Eric Kristy

Scenarist

Eric Kristy is scenarist.
Er zijn 9 films gevonden.

Brassens, la mauvaise réputation

2011 | Drama, Muziek

Frankrijk 2011. Drama van Gérard Marx. Met o.a. Stéphane Rideau, Marie-Anne Chazel, Bruno Lochet, Lorella Cravotta en Didier Pain.

'Mais les braves gens n'aiment pas que/ l'on suive une autre route qu'eux'. Aldus luiden de terugkerende regels uit het Brassens-chanson dat deze ouderwets ambachtelijke telefilm zijn titel verleende. Brassens (1921-1981) was bepaald niet van het braveburgerdom, dat inderdaad minzaam keek naar de bohémien-poëet-zanger van de impertinente liedjes. Deze kroniek over de jongere jaren van het chansonicoon start in 1939 in Sète, waar jeugddelinquent Georges aanvankelijk niet voor het rechte pad lijkt voorbestemd. Rideau oogt aanvankelijk ietwat erg rijp en breedgeschouderd voor Brassens als jeune premier.

Pas vus, pas pris

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Dominique Tabuteau. Met o.a. Didier Bezace, Isabelle Gélinas en Jérôme Anger.

'Mais les braves gens n'aiment pas que/ l'on suive une autre route qu'eux'. Aldus luiden de terugkerende regels uit het Brassens-chanson dat deze ouderwets ambachtelijke telefilm zijn titel verleende. Brassens (1921-1981) was bepaald niet van het braveburgerdom, dat inderdaad minzaam keek naar de bohémien-poëet-zanger van de impertinente liedjes. Deze kroniek over de jongere jaren van het chansonicoon start in 1939 in Sète, waar jeugddelinquent Georges aanvankelijk niet voor het rechte pad lijkt voorbestemd. Rideau oogt aanvankelijk ietwat erg rijp en breedgeschouderd voor Brassens als jeune premier.

Une femme d'honneur : Balles perdues

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Bernard Uzan. Met o.a. Corinne Touzet, Jean-Michel Noirey, Noémie Kocher, Yves Beneyton en Pierre-Marie Escourrou.

Bij een brutale overval op een kledingsmagazijn komt het tot een vuurgevecht tussen de gangsters en de gendarmes, o.l.v. Isabelle Florent (Touzet). De dieven slagen erin te ontkomen, maar na het gevecht blijken er twee doden gevallen te zijn. De een, de getuige die de politie verwittigde, werd door de gangsters gedood, de andere, een jong meisje, ligt op de plaats van het gevecht. Na onderzoek blijkt dat het meisje getroffen werd door een kogel, afgevuurd uit het wapen van gendarme Roussillon (Escourrou). De man raakt in een depressie en bovendien wordt de zaak onderzocht door een commissaris uit Parijs en Isabelle houdt niet van pottenkijkers. Bovendien staat ze pal achter haar mensen, waarin ze het volste vertrouwen heeft. Is een politieman die, in een vuurgevecht met misdadigers, een toevallige voorbijganger doodt schuldig aan moord of misdadig verzuim? Of is dit dood door ongeval? Onze 'dame van eer' heeft een zwaar gewetensconflict op te lossen en ze wordt nog op de vingers getikt ook door haar superieuren. Goede, wat voorspelbare, policier die de liefhebbers van het genre zeker zullen smaken. Eric Kristy schreef het scenario en achter de camera stond Jean-Pierre Aliphat. Stereo.

Une femme d'honneur : Pirates de la route

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Marion Sarraut. Met o.a. Corinne Touzet, Philippe Leroy, Yves Beneyton, Pierre-Marie Escourou en Franck Capillery.

In de vroege ochtend wordt een vrachtwagen tot stoppen gebracht door twee rijkswachters per moto. Het lijkt een routine- onderzoek, maar eensklaps overmannen ze de chauffeur, slaan hem koelbloedig in elkaar en verdwijnen met zijn truck. Isabelle Florent (Touzet), onderofficier van de nationale rijkswacht, krijgt het onderzoek in handen, maar, ondanks het feit dat er twee getuigen waren, schiet het niet erg op. Korte tijd later wordt er weer een chauffeur overvallen, gevolgd door twee Duitse toeristen. Isabelle wil nu alles op alles zetten om deze wegpiraten uit te schakelen. Weinig originele maar uitstekend gemaakte policier die een wel uiterst actueel onderwerp aankaart: overvallen in klaarlichte dag op de openbare weg. Touzet is best te smaken in haar rol van gendarme. Eric Kristy schreef het scenario en achter de camera stond Jean-Pierre Aliphat.

Les Bœuf-carottes : La manière forte

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Pierre Roitfeld. Met o.a. Jean Rochefort, Philippe Caroit, Manuel Gélin, Tomer Sisley en Ingrid Chauvin.

Nachtelijke hold-up in hifi-winkel in Champs-sur-Bi[KA2]evre. Uitbater Froment (Roubakha) telefoneert naar politie, maar wacht tevergeefs op hulp. Daags nadien worden commissaris Venturi (Rochefort) en inspecteur Kaan (Caroit) geconfronteerd met klacht van plaatselijke middenstandsvereniging tegen lakse en ineffici[KA3]ente houding van de politie. De daders blijven intussen spoorloos. Slechts met hulp van inspecteur Jeunet (Gélin), die een basketploegje leidt in de buurt en de jongeren van deze 'moeilijke' Parijse voorstad door en door kent, zal onderzoek met succes kunnen afgerond worden. Eens te meer dienen probleemvoorstad en jeugdmisdadigheid als achtergrond voor policier, geschreven door Eric Kristy en Joël Houssin. Donker onderwerp wordt gelukkig wat opgevrolijkt door pikante dialogen en enkele gekke situaties. Humor en charme van Rochefort stelen de show.

