Patrick Blossier

Cameraman

Patrick Blossier is cameraman.
Er zijn 31 films en 1 serie gevonden.

The Returned

2012 | Drama, Fantasy, Thriller, Televisieserie

Frankrijk 2012. Drama van Fabrice Gobert. Met o.a. Anne Consigny, Frédéric Pierrot, Clotilde Hesme, Céline Sallette en Samir Guesmi.

In een Frans bergdorpje raakt iedereen behoorlijk van de kook als dood gewaande geliefden doodleuk in huiskamers en keukens verschijnen. Niet modderig of onder de zombie-bloederigheid, maar alsof ze nooit weg zijn geweest. Sterke serie van Canal +, subtieler dan de meeste Amerikaanse genregenoten, met een mooie soundtrack van Mogwai. Het eerste seizoen, met een bescheiden acht afleveringen, is verkrijgbaar op (import) dvd.

Le moine

2011 | Thriller

Spanje/Frankrijk 2011. Thriller van Dominik Moll. Met o.a. Vincent Cassel, Geraldine Chaplin, Déborah François, Catherine Mouchet en Joséphine Japy.

Op klassieke griezelroman van de Brit Matthew Gregory Lewis gebaseerde kloosterthriller van de Frans-Duitse regisseur Dominik Moll, is lang niet zo controversieel als het origineel was eind achttiende eeuw. Devote monnik wordt verleid door de duivel, maar 's mans zondeval doet ons weinig. Ook al wordt hij - niet onaardig - gespeeld door Vincent Cassel. Moll kan niet kiezen tussen aanval op het geloof, klassieke griezelfilm en psychologisch portret, en dus wordt het van alles een beetje. En dat is te weinig.

Les invités de mon père

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Anne Le Ny. Met o.a. Michel Aumont, Veronica Novak, Karin Viard en Fabrice Luchini.

In het genre van de asielzoekers-/illegalenfilm omzeilt actrice/scenariste/regisseur Le Ny (van de atypische en roerende hospitaalfilm Ceux qui restent) met haar subtiel komische bijdrage behendig de zieligheidsclichés. Waarin gepensioneerde arts Lucien (Aumont), altijd al op de bres voor de zwakkeren, zich ontfermt over een blonde Moldavische schone. Deze heeft geen verblijfsvergunning, wel een dochtertje. Luciens zoon en dochter (welhaast als één entiteit vilein vertolkt door Luchini en Viard) denken er het hunne van, zeker wanneer papa's erfenis aan hun bourgeoisneusjes voorbij dreigt te gaan.

Le hérisson

2009 | Komedie, Drama

Frankrijk/Italië 2009. Komedie van Mona Achache. Met o.a. Garance Le Guillermic, Josiane Balasko, Togo Igawa, Anne Brochet en Ariane Ascaride.

Wat weet een elfjarig meisje van het leven? Paloma denkt dat ze genoeg heeft gezien. Het hoogbegaafde meisje, kind van rijke, Parijse ouders, heeft besloten zelfmoord te plegen, op haar twaalfde verjaardag. Tenzij ze in de tussentijd ontdekt dat het leven toch zin heeft. Ze heeft geen hoge pet op van volwassenen, maar dat verandert wanneer ze het vertrouwen wint van Renée, de conciërge die al 27 jaar het luxe appartementencomplex bestiert. Geen van de bewoners nam eerder moeite haar te leren kennen. Niemand weet dat ze in haar vrije tijd Russische romans verslindt. Le hérisson, gebaseerd op de bestseller Elegant als een egel van Muriel Barbery, gaat over klassenverschillen, vooroordelen en de hypocrisie van de elite, toegespitst op de Franse situatie. De film slaagt er goed in sympathie op te roepen voor de vroegwijze Paloma, maar ontkomt niet aan een betweterige toon, die wordt gevoed door de vele verwijzingen naar kunst, film en literatuur. De boodschap lijkt nogal simplistisch: wie Tolstoj leest en naar Mozart luistert, is een goed mens.

La fille de Monaco

2008 | Drama, Komedie

Frankrijk 2008. Drama van Anne Fontaine. Met o.a. Fabrice Luchini, Roschdy Zem, Louise Bourgoin, Stéphane Audran en Christophe Vandevelde.

