Laure Duthilleul

Regisseur, Acteur, Scenarist

Laure Duthilleul is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 32 films gevonden.

La brindille

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Emmanuelle Millet. Met o.a. Christa Theret, Johan Libéreau, Anne Le Ny, Maud Wyler en Nina Meurisse.

'Brindille' betekent twijgje. Precies dat is Sarah, een meisje van twintig met een zonnig hoofd vol toekomstmuziek. Tot ze op een dag flauwvalt in het museum in Marseille waar ze hoopt op een baan. Tot haar ontzetting blijkt ze zes maanden zwanger, te laat voor abortus. Acute ontkenning is Sarahs instinctreactie. Regiedebuut van Millet is een ietwat sombere aangelegenheid. Dynamisch tegenwicht tot het ingetogen spel van talent Theret en de kaal-naturalistische regie ontbreekt. Dat doet aan Millets engagement voor het impopulaire onderwerp dan weer niets af.

À ce soir

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Laure Duthilleul. Met o.a. Sophie Marceau, Antoine Chappey, Clotilde Hesme, Gérald Laroche en Agathe Dronne.

Wanneer de huisarts in een kleine gemeenschap plotseling overlijdt, blijft zijn vrouw Nelly (Marceau), een verpleegster, ontredderd achter met haar twee kinderen. À ce soir volgt haar de eerste vier dagen, waarin ook andere naasten de schok verwerken en Nelly de helpende hand reiken. Maar zij reageert op haar geheel eigen manier. Sfeervol (met veel natuur en bos) drama met een mooie rol van Marceau werd gepresenteerd in het Un Certain Regard-programma van Cannes: het is de eerste lange speelfilm van door de wol geverfde actrice Duthilleul.

Mars ou la terre

1997 | Sciencefiction, Drama

Frankrijk 1997. Sciencefiction van Bertrand Arthuys. Met o.a. Marie Bunel, Wladimir Yordanoff, Pierre-François Pistorio, Lara Guirao en Laure Duthilleul.

Ter voorbereiding van een reis naar Mars, die zal plaatsvinden tussen 2015 en 2020, zit de Franse astronaut Jacques Velle (Pistorio) reeds vijfhonderd dagen in een baan om de aarde aan boord van een ruimtetuig. Hij is getrouwd en heeft twee kinderen. Eensklaps bekruipt hem de angst in de wetenschap dat hij nog twee maanden eenzaam in zijn capsule moet doorbrengen. Ondanks de frequente contacten met de aarde via een videoscherm raakt Jacques over zijn toeren. Roland Briegel (Yordanoff), de de missie vanop aarde leidt, maakt zich zorgen over Jacques` gemoedstoestand en contacteert diens vrouw Anne (Bunel). Op een originele manier wordt hier de vereenzaming van een individu behandeld gekoppeld aan de vervreemding van de rest van het gezin. De film stelt tevens vragen over de psychologische gevolgen van lange ruimtereizen. De acteurs leveren prima werk en het scenario van Marc Eisenchteter, naar een verhaal van hemzelf, Jacques Collet en Benoît Deswarte bevat voldoende verrassingen om de film boeiend te houden. Goede fotografie van Cyril Lathus.

Le censeur du lycée d'Epinal

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Marc Rivière. Met o.a. Jean-François Balmer, Patrick Chesnais, Laure Duthilleul, Sylvie Joly en Anne Roumanoff.

Jean Denamur gaat door het leven zoals hij reeds zesendertig jaar lang de weg naar het Hoch-lyceum neemt: rechtdoor, zonder fantasie en eentonig. Hij is nu onderdirecteur van het lyceum van Epinal waar hij ooit als leerling begon en waar hij later leraar werd. Zijn leven neemt echter een drastische wending wanneer hij zijn levenslustige jeugdvriend Julien Dessales (Chesnais) weer ontmoet. Eensklaps kan hij weer lachen, van het leven genieten, tot grote jaloezie van zijn vrouw Marianne (Duthilleul). Op een avond besluiten ze, lachend als adolescenten, hun derde vriend, Francis Delorme (Bouclet) te verrassen met een bezoek. Francis is echter elk gevoel voor humor verloren. De reacties van drie mannen in volle midlife-crisis. Elk van hen reageert er anders op en de boodschap is dan ook dat je best van elk moment kunt genieten. Een frisse en tedere komedie waaraan regisseur/ scenarist Rivière jaren gewerkt heeft. De spitse dialogen worden aan een hoog ritme afgevuurd door een uitstekende cast. Eindelijk nog eens een Franse film die explodeert als een vuurwerk. Fotografie van Alain Levent.

