Johann Sebastian Bach

Componist

Johann Sebastian Bach is componist.
Er zijn 34 films gevonden.

Japon

2002 | Historische film, Experimenteel, Drama

Nederland/Spanje/Mexico/Duitsland 2002. Historische film van Carlos Reygadas. Met o.a. Alejandro Ferretis, Magdalena Flores, Carlos Reygadas, Martín Serrano en Rolando Hernández.

Een naamloze man (Ferretis, in werkelijkheid net zomin professioneel acteur als de andere leden van de cast) verruilt Mexico Stad voor het grillige platteland van Hidalgo. Dat is de plek waar hij zelfmoord gaat plegen. Op de laatste dag van zijn leven vindt hij onderdak bij een vriendelijke, oudere vrouw. De zelfdodingsplannen worden op de lange baan geschoven en langzaamaan groeit er genegenheid tussen gastvrouw en vreemdeling. In lang aangehouden, rustige beelden creëert Reygadas een meditatieve vertelling over leven en dood, geloof en vergeving, die aan het werk van Andrej Tarkovski doet denken. De dialogen zijn spaarzaam, de verlaten landschappen schitterend.

Chaos

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Coline Serreau. Met o.a. Catherine Frot, Vincent Lindon, Rachida Brakni, Line Renaud en Aurélien Wilk.

Vileine komedie met een cynische ondertoon, waarin een Algerijnse vrouw afrekent met haar moslimfamilie én haar pooiers. Losjes schakelt Serreau tussen de blanke burgerij, Algerijnse immigranten en een groep pooiers, in wie met een beetje goede wil de frontmannen van het kapitalisme kan worden gezien.

Scardanelli

2000 | Biografie, Drama, Historische film

Duitsland 2000. Biografie van Harald Bergmann. Met o.a. André Wilms, Udo Kroschwald, Geno Lechner, Baki Davrak en Jürgen Lehmann.

Laatste deel van de trilogie na LYRISCHE SUITE uit 1992 en H[KA3]OLDERLIN COMICS uit 1994, die Bergmann maakte over het leven van Friedrich H[KA3]olderlin (1770-1843) als de Duitse dichter van het romantische realisme. Nadat H[KA3]olderlin (Wilms) als huisleraar een tragische relatie had met een bankiersvrouw, en zijn daarop volgende verblijf in Bordeaux zijn depressieve toestand niet verbeterd had, liet zijn moeder hem opnemen in een kliniek voor geestelijk gestoorden in de Zuidduitse universiteitsstad T[KA3]ubingen. De diagnose luidde dat H[KA3]olderlin ongeneeslijk ziek was en hooguit nog drie jaar te leven had. Hij werd verpleegd door timmerman Ernst Zimmer (Kroschwald) en diens dochter Lotte (Lechner), maar Hölderlin zou nog 36 jaar leven! Hoewel hij gestoord was en meende dat hij de achttiende eeuwse Italiaanse literator Scardanelli was, schreef hij in 1826 Gedichte, een werk dat hem twingtig jaar nadat men hem afgeschreven had, zou vereeuwigen. Bergmann's portret van Hölderlin is gebaseerd op zijn vers- en tekstregels om een zo zuiver mogelijk beeld van de dichter te scheppen. Daardoor is de film beperkt tot literatuurliefhebbers en de kenners van zijn werken ondanks de fraaie acteerprestatie van Wilms en de mooie commentaartstemmen in de originele versie van Hans Treichler en Egon Schäfer. Walter Schmidinger leest gedichten voor. De animatie en tekeningen zijn van Thomas Dirsch. Het scenario is van Bergmann. Het camerawerk is van Rolf Coulanges en Matthias Maaß was verantwoordelijk voor de opnamen in kleur.

Les passagers

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Claude Guiguet. Met o.a. Fabienne Babe, Philippe Garziano, Bruno Putzulu, Stéphane Rideau en Gwenaëlle Simon.