Vermakelijke mix van buddyfilm en seksfarce met een vleugje Hitchcock, van de regisseur van Comment j'ai tué mon père en Coco avant Chanel. Bertrand (Luchini), een bekende Parijse advocaat, reist naar Monte Carlo om een vrouw te verdedigen die wordt verdacht van de moord op haar minnaar. Omdat het slachtoffer banden had met de Russische maffia krijgt Bertrand tegen zijn zin een kordate bodyguard toegewezen (Zem). Wanneer Bertrand in de ban raakt van een sexy weervrouw (Bourgoin, ooit werkelijk weervrouw op Canal Plus), ruikt de bodyguard onraad. Weinig diepgang, maar de mannelijke hoofdrolspelers zijn goed op dreef.

Mon colonel

2006 | Drama

Frankrijk/België 2006. Drama van Laurent Herbiet. Met o.a. Olivier Gourmet, Robinson Stévenin, Cécile de France en Charles Aznavour.

Wanneer een oude kolonel na een omstreden uitspraak in een tv-programma dood wordt aangetroffen, blijkt de zaak terug te leiden naar diens militaire verleden in Algerije, dat in flashbacks uit de doeken wordt gedaan. De opzet van Mon colonel belooft veel goeds: een kritisch verhaal over het Franse optreden in Algerije, geschreven door onder meer Costa-Gravas, geproduceerd door de gebroeders Dardenne, en met hun vaste acteur Olivier Gourmet in de hoofdrol. Dat de film evengoed wat tegenvalt is misschien vooral te wijten aan debuterend regisseur Herbiet, die het allemaal weinig spannend in beeld weet te brengen.

Indigènes

2006 | Oorlogsfilm, Drama

Algerije/Frankrijk/Marokko/België 2006. Oorlogsfilm van Rachid Bouchareb. Met o.a. Jamel Debbouze, Samy Naceri, Roschdy Zem, Sami Bouajila en Bernard Blancan.

Indringende film over een weggemoffelde geschiedenis: in 1943 werden Algerijnse mannen door de Fransen geronseld om hun onbekende 'moederland' te bevrijden van de Duitse bezetters. Vervolgens werden ze door de legerleiding ingezet als kanonnenvoer. Regisseur Bouchareb legt, tussen de vuurgevechten in zijn spannende oorlogsfilm, bloot dat discriminatie diep in het westerse denken verankerd zit: bij het rantsoeneren krijgen de Algerijnen minder eten toebedeeld dan de soldaten uit Frankrijk, hun kledij is van nog slechtere kwaliteit, en promotie naar een betere positie blijkt een privilege van de blanke militairen.

Le couperet

2005 | Misdaad

Frankrijk/België/Spanje 2005. Misdaad van Costa-Gavras. Met o.a. José Garcia, Karin Viard, Geordy Monfils, Ulrich Tukur en Olivier Gourmet.

In deze boosaardige komedie zet de werkloze Bruno (een soepel schakelende Garcia) een advertentie voor een fictieve baan; precies het soort betrekking waar hij zelf ook naar op zoek is. Uit de reacties die hij ontvangt, kiest hij de vijf meest competente kandidaten uit om ze een voor een uit de weg te ruimen, waarna hij weer als ­brave huisvader bij zijn gezin terugkeert. Zo, denkt hij, kan een nieuwe carrière hem niet langer ontgaan. Prettige zwarte komedie zonder het prekerige dat films van Costa-Gavras soms wat taai maakt. Het scenario van Costa-Gavras en Jean-Claude Grumberg en de hoofdrolspeler werden genomineerd voor een César.

La moustache

2005 | Drama, Mysterie, Thriller

Frankrijk 2005. Drama van Emmanuel Carrère. Met o.a. Vincent Lindon, Emmanuelle Devos, Mathieu Amalric en Hippolyte Girardot.

'Hoe zou je het vinden als ik m'n snor afschoor?' vraagt Marc (Lindon), gemoedelijk badderend, achteloos aan echtgenote Agnès (Devos). 'Geen idee,' antwoordt ze, 'ik ken je niet zonder.' Wanneer hij de daad bij het woord heeft gevoegd, neemt Agnès noch iemand anders het waar. Gaandeweg verliezen Marc én de kijker in deze intrigerende, existentialistische vertelling over (verlies van) identiteit iedere houvast. Fijnzinnig laveert regisseur Carrère, met zijn roman uit 1986 als bron, tussen Kafka-vervreemding en poëtische Marcel Aymé-fantastiek. Begenadigd karakteruitdieper Lindon is op zijn best.