Le causse d'Aspignac

1997 |

1997. Rémy Burkel. Met o.a. Laure Duthilleul, Jérôme Anger en Isabelle Gélinas.

Jean Denamur gaat door het leven zoals hij reeds zesendertig jaar lang de weg naar het Hoch-lyceum neemt: rechtdoor, zonder fantasie en eentonig. Hij is nu onderdirecteur van het lyceum van Epinal waar hij ooit als leerling begon en waar hij later leraar werd. Zijn leven neemt echter een drastische wending wanneer hij zijn levenslustige jeugdvriend Julien Dessales (Chesnais) weer ontmoet. Eensklaps kan hij weer lachen, van het leven genieten, tot grote jaloezie van zijn vrouw Marianne (Duthilleul). Op een avond besluiten ze, lachend als adolescenten, hun derde vriend, Francis Delorme (Bouclet) te verrassen met een bezoek. Francis is echter elk gevoel voor humor verloren. De reacties van drie mannen in volle midlife-crisis. Elk van hen reageert er anders op en de boodschap is dan ook dat je best van elk moment kunt genieten. Een frisse en tedere komedie waaraan regisseur/ scenarist Rivière jaren gewerkt heeft. De spitse dialogen worden aan een hoog ritme afgevuurd door een uitstekende cast. Eindelijk nog eens een Franse film die explodeert als een vuurwerk. Fotografie van Alain Levent.

Sortez des rangs

1996 | Drama, Historische film, Oorlogsfilm

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Denis Robert. Met o.a. Laure Duthilleul, Stanislas Crevillén, Josiane Lévêque, Pierre-Arnaud Crespeau en Erwan Dujardin.

WO I die duurde van 1914 tot 1918, was een conflict tussen Europese monarchie[KA3]en, die daarmee grotendeels hun eigen graf delfden, en na de Oktober Revolutie in 1917 bijna driekwart eeuw communistische dictatuur tot gevolg had. De oorlog werd weliswaar met moderne wapens (de kanonnen van Krupp, de eerste pantservoertuigen, auto`s en kleine vliegtuigjes) uitgevochten, maar was grotendeels een loopgravenoorlog van hooghartige generaals uit de vorige eeuw, die soldaten als kanonnenvoer beschouwden. Hierover draaide Stanley Kubrick een in essentie anti-oorlogs film in 1957, het meesterwerk getiteld PATH OF GLORY. Die film gaat over een drietal willekeurige soldaten die gefusilleerd moesten worden om een voorbeeld tegen lafheid te stellen. Deze film heeft hetzelfde vertrekpunt. Franse soldaten die hun ongenoegen geuit hadden om nog langer als kanonnenvoer te dienen werden collectief veroordeeld en een drietal `vrijwillgers` moesten naar voren stappen (vandaar de titel) om voor het vuurpeloton te gaan staan. Een van hen is de vader van de toen nog acht-jarige Michel (Crevill[KA1]en). Zijn moeder, een eenvoudige naaister, moet in schande verder leven. In 1919 worden Michel en zijn moeder regelmatig beschimpt door de buren en het komt tot een kwaadaardige scheldkanonnade. Zijn moeder wordt ingesloten en Michel wordt in een opvoedingsgesticht geplaatst. Daar ontmoet hij (de) twee andere jongens, van wie hun vaders op dezelfde wijze zijn 'gevallen' in de oorlog. Ze zijn vast van plan de eer van hun vaders te wreken en de generaal, bijgenaamd 'Le boucher des Hurlus', die het bevel gaf, ter verantwoording te roepen. Een gedoemde missie. Het scenario van Jean-Denis Robert en Jérôme Tonnerre naar de roman van Jean Amila Le boucher des Hurlus laat teveel aan het toeval over en bevat maar matig boeiend pattriotisme. De jonge Crevillén doet zijn best en gooit hoge ogen als filmtalent. Het camerawerk is van Dominique Gentil. 35 mm, 1.66.

Sortez des rangs

1996 |

Frankrijk 1996. Denise Robert. Met o.a. Josiane Lévêque, Stanislas Crevillén en Laure Duthilleul.

