Elisabeth Margoni

Acteur

Elisabeth Margoni is acteur.
Er zijn 20 films gevonden.

C'est pas tout à fait la vie dont j'avais rêvé

2005 | Drama, Komedie

Frankrijk 2005. Drama van Met o.a. Roger Jendly, Michèle Gleizer en Elisabeth Margoni.

In de derde regie van acteur Piccoli houdt een bourgeois schavuit op leeftijd (Jendly) er twee identieke appartementen op na: eentje waarin hij samenleeft met zijn echtgenote (Gleizer) en eentje waarin hij flierefluit met zijn volslanke maîtresse (Margoni). Dit Simenon-achtige gegeven - bedacht door Piccoli en echtgenote Ludivine Clerc - dient als basis voor een fijnzinnig humoristische Spielerei met een literaire theatersfeer. Geen wonder, dus, dat de kleine cast bestaat uit toneelveteranen die veel plezier hebben in hun rol. De prachtig uitgelichte decors werden gefotografeerd door Sabine Lancelin, cameravrouw voor meerdere films van Manuel de Oliveira.

Les filles du calendrier sur scène

2002 | Komedie

Frankrijk 2002. Komedie van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Hélène Surgère, Elisabeth Margoni en Eva Mazauric.

In de derde regie van acteur Piccoli houdt een bourgeois schavuit op leeftijd (Jendly) er twee identieke appartementen op na: eentje waarin hij samenleeft met zijn echtgenote (Gleizer) en eentje waarin hij flierefluit met zijn volslanke maîtresse (Margoni). Dit Simenon-achtige gegeven - bedacht door Piccoli en echtgenote Ludivine Clerc - dient als basis voor een fijnzinnig humoristische Spielerei met een literaire theatersfeer. Geen wonder, dus, dat de kleine cast bestaat uit toneelveteranen die veel plezier hebben in hun rol. De prachtig uitgelichte decors werden gefotografeerd door Sabine Lancelin, cameravrouw voor meerdere films van Manuel de Oliveira.

Salsa

2000 | Romantiek, Muziek

Frankrijk/Spanje 2000. Romantiek van Joyce Buñuel. Met o.a. Christianne Gout, Vincent Lecœur, Catherine Samie, Michel Aumont en Roland Blanche.

Getalenteerde, klassieke pianist, de 24-jarige R[KA1]emi Bonnet (Lec[KL21]ur), uit Toulouse laat op een concours de jury en de zaal inplaats van de romantische klanken van Chopin de ritmische muziek van de latino salsa horen. De jury is ontzet, zijn moeder barst in tranen uit en het publiek verlaat beledigd de zaal. R[KA1]emi pakt zijn koffers en gaat naar Montmartre in Parijs, waar hij wil spelen in de Cubaanse club. Hij krijgt geen kans en zijn vriend Felipe (Vald[KA1]es), die met Fran[KA10]coise (Maillot) hoopt te trouwen, zegt dat hij als niet-Zuidamerikaan geen schijn van kans maakt ooit een deuntje mee te spelen in de vermaarde Sierra Maestra band. Om van hem af te komen stuurt hij hem naar de 75-jarige Barreto (Cobas Puente), een Cubaanse musicus die onder dictator Battista zwaar geleden heeft, en in exil in Frankrijk leeft. Hij verdient de kost met een zaaltje voor Latijns-Amerikaans ballroom-dansen. Tussen het tweetal bloeit een hechte vriendschap op en R[KA1]emi stelt hem voor salsalessen te geven. Barreto`s levensgezellin La Goya (Basnuevo), ooit een gevierde danseres uit het beroemde Tropicana, begroet het idee met de nodige scepsis en meent dat het nooit zal werken. Dan komt Nathalie (Gout) over de vloer en de rest is geschiedenis. Een vederlicht en ongeloofwaardig verhaaltje - het scenario is van regisseuse Buñuel en Jean- Claude Carrière - dat in het kielzog vaart van de opleving van de Cubaanse muziek, die zo meesterlijk georkestreerd werd door Ry Cooder en Wim Wenders met BUENA VISTA SOCIAL CLUB. Vergeet de story en luister naar de muziek, dan beleef je tenminste nog enig plezier aan deze film. Het camerawerk is van Javier Aguirresarobe.