Twee voorsteden van Parijs, Saint-Denis en Bobigny, zijn verbonden door een moderne sneltram. Deze verbinding vormt het decor voor een serie schetsen, de een beter dan de ander, over seks, seksualiteit, AIDS, maatschappij, milieu, relaties, fantasie[KA3]en, enz. Iedere gebeurtenis wordt afgewisseld door een monoloog van `de reiziger` (Bouvet). Zijn onderwerpen vari[KA3]eren van mannelijkheid en biseksualiteit tot zelfbevrediging. Wiskundeprof David (Putzulu) geeft student Marco (Rideau) een college statistiek over AIDS, terwijl verpleegster Anna (Babe) speculeert over de afloop van haar relatie met nachtwaker Pierre (Garziano), een verbintenis, die nog niet eens begonnen is. Tegelijkertijd verborgen referenties voor uitsluitend cinefielen over beroemde films als L`ATALANTE van Jean Vigo uit 1934 en vergelijkingen tussen LES NUIT FAUVES (1992) van de jong gestorven Cyril Collard over een seropositieve jongeman en LA MAMAN ET LA PUTAIN, de autobiografische film van Jean Eustace (1973). Guiguet's film, waarin direct in de camera gepaat wordt, is uitsluitend interessant voor kenners van de Franse cinema, terwijl gewone kijkers algauw de indruk hebben dat het geheel ontspoord is. In de originele versie met de stem van Bruno Masure, een voormalige anchorman van de Franse televisie. Het scenario is van regisseur Guiguet en Haydée Caillot. De monoloog is van Gwenaëlle Simon van het toneelstuk C'était bien. Het camerawerk is van Philippe Bottiglione en hij toont de kijker prachtige, sfeervolle beelden.

Emporte-moi

1999 | Drama

Frankrijk/Canada/Zwitserland 1999. Drama van Léa Pool. Met o.a. Karine Vanasse, Pascale Bussières, Miki Manojlovic, Alexandre Mérineau en Charlotte Christeler.

Het is 1963. De dertienjarige Hanna (Vanasse) is 13 en woont in Montréal. Ze heeft een moeilijke leeftijd, ze is geen meisje meer maar ook nog geen vrouw. Hanna heeft veel ruzie met haar ouders. Duidelijk is wel dat ze veel van haar kwakkelende, hardwerkende moeder (Bussières) houdt. Meer moeite heeft ze met haar vader (Manojlovic), overlevende van de holocaust en miskend schrijver. Haar broer Paul (Mérineau) is haar enige houvast. Op een middag ziet Hanna in de bioscoop de Godard-film 'Vivre Sa Vie'. Gefascineerd door het motto van de film; leef je leven zoals het komt, blijft het Hanna bezighouden, echter vergetend dat er ook grenzen zijn. Langzaamaan neemt Hanna het motto over. Samen met haar broer en vriendin Laura, die ze al bij de film zag en later op een feestje ontmoet, ontdekt ze haar ambivalente sexuele gevoelens. Op een bepaald moment wordt haar duidelijk dat het motto van de Godard-film iets anders inhoudt. Namelijk dat je vrij bent om te leven als je wilt, maar dat daarbij de verantwoordelijkheid komt om het goed te doen en dat je die verantwoordelijkheid ook zelf moet dragen. Een bijzondere film met een steengoede rol van Karine Vanasse.

Sour Grapes

1998 | Komedie

Verenigde Staten 1998. Komedie van Larry David. Met o.a. Steven Weber, Craig Bierko, Matt Keeslar, Karen Sillas en Robyn Peterman.

Evan Maxwell (Weber) is een welvarende briljante jonge hersenchirurg. Hij gaat met zijn nebbisj neef Richie Maxwell (Bierko) gokken in Atlantic City. Richie ontwerpt schoenzolen. Ze nemen ieder hun vriendinnen, resp. Joan (Sillas) en Roberta (Peterman) mee. Aan de goktafel verliezen ze binnen een mum van tijd al het geld, dat ze hadden meegenomen. Met hun laatste munten gaan ze aan de eenarmige bandieten zitten. Als Richie nog maar 25 dollarcent heeft, vraagt hij aan Evan twee kwartjes om in de machine te gooien. Dan wint hij de jackpot van vierhonderdduizend dollar. Evan zegt niets, maar denkt minstens recht te hebben op tweederde van het bedrag. Ook de helft is goed. Richie voelt wel dat hij Evan iets moet geven voor zijn bijdrage. Hij schrijft spontaan een cheque uit van duizend dollar, die Evan in duizend stukjes scheurt. Ze huren een limousine met chauffeur om de 'overwinning' te vieren met een luxueus diner, maar de sfeer blijft om te snijden tussen de anders zo superieure Evan en de gebruikelijke underdog Richie. Ook drie procent van het bedrag is niet goed genoeg. Joan wil dat er niet langer over het geld gezeurd wordt. Eenmaal terug benut Richie de gelegenheid om zijn baas eens hartgrondig de waarheid te vertellen, maar hoe lijmt hij nu de situatie met zijn geliefde neef. De film is de schepping van David, die aan de wieg stond van de immens populaire, wereldberoemde sitcom Seinfeld. Deze lachfilm is wellicht één grote sitcom over hebzucht, gierigheid en gulheid. Hij is verschrikkelijk leuk, al zijn de situaties soms best wat geijkt en gaan sommige subplots geheel en al de mist in. De rolverdeling is leuk, Bierko is het best, maar Harris als Selma Maxwell is een veel te stereotiepe jiddische memme. Het humoristische scenario is van regisseur David. Het camerawerk van Victor Hammer is onberispelijk, maar de film flopte verschrikkelijk aan de Amerikaanse kassa: met 277.510 dollar was het schluss en in Europa kwam er maar 17.650 bij. Een veel te hard gelag; het is onverdiend.