WO I die duurde van 1914 tot 1918, was een conflict tussen Europese monarchie[KA3]en, die daarmee grotendeels hun eigen graf delfden, en na de Oktober Revolutie in 1917 bijna driekwart eeuw communistische dictatuur tot gevolg had. De oorlog werd weliswaar met moderne wapens (de kanonnen van Krupp, de eerste pantservoertuigen, auto`s en kleine vliegtuigjes) uitgevochten, maar was grotendeels een loopgravenoorlog van hooghartige generaals uit de vorige eeuw, die soldaten als kanonnenvoer beschouwden. Hierover draaide Stanley Kubrick een in essentie anti-oorlogs film in 1957, het meesterwerk getiteld PATH OF GLORY. Die film gaat over een drietal willekeurige soldaten die gefusilleerd moesten worden om een voorbeeld tegen lafheid te stellen. Deze film heeft hetzelfde vertrekpunt. Franse soldaten die hun ongenoegen geuit hadden om nog langer als kanonnenvoer te dienen werden collectief veroordeeld en een drietal `vrijwillgers` moesten naar voren stappen (vandaar de titel) om voor het vuurpeloton te gaan staan. Een van hen is de vader van de toen nog acht-jarige Michel (Crevill[KA1]en). Zijn moeder, een eenvoudige naaister, moet in schande verder leven. In 1919 worden Michel en zijn moeder regelmatig beschimpt door de buren en het komt tot een kwaadaardige scheldkanonnade. Zijn moeder wordt ingesloten en Michel wordt in een opvoedingsgesticht geplaatst. Daar ontmoet hij (de) twee andere jongens, van wie hun vaders op dezelfde wijze zijn 'gevallen' in de oorlog. Ze zijn vast van plan de eer van hun vaders te wreken en de generaal, bijgenaamd 'Le boucher des Hurlus', die het bevel gaf, ter verantwoording te roepen. Een gedoemde missie. Het scenario van Jean-Denis Robert en Jérôme Tonnerre naar de roman van Jean Amila Le boucher des Hurlus laat teveel aan het toeval over en bevat maar matig boeiend pattriotisme. De jonge Crevillén doet zijn best en gooit hoge ogen als filmtalent. Het camerawerk is van Dominique Gentil. 35 mm, 1.66.

Les Steenfort, Maîtres de l'Orge : Margrit

1996 | Historische film

België/Frankrijk 1996. Historische film van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Florence Pernel, Jean-Claude Drouot, Pascal Elso, Laure Duthilleul en Lucas Van den Eynde.

Deel twee van dit driedelig familiedrama is gesitueerd in de periode 1888-1891: dertig jaar later is bierbrouwer Charles (nu gespeeld door Drouot) een gezeten burger. Zijn huwelijk met Elise (Duthilleul) is een mislukking, en zij hebben hun neef No[KA3]el (Elso) geadopteerd als hun zoon. No[KA3]el leerde in M[KA3]unchen het pilsbier kennen en heeft Margrit (Pernel) ontmoet. Het bier introduceert hij in Frankrijk, en Margrit bij zijn familie. Het leidt tot een strijd in de familie. Charles, die met de lekkere Margrit aanpapt, start de oude brouwerij Texel-Steenfort op, en overvleugelt al gauw de Steenforts. Uit het niets doemt ineens Pieter Texel (Van Den Eynde) op, de zoon van Frans en Adrienne, die zijn rechtmatige eigendom komt opeisen. Centraal in dit tweede deel staan naast de klassieke melodramatische ontwikkelingen, de strijd van de arbeiders tegen het patronaat, het wettelijk statuut van vakbonden en het stakingsrecht.

Le poids d'un secret

1996 | Drama

België/Frankrijk 1996. Drama van Denis Malleval. Met o.a. Amandine Dewasmes, Laure Duthilleul, Jean-Claude Dauphin, Thiam en Vincent Colombe.

Dewasmes is de veertienjarige dochter van een vroom katholiek echtpaar, Dauphin en Duthilleul. Zoals elke zondag gaat papa bij zijn oude moeder eten, terwijl mama, tussen haar ander werk door, haar dochter in het oog houdt. Deze is smoorverliefd op een zestienjarige jongen die het thuis zeer moeilijk heeft. Ondanks het verbod van haar moeder gaat het meisje toch naar een fuif in de hoop daar de jongen ook te zien. Tijdens de fuif worden haar dromen echter brutaal stukgeslagen. Twee adolescenten staan centraal in dit door-de-weekse generatieconflict, waarbij de ouders ook niet vrijuit gaan. Redelijk goed gespeeld vooral door de jonge Dewasmes. Michèle Letellier schreef het scenario dat sober-realistisch in beeld gebracht werd door Patrice Payen. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Les brumes de Manchester

1995 |

Frankrijk 1995. Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Pascal Elso, Laure Duthilleul en Bernard Fresson.

