Xan Cejudo is acteur.
Er zijn 2 films gevonden.

Quien a hierro mata

2019 | Drama, Thriller

Spanje 2019. Drama van Paco Plaza. Met o.a. Luis Tosar, Xan Cejudo, Ismael Martínez, Enric Auquer en Maria Vazquez.

Sfeervolle Spaanse thriller over een drugsbaron op leeftijd die na jaren gevangenschap zijn laatste dagen grotendeels verlamd moet doorbrengen in een verzorgingstehuis. Hij wordt toevertrouwd aan een (ogenschijnlijk) sympathieke verpleger die er een eigen agenda op na blijkt te houden. In deze grimmige ‘anti-Intouchables’ draait het voortdurend om de vraag hoe ver je mag gaan om het verleden te wreken, zeker als ‘de duivel’ tegenwoordig niet meer dan een kreupel opaatje lijkt te zijn. Sterk spel van de hoofdrolspelers, strakke spanningsopbouw en bijzonder compromisloos. Vooral het laatste shot blijft na afloop nog wel even nadreunen.

Le pianiste

1998 | Drama

Spanje/Frankrijk 1998. Drama van Mario Gas. Met o.a. Serge Reggiani, Laurent Terzieff, Pere Ponce, Jordi Mollà en Pauline Galvez.

Na jaren afwezigheid keert de wereldberoemde Catalaanse dirigent Luis Doria (Terzieff) terug naar Barcelona voor een concert. Na zijn triomfantelijk optreden zoekt hij ontspanning in een travestietenbar. Hier wordt hij eensklaps weer geconfronteerd met zijn verleden. In de oude barpianist herkent hij niemand minder dan de bekende componist Albert Rossel (Reggiani), met wie hij zestig jaar geleden in Parijs studeerde bij Darius Milhaud. Door de Spaanse burgeroorlog zijn ze elkaar uit het oog verloren. Herinneringen aan hun jeugd en intieme vriendschap keren terug, soms vrolijk, dan weer pijnlijk. Een homoseksueel getinte vriendschap wordt na meer dan een halve eeuw weer opgewarmd. De rollen van de jeugdige Luis en Albert worden respectievelijk vertolkt door Molla en Ponce. De film geeft een uitstekend tijdsbeeld van zowel de Franse artistieke milieus als de dreiging van de oorlog en de Spaanse revolutie. Reggiani en Terzieff zetten sterke personages neer, maar het scenario van Gustavo Hernandez Moz, André Grall, Mario Gas en Pierre Javaux, gebaseerd op de roman van Manuel Vazquez Montalban, vertoont enkele hiaten en langdradigheden. Fotografie is van Thomas Pladevall.