Zoekresultaten

We staan met z’n allen in de rij bij de ambachtelijke bakkerijketen met lunchroom waar je, volgens de slogan, elke dag, overal en écht kan genieten van zuurdesembrood.

Bij mij om de hoek is een fenomeen opeens verdwenen. De witte krulletters van Café Geen Flauw Idee zijn zorgvuldig van de ruit gekrabd.

Met de deken over me heen lig ik ’s middags in bed. Ik wil niet meer bestaan, want de waslijst aan taakjes die ik mezelf heb opgelegd krijg ik maar niet af en vanochtend was ik wel gelukkig.

Ik heb het een beetje gehad met seks. Met de Dorst redactie heb ik afgesproken om een stukje te schrijven over ‘ouders en seks’, omdat het bij de meeste mensen, en ook bij mij, opstandige gevoelens oproept. Daar schrik ik eigenlijk van.

Voor de zon schuift een grote grijze wolk. Ik loop langs de gracht en zie een vrouw met een hond. De hond loopt van haar weg de straat over naar een boom. De vrouw schreeuwt: ‘Hier!’
De hond reageert niet.

Wetenschappers aan Harvard deden onderzoek naar de invloed van frisdrank op onze gezondheid. Hun conclusie: ieder jaar vallen er wereldwijd 180.000 doden door het drinken van te veel frisdrank.

Smartphonebezitters boffen maar. Ze hebben de beschikking over honderden Japanse emoji’s: geëvolueerde smileys om WhatsApp conversaties mee te versieren. Veel plaatjes spreken voor zich: een gniffelende aap, een lachende drol, een gebroken hart. De emoticons in de categorie eten en drinken zijn een stuk obscuurder. Wat zijn de Japanse lekkernijen die emoji ons voorschotelt? De beginselen van de emoticonaire
gastronomie.

Deze week treft u in de VPRO Gids en op deze pagina contactadvertenties aan. Voel u vrij om te lezen, te reageren en wellicht een geile date te beleven met een ander VPRO-lid. Kijk snel of er voor u iets bijzit!

Prins de Vos (1991, Oosterhout) is fotograaf. In juni verschijnt zijn fotoboek Enclose. Daarin legt hij rituelen en gewoontes vast tussen hem en zijn vriend, gefotografeerd met een analoge camera die hij heeft gevonden op een rommelmarkt.

Slechts zestien procent van de wereldbevolking leeft in een land met een vrije pers. De rest moet het zonder doen.
Op 3 mei is het de Internationale Dag van de Persvrijheid en staan mensenrechtenactivisten en journalisten hierbij stil. Striptekenaar Orlando Mulisch geeft zijn interpretatie aan het woord dat vrijwel nergens vanzelfsprekend is: vrijheid.

De categorieën man en vrouw maken het leven lekker overzichtelijk, maar niet iedereen voelt zich thuis in die tweedeling. Kunstenaar Jiro Ghianni is transgender en begon kort na zijn operatie een stripserie over zijn boezems, die alles behalve vrouwelijk zijn. De twee ontsnapte lichaamsdelen geven brutaal commentaar op actualiteiten maar vooral ook op genderstereotypen.

Geen koffie, thee en chocolade uit verweggistan. Wel havervlokken van het Brabantse land, knolletjes uit Noord-Holland en Utrechtse schapenkaas. Van een week lang alleen maar eten en drinken van Hollandse bodem krijg je hoofdpijn en sociale problemen.

Leon Römer laat zien hoe wij langzaam allemaal in een smartphone veranderen.

De koek was op. De tram stopte voor haar appartement, ik hoopte dat ze me na zou roepen of dat mijn moeder belde en zei dat ze van me hield. Het bleef stil, de conducteur leek op mijn oom uit Polen. Ik vond hem meteen leuk. Hij floot mee met oude zomerhits en at bij iedere halte een roze koek.

Niet zo lang geleden was een smoothie nog het woord dat je ouders niet konden uitspreken, of de banaan die je vergeten was onderin je tas.

deze zomer ging illustrator doeke van nuil namens dorst de verschillende afstudeerexposities van de nederlandse kunstacademies af op zoek naar illustratietalent. hij koos vier illustratoren, vroeg hen wat ze vooral niet leuk vinden om te maken en gaf de opdracht juist dat te doen.

deze zomer ging illustrator doeke van nuil namens dorst de verschillende afstudeerexposities van de nederlandse kunstacademies af op zoek naar illustratietalent. hij koos vier illustratoren, vroeg hen wat ze vooral niet leuk vinden om te maken en gaf de opdracht juist dat te doen.

deze zomer ging illustrator doeke van nuil namens dorst de verschillende afstudeerexposities van de nederlandse kunstacademies af op zoek naar illustratietalent. hij koos vier illustratoren, vroeg hen wat ze vooral niet leuk vinden om te maken en gaf de opdracht juist dat te doen.