Dewasmes is de veertienjarige dochter van een vroom katholiek echtpaar, Dauphin en Duthilleul. Zoals elke zondag gaat papa bij zijn oude moeder eten, terwijl mama, tussen haar ander werk door, haar dochter in het oog houdt. Deze is smoorverliefd op een zestienjarige jongen die het thuis zeer moeilijk heeft. Ondanks het verbod van haar moeder gaat het meisje toch naar een fuif in de hoop daar de jongen ook te zien. Tijdens de fuif worden haar dromen echter brutaal stukgeslagen. Twee adolescenten staan centraal in dit door-de-weekse generatieconflict, waarbij de ouders ook niet vrijuit gaan. Redelijk goed gespeeld vooral door de jonge Dewasmes. Michèle Letellier schreef het scenario dat sober-realistisch in beeld gebracht werd door Patrice Payen. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Le dernier tour

1995 | Komedie, Sportfilm

Frankrijk 1995. Komedie van Thierry Chabert. Met o.a. Jean-Pierre Darroussin, Henri Virlogeux, Laure Duthilleul, Brigitte Chamarande en Elisabeth Erchow.

Het hele jaar door gaat het leven van Baptiste Pi[KA1]erard (Darroussin) in een dorpje in het zuiden van Frankrijk zijn gewone gangetje. Doch in juli gaat hij ieder jaar eventjes uit de bol. Dan neemt de Tour de France zijn leven over en doet Baptiste op zijn manier mee met het grote wielercircus. Inmiddels is hij 37 jaar en hij beseft dat dit jaar zijn laatste 'ronde' is. Bijna iedere jongen zou met de tour willen meedoen. Baptiste laat zijn droom in vervulling gaan, maar dan wel op een hele speciale manier om zijn sportieve prestatie te leveren. Een film zonder sensatie of spektakel, maar met dagdagelijkse situaties met gewone mensen en gebracht met een lach en een traan. Het scenario is van Patrick Cauvin, Jean-Claude Charnay en regisseur Chabert. Het camerawerk is van Michel Amathieu.

Le charme brumeux du crime : Les brumes de Manchester

1995 | Mysterie, Misdaad

België/Frankrijk 1995. Mysterie van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Bernard Fresson, Laure Duthilleul, Pascal Elso, Bernard Verley en Alexandra London.

Alan Collins (Fresson) is verlamd en zit aan een rolstoel gekluisterd. Hij besluit het mistige Manchester te verruilen voor het zonnige Frankrijk. Hij heeft zijn keuze laten vallen op een prachtige villa, waarop echter een vloek rust. Vijftien jaar ervoor vond zijn eerste vrouw er de dood. Komt daar nog bij dat zijn zoon wordt vermoord in het stationstoilet van het Franse provinciestadje, waar hij zich ge[KA3]installeerd heeft. Werk aan de winkel voor inspectuer Garreau (Verley). In de machiavellistische plot blijkt elk personage verdacht. Het scenario is van Maurice Frydland en regisseur Verhaeghe naar het toneelstuk van Frédéric Dard.

La taupe

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Françoise Decaux-Thomelet. Met o.a. Laure Duthilleul, Elizabeth Bourgine, Bruno Todeschini, Jacques Gimond en Muriel Coadou.

Bernard (Todeschini) en In[KA2]es Lagarosse (Duthilleul) zijn de eigenaars van de verliesgevende wijngaard [KL]Les Marronniers[KLE]. Wanneer de naburige wijngaard [KL]Santenac[KLE] wordt opgekocht door de schatrijke weduwe Juliette Pascalet (Bourgine) rijpt in Inès een duivels plan om af te rekenen met hun benarde financiële toestand. Een leuk idee wordt oppervlakkig uitgewerkt met personages die de kijker eigenlijk geen barst interesseren. De acteurs doen hun best, maar kunnen het scenario van Christine Miller, naar de roman van Pierre Luccin, amper leven inblazen. Het duivelse karakter van het trio wordt niet voldoende geëxploiteerd. Fotografie van Guy Famechon.

Un si bel orage

1994 | Romantiek, Historische film

Frankrijk 1994. Romantiek van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Laure Marsac, Jean-Philippe Écoffey, Christopher Thompson, Bernard Verley en Laure Duthilleul.