L'équipier

2004 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2004. Drama van Philippe Lioret. Met o.a. Philippe Torreton, Grégori Derangère, Sandrine Bonnaire en Anne Consigny.

Meeslepende raamvertelling waarin Camille (Anne Consigny), voor even teruggekeerd naar haar Bretonse geboorte-eiland Ouessant om het familiehuis te verkopen, een geheim ontdekt. In 1963 vormden haar vader, vuurtorenwachter Yvon Le Guen, moeder en conservenfabrieksarbeidster Mabé en de jonge co-vuurtorenwachter Antoine het middelpunt van een verzwegen geschiedenis. Algerije-veteraan Antoine is als vastelander allesbehalve welkom in het dorp, dat hem zijn toegewezen post op de Jument-vuurtoren misgunt. In stilte vonkt het echter tussen de buitenstaander en Mabé. Geweldige stormscènes, met Torreton op zijn intense best als de stuurse maar integere Yvon.

Jet Lag

2002 | Romantische komedie

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2002. Romantische komedie van Danièle Thompson. Met o.a. Juliette Binoche, Jean Reno, Sergi López en Scali Delpeyrat.

De romantische komedie Jet Lag maakt optimaal gebruik van een beperkt aantal ingrediënten: één locatie, twee interessante acteurs met aantrekkingskracht en een handvol botsingen en misverstanden. Natuurlijk halen Felix en Rose uiteindelijk het vliegtuig - de plot kent geen verrassingen, maar de uitwerking is zo aanstekelijk dat dat geen enkel bezwaar is.

Amen.

2002 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk/Duitsland/Roemenië 2002. Oorlogsfilm van Costa-Gavras. Met o.a. Ulrich Tukur, Mathieu Kassovitz, Ulrich Mühe, Michel Duchaussoy en Marcel Iures.

Subtiele en indringende adaptatie van het toneelstuk 'Der Stellvertreter' van Rolf Hochhuth over de onbeholpenheid waarmee de wereld buiten nazi-Duitsland reageerde op de holocaust. Costa-Gavras laat in Amen. SS-officieren door een kijkgat naar massavergassing turen, onmenselijke gruwelen blijven voor ons ongezien in de historische hel rondwaren en Costa-Gavras toont tegelijk diep respect voor de slachtoffers en hun nabestaanden. Een van de officieren in de perverse peep-show is Kurt Gerstein (Tukur), een mijningenieur die vanwege zijn christelijke overtuigingen radicaal tegen de nazi-barbaarsheid is. Hij brengt een priester (Kassovitz) op de hoogte en die probeert de kerkbazen te overtuigen van de gruweldaden.

Le Prince du Pacifique

2000 | Avonturenfilm, Actiefilm, Komedie, Familiefilm

Spanje/Frankrijk 2000. Avonturenfilm van Alain Corneau. Met o.a. Thierry Lhermitte, Patrick Timsit, Marie Trintignant, François Berléand en Anituavau Landé.

