Nadia Fossier

Acteur

Nadia Fossier is acteur.
Er zijn 5 films gevonden.

Le cœur à l'ouvrage

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Laurent Dussaux. Met o.a. Mathilde Seigner, Amira Casar, Marc Citti, Bruno Slagmulder en Catherine Jacob.

Bruno (Citti), die pornofilms regisseert, zou weleens een `echte` film willen draaien. Hij krijgt de nodige subsidies bijeen (zo gaat dat in Europa) voor een romantische film met in de hoofdrollen Julien (Slagmulder) en Chlo[KA3]e (Seigner), zijn favoriete pornosterren. Fran[KA10]coise is de productrice. Zij is bereid deze uitdaging aan te gaan. Sophie (Abascal) is de vriendin van Julien; zij is onvruchtbaar. Haar vriendin No[KA3]elle (Casar) wil graag een kind, maar heeft een probleem met haar vriend Marc (Catalifo). Ze vraagt of Sophie een nachtje wil gaan slapen met Marc, want in het donker merkt hij dat toch niet, terwijl zij dan een kindje kan maken met Julien. Het idiote scenario van Tonino Benacquista, die even te zien is als tatoeëerder, probeert te laten zien wat er normaal gesproken op de set gebeurt, nu privé gebeurt... Wie deze verwisselingsklucht ernstig neemt, kan beter eens een bezoekje aan de psychiater brengen. Het spel is beneden peil, de regie is krachteloos en het verhaal is bijzonder flauw. Het camerawerk is van Paco Wiser.

L'Instit : Le bouc émissaire

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Alain Schwarzstein. Met o.a. Gérard Klein, Serge Dupire, Nadia Fossier, Franck Gourlat en Eric Poulain.

Amper staat interim-leraar Victor Novak (Klein) voor zijn nieuwe klas of hij merkt reeds de jonge Kellian (Kreitmann) op door zijn uitzonderlijke vlijt. De jongen is gewoonweg een droom voor elke leerkracht. Nochtans is het geen kind met een gezinsleven als de anderen. Samen met zijn broertje Eric (Litvine) woont hij bij zijn vader, St[KA1]ephane (Dupire). Deze is homoseksueel leeft in gemeenschap met zijn vriend David (Poulain). De jongens verkiezen bij hun vader te blijven, liever dan bij hun moeder die ondertussen ingetrokken is bij haar minnaar, een homohater. Wanneer dit feit uitlekt bij hun schoolkameraden wordt het leven van de jongens een hel en heeft Victor al zijn diplomatische talenten nodig om de brokken te lijmen. Een actueel thema uiteraard: kunnen kinderen normaal opgroeien in een homoseksueel gezin. Het zou een interessant uitgangspunt kunnen zijn voor een film, maar dan mag het gegeven niet gemarineerd worden in het honingzoete, sentimentele sausje van deze reeks. Het spel van de kinderen redt de film wel van de ondergang. Schwarzstein en Florence Aguttes baseerden het scenario op een origineel verhaal van Flavien Rochette en Valérie Toledano. Fotografie is van Hughes De Haeck.

Dossier: Disparus - Madeleine

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Fred Demont. Met o.a. Nathalie Roussel, Jean-Claude Adelin, Didier Pain, Philippe Dormoy en Sébastien Tavel.

Twee verdwijningszaken worden door politiebrigade onderzocht: de adolescent Julien (Davan-Soulas), wiens vader een aanhanger van satanische sekte blijkt te zijn, en de oude mevrouw Madeleine Haumont (Picard), die aan diabetes lijdt...Nerveus aandoende plot, geschreven door Aaron Barzman en Olivier Gorce, gediend door een uitgelezen cast.

Un étrange héritage

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Laurent Dussaux en Laurent Dusseaux. Met o.a. Agnès Soral, Natacha Lindinger, Nadia Fossier, Patrick Pineau en Bernard Alane.

Drie vrouwen met een totaal verschillende achtergrond worden door een vreemde erfenis samengebracht. Het zijn de zesendertigjarige Sabine (Soral), gehuwd en moeder van drie kinderen, behorende tot de bourgeosie, de dertigjarige journaliste C[KA1]ecile (Lindinger), vrijgezel en de vierentwintigjarige Julie (Fossier), die bezeten is door de zeilsport en haar kost verdiend in een pizzatent. Hun gemeenschappelijke deler is dat ze allen dezelfde minnaar hadden. En deze is hen niet vergeten in zijn testament. Ze erven zijn riant appartement. Maar het addertje onder het gras is dat ze er drie jaar in moeten wonen alvorens het te mogen verkopen. Vergezochte, maar leuke komedie vol geestige dialogen. De drie actrices doen het vuur uit je tv-toestel spetteren. Plezierige ontspanning zonder veel pretenties, geschreven door Laurence Drummond en Patrick Chaput. Achter de camera werd plaatsgenomen door Jean-Philippe Bouyer.

Le juge est une femme : Drôle de jeu

1997 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1997. Drama van Daniel Vigne. Met o.a. Florence Pernel, Jean-Pierre Kalfon, Frédéric Diefenthal, Dominique Guillo en Delphine Zentout.

In de buurt van Versailles wordt het afschuwelijk verminkte lijk gevonden van een adolescent, afgemaakt met messteken. Het lichaam ligt vlakbij de verblijfplaats van Fran[KA10]cois Gerbault (Kalfon), een aan lager wal geraakte leraar filosofie. Onderzoeksrechter Florence Larrieu neemt het onderzoek ter harte, temeer daar Gerbault vroeger haar leraar was en deze een belangirjke rol heeft gespeeld in haar beroepskeuze. Ook al is er geen enkele andere verdachte, toch kan ze moeilijk aannemen dat deze man zover gezakt kan zijn in het leven. Goedgemaakte dramatische politiefilm zonder veel inspiratie of diepgang. Kalfon steelt moeiteloos de show als de intelligente clochard. Daniel Saint Hamont en Thierry Jonquet schreven het scenario en achter de camera werd plaatsgenomen door Flore Thulliez. Geschikt voor een avondje tv-(ont)spanning voor wie niet wil nadenken. Stereo.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Nadia Fossier op televisie komt.

Reageer