Nicolas Blanc

Producer

Nicolas Blanc is producer.
Er zijn 16 films gevonden.

Week-ends

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Anne Villacèque. Met o.a. Karin Viard, Noémie Lvovsky, Jacques Gamblin, Ulrich Tukur en Aurélia Petit.

Sinds de jaren tachtig hebben bevriende stellen Christine/Jean en Sylvette/Ulrich op het Franse platteland hun tweede huizen tegenover elkaar, slechts een landweg ligt ertussen. Nu, vele jaren later, verlaat Jean Christine voor een jonge blom, en begint Sylvette zich af te vragen of het één-tweetje met Ulrich eigenlijk nog wel de moeite is. Via een ijzersterk speelkwartet (Viard voorop) en met een feilloze blik voor het opgekropte en verzwegene trancheert Villacèque twee huwelijken. Vijfde en zesde hoofdrolspelers zijn de huizen: eerst gelukseilandjes van weekendontspanning, later desolate mausoleumpjes van het voorbije.

Les déferlantes

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Éléonore Faucher. Met o.a. Sylvie Testud, Bruno Todeschini en Daniel Duval.

Na Brodeuses en Gamines (naar het autobiografische boek van Sylvie Testud) continueert Faucher het thema getroebleerde vrouwen en werkt opnieuw met Testud. Zij vertolkt de ornithologe Louise, die naar het afgelegen La Hague in Noord-Frankrijk is gekomen om na de dood van haar geliefde alleen te zijn. Niettemin kruist de zwijgzame jonge vrouw het pad van een arts met een verleden, een oude dame en een vuurtorenwachter. Indringende, sterk geacteerde adaptatie van de bekroonde rouwverwerkingsroman van deeltijd-lerares Claudie Gallay. Cameravrouw Faucher liet de (fraaie) fotografie over aan Pierric Gantelmi d'Ille.

La cité rose

2012 | Drama, Komedie

Frankrijk 2012. Drama van Julien Abraham. Met o.a. Azize Diabaté Abdoulaye, Idrissa Diabaté en Ismaël Ouazzani.

'Waar ik vandaan kom, staat stoppen met dromen gelijk aan de dood.' Was getekend: de twaalfjarige kwajongen Mitraillette, die opgroeit in een arme buitenwijk van Parijs. Zelf houdt hij zich meer bezig met meisjes dan met de alom tegenwoordige bendes, maar via zijn neef raakt hij toch bij een gewelddadig conflict betrokken. Kleurrijke debuutfilm die ietwat onevenwichtig laveert tussen drama en komedie. Regisseur Abraham hoopte met de film een gezicht te geven aan de 'onzichtbare minderheid': inwoners van de banlieues die niets met drugsbendes te maken willen hebben.

Inheritance

2012 | Drama

Frankrijk/Israël/Turkije/Palau 2012. Drama van Hiam Abbass. Met o.a. Hafsia Herzi, Hiam Abbass en Makram Khoury.

Galilea, 2006. Terwijl Israëlische jachtvliegtuigen Libanon bestoken, begint op de grond een oorlog binnen een vooruitstrevende Palestijnse familie vanwege de wellicht te vooruitstrevende partnerkeus - een Brit - van dochterlief. Dit deels autobiografische regiedebuut van gearriveerde actrice Abbass (Lemon Tree), een telg uit een Palestijnse familie in Israëlisch Galilea, beklijft dankzij het intieme beeld van mensen die worstelen met de balans tussen moderniteit en traditie, tussen individualisme en familie. Abbass maakte met Inheritance een warme ode aan haar jeugd, land en familie.

La vie en miettes

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Denis Malleval. Met o.a. Bruno Debrandt, Marie Denarnaud, Audrey Fleurot, Christian Rauth en Christiane Conil.

Ze cultiveren al een rammelrelatie, versgehuwden Jonathan en Lucie. Jo torst een rugzakje uit zijn jeugd, ietwat instabiele Lu knijpt er soms tussenuit. Dan wordt - dzjing! - zijn verrassende erfenis overschaduwd door - boem! - haar plotsklapse ongeluk. In het hospitaalbed treft Jonathan echter niet Lucie aan, maar Clara. Wie? Welkom in de spookselscarrousel van de legendarische noirschrijverstandem Boileau-Narcejac (onder de romanadaptaties zijn Les diaboliques en Vertigo). Psychothrillers liggen televeelfilmer Malleval wel, waarvan akte. Hoofddecor was Marseille, coproducent ter plaatse Robert Guédiguian.

E-Love

2011 | Drama, Komedie, Romantiek

Frankrijk 2011. Drama van Anne Villacèque. Met o.a. Anne Consigny, Carlo Brandt, Antoine Chappey, Carole Franck en Jacky Ido.

Jonge mannen, oude mannen, bezitterige mannen, cynische mannen, oversekste mannen; de knappe 49-jarige filosofiedocent Paule (Consigny) staat na een mislukt tienjarig huwelijk ineens oog in oog met talloze gegadigden via een datingsite. Cineast en scenarioschrijver Villacèque (1963) putte uit eigen ervaringen en zette de aimabele actrice Consigny geloofwaardig neer als een muurbloempje dat binnen de kortste keren met volle teugen geniet van haar herwonnen vrijheid. De komedie blijft keurig in balans met de nodige ernst maar het grootste pluspunt is de souplesse van actrice Consigny.

