Een troostrijk advies, een nastrevenswaardig ideaal of een paar woorden die je op een bepaald moment gewoon even moest horen. Sommige boeken maken extra indruk. Brommer op zee vroeg vier schrijvers naar hun literaire levenslessen. Met: Babs Gons, Martijn Simons, Marjolijn van Heemstra en Erdal Balci.

Babs Gons

“One thing I don’t need is any more apologies.” Babs Gons vertelt over en leest voor uit het boek For Colored Girls Who Have Considered Suicide When the Rainbow Is Enuf van Ntozake Shange. Een gechoreografeerd gedicht, waarin verhalen van vrouwen verteld worden door zeven vrouwen. Pijnlijke verhalen, waarin ook juist veel hoop schuilt, volgens Babs Gons. Het boek leerde haar veel over gunnen, je waardigheid behouden en je niet laten kooien.

Martijn Simons

“Bestudeer en bestuur elkaar.” Dit devies komt uit het essay ‘Hey, Mickey!’ van de bundel Pulphead van John Jeremiah Sullivan. Hierin gaat een gezin, met een ander gezin, naar Disneyworld in Florida. Schrijver Martijn Simons doopte dit advies om tot het motto van zijn boek Heidelberg. Voor hem brengt het inzicht rust, vooral in situaties waarin je de ander zou willen veranderen.

Marjolijn van Heemstra

Ben je beperkt tot leven volgens de kloktijd? Marjolijn van Heemstra gelooft van niet. Soms gaat de tijd langzamer, soms sneller. Trauma kan tijd versplinteren en sommige dingen gaan zelfs nooit voorbij. Nooit kon ze voor dit gevoel taal vinden, totdat ze Slachthuis vijf van Kurt Vonnegut las. Dit boek gaf haar een gevoel van bevrijding, een levensles en een terugkerend thema in haar werk.

Erdal Balci

Is concurrentie altijd goed? En tot welke hoogte zijn ambities nog leefbaar? Schrijver Erdal Balci besefte dat hij ongelukkig wordt van de strijd met anderen. In het boek Schaaknovelle van Stefan Zweig vond hij een alternatief. Liever meet hij zich aan zichzelf, net zoals het hoofdpersonage Dr. B. in het boek. Op het randje van waanzin, beslist hij tijdens een schaakwedstrijd dat strijden tegen anderen niet voor hem is weggelegd.