nieuwe site?

Op Scherp: Steven Soderbergh

Schipper tussen blockbusters en indies

Saskia Legein ,

In 2001 werd hij voor Traffic én Erin Brockovich als Beste Regisseur genomineerd voor een Oscar. Met George Clooney vormde hij een gouden duo in Hollywood: hun productiebedrijf Section Eight wist tussen alle commerciële geweld interessante boodschap- en arthouse films te maken. Warner stopte er zijn geld in, op voorwaarde dat ze vervolgen op de bioscoophit Ocean's Eleven bleven maken. Donderdag gaat de derde uit de reeks in première.

De feiten
Geboren: 14 januari 1963, Atlanta, Georgia als Steven Andrew Soderbergh.

Actief als oa: regisseur, scenarioschrijver , producent, cameraman (als 'Peter Andrews') en editor (als 'Mary Ann Bernard').

Eerste film: Sex, Lies and Videotape (1989).

Prijzen o.a.: Gouden Palm en publieksprijs Sundance Film Festival voor Sex, Lies and Videotape in 1989; Oscarnominatie voor beste originele scenario voor Sex, Lies and Videotape in 1990; Gouden Palm-nominatie voor King of the Hill in 1993; Gouden Beer nominatie voor Traffic in 2000; Oscar voor beste regie voor Traffic in 2001; Oscarnominatie voor beste regie voor Erin Brockovich in 2001; Gouden Beer- nominatie voor Solaris in 2002 en The Good German in 2007.

Beste film
Sex, Lies and Videotape (1989). Soderberghs eerste lange speelfilm, waarin Andie MacDowell meer gepreoccupeerd is door vuilnis dan seks, werd meteen rijkelijk beloond in het prijzencircuit, van een Oscarnominatie tot een Independent Spirit Award. Na zijn droomdebuut zat het flink tegen. Critici waren niet onder de indruk van onder andere Kafka en Underneath en het publiek bleef weg. Pas in 1998 keerde het tij, met het ook voor popcornpubliek aangename Out of Sight. Sindsdien weet Soderbergh prima te jongleren met blockbusters en kunstzinnige films.
Ook zien: Ocean's Eleven, Traffic en Solaris.

Slechtste film
Full Frontal (2002). Een bedenkelijke titel, al is daar nog wel overheen te komen.
Maar een sleets gegeven en acteurs die er onder het mom van artistiek improviseren een potje van maken, daar komt niemand mee weg. Zelfs Julia Roberts, Catherine Keener, Brad Pitt en David Duchovny hebben sturing nodig. Het beroerde camerawerk, niet te verwarren met de authentieke Dogma-stijl, hielp ook al niet mee. Miskleun van formaat.

Handelsmerk
George Clooney. Een andere rode draad ontdekken in het uitgewaaierde oeuvre van Soderbergh is onbegonnen werk. Wat heeft het beklemmende en extreem sobere Bubble (2005) bijvoorbeeld gemeen met de uitbundige bombast van Ocean's Eleven?
George Clooney draagt de hele Ocean's reeks, deed met Out of Sight de kassa's rinkelen, maar speelde ook in Solaris -een remake van Tarkovsky's (Russische) klassieker uit 1972- en Soderberghs experimentele The Good German.

Soderbergh over Soderbergh
'De Gouden Palm heeft mij enorm geholpen. De prijs gaf me een naam in Europa, waar mensen mijn films soms meer waarderen dan in de Verenigde Staten. Maar als Sex, Lies and Videotape slechts een half miljoen dollar had opgebracht, hoorde je er vandaag niemand meer over.'
(Sight & Sound, 1999)

'Op de universiteit zag ik soms een tot twee films per avond , ik werd toen vooral aangetrokken tot de Europese cinema. De gecompliceerde personages en gedurfde stilistische aanpak in films als 8½, The Third Man of A hard Day's Night waren helemaal nieuw voor mij.'
(Sight & Sound, 1999)

'De filmindustrie is en blijft een rare wereld. Voordat je het weet houdt het plotseling ook allemaal weer op. Je weet nooit hoe lang je nog de films kunt maken die je wilt maken. Dus werk ik nu vanuit het gevoel om zoveel mogelijk in zo kort mogelijke tijd aan te pakken.'
(De Filmkrant, 2000)

'Bij een normale film, waaraan je met een crew van meer dan honderdvijftig man werkt , mag je blij zijn als een stuk of vijftig het naar hun zin hebben; de rest doet het voor het geld.'
(Cinema.nl, 2002)

'Ik krijg veel vragen over commerciële en non-commerciële films, maar ik heb dat verschil nooit in mijn hoofd gemaakt.'
(The Guardian, 2003)

'Elke film moet voor mij een gelukzalig experiment zijn waarbij ik de grenzen van opnametechnieken, narratieve structuren, filmproductie en acteursregie probeer te testen. Elke nieuwe film is in zekere zin ook een reactie op de vorige, maar voedt hem tegelijkertijd.'
(Cinema.nl, 2003)

'Ik denk dat ik meer geleerd heb van films die het niet gedaan hebben dan van de grote successen. Succes is als die mysterieuze vrouw die je op een feestje ontmoet. Je voelt dat het klikt, je brengt de nacht samen door en de volgende ochtend is ze verdwenen. Mislukking is als de gast die je huis maar niet wil verlaten. Met als gevolg dat je hem door en door leert kennen.'
(Cinema.nl, 2003)

'Het is heel eenvoudig om obscuur te zijn wanneer je iets creëert. Het moeilijkste ter wereld is om helder en duidelijk te zijn, omdat je daar zelden tot wordt aangemoedigd.'
(The Believer, 2006)