Een Franse officier, Alfred de Morsac (Lhermitte), raakte gewond aan het begin van WO I in 1914, toen hij te vuur en te zwaard de vijand bestreed in Marokko. Het ministerie van oorlog stuurde hem vervolgens naar Polynesi[KA3]e, Frans overzees gebied. Hij moest soldaten recruteren en opleiden voor de oorlog. Alfred de Morsac is een goed soldaat en oprecht officier, maar de Franse militaire gouverneur Lef[KA2]evre (Berl[KA1]eand) blijkt niet alleen een dictator, die met ijzeren vuist regeert, maar ook volledig corrupt; hij exploiteert de lucratieve nikkelmijnen voor eigen rekening. Wie het minste of geringste vergrijp begaat, wordt moeiteloos en genadeloos veroordeeld tot dwangarbeid in de mijnen. Moeata (Trintignant), die in Frankrijk is geboren, is de knappe weduwe van de voormalige Polynesische koning, die opstandig was en de Franse uitbuiter wilde verdrijven. Hij betaalde met zijn leven. Hun zoon, Reia (Land[KA1]e), moet zijn vader opvolgen, maar hij is eigenlijk nog een kind. De Morsac krijgt algauw onenigheid met Lef[KA2]evre en belandt in de mijnen, waar hij kennismaakt met Barnab[KA1]e (Timsit) een handige ritselaar uit de Elzas. Samen gaan ze Lef[KA2]evre een lesje leren, dingen naar de charme van Moeata en proberen Reia een dienst te bewijzen. De film wordt verteld in een grote flashback, dertig jaar na de dood van De Morsac. Polynesi[KA3]e wordt idyllisch voorgesteld en de avontuurlijke, komische belevenissen hebben iets van INDIANA JONES op zijn Frans. De film is best vermakelijk en de rollen zijn op het niveau van wat je verwachten mag van een luchtig avontuur. Lhermitte was een van de zeven scenarioschrijvers en de gangmaker achter dit project, dat honderd miljoen Francs (ca 15 miljoen euro) heeft gekost. Hij doet zijn rol best goed, maar Timsit speelt hem toch van het doek - dat is overigens geen bezwaar. De overige rolverdeling mag er beslist zijn, vooral Trintignant valt op door haar grote vaardigheden. Geen hoogvlieger, maar aanvaardbaar vermaak voor jong en oud. Het scenario is van regisseur Corneau, Christian Biegalski, Laurent Chalumeau, Lucie Extebarria, Eric Sterling Collins, Pierre Geller en Thierry Lhermitte. Het camerawerk is van Patrick Blossier.

La fidélité

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Andrzej Zulawksi en Andrzej Zulawski. Met o.a. Sophie Marceau, Guillaume Canet, Pascal Greggory, Michel Subor en Magali Noël.

Cl[KA1]elia (Marceau) is fotografe in Canada. Persbaron Rupert MacRoi (Subor), een soort Rupert Murdoch van [KL]News Corporation[KLE], vraagt haar sensatiefoto`s te maken voor zijn Parijse boulevardblad La Verit[KA1]e, waarvan Diane (Scob), de hoofdredactrice is. Cl[KA1]elia ontmoet Cl[KA2]eve (Greggory), een kleine uitgever van kinderboeken, die op het punt staat Ruperts dochter te huwen. Hij hoopt dat Rupert zijn noodlijdende uitgeverijtje zal overnemen, dat hij samen met zijn broers Julien (Tr[KA1]ejan) en Bernard (Recoing), bezit. Bernard is een bisschop. Als Cl[KA1]elia en Cl[KA2]eve elkaar zien, staan ze in vuur en vlam en bedrijven ze onmiddellijk de liefde op de bank op kantoor. Cl[KA2]eve trouwt met Cl[KA1]elia. Op haar werk ontmoet Cl[KA1]elia een collega, N[KA2]emo (Canet), die met grote minachting oordeelt over haar werk, maar o, zo graag met haar tussen de lakens wil duiken. Cl[KA1]elia moet nu tegen de verleiding vechten en proberen haar huwelijk in stand te houden. Het scenario van regisseur Zulawksi is een vrije bewerking van de roman [KL]La princesse de Cl[KA2]eves[KLE] van Madame de La Fayette uit 1678. Het boek wordt beschouwd als de eerste serieuze Franse historische roman. Zulawski leeft al zo`n jaar of vijftien samen met Marceau en zij heeft hem gestimuleerd de film te maken. Als een man zijn vrouw in de hoofdrol regisseert, is het altijd uitkijken geblazen. Hoewel het spel van Marceau en de overige rolverdeling heel goed is, duurt de film veel te lang. Het is eigenlijk een seks-soap opera. De film is te kort voor een soapachtige miniserie en bevat voor een speelfilm te veel onnodige subplots, w.o. Cl[KA1]elia`s moeder (Noël), een ex- zangeres uit het variété, die suggereert dat Rupert MacRoi weleens haar vader zou kunnen zijn. Het is overigens niet de eerste keer dat de roman van Madame de la Fayette verfilmd werd; in 1961 door de 53-jarige Jean Delannoy naar een scenario van Jean Cocteau met Marina Vlady en Jean Marais als LA PRINCESSE DE CLÈVES en in 1999 door Manoel de Oliveira als LA LETTRE met Chiara Mastroianni in de hoofdrol, de dochter van Catherine Deneuve. Het camerawerk is van Patrick Blossier. Werktitel: SEXUELLES. Dolby.