Little Dieter Needs to Fly

1998 | Documentaire, Oorlogsfilm

Verenigd Koninkrijk/Duitsland 1998. Documentaire van Werner Herzog. Met o.a. Dieter Dengler en Eugene Deatrick.

Dieter Dengler was reeds als kind in Duitsland getuige van de gruwelen van een oorlog. Zijn grote passie was vliegen, maar na WO II was dit in Duitsland onmogelijk, dus trok hij na zijn studies naar Amerika, waar hij, na heel wat pogingen eindelijk een opleiding in de marine kreeg als piloot. Amper was de oorlog in Viëtnam uitgebroken of ook Dieter werd ingeschakeld om te bombarderen. Tijdens een van die opdrachten in 1966 werd hij boven Laos neergeschoten. Als bij wonder overleefde hij de crash, maar hij werd door de Viëtcongs gevangen genomen. De volgende zes maanden waren een hel van ontbering en martelingen, tot hij er met enkele andere lotgenoten in slaagde te ontsnappen. Na een onmenselijke tocht doorheen de jungle, op blote voeten, werd Dieter als enige overlevende gered. Herzog laat de man vrij praten over deze periode en volgt met hem het traject dat hij tijdens zijn gevangenschap en ontsnapping aflegde. Hij brengt hem ook samen met Eugene Deatrick, de piloot die Dieter destijds gered heeft. Ondanks het feit dat er meer verteld dan getoond wordt grijpt de film toch naar de keel en luister je met afgrijzen naar het verhaal waarvan Dieter in het Engels met een Duits accent getuigt. Herzog zelf sprak de begeleidende tekst in, eveneens in het Engels. Montage is van Rainer Standke, Glenn Scantlebury en Joe Bini. Voor de fotografie zijn Peter Zeitlinger en Les Bank verantwoordelijk.

Yo-Yo Ma: Inspired by Bach - The Sound of Carceri

1997 | Documentaire, Muziek

Canada 1997. Documentaire van François Girard. Met o.a. Yo-Yo Ma, Steve Epstein, Moshe Safdie en John Wilton-Ely.

Deel twee uit cyclus van zes met Koreaanse cellist Yo-Yo Ma die hommage brengt aan de zes Suites voor Cello-solo van J.S. Bach. Regisseur Girard (de maker ban o.m. 32 SHORT FILMS ABOUT GLENN GOULD) exploreert de relatie tussen muziek en architectuur doorheen een virtuele confrontatie tussen Giovanni Battista Piranesi's bouwkunst en muziek van Bach! In computer-geanimeerde driedimensionale beelden plaatst Girard Yo-Yo Ma in Piranesi's befaamde schetsen.

Yo-Yo Ma: Inspired by Bach - The Music Garden

1997 | Documentaire, Muziek

Canada 1997. Documentaire van Kevin McMahon. Met o.a. Yo-Yo Ma en Julie Moir Messervy.

Eerste documentaire uit cyclus van zes als hommage aan de zes suites voor cello-solo van J.S. Bach uitgevoerd door cellist Ma. Samen met landschapsarchitecte Moir Messervy tracht cellist Ma in het centrum van Boston een tuin te ontwerpen ge[KA3]inspireerd op Bachs Eerste Suite. Het wordt een gevecht tegen de bureaucratie. Of: hoe muziek de natuur van onder het beton opnieuw tot leven kan brengen. Zoals wel vaker in deze reeks van zes films is de muziek flamboyant uitgevoerd, de confrontatie met andere artistieke disciplines (hier: tuinarchitecteur) intrigerend.

Yo-Yo Ma: Inspired by Bach - Struggle for Hope

1997 | Documentaire, Muziek, Fantasy

Canada 1997. Documentaire van Niv Fichman. Met o.a. Yo-Yo Ma en Tamasaburo Bando.

