Zoekresultaten

Columniste Heleen Mees woont sinds 2000 in New York. In 'Tussen hebzucht en verlangen' zijn haar columns uit NRC Handelsblad gebundeld, waarin ze onder meer pleit om de Nederlandse verzorgingsstaat om te bouwen naar een kansenmaatschappij naar New Yorks model.

Journalist, filosoof en auteur Rob Wijnberg laat in zijn boek 'Nietzsche & Kant lezen de krant' zien hoe de actualiteiten benaderd kunnen worden aan de hand van klassieke grootmeesters en moderne denkers.

Neurobiologe Marianne Joëls verricht onderzoek naar de werking van stress op de hersenen en schrijft daar op persoonlijke wijze over. In haar boek 'Een zeepaardje in je hoofd' vertelt ze onder meer over de Alzheimer van haar tante en de dyslexie van haar neef.

Cordula Rooijendijk vertelt over haar roman 'Waterwolven', dat gaat over stormvloeden, dijkenbouwers en droogmakers – over mensen die al eeuwenlang proberen te voorkomen dat Nederland door het water wordt opgeslokt.

Filosoof Luuk van Middelaar is politiek filosoof en schreef ‘De passage naar Europa. Geschiedenis van een begin’. In dit boek dringt hij door tot de meest ongrijpbare geschiedenis van onze tijd.

In ‘Het einde van de psychotherapie’ bewijst Paul Verhaeghe dat het werk van Sigmund Freud nog steeds heel waardevol en bruikbaar is en dat de genetische basis van psychologische problemen minder betrouwbaar is dan vaak wordt aangenomen.

Vierhonderd jaar geleden kwamen de eerste Nederlanders aan in het gebied dat nu New York heet. Aan dit feit zijn verschillende boeken gewijd. Eén van die boeken is 'Peter Stuyvesant' van historicus Jaap Jacobs.

Journalist Mark Traa deed archiefonderzoek naar de Koude Oorlog en doet in het boek 'De Russen komen!' verslag van zijn bevindingen. Hij schrijft onder meer over vluchtplannen en schuilkelders voor regering en koningshuis.

In haar semi-autobiografische roman 'Verdwijnpunt' beschrijft Fleur Bourgonje onder meer over de ontvoering van 30.000 mannen en vrouwen tijdens de Argentijnse militaire dictatuur (1976-1983).

In het boek 'Niemand regeert' zijn de columns van Marc Chavannes gebundeld. In deze columns zet hij uiteen hoe de overheid stukje bij beetje iedere vorm van autoriteit vrijwillig heeft afgestaan, met als resultaat ministers die nergens meer over gaan en pseudo-bedrijfsmatige overheidsdiensten.

Bert-Jan Koops en Peter-Paul Verbeek stelden het boek 'De maakbare mens' samen. In deze bundel wordt in essays over het thema mens en machine antwoord gegeven op de vragen wat ons te wachten staat omtrent menselijke perfectionering, en wat de grenzen op dit gebied zijn.

Rob Riemen, initiatiefnemer en directeur van het Nexus instituut dat debatten verzorgt tussen intellectuelen, heeft het boek 'Adel van de geest' geschreven. Hierin bepleit hij dat de intellectuele elite zich af moet keren van het post-modernisme en hun blaséhouding moet laten varen.

Historici Frits Boterman en Willem Melching stelden samen het boek 'Het wonder Bondsrepubliek in 20 portretten' samen. Twintig vooraanstaande Duitslandkenners portretteren twintig prominente Duitsers.

Désanne van Brederode liet zich voor haar nieuwe roman inspireren door de Deventer moordzaak. In 'Door mijn schuld' probeert ze uit te zoeken wat er gebeurt als je een moord pleegt, de berechting daarvan uitgebreid in de media aan bod komt en familie en vrienden ten onrechte overtuigd zijn van je onschuld?

In 'Onze lieve vrouwe van de schemering' illustreert Willem Jan Otten op essayistische wijze waarom geloof en kunst waardevol zijn en niet ongeldig zijn gemaakt door de opmars van de wetenschap.

Onbekende volken zijn raar en anders. Dat is geen feit, maar wel een een diepgewortelde (onderbewuste) overtuiging van velen. In zijn boek 'De uitvinding van de mensheid' illustreert Siep Stuurman waarom de fixatie op ongelijkheid verstrekkende gevolgen heeft.

Suzanne van der Schot is niet gelovig opgevoed maar raakte gefascineerd door het christendom. Haar nieuwe boek, 'De minnaar, de monnik en de rebel' gaat over Jezus Christus en hoe hij nog van betekenis kan zijn in de eenentwintigste eeuw.

Bioloog Frans de Waal betuigt in zijn boek 'Een tijd voor empathie' dat empathie, het instinct om te zorgen en te voeden, een zeer oude verworvenheid is die belangrijk is dan 'het recht van de sterkste'.