Zojuist is op het Nederlands Film Festival de VPRO-documentaireprijs 2026 uitgereikt aan Axelle Nurhaliza Maillet voor 'Perahu Kertas', haar afstudeerfilm aan de Gerrit Rietveld Academie. 'Perahu Kertas' (Papieren boot) is een filmgedicht over Atun, de vrouw die vanaf de geboorte van de filmmaker haar oppas was en haar gekozen moeder werd. De film overtuigde de jury door de gevoeligheid en het filmische instinct. In een bijzondere mix van beelden, herinneringen en observaties ontstaat een intiem portret waarin emoties niet worden uitgelegd, maar voelbaar gemaakt. De prijs werd uitgereikt tijdens de Talent Awards Ceremonie door juryleden Tamara Vuurmans, Anne Vaandrager en Ehsan Fardjadniya.
Toen Axelle Nurhaliza Maillet, de regisseur van deze film, nog kind was, was Atun haar oppas. Nu neemt Maillet de nog altijd hardwerkende Atun mee naar het strand, waar deze zeldzame vrije dag uitgroeit tot een eerbetoon aan een leven van opoffering en toewijding. Atun runt nu met haar familie een warung langs de weg op Bali. Om het bedrijf draaiende te houden en voor hun dierbaren te zorgen, werken zij onvermoeibaar en gunnen zichzelf slechts één vrije dag per twee weken. Deze afstudeerfilm is die vrije dag. In Atuns korte rust van de eisen van het bestaan ontstaat ruimte voor poëtische beschouwingen over zorg, arbeid, opoffering en een band gesmeed voorbij bloedbanden.
Perahu Kertas getuigt van makerschap met durf om te vertrouwen op observatie, ritme en sfeer. De kwaliteit van deze film schuilt in de sterke impliciete aanwezigheid van de maker in haar beeldtaal en gebruik van bronmateriaal. Een universeel verhaal over moederschap, zorg en verbondenheid. Onder de warme observaties sluimert het complexe gevoel iets verschuldigd te zijn, waardoor de film een verdiepende emotionele laag krijgt.
De jury over de twee andere genomineerde films
Hartslag van een Ander – Regie: Olivia Mos (Nederlandse Filmacademie)
'Hartslag van een Ander heeft vanaf het eerste moment onze eigen hartslag weten te sturen, in een bloedstollende race tegen de klok. Met een menselijk orgaan als onverwacht hoofdpersoon, maakt de film zowel de enorme kwetsbaarheid als de veerkracht van het bestaan invoelbaar. De jury waardeert daarnaast de manier waarop de film aanzet tot reflectie over de noodzaak van donorschap, kennis en het zorgsysteem waar mensen op kunnen terugvallen.'
Becoming the Warden – Regie: Tijmen Snoep (Willem de Kooning Academy)
'Becoming the Warden combineert een sterke beeldtaal met een absurdistische toon. Volgens de jury daagt het werk op slimme wijze clichés uit over status, macht en gezag. Door te spelen met de grens tussen rol en werkelijkheid creëert de maker een boeiende verwarring: wat is echt en wat is geacteerd?'