Deel vijf uit cyclus van zes documentaires die samen hommage zijn aan de zes suites voor cello-solo van J.S. Bach. In deze voorlaatste epsiode volgen we de samenwerking tussen cellist Yo- Yo Ma en de beroemde Japanse Kabuki-acteur Bando in een indrukwekkende dans-performance op Bachs vijfde cello-suite. Een allesbehalve evidente combinatie van twee werelden die wel erg ver uit elkaar liggen.

Yo-Yo Ma: Inspired by Bach - Six Gestures

1997 | Documentaire, Muziek

Canada 1997. Documentaire van Patricia Rozema. Met o.a. Yo-Yo Ma, Jayne Torvill, Christopher Dean en Tom McCamus.

Laatste deel uit cyclus van zes die hommage vormen aan de zes suites voor cello van J.S. Bach. In dit deel zweven de wereldkampioenen kunstschaatsen Jayne Torvill en Christopher Dean over het ijs op Bachs zesde Suite, zoals in alle zes films uitgevoerd door befaamde cellist van Chinese origine Yo-Yo Ma. In deze film van Rozema (gefotografeerd door Andre Pienaar) wordt ook Bachs beroeps- en persoonlijk leven geëxploreerd.

Yo-Yo Ma: Inspired By Bach - Sarabande

1997 | Documentaire, Muziek, Fantasy

Canada 1997. Documentaire van Atom Egoyaan. Met o.a. Yo-Yo Ma, Lori Singer, Arsinée Khanjian, Don McKellar en George Sperdakos.

Deel vier uit cyclus van zes films die samen een hommage vormen aan de zes suites voor cello-solo van J.S. Bach met aan de basis de befaamde Chinese cellist Ma. Dit is de enige 'speelfilm' uit de reeks. Ma arriveert in Toronto voor een concert. De chauffeur die hem moet ophalen staat aan de verkeerde terminal en zo begint de cellist een tocht doorheen de stad, met ontmoetingen met diverse personages die allemaal wel een of andere connectie hebben doorheen de muziek. Egoyan weeft, zoals alleen hij dat kan, een netwerk van intermenselijke connecties met als rode draad de vierde cello-suite van Bach.

Enskilda samtal

1997 | Drama, Biografie

Zweden 1997. Drama van Liv Ullmann. Met o.a. Pernilla August, Max von Sydow, Kristina Adolphson, Gunnel Fred en Hans Alfredson.

Een van 's werelds meest geprezen filmmakers, Ingmar Bergman, vertelt het verhaal van een huwelijk. Het verhaal gaat over Anna Bergman. Als jonge vrouw trouwt Anna, geheel tegen de zin van haar moeder, met Hendrik, een ernstige theologiestudent. Veel te laat realiseert ze zich dat ze een grote fout heeft gemaakt. Anna is 36 jaar en heeft inmiddels drie kinderen. Al meer dan een jaar is ze haar man ontrouw met een jongere man, Tomas, die ze allebei kennen. Hun ongeoorloofde affaire geeft haar voor het eerst na lange tijd weer een passievol, levendig gevoel. Haar geluk is echter ook haar kwelling. Gevangen tussen twee zeer verschillende werelden, wendt ze zich tot Jacob, haar vormingspriester en oude vriend, die ze kan vertrouwen. Jacob geeft Anna advies dat dramatische gevolgen blijkt te hebben, en dan begint het opbiechten. (JvB/VPRO Gids)

The Baby of Mâcon

1993 | Drama

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Nederland/Duitsland 1993. Drama van Peter Greenaway. Met o.a. Jeff Nuttall, Anna Nieland, Frank Egerton, Graham Valentine en Jessica Hynes.

In Mâcon wordt in de 17e eeuw een kind onbevlekt ontvangen. Ormond, de zus van het kind, geeft zich uit voor de maagdelijke moeder van de wonderbaarlijke zuigeling. Wanneer zij ook nog eens Fiennes, de zoon van bisschop Stone probeert te verleiden, wordt haar heiligschennende bedriegerij door de roomse kerk gruwelijk bestraft. Geschreven door Greenaway, met veel barokke toestanden in de vorm van levende tableaus. Opgenomen in één grote set met publiek en vertolkers en een overdaad aan draperieën. Uitdagend, zwartgallig, voor de liefhebbers van Greenaway een pareltje, voor anderen vervelend en oeverloos lang. Greenaway zelf beweert dat dit een film is over historische en hedendaagse kinderexploitatie. Die boodschap zit dan mogelijk verscholen achter een van de vele gordijnen. Gedraaid in Panavision-breedbeeld en Dolby-sound. Scenario van regisseur Greenaway. Camerawerk van Sacha Vierny.

