In 2024 zond de VPRO de documentaireserie Meisjes van de Goede Herder uit, die veel losmaakte. Nieuwe getuigenissen en brieven vormen het vertrekpunt voor dit tweede seizoen, waarin de verborgen geschiedenis van de kloosters verder wordt blootgelegd. Vrouwen vertellen voor het eerst over seksueel misbruik en abortussen achter de kloostermuren.
In de vorige serie ontdekte de VPRO een vergeten begraafplaats van de Goede Herder in Almelo. Wie lagen daar? En ook in Zoeterwoude blijken nog steeds stoffelijke resten te liggen van meisjes en vrouwen. Ondertussen strijden Lies, Joke en Roos samen met advocaat Liesbeth Zegveld en zestien andere vrouwen in hoger beroep voor erkenning van de misstanden bij de Goede Herder.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'vimeo'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Aflevering 1: Verdienmodel
Het onderzoek naar de vergeten begraafplaats in Almelo brengt nogal wat naar boven. Er worden relatief veel skeletresten van jonge vrouwen gevonden. Onder hen is een meisje waarvan niemand weet wie ze was en wanneer ze is gestorven. Een fysisch antropoloog probeert aan de hand van de gevonden skeletten te achterhalen waar deze meisjes aan zijn overleden.
Aflevering 2: Spinnenweb
De nabestaanden van twee overleden zusjes nemen contact op. De twee zaten in het klooster in Almelo en overleden kort na elkaar op jonge leeftijd. Hun doodsoorzaak achterhalen blijkt zeer lastig doordat de archieven van De Goede Herder gesloten blijven. Er komen ook vrouwen aan het woord die vertellen over het afstaan van hun baby’s en de abortussen die meisjes moesten ondergaan.
Aflevering 3: De tijdgeest
Naast de ontdekte vergeten begraafplaats bij het klooster in Almelo, blijken er ook in Zoeterwoude restanten van overleden vrouwen en meisjes te liggen. In tuinen en onder de huizen van Zoeterwoudenaren worden resten van overledenen gevonden; het zijn skeletten uit graven die in de jaren 70 geruimd zouden zijn.
Aflevering 4: Geheime geloften
Volgens de Goede Herder heeft er nooit seksueel misbruik plaatsgevonden binnen de kloostermuren, toch zijn er meldingen van vrouwen. José stond vanaf haar 13e in de wasserij bij het klooster in Velp en nog altijd heeft ze nachtmerries over de zuster die haar heeft misbruikt. Terwijl vrouwen zich online op grote schaal uitspreken over het misbruik, heerst er veel schaamte en is José een van de weinigen die hier openlijk over durft te praten.
