filmjaar 2016

Het Hubert Bals Fonds

Festivaldirecteurs over hun favoriete films

Jan Pieter Ekker ,

Het Hubert Bals Fonds bestaat 25 jaar. Vier IFFR-directeurs van de afgelopen 25 jaar blikken terug op hun favoriete HBF-films.

Emile Fallaux (directeur van 1992- 1996)
‘Ik kies een filmmaker uit mijn tijd: de Palestijn Elia Suleiman met Chronicle of a Disappearance. Suleiman portretteert hierin Palestijnen die hun identiteit uit opportunisme verkwanselen niet bepaald politiek correct. Tijdens het draaien zocht ik Elia op in Oost-Jeruzalem, op de plek waar de Palestijnse woningen werden weggebulldozerd om plaats te maken voor de zoveelste illegale Israëlische nederzetting. Zelden zag ik iemand die zoveel achterdocht , bitterheid, analytisch vermogen en humor combineerde in zo’n netelige situatie .’

Simon Field (1996-2004)
‘Mijn keuze is gevallen op Mysterious Object at Noon, van een regisseur met wie ik na mijn afscheid uit Rotterdam nog regelmatig samenwerk: Apichatpong Weerasethakul. Deze mysterieuze film is als ik het me goed herinner meermaals ondersteund door het HBF. Apichatpong stopte pas met filmen toen zijn camera kapot ging; of was het omdat we echt niet langer geld konden sturen?’

Sandra den Hamer (2004-2007)
‘Hmmm, moeilijk kiezen uit al het goeds en verschillends dat in die 25 jaar gemaakt is. Maar voor mij persoonlijk is Frozen van de Chinees Wang Xiaoshuai een van de meest gedenkwaardige projecten. Niet alleen vanwege de film zelf, maar vooral ook door de manier waarop die tot stand kwam: ondergronds gemaakt, uit het land gesmokkeld, afgemonteerd in Nederland… Dat was een enorm huzarenstukje en leidde uiteindelijk tot tranen van vreugde bij de wereldpremière in Rotterdam.’

Rutger Wolfson (2007-heden)
‘Het festival is elk jaar bijzonder trots op de films in de Hivos Tiger Awards competitie. Op IFFR 2013 kwamen maar liefst vijf van de zestien competitiefilms tot stand met een bijdrage van het Hubert Bals Fonds. Daarbij zat ook mijn favoriete HBF-project: Halley van beeldend kunstenaar en filmmaker Sebastián Hofmann. Een krachtige en overtuigende film, een eigentijdse Gothicstory met veel compassie. Ik verwacht dat deze jonge talentvolle Mexicaan de komende jaren internationaal gaat doorbreken.’