Daybreak

1993 | Sciencefiction, Thriller, Drama, Actiefilm

Verenigde Staten 1993. Sciencefiction van Stephen Tolkin. Met o.a. Cuba Gooding jr, Moira Kelly, Martha Plimpton, Omar Epps en Alice Drummond.

Amerika in de nabije toekomst. De Burgerwacht heeft het voor het zeggen en ze schrikken niet ervoor terug om hardhandig op te treden. De macht is in handen van de fascisten. Misdaad en drugsgebruik behoren tot het verleden. Geslachtsziekten zijn uit den boze en wie eraan lijdt, gaat in quarantaine in het instituut van de Helping Hand. Overspel en homoseksualiteit zijn strafbaar. De broer van Blue (Kelly) zit bij de Burgerwacht. Zij ontmoet Torch (Gooding) die haar vertelt wat voor naars er zich achter de muren de Helping Hand afspeelt.

Os quatro elementos IV: O agua - O último mergulho

1992 | Drama

Portugal 1992. Drama van João César Monteiro. Met o.a. Fabienne Babe, Henrique Canto e Castro, Francesca Prandi, Rita Blanco en Dinis Neto Jorge.

Samuel (Jorge) staat op het punt in de rivier te springen. Een andere zelfmoordkandidaat, de schipper Eloi (Canto e Castro), houdt hem tegen. Waarom eenzaam sterven? Alvorens hun wanhoopsdaad te plegen besluiten ze nog eens lekker te genieten van het nachtleven van Lissabon. Ze leren drie hoertjes kennen, de stomme Esperan[KA10]ca (Babe), Rosa (Prandi) en Ivone (Blanco). Tussen Samuel en Esperança groeit iets moois, terwijl Eloi er niet in slaagt echt contact te maken. Een lege film die voor het grootste gedeelte bestaat uit beelden van het nachtleven, zonder dialogen. Het was de bedoeling hiervan een poëtisch geheel te maken, maar daarvoor zijn de personages te onbelangrijk en voelt de kijker zich te weinig betrokken bij hun belevenissen. Het scenario van Monteiro slaat geen ogenblik aan. Zelfs de fotografie van Dominique Chapuis is koud en afstandelijk.

Allemagne année 90 neuf zéro

1991 | Thriller, Experimenteel

Frankrijk 1991. Thriller van Jean-Luc Godard. Met o.a. Eddie Constantine, Hanns Zischler, Claudia Michelsen, Robert Wittmers en André S. Labarthe.

Lemmy Caution (Constantine) is een vergeten spion die na het vallen van de Muur van Berlijn in de ex-DDR ronddoolt. Hij wil naar zijn vaderland in het Westen terugkeren, maar weet niet waar hij thuishoort. Hij komt allerlei vreemde lieden tegen. w.o. Don Quixote (Wittmers). Een Duitse filosoof, graaf Zelten (Zischler), komt ondertussen Caution op het spoor. Een film van Godard, die nu eens voor de gewone kijker heel toegankelijk is. Het is zijn ironische en cynische kijk op het herenigde Duitsland, wat iedereen 45 jaar lang voor onmogelijk en een utopie gehouden had. Godard schrijf zijn eigen scenario. Het camerawerk is van Stephan Brenda, Andreas Erben en Christophe Pollock. Meer een geschiedkundige kunstfilm dan iets anders, ondanks de verhelderende aanwezigheid van Constantine met zijn pokdalige gezicht vol vouwen en plooien. Bekroond op het festival van Venetië, maar dat zegt niets.

Puissance de la parole

1988 | Experimenteel, Korte film

Frankrijk 1988. Experimenteel van Jean-Luc Godard. Met o.a. Jean Bouise, Lydia Andrei, Jean-Michel Iribarren en Laurence Côte.

Gemaakt in opdracht van France Télécom, is dit in feite een film om in besloten kring of tijdens speciale bijeenkomsten te vertonen. De film is echter dermate poëtisch en grensverleggend, zowel visueel als auditief, dat hij bekroond werd met de Grote Prijs van de stad Locarno op het IXe Festival international de vidéo et des arts électroniques in 1988. Het begint als een thriller. Een auto stopt bij een benzinestation. Een man snauwt: 'Laatste waarschuwing'. Wanhopig grijpt de pomphouder naar de telefoon en belt naar een vrouw aan de andere kant van de wereld. Parallel loopt het verhaal van een onschuldig meisje, Oïnos, dat zich onderhoudt met de filosofische engel Agathos. Ze brengen een dialoog uit Edgar Allan Poe's THE POWER OF WORDS over de schepping, het leven en de dood. Godard stuwt de beelden op ons af in een hels tempo, om ademloos, overbluft en geïmponeerd van te raken. In het scenario verwerkte de regisseur teksten van Poe, Charles Baudelaire, James Cain en Haroun Tazieff. Fotografie van Pierre Binggeli en Caroline Champetier.