Coup d'éclat

2011 | Thriller

Frankrijk 2011. Thriller van José Alcala. Met o.a. Catherine Frot, Karim Seghair, Marie Raynal, Tchéky Karyo en Nicolas Giraud.

In Sète, kustplaats in de Hérault aan de Mediterranée, bestaat de dagtaak van koele rechercheur Fabienne Bourrier voornamelijk uit het opsporen van illegalen en deze uitzetten. De zaak van een vermoorde prostituee brengt in haar grijze, slaafse bureaucratenbestaan de schokgolf van een dieptebom teweeg. Dit uitgangspunt geeft de als comédienne geroemde Frot de kans om een heel ander register open te trekken. Ze doet dat met verve in deze sociaal-realistische policier waarin duidelijk het engagement van scenarist-regisseur Alcala doorklinkt.

Les amants naufragés

2010 | Thriller

Frankrijk 2010. Thriller van Jean-Christophe Delpias. Met o.a. Robinson Stévenin, Simon Abkarian, Jennifer Decker, Horatiu Malaele en Benoît Soles.

Haantjesjaloezie verteert voormalig automonteur Stan. Geobsedeerd door de gedachte dat zijn mooie, door mannen aanbeden vrouw Mathilde een minnaar heeft, is de schrijver met faalangst vastbesloten om zijn veronderstelde rivaal te vermoorden. Alleen moet hij nog even diens identiteit uitvissen. Paranoia alom in deze voor televisie op - jawel - 35mm-film gedraaide, geactualiseerde romanadaptatie naar de ijzige Boileau-Narcejac-psychothriller Les veufs uit 1970. Stévenin heeft zowel het robuuste spel als de beeldhouwkop geërfd van acterende vader Jean-François. Geproduceerd door Robert Guédiguians Agat Films, gedraaid in en om Marseille.

La folle histoire d'amour de Simon Eskenazy

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Antoine de Caunes, Mehdi Dehbi, Elsa Zylberstein en Judith Magre.

Tien jaar geleden worstelde de Joodse klarinettist Simon Eskenazy in L'homme est une femme comme les autres met homoseksualiteit en verstandshuwelijk. Nu zien we hem in een nieuwe levensfase: na lange tijd duiken zijn ex en zoon weer op. Daarnaast moet hij zijn relatie met zijn bedlegerige moeder en Naïm, een Algerijnse travestiet, zien te onderhouden. Complexe familieverwikkelingen in een lichtvoetig drama, verlevendigd door Simons traditionele muziek. Acteur De Caunes kent men in Frankrijk ook als de stem van Lucky Luke in de gelijknamige animatieserie.

Riviera

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Anne Villacèque. Met o.a. Miou-Miou, Mathieu Simonet, Elie Semoun en Vahina Giocante.

Tien jaar geleden worstelde de Joodse klarinettist Simon Eskenazy in L'homme est une femme comme les autres met homoseksualiteit en verstandshuwelijk. Nu zien we hem in een nieuwe levensfase: na lange tijd duiken zijn ex en zoon weer op. Daarnaast moet hij zijn relatie met zijn bedlegerige moeder en Naïm, een Algerijnse travestiet, zien te onderhouden. Complexe familieverwikkelingen in een lichtvoetig drama, verlevendigd door Simons traditionele muziek. Acteur De Caunes kent men in Frankrijk ook als de stem van Lucky Luke in de gelijknamige animatieserie.

Crustacés et coquillages

2005 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2005. Komedie van Olivier Ducastel en Jacques Martineau. Met o.a. Valeria Bruni Tedeschi, Gilbert Melki, Jean-Marc Barr, Romain Torres en Sabrina Seyvecou.

Béatrix (Tedeschi) en Marc (Melki) vieren met hun twee kinderen vakantie in een oude villa aan de Côte d'Azur. Hun 19-jarige dochter gaat er al snel vandoor met haar motorrijdende vriendje, en de 17-jarige Charly heeft een vriend uitgenodigd. Dan komen ook ex-geliefden van het echtpaar opdraven en kan een ouderwetse zedenklucht, vol misverstanden, persoonsverwisselingen, slaande deuren en seksueel getinte grappen, van start gaan. Helaas, het merendeel van de humor is belegen. Wat bedoeld was als een kokette, zomerse zedenkomedie werd een onhandige, bij vlagen zelfs genante vertoning.

Les fautes d'orthographe

2004 | Komedie

Frankrijk 2004. Komedie van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Olivier Gourmet, Carole Bouquet, Damien Jouillerot en Raphaël Goldman.