Compassionate Sex

2000 | Drama, Komedie

Spanje/Mexico 2000. Drama van Laura Mañá. Met o.a. Pilar Bardem, Juan Carlos Colombo, Mariola Fuentes, José Sancho en Leticia Huijara.

De Mexicaanse Dolores (Margoni) is een goed mens. Té goed. Zo goed dat haar macho man haar verlaat. En dat de priester in haar stoffige dorpje jaloers wordt. Dus besluit ze iets slechts te doen: de hoer uithangen. Maar de man die ze van straat plukt was depressief en fleurt weer helemaal op. Waardoor haar poging tot slechtheid toch weer positief uitpakt. Potverdrie. Ondanks het aardige gegeven een nogal saaie film. In 2001 toch genomineerd voor de Tiger Award op het festival van Rotterdam.

Julie Lescaut : Arrêt de travail

1998 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk/België 1998. Misdaad van Pascale Dallet. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

Sarah (Lauret), dochter van Julie Lescaut (Genest), wordt op stage gestuurd naar een fabriek. De meestergast let op het werk als een sadistische dictator, die steeds weer tracht de meisjes tot het uiterste te drijven. Op een dag, tijdens de middagpauze, pleegt een van de meisjes, die de zware druk niet meer aankan, zelfmoord. De volgende ochtend wordt de meestergast vermoord op de parking aangetroffen. Op de fabriek breekt een spontane staking uit. Aan Julie de moeilijke taak om uit te vissen wie voor de moord aansprakelijk is en tevens om haar verantwoordelijkheid als moeder van Sarah ten volle op te nemen. Een goed opgebouwde aflevering van deze serie die baadt in een broeierige, onvoorspelbare sfeer. Voor de eerste keer in haar carrière staat Julie voor een gewetensconflict: wie komt op de eerste plaats, de politiecommissaris of de moeder. Genest gaat hoe langer hoe meer op in haar rol en sinds haar dochters een belangrijkere rol in de serie kregen, lijken de verhalen beter gemotiveerd. Dit scenario is van de hand van Alexis Lecaye en Charlotte Oubitza. Fotografie van Jean-Claude Hugon. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Dossier : Disparus - Serge et Patrick

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Philippe Lefebvre. Met o.a. Nathalie Roussel, Jean-Claude Adelin, Didier Pain, Philippe Dormoy en Sébastien Tavel.

De twee opsporingsflikken Corsi (Adelin) en Sobel (Roussel) hebben slechts 24 uur de tijd om vermiste Serge (Manzoni) op te sporen, de enige geschikte donor die zijn broer Patrick, getroffen door een ruggemerg-aplasie, kan helpen. Intussen gaat ook kapitein Tudal (Pain) op zoek naar de oudere heer die verdween op het moment dat hij zijn intrek moest nemen in rustoord. Eens te meer worden in deze episode, geschreven door Jean-Luc Penot, flikken getoond die als doodgewone mensen ook blootgesteld zijn aan persoonlijke en affectieve moeilijkheden.

Une semaine au salon

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Etienne Chicot, Bernard Crombey, Julie Jezequel, Julien Cafaro en Franck Jazedé.

Ondanks hevige rugklachten moet varkenskweker Gilbert Veliart (Chicot) voor een week naar het landbouwsalon in Parijs. Hij schrijft zijn beesten regelmatig in voor wedstrijden en deze op het Parijse salon is wel zowat de belangrijkste. Zijn vrouw is dood en zijn kinderen zijn het huis uit, dus moet hij zijn boerderij wel overlaten in de handen van een stagiaire. Juist op het moment dat hij aankomt zijn er acties tegen de 'rilettes' en vermits dat een van zijn belangrijkste producten is verzet hij zich tegen de negatieve publiciteit. Hij maakt van de gelegenheid ook gebruik om zijn dochter, schoonzoon en kleinkinderen te gaan bezoeken en al zijn ze bezorgd om de gezondheidstoestand van papa, toch lijken ze het idee dat hij zich binnen een afzienbare toekomst bij hen zal vestigen niet toe te juichen. De belangrijkste stunt van deze film is het feit dat hij gedraaid werd op het landbouwsalon zelf, met als gevolg dat de duizenden figuranten zich er niet steeds bewust waren dat ze in een film 'meespeelden'. Het verhaal is eerder doorzichtig en weinig origineel en loopt verloren in eindeloze dialogen. Agnès en Claire Aziza schreven het scenario. Fotografie van Hugues De Haeck.