Flucht in den Norden

1986 | Drama, Romantiek

Duitsland 1986. Drama van Ingemo Engström. Met o.a. Katharina Thalbach, Jukka-Pekka Palo, Lena Olin, Tom Pöysti en Britta Pohland.

Johanna, die uit nazi-Duitsland gevlucht is, ontmoet in Finland Ragnar, de broer van haar vriendin. De liefdesrelatie die tussen de twee ontstaat brengt Johanna's politieke verantwoordelijkheidsgevoel in conflict met haar wens naar persoonlijk geluk. Interessant thema naar een roman van Klaus Mann - helaas blijft de filmische realisatie oppervlakkig.

Ching-Mei Chu-Ma

1985 | Drama

Taiwan 1985. Drama van Edward Yang. Met o.a. Tsai Chin, Hou Hsiao-hsien, Wu Nien-chen, Lin Hsiu-ling en K'o Yi-cheng.

Fabel over de verstedelijking en het verlies van de traditionele (Chinese) waarden, hetgeen uiteindelijk tot een persoonlijke tragedie leidt. Regisseur Hsiao-Hsien speelt de rol van een zakenman met financi[KA3]ele problemen en een kwijnende relatie met zijn ex-vrouw Hsiu-ling. Veel verhaal zit er in het scenario van regisseur Yang, Chu Tien-Wen en Hou Hsiao-Hsien niet. De personages lijden allemaal onder het moderne stadsleven van Taipei: ontsnappingsdromen (naar de V.S.), de eisen van het gezinsleven, de waarden van een samenleving die nog door sociale controle gedomineerd wordt, het verlies van vroegere onschuld. Het camerawerk is van Wei-Han Yang. Ook bekend als TAIPEI STORY.

Je vous salue Marie

1984 | Experimenteel, Mysterie

Frankrijk/Zwitserland 1984. Experimenteel van Jean-Luc Godard. Met o.a. Myriam Roussel, Thierry Rode, Philippe Lacôste, Manon Andersen en Juliette Binoche.

Deze vrije bewerking van de Maria-boodschap speelt in het heden. Maria is de dochter van een garagehouder. Deze omzetting zal door de een als boeiend worden ervaren en door de ander als schokkend, maar dat is nog geen reden voor bespottelijke en kleingeestige intolerantie. Godard heeft weliswaar de regels van de traditionele vertelwijze geschonden in zijn zowel betwistbare als betwiste poging tot spiritualisme, maar zijn film heeft zijn plaats zeker verdiend. Scenario van regisseur Godard en Anne- Marie Miéville. Camerawerk van Jean-Bernard Menoud en Jacques Firmann.

H-Moll Messe

1978 | Muziek

Duitsland 1978. Muziek van Klaus Kirschner. Met o.a. Anna Torrent, Arleen Augér, Adalbert Kraus, Julia Hamari en Siegmund Nimsgern.

Een eigenaardige film van Kirschner waarin de Spaanse kinderactrice (uit films van Carlos Saura) toekijkt hoe Bachs Mis wordt uitgevoerd.

Dalla Nube alla Resistenza

1978 | Drama, Experimenteel

Verenigd Koninkrijk/Italië/Duitsland 1978. Drama van Jean Marie Straub en Danièle Huillet. Met o.a. Olimpia Carlisi, Guido Lombardi, Lori Pelosini, Gino Felici en Maria di Mattia.

Voor de Straub-fans een van zijn meest perfecte films, die zowel op het kleine tv-scherm als op het grote bioscoopdoek een cinematografisch betoog van indrukwekkende eenvoud is. Naar Césare Pavese's verhandelingen Dialoghi con Leucò en La luna e i falò. Maar de eenvoud van de wijze van het verfilmen van de teksten is slechts schijn.

Le Retour d'Afrique

1973 | Drama

Zwitserland/Italië 1973. Drama van Alain Tanner. Met o.a. François Marthouret, Josée Destoop, Juliet Berto, Anne Wiazemsky en Roger Ibanez.