Je règle mon pas sur le pas de mon père

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Rémi Waterhouse. Met o.a. Jean Yanne, Guillaume Canet, Laurence Côte, Yves Rénier en Philippe Laudenbach.

Azijnhumor ligt Waterhouse, auteur van de door Patrice Leconte verfilmde vileine roman Ridicule, wel. Zijn regiebuut is een aangenaam stekelige roadmovie waarin Sauveur (Canet) er na zijn moeders overlijden achterkomt dat zijn vader de reizende oplichter Bertrand (Yanne) is. Pa heeft geen boodschap aan zoonlief, maar de laatste laat het er niet bij zitten. Je règle..., dat herinnert aan Lecontes geweldige Tandem (1987), bevat twee omzwervingen voor de prijs van één: die door hedendaags Frankrijk en door een vader-zoonrelatie te elfder ure. Fijne bijrol van de intense Côte.

Le derrière

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Valérie Lemercier. Met o.a. Valérie Lemercier, Claude Rich, Marthe Keller, Dieudonné en Patrick Catalifo.

Provinciaal Frédérique (Lemercier) vertrekt na de dood van haar moeder naar Parijs om haar onbekende vader te vinden. De vader (Rich) blijkt een flamboyante homoseksueel. Om de omgang te vergemakkelijken vermomt ze zich als jongen en doet ze zich voor als Frédéric, de zoon die vader nooit heeft gekend. Actrice Lemercier regisseerde haar eigen scenario en kwam op de proppen met een verfijnde komedie waarin ze de humor van La cage aux folles combineert met de timing van Tati's Monsieur Hulot. Lemercier was bereid de titel van haar scenario (Mamam, j'ai sucé papa) te kuisen omwille van de marketing.

Mad City

1997 | Drama, Thriller

Verenigde Staten 1997. Drama van Costa-Gavras. Met o.a. Dustin Hoffman, John Travolta, Alan Alda en Mia Kirshner.

Remake van Billy Wilders klassieker Ace in the Hole (1951) waarin Kirk Douglas een journalist speelt die een reddingsoperatie frustreert ten faveure van zijn verslaggeving. In Mad City is het Dustin Hoffman die zijn carrière probeert op te stoken met behulp van een stuntelende gelegenheidscrimineel annex domme hufter (John Travolta). Griek Costa-Gavras (Z), van huis uit politiek activistisch regisseur, dringt zijn maatschappij- en mediakritische boodschap niets verhullend op. Dat neemt wat spanning weg en laat wat minder ruimte voor de topacteurs om interessant ambigu te zijn. Mad City was misschien beter geweest als satire, zoals voorvader Ace in the Hole.

Fred

1997 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1997. Drama van Pierre Jolivet. Met o.a. Vincent Lindon, Clotilde Courau, François Berléand, Stéphane Jobert en Roschdy Zem.

Een drama dat speelt in een voorstad van Parijs. Fred (Lindon) raakt door sluiting van de fabriek zijn baan kwijt als kraandrijver. Zijn vriendin Lisa (Courau) probeert hem te ondersteunen, terwijl zijn beste vriend Michel (Jobert), een vrachtwagenchauffeur, verdwijnt. Begeleid door een sobere score heeft Jolivet een film gemaakt over eigentijdse problemen: de held moet knokken om zijn maatschappelijke problemen te overwinnen. De in ongerede geraakte gebouwen, de failliete fabriek zijn op een dusdanige manier door de camera van Patrick Blossier gevat, dat ze de hoofdrol van dit sociaal getinte drama zijn gaan spelen. Het prikkelende spel van Lindon en de diepe menselijkheid, die Berléand in zijn rol heeft gelegd, maken deze policier meer dan geloofwaardig.

Innocent Lies

1995 | Thriller

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1995. Thriller van Patrick Dewolf. Met o.a. Stephen Dorff, Gabrielle Anwar, Adrian Dunbar, Sophie Aubray en Joanna Lumley.

In 1938 wordt ergens in Frankrijk aan de kust het lijk van de Britse politieman Joe Green gevonden. Ogenschijnlijk gaat het om zelfmoord. Zijn beste vriend inspecteur Alan Cross onderzoekt de zaak op eigen houtje. Complexe, haast hermetisch gesloten psychologische film met personages die nooit erg duidelijk worden.