Une femme d'honneur

1996 | Misdaad

Frankrijk 1996. Misdaad van Marion Serraut. Met o.a. Corinne Touzet, François-Eric Gendron, Yves Beneyton, Pierre-Marie Escourrou en Franck Capillery.

In een provinciestadje wordt een vijftienjarig meisje gevonden, verkracht en mishandeld. Alvorens ze sterft herhaalt ze verschillende keren de naam [KL]Lola[KLE]. Niemand weet op wie of wat die naam slaat, maar iedereen is erg onder de indruk van het gebeuren, vooral de gendarmerie, want het meisje was de dochter van een rijkswachter. In deze alles behalve prettige situatie verschijnt Isabelle Florent (Touzet), de nieuwe onderofficier bij de plaatselijke rijkswachtbrigade. Deze eerste opdracht betekent voor haar een dubbele uitdaging. Eerste film in een reeks misdaadprenten rond Florent, een frisse, jonge verschijning die de zaken met al haar charme kan oplossen. Veel nieuws onder de zon weet de film niet te brengen, maar hij heeft evenmin meer pretenties dan de kijker met wat spanning te ontspannen. Scenario van Eric Kristy. Fotografie van Jean-Pierre Aliphat. Nicam Stereo.

Le groom

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Paul Racer. Met o.a. Renaud Menager, Thérèse Léotard, Jean-Pierre Bisson, Claude Piéplu en Mallaury Nataf.

Alexandre (Menager) is herstellende nadat hij werd overvallen door een lawine. Dan blijkt echter dat hij aan een volledige amnesie lijdt. Hij herkent niet eens zijn vrouw Elise (L[KA1]eotard) en beseft evenmin dat hun zoon de catastofe niet overleefde. Om hem weer bij zinnen te brengen volgt ze de raad op van de dokter en ze neemt hem mee naar het [KL]Grand Hotel[KLE] aan de kust, waar ze destijds hun wittebroodsweken doorbrachten. De piccolo Julien (Bisson) maakt ook juist een moeilijke tijd door. Zijn vader zit in de gevangenis en dat ligt hem zwaar op de maag. Bovendien is zijn zuster onhandelbaar geworden. Menselijke tragedies bij de vleet en toch wordt alles op luchtige toon gebracht. De jonge Bisson steelt moeiteloos elke scène waarin hij zit en zijn naïeve psychologische overpeinzingen maken hem de meester van de situatie. Bernard Granger en Eric Kristy baseerden hun scenario op een roman van Jacques Zelde. Fotografie van Martial Thury en Noël Véry. Stereo.

L'instit: Le mot de passe

1993 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1993. Drama van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Gérard Klein, Olivia Brunaux, Jean-Luc Buquet, Raphaël Dufour en Jean-Marie Winling.

Leraar Klein staat voor de klas op weer een nieuwe school. Hij stelt zich voor, en alle leerlingen observeren hem afwachtend. Alleen de gehandicapte Dufour trekt zich niets van hem aan en rijdt rondjes in zijn rolstoel. Wanneer de jongen bij de ingang van de school op zijn moeder wacht, bekijkt hij de motor van de nieuwe leerkracht. Het is dezelfde als die waardoor hij het gebruik van zijn benen is kwijtgeraakt. Weer een aflevering in de soapserie voor huilerige bakvisjes. In dit melige scenario van Eric Kristy, Jean-Patrick Rousseau en Alex Steiner worden alle sentimentele registers schaamteloos opengetrokken. De kleine Dufour, als de jongen die elk contact met volwassenen weigert, vergrijpt zich aan het moederinstinct van vrouwelijke kijkers. Paul Bonis stond achter de camera.

Julie Lescaut : La mort en rose

1993 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Roland Amstutz.

Tijdens een routine surveillance `s nachts wordt een agente door een auto aangereden die doorrijdt na het ongeluk. Ze wordt in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht. Julie Lescaut (Genest) begeeft zich op weg om de gewonde te spreken, maar die is al overleden voordat ze aankomt. De collega van het slachtoffer, Leveil (Rouve) heeft slechts de laatste twee cijfers van het nummerbord van de auto kunnen opschrijven: 61 (het nummer van het departement, Orne). In de haast opgezette wegversperringen en controles mochten niet baten. Diezelfde dag wordt een jonge Roemeense gewurgd aangetroffen in haar huis. Er is weer heel wat werk aan de winkel voor Lescaut en haar ondergeschikten. In deze sinistere moordzaak die leidt naar prostitutie op bestelling door middel van de Minitel en de handel in gestolen auto`s, krijgt de pittige commissaris met de steile rode haren een bijna volmaakte moordenaar tegenover zich. Spannend en goed gemaakt, maar met (te) weinig originele wendingen. Eric Kristy schreef het scenario, dat door Flore Thulliez in beeld gebracht werd.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Eric Kristy op televisie komt.

Reageer