Een jong echtpaar in Genêve wil een nieuw leven beginnen door naar Algerije te emigreren. Vlak voor het vertrek telegrafeert een vriend aldaar, die hun werk beloofde, de reis uit te stellen en stuurt vervolgens een brief met de mededeling dat hij zelf weer naar Zwitserland komt. Om tegenover de buitenwereld die ze met avontuurlijkheid hebben overtroefd de schijn op te houden duiken ze onder in een leeg appartement. In isolement leren ze hun bestaan betrekkelijk te stellen en daardoor gesterkt opnieuw te beginnen. Bewuste voorspelbaarheid van het scenario en het afzien van de dramatische of spectaculair filmische effecten, dwingen de toeschouwers om het denkproces van personages te volgen, die in opgeslotenheid het land dat ze wilden ontvluchten, pas echt leren kennen.

Slaughterhouse Five

1972 | Sciencefiction, Oorlogsfilm

Verenigde Staten 1972. Sciencefiction van George Roy Hill. Met o.a. Michael Sacks, Ron Leibman, Eugene Roche, Sharon Gans en Valerie Perrine.

Naar de korte roman van Kurt Vonnegut [KL]Slaughterhouse-Five or The Children`s Crusade[KLE].Het speelt gedeeltelijk op een planeet (Trafalmadore) ergens in de ruimte, waar de hoofdpersoon Billy Pilgrim (Sacks) gevangen wordt door kleine groene aliens die hem (naakt) in een kooi in de dierentuin opsluiten. Anderzijds reist hij door de tijd en is hij de krijgsgevangene, die in 'Schlachthof V' tijdens het verschrikkelijke bombardement van Dresden in WO II gevangen zit.

Geschichtsunterricht

1972 | Drama, Historische film

Italië/Duitsland 1972. Drama van Jean-Marie Straub en Danièle Huillet. Met o.a. Gottfried Bold, Johann Unterpertinger, Carl Vaillant, Henri Ludwig en Benedikt Zulauf.

Verfilming van Bertolt Brechts romanfragment Die Geschäfte des Herrn Julius Caesar over de conclusie van de Caesar-biograaf dat de Romeinse keizer een grote opportunist was. In Straubs film stelt een jongeman vragen aan een boer, een soldaat, een dichter, een advocaat en een bankier over Julius Caesar, terwijl filmfragmenten van het razende verkeer in Rome er een fascinerend, maar moeilijk toegankelijk geheel van maken.

Die Chronik der Anna Magdalena Bach

1968 | Drama, Muziek

Duitsland/Italië 1968. Drama van Jean-Marie Straub. Met o.a. Gustav Leonhardt, Christiane Lang, Paolo Carlini, Hans Peter Boye en Ernst Castelli.

Een geslaagde film, die naar zijn eigen cinématografische wetten luistert, en die de Nederlandse klavecimbelspeler Gustav Leonhardt beroemd maakte. Het leven van Bach, aan de hand van diens muziek, of liever aan de hand van hardwerkende mensen die deze muziek voor de camera ten gehore brengen, werd een unieke, zuivere filmbiografie waarvoor Straub tien jaar lang vocht om hem geproduceerd te krijgen. Scenario van de regisseur en Daniele Huillet.

Persona

1966 | Drama, Experimenteel

Zweden 1966. Drama van Ingmar Bergman. Met o.a. Bibi Andersson, Liv Ullmann, Gunnar Björnstrand, Margaretha Krook en Jörgen Lindström.

Tijdens een voorstelling van ELECTRA weigert een beroemde actrice verder te spreken en hult zich voortaan in zwijgen. Ze wordt in een afgelegen buitenhuis toevertrouwd aan de zorg van een jonge verpleegster die - tegen haar stilte in - steeds meer over zichzelf gaat vertellen èn zich in de patiënte gaat projecteren. Tot ze merkt dat de ander haar observeert in plaats van andersom. Bergmans beste en meest heldere film die met minimale middelen - close-ups van twee uitzonderlijke actrices - identiteits-, creativiteits- en relatieproblemen indringend belicht. Scenario van regisseur Bergman. Camerawerk van Sven Nykvist.

Bach Erik

1964 |

1964. Erik van Zuylen.

Tijdens een voorstelling van ELECTRA weigert een beroemde actrice verder te spreken en hult zich voortaan in zwijgen. Ze wordt in een afgelegen buitenhuis toevertrouwd aan de zorg van een jonge verpleegster die - tegen haar stilte in - steeds meer over zichzelf gaat vertellen èn zich in de patiënte gaat projecteren. Tot ze merkt dat de ander haar observeert in plaats van andersom. Bergmans beste en meest heldere film die met minimale middelen - close-ups van twee uitzonderlijke actrices - identiteits-, creativiteits- en relatieproblemen indringend belicht. Scenario van regisseur Bergman. Camerawerk van Sven Nykvist.

