filmjaar 2016

Gesneuvelde scène biedt uitkomst

Los abrazos rotos van Pedro Almodóvar

Guido Franken ,

Veel bioscoopbezoekers zullen zich na het zien van Pedro Almodóvars Los abrazos rotos hebben afgevraagd hoe de film in de film nu eigenlijk afliep. De extra’s op de dvd bieden uitkomst.

Net als de film zelf, is de dvd-uitgave van Los abrazos rotos een ware puzzel. Almodóvar snijdt in zijn film lustig tussen diverse tijdperiodes, introduceert veel personages en bijbehorende intriges, en smeedt klassieke filmgenres tot een intrigerend, maar niet altijd even duidelijk en boeiend geheel. Om het nog iets moeilijker te maken staat in Los abrazos rotos ook nog een film in een film centraal. Een film die het hoofdpersonage in het verleden zijn carrière en geliefde kostte, maar die hem in het heden de kans biedt een aantal zaken recht te zetten. Hij hoeft hem alleen maar opnieuw te monteren.

Niet alleen het hoofdpersonage slaat zo aan het puzzelen, ook de kijker wordt geprikkeld actief mee te denken. Na afloop is niet alles even helder, maar de meest prangende vraag is die hoe de film in de film nu eigenlijk afliep, want dat laat Almodóvar niet zien. Net op het moment dat die film zijn climax bereikt, snijdt de regisseur weg en blijft de kijker smachtend achter. Gelukkig bieden de extra’s op de dvd uitkomst, al moet ook daar nog even gepuzzeld worden.

De extra-sectie start met de korte film La concejala antropofaga. De intro geeft goede hoop dat we nu eindelijk te zien krijgen wat er na het laatste shot van de film in de film gebeurde, maar die hoop blijkt al snel ijdel. Ondanks dezelfde hoofdpersonages lijkt het verhaal op een willekeurig punt te beginnen, zonder enige connectie met de gebeurtenis in het laatste shot van de film in Los abrazos rotos zelf. Lijkt, want tussen de gesneuvelde scènes vinden we het fragment terug dat het einde van de film in de film en het begin van La concejala antropofaga met elkaar verbindt. Eindelijk, missie volbracht.

‘Films moet je afmaken, zelfs blindelings,’ is de boodschap die Almodóvar zijn kijker aan het eind van Los abrazos rotos meegeeft. Hij maakt het zijn kijker vervolgens verdomde lastig , maar uiteindelijk zorgt het voor een leuke, haast interactieve toevoeging met allerlei verborgen hints.