La fille de d'Artagnan

1994 | Avonturenfilm, Actiefilm, Historische film

Frankrijk 1994. Avonturenfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Sophie Marceau, Sami Frey, Jean-Luc Bideau, Raoul Billerey en Claude Rich.

De drie musketiers, de rechtschapen zeventiende-eeuwse helden van auteur Alexandre Dumas, keren terug in deze kleurrijke avonturenfilm. De dochter van de vierde musketier, D'Artagnan (Noiret), is opgegroeid in een klooster maar vindt nu haar roeping aan de zij van de inmiddels wat stramme, maar nog immer goedgemutste heren. De energieke Marceau in de titelrol heeft leuke schermscènes - én een nadrukkelijk uitgelicht decolleté - maar wordt toch een beetje overschaduwd door de veteranen. De muziek van Philippe Sarde werd genomineerd voor een César.

Loin des barbares

1993 | Drama

Italië/Frankrijk/België 1993. Drama van Liria Begeja. Met o.a. Dominique Blanc, Sulejman Pitarka, Timo Flloko, Piro Mani en Ronald Guttmann.

Kleine, maar boeiende film over Blanc als rasechte Parisienne, die er vandoor wil gaan naar New York om met een vriend te gaan samenleven. Het lot van haar seniele oom laat haar onbekommerd, ondanks het feit dat hij haar heeft groot gebracht vanaf het moment dat ze een baby was. Ze was als zuigeling uit Albani[KA3]e gesmokkeld en heeft haar ouders nimmer gekend. Net als ze op punt staat af te reizen, zit er een Albanees (Flloko) vast op de Parijze luchthaven, die beweert informatie over haar vader te hebben. Flloko ontsnapt aan de autoriteiten en samen gaan ze op zoek naar haar verleden, waarbij Blanc haar vriend vergeet. Ze wordt zelfs verliefd op Flloko! Op een aardige manier worden de verschillen tussen het gesofisticeerde Frankrijk en het primitieve Albanië aan de dag gelegd. Goede spelprestaties van alle rollen. Regisseuse Begeja schreef haar eigen scenario en Patrick Blossier zorgde voor de fotografie.

Libera me

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Alain Cavalier. Met o.a. Annick Concha, Pierre Concha, Thierry Labelle, Christophe Turrier en Philippe Tardif.

Op een niet nader bepaald tijdstip ligt een niet genoemd land onder het juk van een fascistische regering. Terwijl de soldaten naar willekeur mensen aanhouden en weerspannigen of vluchtelingen genadeloos neerschieten, groeit de weerstand van de burgers. Het speciale aan deze film is dat er geen woord in gesproken wordt en er evenmin gebruik gemaakt wordt van muziek of decors. Enkel mensen en geluiden, met close-ups van gezichten, handen, voorwerpen. Maar wat een sfeer! Als toeschouwer ga je je benauwd voelen. De beelden komen als mokerslagen aan. Cavalier weet de stilte in zijn voordeel aan te wenden. Je wordt honderd procent in de handeling betrokken, zonder dat je de kans krijgt je te laten afleiden. Voor de rolverdeling deed hij enkel beroep op werkloze acteurs. Hij schreef zelf het scenario in samenwerking met Andrée Fresco. Fotografie van Patrick Blossier. Geen eenvoudige film, wel een bijzonder persoonlijk meesterwerk dat met geen enkele andere film te vergelijken is.

Nous deux

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Henri Graziani. Met o.a. Philippe Noiret, Monique Chaumette, Serge Merlin, Patrick Fierry en Pierre Massimi.

Met deze tweede film zet de zestig-jarige Graziani een kroniek neer over de tijd die meedogenloos voorbijgaat. Hij doet dit door het verhaal te vertellen van twee gepensioneerde mensen die weer terugkomen in hun geboortedorp, op Corsica. Hij is wat nors, maar nog net zo verliefd als de eerste dag. Zij maakt zich zorgen om haar zoon, die dokter is in Parijs. Noiret en Chaumette, die in het echte leven ook een paar vormen, spelen dit gepensioneerde duo met veel oprechtheid. Graziani, die enkele mooie toeristische plaatjes van het 'Île de Beauté' laat zien, hult zijn film in zoveel tearjerkerige melancholie dat dit trage en kommervolle melodrama de kijker uiteindelijk wel op de zenuwen moet gaan werken. De fotografie was in handen van Patrick Blossier en het scenario werd geschreven door Arlette Langmann en regisseur Graziani.