In Frankrijk rond 1780 brengen Antoine de Cherchery (Ecoffey) en Renaud de Saint-Pons (Thompson), twee soldaten van het leger van de koning, een weggelopen paard terug naar de Markies De Tallert (Verley). Daar maken ze kennis met diens dochter Claire (Marsac). De twee vrienden laten een grote indruk na bij de markies. Voor Claire liggen de zaken anders: de mannen zijn zo verschillend dat ze voor haar samen één enkele persoonlijkheid vormen. Ze gaat een relatie aan met allebei en kan niet kiezen. Als ze zwanger wordt komt ze in een moeilijke positie. Ontspannend kostuumdrama dat een goed beeld geeft van de losbandige zeden van het Frankrijk kort voor de revolutie. De acteurs passen uitstekend in hun rol, maar naar het einde toe wordt het een beetje te sentimenteel. Pierre Moustiers baseerde het scenario op zijn eigen roman. Sfeervolle fotografie van Gérard Vigneron.

Marie s'en va-t'en guerre

1994 |

Frankrijk 1994. Daniel Delrieux. Met o.a. Patrice Bissonnette, Etienne Chicot en Laure Duthilleul.

In Frankrijk rond 1780 brengen Antoine de Cherchery (Ecoffey) en Renaud de Saint-Pons (Thompson), twee soldaten van het leger van de koning, een weggelopen paard terug naar de Markies De Tallert (Verley). Daar maken ze kennis met diens dochter Claire (Marsac). De twee vrienden laten een grote indruk na bij de markies. Voor Claire liggen de zaken anders: de mannen zijn zo verschillend dat ze voor haar samen één enkele persoonlijkheid vormen. Ze gaat een relatie aan met allebei en kan niet kiezen. Als ze zwanger wordt komt ze in een moeilijke positie. Ontspannend kostuumdrama dat een goed beeld geeft van de losbandige zeden van het Frankrijk kort voor de revolutie. De acteurs passen uitstekend in hun rol, maar naar het einde toe wordt het een beetje te sentimenteel. Pierre Moustiers baseerde het scenario op zijn eigen roman. Sfeervolle fotografie van Gérard Vigneron.

Je voudrais descendre

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Laure Duthilleul, Johan Leysen, Arthur Gouyé, Priscilla Frey en Luisa Barbosa.

Duthilleul heeft haar gezin in de steek gelaten voor de architect die hun huis bouwde. Haar man, Leysen, besluit have en goed achter te laten en vertrekt met zijn twee kinderen, Frey en Gouyé, op een reis zonder bestemming. Hij laat alles aan het toeval over en ontmoet nieuwe vrouwen, die vreemd genoeg allemaal lijken op Duthilleul. Alleen zijn kinderen kunnen hem met een dunne draad aan de realiteit binden. Op een dag zijn ze ongemerkt de grens overgestoken en bevinden ze zich in een land waar oorlog woedt. Sterk symbolisch geladen drama, dat alledaagse problemen op een uiterst gevoelige en originele manier behandelt. Leysen schittert in de moeilijke hoofdrol, terwijl Duthilleul in de huid kruipt van een viertal totaal verschillende vrouwen. Knap in elkaar gestoken scenario van Verhaeghe en Jean-Marc Roberts, naar een roman van Lionel Duroy.

Marie s'en va-t-en guerre

1993 | Komedie, Oorlogsfilm

Canada/Frankrijk 1993. Komedie van David Delrieux. Met o.a. Laure Duthilleul, Julia Maraval, Etienne Chicot, Patrice Bissonnette en Martin Maria Blau.

Normandische kust, 5 juni 1944. De kleine Marie (Maraval) denkt alleen maar aan haar communie die over enkele dagen gevierd wordt. Die nacht landen de geallieerden. Terwijl haar vader de soldaten helpt en haar moeder zich bezig houdt met de verzorging van gewonde bevrijders, is Maraval gids voor een Canadese parachutist van Indiaanse afkomst John (Bissonnette). Ze maakt kennis met de verschrikking van de oorlog, tegelijkertijd wordt ze een voor het eerst verliefd als gevolg van de vriendschap tussen haar en de verdwaalde soldaat. Mooie, melancholische interpretatie van D- Day, gezien door de ogen van een kind, dat volwassen wordt en tegelijkertijd hét avontuur van haar leven beleeft. Het scenario van Robert Valey is niet verstoken van vals sentiment, maar de prent blijft toch bezienswaardig. Prima acteerprestaties van een deels Franse, deels Canadese cast.

