Douwe de Bildt was een bevlogen onderwijzer, totdat de verzakelijking van het onderwijs vanaf begin deze eeuw hem de das om deed. Scholen moesten met elkaar concurreren.

meester Douwe's herinnering

Douwe de Bildt op een oude klassenfoto

Douwe de Bildt op een oude klassenfoto

In de jaren 70 was elk klaslokaal een koninkrijkje. Elke onderwijzer bepaalde zelf een beetje wat er gebeurde in zijn of haar klaslokaal. Dat veranderde in de loop der jaren. Onderwijzers moesten leerlingen steeds meer toetsen en ze alleen nog maar opgelegde nuttige zaken leren. En dat met steeds minder tijd en aandacht. Want de klassen werden vaak groter en de leerdoelen die de onderwijzers moesten bereiken groeiden in aantal.  

Volgens de buurman van Geert Mak, Douwe de Bildt, die zelf lang een bevlogen leraar was op een basisschool in het piepkleine Friese plaatsje Easterwierrum, is het onderwijs zo langzaam een wasmachinefabriek geworden. Alle kinderen worden volgens dezelfde methode, en hetzelfde stramien afgeleverd als producten met eenzelfde soort kwaliteit.

Onderwijzers kunnen in dit systeem steeds minder de individuele kwaliteiten van een kind de ruimte geven. Er blijft volgens Douwe weinig tijd over voor spontaniteit en toeval in de les, want dat draagt niet bij aan de ‘effectieve lestijd’, zo kreeg hij keer op keer te horen.  

terug naar school

Als De Bildt na jaren terugkomt op zijn oude dorpsschool staat hem een verrassing te wachten. De jonge onderwijzer Willem Zijlstra maakt juist heel veel ruimte voor extra activiteiten. Met instemming van de directie. Zo zingt hij bijvoorbeeld veel liedjes met de kinderen en doet hij extra yogalessen. 

De Bildt had het niet verwacht, maar er is iets veranderd op de school. De strakke hand en de zakelijkheid van het schoolbestuur heeft plaatsgemaakt voor meer bewegingsruimte voor onderwijzers. De ontwikkeling van het kind staat weer centraal. 

Willem Zijlstra en Douwe de Bildt in het klaslokaal

kijk ook

Klassen

Documentaireserie van de HUMAN over de strijd voor gelijke kansen in het onderwijs. Sarah Sylbing en Ester Gould volgen achtstegroepers vlak voor het eindadvies voor de middelbare school. Sommige kinderen worstelen met hun thuissituatie, anderen gaan gebukt onder prestatiedrang. Gelukkig zijn er de zeer betrokken leraren, de mentor, de bestuurder en de wethouder. Maar is dat genoeg?