseerd op de biografie van de respectabele historicus Marc Ferro, deed de film niet veel in Frankrijk. Geen wonder in een land waar ex-president Mitterand regelmatig een krans legde op het graf van de maarschalk en waar sommige collaborateurs van het Vichy-regime nooit gestraft zijn; dat is evenwel betreurenswaardig. Buiten Frankrijk is de belangstelling - heel begrijpelijk - gering. Het budget van twintig miljoen gulden kwam maar moeizaam bijeen; pas toen staatsomroep France 2 en betaal-tv Canal + diep in de buidel tastten, kwamen de financiën rond. De fotografie was in handen van Dominique Bouilleret.

Voir l'éléphant

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Jean Marboeuf. Met o.a. Jean-Marc Thibault, Bernard Menez, Michel Duchaussoy, Françoise Arnoult en Julie Marboeuf.

Elke film van Marboeuf is een verrassing voor de cinefielen. Hier gaat het om een wijdlopig drama met randfiguren die meegesleept worden in een sprookje, wanneer zij een jonge vrouw van de verdrinkingsdood redden en voortaan verantwoordelijk voor haar zijn. Deze zware taak leidt tot erg grappige, komische en kleurrijke scènes, die echter een felle kritiek inhouden op onze samenleving, waarin het minste of geringste volstaat om de zwakkeren uit te rangeren. Er wordt dan ook geen blad voor de mond genomen. Boeiende personages.

Corentin (ou les infortunes conjugales)

1988 | Drama, Historische film

Frankrijk 1988. Drama van Jean Marboeuf. Met o.a. Jean Poiret, Roland Giraud, Andréa Ferréol, Patrick Chesnais en Muriel Brener.

Een rijke Parijse burger (een slager behorende tot het rijkste vakgenootschap) omstreeks 1650 wordt geflankeerd door een aan lager wal geraakte markies en zijn jonge vrouw, de dochter van een actrice die betere tijden heeft gekend. Een venijnig portret van de betreffende periode met de dwaasheden, taboes, vooroordelen, dwaze kerkelijke gewoonten en het dagelijks bestaan van toen. Enkele schokkende scènes temidden van een wisselvallig geheel en fraai camerawerk van Jean Rozenbaum. Al doende vertelt de altijd overdrijvende maar originele Marboeuf ons ook over onze eigen tijd, die geen haar beter is.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Julie Marboeuf op televisie komt.

Reageer