Association de bienfaiteurs

1993 | Avonturenfilm

Frankrijk 1993. Avonturenfilm van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Hanna Schygulla, Bruce Myers, Laure Duthilleul, Frédéric Deban en Marie Bunel.

Schygulla, schrijfster van mysterieverhalen, heeft zich in een rustig Provence-dorpje gevestigd. Wanneer de beroemde maar lawaaierige Rallye-de-Provence door het dorpje wil trekken, weet zij als milieubewuste vrouw op slinkse wijze de route te veranderen, en zo komt ze in contact met de geheimzinnige milieu- organisatie uit de titel. Serie in zes delen (van telkens 52m), die op min of meer geestige wijze de lotgevallen vertelt van een organisatie die het opneemt tegen milieuverontreinigende industriëlen, listige projectontwikkelaars etc. De scenario's zijn professioneel geschreven door Jean-Claude Carrière, en Schygulla heeft een flinke weg afgelegd - niet helemaal in haar voordeel - sinds zij de favoriete actrice was van Rainer Werner Fassbinder.

Au pays des Juliets

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Mehdi Charef. Met o.a. Laure Duthilleul, Claire Nebout, Maria Schneider en Philippe Said.

Thérèse, Henriette en Raissa ontmoeten elkaar op een stationsperron, op een dag dat er een staking gaande is. Alledrie moeten ze een langdurig gevangenisstraf uitzitten en maken ze gebruik van een 24 uurs-verlof. Deze uren gaan ze samen doorbrengen. Charef zet op gevoelige en tedere wijze deze drie, zeer verschillende vrouwen neer. Hij legt hun innerlijke, heimelijke wraakgevoelens vast, toont hoe ze elkaar beter leren kennen. Voorzichtig komen gevoelens en verwijten naar buiten, waarbij de kijker tot medeplichtige wordt. Hoewel Nebout zich een beetje aanstelt, weten Schneider en Duthilleul de juiste toon te vatten.

Parfum de bébé

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Serge Meynard. Met o.a. Jacques Spiesser, Laure Duthilleul, Karine Foviau, Rufus en Sophie Mas.

De eerste aflevering in een serie van een vijftal films met op zichzelf staande verhalen waarin kinderen een centrale rol spelen. De blonde Foviau zit op een kostschool. Zij krijgt nooit bezoek van haar moeder en ze verkeert in de veronderstelling dat haar vader Spiesser in Afrika woont en werkt in een wildpark, waar hij zich met olifanten bezig houdt. De werkelijkheid is anders: hij is een clochard in Parijs. In deze super sentimentele film worden vader en dochter herenigd, terwijl de ijskoude moeder Duthilleul wat ontdooit en haar positieve zijde laat zien. Scenario van Anne-Marie Lesage en Jean-Luc Estèbe.

La goutte d'or

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Marcel Bluwal. Met o.a. Lilah Dadi, Jean-Pierre Bisson, Farid Chopel, Nathalie Mann en Laure Duthilleul.

De titel verwijst naar een verouderde en drukbevolkte Parijse wijk, waar Idriss (Dadi) zojuist is terechtkomen, een uit de Sahara afkomstige zestienjarige jongen, die op zoek is naar een foto waar hij op staat. Een nauwgezette en gevoelige bewerking van de roman van Michel Tournier. Schitterende beelden van de woestijn. Een tamelijk geslaagde mengeling van drama, avontuur en komische scènes, opgenomen door een briljante en bedreven tv-regisseur, gewend aan het werken voor tv.

Bouvard et Pècuchet

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Jean Carmet, Jean-Pierre Marielle, Pierre Étaix, Catherine Ferran en Yvan Dautun.

Naar een bewerking van het nergens bij in te delen werk van Gustave Flaubert door Jean-Claude Carrière. Het gaat hier om zowel een komedie als een satire terwijl het in feite een ontroerende speurtocht naar het Bewustzijn is. Geen eenvoudig verhaal dus, maar het is juist weergegeven - en niet onjuist zoals te vrezen viel - dankzij een intelligent scenario, een aandachtige regie en een rake typering van de karakters en de mentaliteit van destijds. Schitterend spel en opmerkelijke, speciaal voor de film gecomponeerde muziek. Verhaeghe hoort thuis bij die zeldzame groep van cineasten die met echt iets origineels en bizonders op televisie komen.