De vijftienjarige Daniel heeft het moeilijk met spellen en natuurlijk met de puberteit, maar krijgt het nog zwaarder wanneer hij terechtkomt op de kostschool die wordt geleid door zijn eigen ouders. Zijn vader is het prototype van een streng schoolhoofd en om de suggestie te ontkrachten dat hij misschien wordt voorgetrokken, begint Daniel een anti-autoritair protest. Bekend gegeven met het bekende gepest, sadisme en gedoe om seks, adequaat uitgewerkt. Olivier Gourmet (Le fils) en Carole Bouquet zijn goed als de ouders, de jonge Damien Jouillerot werd met een César onderscheiden voor de meest veelbelovende acteur.

Ma vraie vie à Rouen

2002 | Komedie, Drama

Frankrijk 2002. Komedie van Olivier Ducastel en Jacques Martineau. Met o.a. Ariane Ascaride, Jonathan Zaccaï, Hélène Surgère, Lucas Bonnifait en Jimmy Tavares.

Op zijn zestiende verjaardag krijgt Etienne van oma een digitale camera. Hij filmt vervolgens alles wat los en vast zit. Het reslutaat is een zo goed als plotloos videodagboek.

Nag la bombe

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Louis Milesi. Met o.a. Ariane Ascaride, Vincent Elbaz, Rossy de Palma, Julie Gayet en Johan Leysen.

Nag la Bombe (Ascaride) is een niet zo jonge, maar nog altijd aantrekkelijke prostitu[KA1]ee. Simon (Leysen), een inspecteur van politie, is verliefd op haar, maar heeft moeite met haar getippel. Hij tuigt haar af. Als Nag in het ziekenhuis belandt, ontfermt Herv[KA1]e (Elbaz), een jonge verpleger zich over haar. Ook hij wordt verliefd op haar. Nags moeder, Gisou (Danno), oefende ook het oudste beroep ter wereld uit. Zij kan niet met haar dochter opschieten en dat is bekend, ook aan Simon. Op een dag is Gisou onder bedenkelijke omstandigheden gestorven en Simon doet het onderzoek. Zal hij zijn werk doen of is hij de speelbal van zijn hartstochten? Kunnen Hervé en Nag hem het hoofd bieden? Het scenario van regisseur Milesi is een typisch Franse milieuschildering over Marseille, die meer beantwoordt aan het niet bestaande beeld dat men heeft, dan aan de werkelijkheid. Het spel is redelijk en de film is een welkome variatie op het eeuwige, maar soms oervervelende werk van Georges Simenon dat door Bruno Cremer als Commissaire Maigret zo heerlijk traag in beeld wordt gebracht. Het camerawerk is van Jean-Marc Fabre.

Jazz Collection: James Carter

1999 | Documentaire, Biografie, Muziek

Canada/Frankrijk 1999. Documentaire van Nicolas Klotz. Met o.a. James Carter en Donald Washington.

Portret van de in 1969 te Detroit geboren jazzsaxofonist James Carter. Reeds op jonge leeftijd was hij een fan van Sidney Bechet, waardoor ook hij voor de sax koos. Zijn grote voorbeelden zijn verder Charlie Parker, John Coltrane, Ornette Coleman, Lester Young en Coleman Hawkins. Aanvankelijk imiteerde hij zijn 'helden', maar door zijn leraar en latere manager Donald Washington begon hij nieuwe paden te betreden. Hij ging terug naar de bron van een muziekstuk en paste het aan zijn eigen individuele stijl aan. Voor hem kunnen leven en muziek niet van elkaar gescheiden worden. Hij staat nu nog aan het begin van wat een grandioze carrière belooft te worden en wordt reeds gerekend bij de grootsten van de Amerikaanse zwarte jazz. Carter en Washington lichten de muziekimpressies toe. Regisseur Klotz schreef het scenario samen met Gérald Arnaud. Montage is van Rose-Marie Lausson. Jean-Philippe Bouyer stond achter de camera.

Jazz Collection : Brad Mehldau

1999 | Documentaire, Muziek

Frankrijk 1999. Documentaire van Nicolas Klotz. Met o.a. Brad Mehldau, Larry Grenadier en Jorge Rossy.

De jonge, blanke Amerikaanse pianist/componist Brad Mehldau (1970) brengt een mengeling van rock en pop in de jazz muziek. Zijn muzikale voorbeelden gaan van Bach en Mozart over Duke Ellington en John Coltrane tot The Beatles en Led Zeppelin. We volgen hem tijdens een verblijf in Berlijn waar hij enkele solo- optredens ten beste geeft. Tussen de muziekfragmenten in mediteert hij over het leven, de mensen en de muziek. Daarna zien we hem aan het werk in New York, waar hij met zijn trio een optreden verzorgt. Dit trio bestaat uit hemzelf (piano), Larry Grenadier (bas) en Jorge Rossy (percussie). Over Mehldau zelf kom je niet veel te weten, maar in de plaats krijg je wel een uitstekende demonstratie van zijn talent. Regisseur Klotz schreef ook het scenario. Commentaar is van Christian Bouillette. Voor de montage werd beroep gedaan op Rose-Marie Lausson en voor de fotografie tekende Jean-Philippe Bouyer.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Nicolas Blanc op televisie komt.

Reageer