Alors voilà

1997 | Komedie

Duitsland/Frankrijk 1997. Komedie van Michel Piccoli. Met o.a. Maurice Garrel, Roland Amstutz, Audrey Guillaume, Dominique Blanc en Arno.

Regiedebuut uit 1997 van toen 72-jarige Piccoli is een bij vlagen hilarische vertelling over een neurotische familie die uit picknicken gaat. Typische acteursfilm waarin veel gepraat, gevloekt en gedronken wordt - oftewel een kwaadaardige komedie à la manière Piccoli.

Antoine

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jérôme Foulon. Met o.a. Zabou Breitman, Arélien Recoing, Firmine Richard, Marie Caries en Benoît Le Pat Than.

Zabou, een jonge moeder, verneemt eerst negen maanden na de geboorte dat haar zoontje, Antoine, motorisch gehandicapt is. De arts had dit voor haar verzwegen om te vermijden dat de noodzakelijke band tussen moeder en kind verstoord zou worden. Tot overmaat van ramp laat haar vriend haar zitten, zodat ze er alleen voor staat. Ze zal alles in het werk stellen om Antoine in de normale wereld te laten functioneren. Gevoelig drama, vertelt zonder overdreven sentiment, over een moeder-zoon relatie. Le Pat Than, die Antoine speelt op tienjarige leeftijd, interpreteert zijn rol met een overweldigende zekerheid. Foulon schreef het scenario samen met Odile Barksi en Sophie Deschamps. Fotografie van Valéry Martinov en Philippe Tabarly. Formaat 16/9.

Le nid tombé de l'oiseau

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Alain Schwarzstein. Met o.a. Michèle Laroque, Rufus, Jean-Marie Winling, Elisabeth Margoni en Catherine Alcover.

Na een ongeluk met haar mobylette ligt Julie Savigneau (Regnier) die nog maar pas achttien is, in het ziekenhuis. Ze is in coma. Er is een complicatie. Julie blijkt al vijf maanden zwanger en de foetus is in prima gezondheid, terwijl de moeder een maand later klinisch dood verklaard wordt na een fatale hartaanval. De zwangerschap is dan al zes maanden, twee weken en vijf dagen gevorderd. De specialisten, ouders en de vader komen met elkaar in botsing. Er is onenigheid tussen partijen die menen dat het kind gered moet worden, terwijl de anderen vinden dat een kind niet geboren kan worden uit een moeder die overleden is. De vader Thomas Perrot (Bayle) is 24 en studeert voor architect; hij bevond zich ten tijde van het ongeluk in het buitenland. Er worden heel wat prangende vragen gesteld in dit indringende, ethische drama. Is ongeboren leven onaantastbaar? Moet een ongeboren kind met zijn moeder sterven of heeft het recht op het leven, waardoor de moeder kunstmatig in leven gehouden wordt tot het zo ver is dat het geboren kan worden? Het scenario van Chantal Renaud en Michel Boisrond, naar een verhaal van Boisrond, is gebaseerd op een ware gebeurtenis, die (in 1988) ook de pers haalde - ook bij ons. De film is iets te gedramatiseerd en te geromantiseerd, maar Rufus en Margoni zijn uitstekend als Emile en Mariette, de ouders van Julie. Anne Khripounoff stond achter de camera. Formaat 16:9.

Les maîtres du pain

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Hervé Baslé. Met o.a. Wladimir Yordanoff, Anne Jacquemin, Françoise Seigner, Elisabeth Margoni en Paul Crauchet.