Un week-end à tuer

1989 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1989. Thriller van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Laure Duthilleul, Ferdinand Verhaeghe, Jean-Paul Roussillon en Catherine Ferran.

Uit de serie [KL]Le masque[KLE] van uitgeverij Librairie des Champs-Elys[KA1]ees. Weer zo`n dubbelzinnige titel waar Alexandre Terrel patent op heeft. Zijn akelig spannende roman speelt zich af tijdens het genoemde weekeinde, binnenshuis en voor de ogen van een negen-jarig jongetje. Klassiek thema: Antoine (Verhaeghe) gaat op een vrijdag na school naar zijn moeder, die twee vreemde `neven` aan hem voorstelt. In feite gaat het om twee radeloze voortvluchtige misdadigers, die hen in het huis van Antoines moeder gijzelen. Het verhaal loopt goed af voor de twee gijzelaars (maar hoe!) en heel slecht voor de twee gangsters. Als we hier nog aan toevoegen dat de mannen gewelddadig en gestoord zijn, weet u het wel. De regisseur stelt de zenuwen van de kijker op de proef, hoewel de film ook zijn trage momenten kent. Toch is het een pittige produktie. Een van de bandieten (Roussillon) doet denken aan de angstaanjagende Peter Lorre. Tamelijk

Navarro : Mauvaises actions

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Serge Leroy. Met o.a. Roger Hanin, Laure Duthilleul, Muriel Flaubert, Sam Karmann en Christian Rauth.

Op een beurs wordt, terwijl de beursnoteringen volop gaande zijn, een student doodgestoken. Commissaris Navarro, die geheel onbekend is met dit wereldje, ziet zich niettemin belast met het onderzoek dat al gauw vanwege een tweede moord nog ingewikkelder wordt. Een klassieke detective, op maat gesneden voor Hanin.

Deuil en 24 heures

1989 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1989. Oorlogsfilm van Frank Cassenti. Met o.a. Alain Cuny, Richard Bohringer, Laure Duthilleul en Pierre Clémenti.

Een bewerking van de roman van Vladimir Pozner over de nederlaag van het Franse leger in 1940. Cassenti maakt er helaas, vergeleken met zijn bioscoop films, een veel minder persoonlijk werk van. Het verhaal wordt daarbij van zeer ongelijkmatig spel voorzien (Cuny en Clementi komen nauwelijks geloofwaardig over). Daarentegen wordt de sfeer van destijds op talentvolle wijze opnieuw tot leven geroepen en weet de regisseur het scenario aardig te benutten.

Peaux de vaches

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Patricia Mazuy. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Jean-François Stévenin, Jacques Spiesser, Salomé Stévenin en Laure Duthilleul.

Na een avondje doorhalen steken twee broers de familieboerderij in brand; een oude man komt om. Alleen de oudste broer wordt veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf. Eenmaal vrij, keert hij terug naar de boerderij en treft deze groter en welvarend aan. Zijn jongere broer is gezinshoofd geworden. De film is puntsgewijs opgebouwd. Hij bevat een opeenhoping van waarheidsgetrouwe en belangwekkende kleine details over de personages en het plattelandsleven van alledag, terwijl de gebruikelijke clich[KA1]e`s achterwege zijn gebleven. Het Nauw van Calais vormt de grauwe achtergrond, knap verbeeld in een overheersende, suggestieve kleur. Een intense dramatiek kenmerkt dit temperamentvolle speelfilmdebuut. Het scenario is van de regisseuse. Het camerawerk is van Raoul Coutard (wordt niet genoemd op de generiek).

Le vent des moissons

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Jean Sagols. Met o.a. Annie Girardot, Jacques Dufilho, Pascale Rocard, Laure Duthilleul en Gérard Klein.

Een familiesage die zich op het Franse platteland afspeelt, naar een degelijk scenario van Jean-Pierre Jaubert, Claude Hirtz- Barrel en Michel Picard. Het belangrijkste van deze film is de psychologische kracht, want hoewel de boeren vaak diepe gevoelens ondergaan, kunnen ze die niet onder woorden brengen. De verfilming is eerlijk, maar niet van het niveau van het scenario en de dialogen. Er zitten lange stukken in die goed de atmosfeer van het dagelijks leven van deze landbouwers weergeeft. Dufilho is heel overtuigend in zijn rol van patriarch, maar Girardot lijkt meer op een boerin uit een operette.