La petite apocalypse

1992 | Komedie

Italië/Polen/Frankrijk 1992. Komedie van Costa-Gavras. Met o.a. Pierre Arditi, Anna Romantowska, Maurice Bénichou, Carlo Brandt en Jacques Denis.

Een uit Polen geëmigreerde schrijver woont bij zijn ex- vrouw die getrouwd is met burgeois henry. De dromerige en gedesillusioneerde auteur verwisselt al grappenmakend een gloeilamp, waarna alles verandert. Henry en zijn depressieve vriend Jacques geloven dat het zelfmoord is, en besluiten van hem een held en martelaar te maken, zodat zijn dood dragelijk wordt en niet voor niets is geweest. Costa-Gavras die politieke films maakt, waagt zich deze keer op het komische vlak zonder dit helemaal in de vingers te hebben.

Mon père, ce héros

1991 | Komedie, Drama

Frankrijk 1991. Komedie van Gérard Lauzier. Met o.a. Gérard Depardieu, Marie Gillain, Catherine Jacob, Patrick Mille en Charlotte de Turckheim.

De gescheiden André (Depardieu) brengt de vakantie door met zijn dochter Véro (Gillain) op het eiland Mauritius, waar ze ieder jaar rust en ontspanning zoeken. Dit keer verloopt het echter anders dan andere jaren: Véro staat met haar vijftien jaar in de belangstelling bij de jongens en wordt verliefd op de leuke Benjamin. Om de jongen jaloers te maken zegt ze dat André haar minnaar is, zodat haar vader al gauw bekend staat als een liefhebber van jonge meisjes. De jonge acteurs zijn goed, Depardieu draait op routine.

Jacquot de Nantes

1991 | Biografie, Drama

Frankrijk 1991. Biografie van Agnès Varda. Met o.a. Philippe Maron, Edouard Joubeaud, Laurent Monnier, Brigitte De Villepoix en Daniel Dublet.

33 jaar was het regisseurskoppel Agnès Varda en Jacques Demy samen, ieder voor zich maakte carrière met zeer verschillende oeuvres. Jacquot de Nantes, biografische film over voornamelijk de jonge jaren van cinefiel Demy ('Jacquot') in Nantes, is het vaarwel van Varda aan haar geliefde echtgenoot. Kort na de opnamen, waarbij hij nog aanwezig was, stierf Demy aan een hersentumor. In de Franse filmhistorie bestaat geen grafschrift zo joyeus en teder als deze laatste blik over de schouder. Tussen de gespeelde scènes zijn fragmenten uit Demy-klassiekers ingelast.

Hors la vie

1991 | Oorlogsfilm

Frankrijk/België/Italië 1991. Oorlogsfilm van Maroun Bagdadi. Met o.a. Hippolyte Girardot, Rafic Ali Ahmad, Hussein Sbeity, Habib Hammoud en Magdi Machmouchi.

Verhaal naar het gelijknamige boek (1991) van Roger Auque over een freelance journalist die in Libanon ontvoerd wordt en daar een even intens als wanhopig stemmend drama meemaakt, want terwijl hij vanaf het begin van de film zegt 'Ik begrijp niets van deze oorlog', begrijpt hij er aan het einde nog steeds niet van.

Music Box

1989 | Drama, Thriller

Verenigde Staten 1989. Drama van Costa-Gavras. Met o.a. Jessica Lange, Armin Mueller-Stahl, Frederic Forrest, Lukas Haas en Donald Moffat.

De Hongaarse immigrant Mike Laszlo (Mueller-Stahl) is een schat van een man en niemand uit zijn omgeving kan het dan ook geloven als hij ervan wordt verdacht in werkelijkheid een gevluchte oorlogsmisdadiger te zijn. Zeker zijn dochter (Lange) niet, die als zijn advocate er alles aan doet zijn uitwijzing te verhinderen. Effectief ondergraaft zij de geloofwaardigheid van de Holocaust-overlevers die gruwelijke verhalen over vader vertellen. Niet echt heel verrassende thriller speelt zich voornamelijk in de rechtszaal af. Scenarist Eszterhas (Basic Instinct, Showgirls) schreef eerder Jagged Edge dat wel heel veel gelijkenissen met dit verhaal vertoont.