In de kerstnacht van het jaar 1928 moet Jacquemin, in de rol van de vrouw van bakker Yordanoff, bevallen van hun eerste, langverwachte kindje. De ontgoocheling is groot wanneer de baby dood geboren wordt en bovendien blijkt dat Jacquemin nooit meer zwanger kan worden. Twee weesjongens worden buiten het medeweten van Jacquemin, in de bakkerij opgenomen. Yordanoff beleeft een avontuurtje met Margoni, waarop Jacquemin zich op haar man wreekt door een verhouding te beginnen met Babilée. Uit die kortstondige relatie wordt een meisje geboren. De bakker is erg trots op zijn inmiddels volwassen geworden geadopteerde weesjongens, maar een van hen verwijt de bakker dat hij de andere steeds heeft bevoordeeld. Groots opgezette Franse soap die voor de sentimentaliteit van de verhalen van Courths-Mahler niet onderdoet. Onbeduidend maar ook onschadelijk.

Secret de famille

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Hervé Baslé. Met o.a. Véronique Genest, Bruno Pradal, Paul Crauchet, André Marcon en Pierre-Marie Escourrou.

Franse soap op zijn best met het levensverhaal van weesmeisje Genest dat zwanger wordt van Escourrou als oudste zoon van rijke boer en molenaar Crauchet. Hij laat haar in de steek, verongelukt en Genest trouwt met zijn jongere broer Marcon. Tijdens WO I wordt die als vermist opgegeven maar hij keert twintig jaar later terug en Genest heeft al die tijd alleen voor de opvoeding van haar twee kinderen gezorgd en het familiefortuin nog aanzienlijk uitgebreid. Het verhaal eindigt met WO II, nadat Genest nog een verhouding heeft met de joodse wapenhandelaar Karmann. Haar dochter is inmiddels getrouwd met dokter Pradal die in het verzet zit, terwijl haar zoon Orcier collaboreert. Alle ingrediënten van een goed melodrama ontbreken niet tot en met de finale verdrinkingsdood van Genests kleindochtertje. Mooi in beeld gebracht hoewel de statische schoonheid van landschappen en bepaalde scènes een wat monotone indruk laten. Glansrol van Genest. Pradal overleed in 1992, net na het beëindigen van de opnames.

Mes meilleurs copains

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Jean-Marie Poiré. Met o.a. Gérard Lanvin, Christian Clavier, Jean-Pierre Bacri, Louise Portal en Philippe Khorsand.

Terugblikfilm van en met veertigers waarin liefdevol wordt gemijmerd over verkwanselde idealen en principes. Centraal staan vijf Franse mannen van de generatie '68 die weer bij elkaar komen naar aanleiding van het bezoek uit Canada van hun oude vriendin en muze Bernadette. In de jaren 60 vormden ze een bandje maar de heren verzandden liederlijk in oeverloze protestpop terwijl zij solo beroemd werd. Een pretentieloos blijspel waarin filmmaker en co-scenarist Poiré soepel schakelt tussen verschillende sferen (van honingzoet tot azijnzuur) en tijden (jaren 60 tot en met de jaren 80).

La patience de Maigret

1986 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1986. Misdaad van Alain Boudet. Met o.a. Jean Richard, Jean-Pierre Kalfon, Elisabeth Margoni, Colette Emmanuelle en Robert Manuel.

Een (tamelijk onsamenhangende) film naar een boek van Simenon, maar moet dat nog gezegd worden? In deze film leidt de beroemde commissaris, die zo degelijk wordt neergezet door Richard, het onderzoek naar een gangster die zogenaamd berouw toont. Maigret verdenkt hem er namelijk van aan het hoofd te staan van een bende juwelendieven. Tamelijk middelmatige regie en slecht acteerwerk van Kalfon, die denkt dat hij de hoofdrol speelt. Richard doet zijn best om het zaakje nog te redden.

La Baston

1985 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1985. Thriller van Jean-Claude Missiaen. Met o.a. Robin Renucci, Véronique Genest, Gérard Desarthe, Michel Constantin en Patrick Depeyrat.