Le bonheur se porte large

1988 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk 1988. Komedie van Alex Métayer. Met o.a. Alex Métayer, Laure Duthilleul, Marie Rivière, Guillemette Grobon en Muriel Kenn.

De eerste speelfilm van deze regisseur-hoofdrolspeler. Een Parijse employé leidt zo'n saai leven dat hij de personificatie van de verveling lijkt. Hij gaat op vakantie naar het zuiden en ontmoet onderweg een liftster. Hij slaagt er niet in zich van haar te ontdoen en zij sleept hem mee in verschillende avonturen. Een lievige, maar enigszins langdradige komedie met grappen van wisselende kwaliteit. Ook al haalt de maker niet het niveau van Tati of Etaix, de film is toch leuk genoeg om zelfs de grootste zuurpruim te laten lachen.

L'île aux oiseaux

1988 | Misdaad, Mysterie, Western

Frankrijk 1988. Misdaad van Geoffrey Larcher. Met o.a. Guy Marchand, Philippe Besson, Benoît Régent, Laure Duthilleul en Caroline Faro.

Met enige maanden tussenpoos verdwijnt een jonge vrouw in zee, op dezelfe manier als haar echtgenoot. De lichamen worden niet teruggevonden en beider vriendenkring stelt een eigen onderzoek in, dat op een dood spoor belandt. Tijdens een diner dat haar zwager en vriend Vincent geven, ter gelegenheid van het feit dat zij een jaar dood is, lopen de spanningen hoog op. Het leven herneemt daarna zo goed en zo kwaad als het gaat haar gangetje, behalve voor Vincent die alleen verder zoekt naar de verdwenen vrouw. Een psychologisch misdaadplot, slapjes en onverschillig gestuurd. Met inconsequente personages en verveling is gewaarborgd. De kijker moet de acteurs dankbaar zijn voor het feit, dat ze hun best hebben gedaan er nog wat van te maken. De beelden van Daniel Barreau weten het bekken van Arcachon goed te benutten.

Le thé au harem d'Archimède

1985 | Drama

Frankrijk 1985. Drama van Mehdi Charef. Met o.a. Kader Boukhanef, Rémi Martin, Laure Duthilleul, Saïda Bekkouche en Nicole Hiss.

In een deprimerende, betonnen Parijse buitenwijk in de jaren zeventig houden de zeventienjarige vrienden Pat (Martin) en Madjid (Boukhanef) de verveling op afstand met rondhangen en kleine criminaliteit. Ze ontmoeten buurtbewoners: junks, alcoholisten, alleenstaande moeders. De onverwachte, waarschijnlijk illegaal verkregen, welvaart van een oude vriend inspireert de jongens tot een onbezonnen daad. Treurig portret van het dagelijks leven in een banlieue. Regisseur Charef bewerkte zijn eigen roman tot een scenario en kreeg de César voor het beste debuut voor zijn film.

Qu'est-ce qu'on attend pour être heureux!

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Coline Serreau. Met o.a. Bernard Alane, Romain Bouteille, Evelyne Buyle, Laure Duthilleul en Henri Garcin.

Voor de opname van een reclamespot van 45 seconden wordt een immens aantal figuranten, dansers en technici bijeengebracht in een filmstudio. Ze komen geleidelijk aan in opstand tegen de hondse behandeling door de sponsors. Deze doeltreffende satire op de alle perken te buiten gaande discrepantie tussen reclamefilms en 'gewone' films zou misschien alleen in de filmpraktijk betrokkenen aanspreken, als Serreau en haar medewerkerscollectief de boodschap niet met zoveel talent en uitbundigheid verpakt hadden. De moeite die ze blijkbaar hadden om een slot voor de film te vinden leidt later tot enige geforceerdheid.

Les enfants d échirés

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Serge Leroy. Met o.a. Véronique Jannot, Bernard Le Coq, Laure Duthilleul, Camille Brichard en Catherine Rich.

Laure interesseert zich in hevige mate voor de problemen van kinderen van gescheiden ouders. Te meer daar haar echtgenoot, moe van het delen van zijn vrouw met allerlei sociale gevallen, haar heeft verlaten. Een gevoelige en ontroerende film met een realistische inslag. Het thema wordt nooit aangedikt zonder in het tegenovergestelde uiterste te vervallen, dat wil zeggen het naturalisme. Bovendien kan Serge Leroy, die ook films (ATTENTION, LES ENFANTS REGARDENT) heeft geregisseerd, zijn jonge acteurs heel goed begeleiden.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Laure Duthilleul op televisie komt.

Reageer