La vengeance d'une femme

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Jacques Doillon. Met o.a. Isabelle Huppert, Béatrice Dalle, Jean-Louis Murat, Albert Leprince en Sébastian Roche.

Vrij naar een roman van Dostojevski over een man die levenslang tot het huwelijk is veroordeeld, verplaatst naar onze tijd. Een getrouwde man veroorzaakt op weg naar zijn minnares met opzet een auto-ongeluk. Zijn weduwe had altijd gemeend dat de maîtresse in kwestie háár vriendin was.

Betrayed

1988 | Thriller, Drama

Verenigde Staten/Japan 1988. Thriller van Costa-Gavras. Met o.a. Debra Winger, Tom Berenger, John Heard, Betsy Blair en John Mahoney.

Meer politiek dan spanning in deze politieke suspensefilm. FBI-agente (goedspelende Winger) infiltreert in een groep blanke racisten, maar raakt verstrikt in haar eigen romantische gevoelens. Ondertussen geeft regisseur Costa-Gavras op enigszins pedante manier een somber en pessimistisch beeld van de racistische beweging in de VS. Hij laat zich teveel gaan, zodat het een onevenwichtige film is geworden. Timothy Hutton ziet men even in beeld op het kermisterrein. Joe Eszterhas die ook uitvoerend producent was, schreef het scenario en Patrick Blossier deed het camerawerk.

Avril brisé

1987 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk/Albanië 1987. Drama van Liria Bégéja. Met o.a. Jean-Claude Adelin, Violeta Sanchez, Alexandre Arbatt, Sadri Sheta en Hasan Zhubi.

In Albanië doet men vergeefs moeite om de huidige regering uit de weg te ruimen. Het is bloedwraak waarbij de vendetta van Corsica kinderspel lijkt. Om aan deze wet te gehoorzamen doodt een man een andere. Vervolgens moet hij boeten voor de 'plicht het vaderland te dienen' ten overstaan van de prins: waarna hij op zijn beurt gedood kan worden, enz. De regering stuurt er een jonge hoogwaardigheidsbekleder op af, die in Frankrijk heeft gestudeerd - dus een ontwikkeld iemand - en zijn jonge Franse vrouw. Zij kunnen geen einde maken aan deze bloedige gewoonte. De film is in Corsica opgenomen, dat dezelfde woeste landschappen als Albanië bezit. Is met veel bezieling gemaakt, ondanks de academische invloed, voornamelijk ontleend aan de Russische 'klassieke' cineasten. Het authentieke karakter van deze film valt niet te ontkennen: de beschrijving van de zeden en gewoonten en het dagelijks leven op het Albanese platteland voert ons terug naar de donkere middeleeuwen. Veel acteurs zijn van Albanese afkomst. Het scenario is van Olivier Assayas, Vassilis Vassilikos en regisseur Liria Bégéja. Het camerawerk is van Patrick Blossier.

Sans toit ni loi

1985 | Drama

Frankrijk 1985. Drama van Agnès Varda. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Macha Méril, Patrick Lepcynski, Stéphane Freiss en Laurence Cortadellas.

Een jonge zwerfster wordt dood aangetroffen door een Marokkaanse landarbeider; ze is gestorven van de kou. De vraag is hoe kon het zover komen. Varda probeert ter plekke een reconstructie te maken in haar hartverscheurende - en toch zeer afstandelijk gemaakte - drama Sans toit ni loi. Zwerfster Mona, die langzaam maar zeker de kracht en ambitie verliest om door te leven, wordt briljant vertolkt door de destijds achttienjarige Bonnaire. De film won in 1985 de Gouden Leeuw op het filmfestival van Venetië.

op televisie
3 uitzendingen

La fille de Monaco (2008) is deze week driemaal op televisie. Log in om een abonnement aan te maken

Datum
Zender
Tijd
maandag 27 november
TV 5 Monde Europe
23:24 - 00:56
vrijdag 24 november
TV 5 Monde Europe
18:39 - 20:12
zondag 19 november
TV 5 Monde Europe
21:00 - 22:31

Reageer