Tystnaden

1962 | Drama

Zweden 1962. Drama van Ingmar Bergman. Met o.a. Ingrid Thulin, Gunnel Lindblom, Jörgen Lindström, Birger Malmsten en Hakan Jahnberg.

Reizende zusters hebben een tijdelijk oponthoud in een land waarvan ze de taal niet spreken. De tuberculeuze lesbische Ester blijft op de hotelkamer met drank en studieboeken, Anna zoekt losse seksuele contacten in de stad. Anna's zoontje is de nieuwsgierige observator. Deel drie van Bergmans trilogie over 'Gods zwijgen' had een schandaalsucces en censuurproblemen, maar is een ascetische, anti-erotische film waarin ook seksualiteit een vergeefse schreeuw om contact is. Het pessimisme doet soms al te kunstmatig aan. Scenario van regisseur Bergman. Camerawerk van Sven Nykvist.

Sȧsom i en spegel

1961 | Drama

Zweden 1961. Drama van Ingmar Bergman. Met o.a. Harriet Andersson, Max von Sydow, Gunnar Björnstrand en Lars Passgard.

De echtgenoot, de vader en de jongere broer van een psychisch gestoorde vrouw zijn tijdens een vakantie op een Baltisch eiland niet in staat om haar te helpen. Ze verleidt haar puberbroer en ziet overal manifestaties van een wrede god. Dit eerste deel van Bergman`s filosofische trilogie over `Gods zwijgen` (gevolgd door NATTVARDSGASTERNA en TYSTNADEN is een ascetisch 'Kammerspiel' dat door zijn pessimistische strekking misschien niet geheel overtuigt, maar opmerkelijk wordt geacteerd, vooral door Andersson. Kreeg een Oscar als beste buitelandse film. Scenario van regisseur Bergman. Camerawerk van Sven Nykvist.

Amélie ou le temps d'aimer

1961 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1961. Drama van Michel Drach. Met o.a. Marie-José Nat, Jean Sorel, Clotilde Joano, Sophie Daumier en Jean Babilée.

Een weesmeisje wordt in de tweede helft van de vorige eeuw opgenomen in het Bretons burgergezin van haar oom en wordt daar in stilte verliefd op haar neef die naar zee trekt. Ze sterft aan een gebroken hart, maar ondertussen heeft haar ervaring haar nichtje de moed gegeven om met haar milieu te breken. Een zorgvuldig geobserveerde, vrijwel actieloze film over statisch vegeterende mensen die zonder inzicht in hun situatie de gevangenen zijn van hun fantasieën. Nat - die met de regisseur zou trouwen - was nooit beter als in de titelrol, maar wordt overspeeld door Joano als haar schuchtere nicht.

La Marseillaise

1937 | Historische film, Drama, Experimenteel

Frankrijk 1937. Historische film van Jean Renoir. Met o.a. Pierre Renoir, Lise Delamare, Louis Jouvet, Aimé Clariond en Maurice Escande.

Een epische reconstructie van de gebeurtenissen op 14 juli 1789, zowel aan het hof van Lodewijk XVI, bij de inname van de Bastille, het boerenverzet in de Provence en de revolutionaire acties in Marseille. Renoirs onverschilligheid voor een conventionele scenario-opbouw doet deze film tientallen jaren later nog modern lijken. De aandacht voor steeds weer andere individuen binnen de massabeweging geeft de revolutie menselijk reliëf zonder in anekdotes te ontsporen.

Dr. Jekyll and Mr. Hyde

1931 | Horror, Thriller

Verenigde Staten 1931. Horror van Rouben Mamoulian. Met o.a. Fredric March, Miriam Hopkins, Rose Hobart, Holmes Herbert en Halliwell Hobbes.

March is Dr. Jekyll die door middel van een verdovend middel een gespleten persoonlijkheid wordt. Hij speelt zijn rol met verve. Hobart is zijn verloofde Muriel wier vader generaal Hobbes de experimenterende dokter het leven zuur maakt. Een opwindende, zwierige film, die een klassieker in zijn genre is en de geschiedenis is ingegaan als de metafoor over de onderdrukte seksualiteit die pas tot ontplooiing komt als Jekyll de ongeremde Hyde is geworden. March kreeg een Oscar en Hopkins is prima als de verleidelijke Ivy. Naar het beroemde boek van R.L. Stevenson tot scenario bewerkt door Samuel Hoffenstein en Percy Heath. Camerawerk van Karl Struss. Hoedt u voor 'herontdekte' versies van 82m! Er zijn ook kopiën van 97m.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Johann Sebastian Bach op televisie komt.

Reageer