Zoekresultaten

In de muziekstad van de toekomst gaan we samen luisteren, denken, eten, drinken, praten, spelen, tekenen, schilderen, feestvieren, slapen en dromen. Alle Menschen werden Brüder? Urbo Kune in zes vragen.

Niet meer zonder jou gaat over het weer ‘toe-ikken’ van haar plek in de familie door Nazmiye Oral. Adelheid Roosen geeft het intieme proces tussen moeder en dochter theatervorm.

‘Lange beelden’, krachtige en associatieve taferelen, waarin de iconografie van de dood herkenbaar aanwezig is, compleet met spookbeelden. Un jour van Massimo Furlan in acht vragen.

De Zuid-Afrikaanse kunstenaar William Kentridge is deze zomer prominent aanwezig in Amsterdam. Eye presenteert een tentoonstelling van filminstallaties en bij de Nederlandse Opera is onder zijn regie Alban Bergs Lulu te zien.

Regisseur Ivo van Hove en Toneelgroep Amsterdam vieren triomfen van New York tot Buenos Aires. De VPRO-Gids sprak Van Hove over Kings Of War, succes, en natuurlijk zijn samenwerking met David Bowie. 'Ik leefde al een jaar met dat geheim.

Het wordt zijn tiende en laatste editie. Pierre Audi neemt afscheid van het Holland Festival. De artistiek directeur had ‘een happy tijd’, maar kende ook frustraties.

In zijn theaterwerk combineert Lemi Ponifasio (1963) actuele maatschappelijke thema’s met een extreme, esthetische vormgeving. Zo ook in The Crimson House, dat zowel doet denken aan het werk van Robert Wilson als aan Japanse butoh.

Isabella Rossellini neemt ons in Bestiaire d’amour mee op een ontdekkingstocht door het even schandalige als curieuze seksleven der dieren. Het resultaat is een verrukkelijk lichtvoetige en toch diepzinnige voorstelling.

Choreograaf William Forsythe zoekt al ruim dertig jaar compromisloos naar nieuwe mogelijkheden. In The Returns (‘de opbrengsten, de verdiensten’) laat hij met vrolijke spot een stoet van archetypen uit de kunstwereld voorbij komen.

Die bitteren Tränen der Petra von Kant van Rainer Werner Fassbinder gaat – zoals al zijn films en toneelstukken – over liefde als machtsspel, als een manier waarop mensen elkaar en zichzelf vernederen. Aldus regisseur Martin Kušej.

Het Holland Festival is voor popmuzikanten het ideale podium om eens extra 
uit te pakken. Woodkid is een eigenwijze Fransman, die in Amsterdam met het Metropole Orkest zal aantreden.

Het Holland Festival heeft dit jaar de legendarische Pakistaanse soefizangeres Abida Parveen kunnen boeken. ‘Haar muziek is betoverend. Ik versta er geen woord van, maar toch voel je iedere wending.’

Het Engelse jeugdboek War Horse van Michael Morpurgo uit 1982 inspireerde een theatervoorstelling die mondiaal imponeert. Grootste troef zijn de paarden; betoverende poppen, elk bespeeld door drie acteurs. War Horse gaat over het paard Joey dat van het Britse platteland in de Franse loopgraven van WO I belandt. Albert, de jonge eigenaar van Joey, reist zijn dier achterna in de hoop het terug te vinden.

Napoleon, het Franse meesterwerk van de 
stomme film uit 1927, wordt maar zelden 
vertoond. Het Holland Festival haalt de film, 
met maestro Carl Davis die de muziek erbij componeerde, voor een eenmalige uitvoering 
naar Nederland.

Muziektheater met microtonen: met Delusion of the Fury schreef componist Harry Partch in de sixties operageschiedenis. Theatermaker Heiner Goebbels en Ensemble musikFabrik brengen Partch’ knotsgekke muziekparadijs weer tot leven.

In een immense markthal brengt choreografenduo León & Lightfoot topdansers van het Nederlands Dans Theater samen met de wereldvermaarde strijkers van het Kronos Quartet en de filmische trancemuziek van Philip Glass.

De Duitse bariton Matthias Goerne brengt een spectaculaire uitvoering van Schuberts liedcyclus Winterreise. Alle 24 liederen zijn door de Zuid-Afrikaanse kunstenaar William Kentridge voorzien van animaties en collages, die live geprojecteerd worden.

P.F. Thomése schreef het libretto voor de opera Laika van Martijn Padding. 'We houden allebei van een beetje vloeken in de kerk.'