nieuwe site?

'God is helemaal terug'

Tiger Award-kandidaat: Song of Songs van Josh Appignanesi

Gerhard Busch ,

Waar Ruth helemaal opgaat in het joods orthodoxe geloof van haar moeder, keert haar broer David zich er juist vanaf. Totdat hun moeder op sterven ligt, en David na jaren terugkeert naar huis. De Brit Josh Appignanesi (moeder joods, vader Italiaans) maakte met Song of Songs een rijk en beklemmend debuut.

IDEE
'Er speelde verschillende processen tegelijkertijd. Aan de ene kant wilde ik per se een film maken. Dat betekende dat de film - om problemen met de financiering voor te zijn - zo goedkoop mogelijk moest zijn. Dus met zo min mogelijk mensen, op zo min mogelijk locaties. Dat werden uiteindelijk twee mensen, een broer en een zus, in het huis van hun stervende moeder. Dat het uiteindelijk om een joods orthodox gezin zou gaan, had erg te maken met mijn vriendin. Zij leerde me dat - ook al ben ik niet-gelovig - religie geen vies woord is. Sterker nog, de religieuze achtergrond in mijn film biedt juist voordelen, omdat het de personages dwingt keuzes te maken, regels te overtreden . En het is erg actueel, want God is helemaal terug tegenwoordig. We dachten dat we hem jaren geleden begraven hadden, maar op het moment is hij weer springlevend. Dat het om een joods orthodox gezin zou gaan, heeft te maken met mijn achtergrond. Mijn moeder is joods. Mijn vader overigens Italiaans.'

PRUIKEN
'In de film zie je dat Ruth een pruik koopt. Het is misschien niet duidelijk voor iemand die weinig van het joodse geloof weet, maar een pruik is net zoiets als een burka. Als je trouwt moet je je hoofd bedekken. Sommige joodse vrouwen scheren hun hoofd zelfs helemaal kaal, omdat ze de rest van hun leven een pruik zullen moeten dragen. Dat Ruth een pruik koopt is haar manier om te zeggen dat ze er bij wil horen, dat ze ook best getrouwd zou kunnen zijn.'

VOORBEELDEN
'In deze film zie je invloeden van Ingmar Bergman, Robert Bresson, maar ook van de geboeders Dardenne. Ik hou ervan die er telkens in slagen hun films zo intiem te maken. En er zit veel Michael Haneke in, vooral het claustrofobische van La pianiste.'

AMBITIES
'Ik wil graag dat deze film wordt gezien als een Europese film. Het is cliché, maar Engeland zit ingeklemd tussen de VS en Europa. Het valt net overal buiten. En al geloof ik dat ik me meer thuis voel bij de Europese traditie, zou ik met alle plezier een sf-film maken als iemand met een zak vol dollars langskwam. Ik ben op het moment zelfs bezig met een psychologische horrorfilm, alleen omdat horror op het moment erg populair is in Engeland.'

FILMEN IN ENGELAND
'Ik heb deze film gemaakt dankzij privé-investeerders. Ik wist dat het kansloos zou zijn om voor deze film subsidie te krijgen. Op zich is dat helemaal niet zo erg, want er worden in Engeland zo weinig kunstfilms gemaakt, dat je hoe dan ook opvalt als je er een maakt. Wat me wel beangstigt, is dat in Engeland 1 op de 20 debuterende regisseurs een tweede film zullen maken. Terwijl dat in Frankrijk 4 op de 10 is. Gelukkig spreek ik goed Frans.'

Te zien tijdens het IFFR:
Zondag 29 januari, 19.15 uur, Pathé 5
Maandag 30 januari, 10.30 uur, Pathé 5
Woensdag 1 februari, 13.00 uur, Pathé 4
Zaterdag 4 februari , 13.30 uur, Pathé 3