Deze film is het laatste deel van een thriller-achtige serie over de avonturen van sympathieke boeven met een melodramatisch tintje. Het scenario is lomp en de dialogen van Jacques Labib zijn onbegrijpelijk. Voor de rest is de film goed verpakt en draaglijk.

La Patience De Maigret

1983 | Thriller

Frankrijk 1983. Thriller van Alain Boudet. Met o.a. Elisabeth Margoni, Jean-Pierre Kalfon en Jean Richard.

Deze film is het laatste deel van een thriller-achtige serie over de avonturen van sympathieke boeven met een melodramatisch tintje. Het scenario is lomp en de dialogen van Jacques Labib zijn onbegrijpelijk. Voor de rest is de film goed verpakt en draaglijk.

Le Bourgeois gentilhomme

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Roger Coggio. Met o.a. Michel Galabru, Rosy Varte, Roger Coggio, Franck David en Xavier Saint-Macary.

Een rijke bourgeois streeft de kwaliteiten van de adel na en laat zich door 'specialisten' daarin onderwijzen. Als hij zich verzet tegen het huwelijk van zijn dochter met een burger, verzint zijn huisbediende een plan om hem overstag te doen gaan en hem de onzin van zijn aspiraties te laten inzien. De klassieke Molière-komedie kreeg een filmversie getrouw aan de tekst en wordt, ondanks goed spel, weelderige decors en een soepele choreografie, ietwat langademig.

Le professionnel

1981 | Thriller, Actiefilm

Frankrijk 1981. Thriller van Georges Lautner. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Robert Hossein, Elisabeth Margoni, Jean Desailly en Cyrielle Claire.

Joss Beaumont (Belmondo) wordt door de Franse geheime dienst naar een Afrikaans land gestuurd om een dictator te vermoorden. Hij wordt gepakt en in een showproces veroordeeld tot dwangarbeid. Maar dan ontsnapt hij, en keert terug naar Parijs om het karwei af te maken en een appeltje te schillen met zijn oude superieuren. Inmiddels is de politieke wind gedraaid. Op het hoogtepunt van Belmondo's carrière als testosteronheld was hij opnieuw afwisselend charmant en très cool. De muziek van Ennio Morricone werd genomineerd voor een César.

Extérieur, nuit

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Jacques Bral. Met o.a. Christine Boisson, André Dussollier, Gérard Lanvin, Jean-Pierre Sentier en Henri-Jacques Huet.

Drie dolende zielen in nachtelijk Parijs. Léo (Lanvin) is een jazzmusicus zonder geld die bij zijn vriend Bony (Dussollier) intrekt, een schrijver met gebrek aan inspiratie die het financieel minstens even zwaar heeft. Op een avond ontmoet Léo taxichauffeuse Cora (Boisson) met wie hij een liefdesrelatie begint die het leven van alle drie zal veranderen. Scenarist-regisseur Bral zorgt voor een mooie sfeer in de donkere straten van de lichtstad en maakt daarvoor goed gebruik van de jazzy score van Karl-Heinz Schäfer.

Madame le juge: Monsieur Bais

1978 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1978. Mysterie van Claude Barna. Met o.a. Simone Signoret, Anna Karina, Maurice Ronet, Georges Wilson en Jean-Claude Dauphin.

De 32-jarige Madame Bais is een rustige persoon. Ze heeft slechts één passie: de harp. Waarom doodt zij zichzelf plotseling met een revolverschot? Madame le Juge Signoret voelt echtgenoot Ronet aan de tand. Hij blijkt acht dagen ervoor de revolver gekocht hebben; bovendien is Karina zijn maîtresse, maar is nog een derde figuur in het spel. Het blijkt uiteindelijk een geval te zijn van een gespleten persoonlijkheid, hunkerend naar liefde en erkenning. Film- en tv-regisseur Barma beschikt over heel wat vakmanschap en over het talent om 'gematigde spanning' te creëeren. Het spel is overtuigend. Gebaseerd op de figuren van Raymond Thevenin door Pierre Dumayet tot scenario bewerkt.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Elisabeth Margoni op televisie komt.

Reageer