nieuwe site?

Superieure remake

The Girl With the Dragon Tattoo van David Fincher

Gerhard Busch ,

Na wereldwijd meer dan zestig miljoen verkochte boeken van Stieg Larssons Millennium-trilogie en drie populaire Zweedse films, werd het natuurlijk tijd voor de onvermijdelijke Engelstalige remake.

Dat zoiets niet per definitie een Vanishing oplevert (George Sluizers stompzinnige Hollywood-remake van zijn eigen, briljante thriller Spoorloos), bewijst David Fincher met zijn versie van The Girl With the Dragon Tattoo, deel 1 in de Millennium-trilogie.

De film ziet er adembenemend mooi uit, zoals je verwachten mag van de visuele kunstenaar Fincher (Se7en, Fight Club). Hij duurt ruim tweeënhalf uur, maar is geen seconde te lang. Met dank aan het strakke script van Oscarwinnaar Steve Zaillian (Schindler’s List), die veel dood vlees uit het boek wegsneed . Hij heeft vooral aan het einde gesleuteld, waardoor de film, in tegenstelling tot Larssons boek en de Zweedse film, niet meer eindeloos doorgaat na de eigenlijke ontknoping.

Bovenstaande ingrepen zijn belangrijk, maar de echte vergelijking met de Zweedse filmversie is natuurlijk die tussen actrices Rooney Mara en Noomi Rapace. Mara had de moeilijke – volgens sommigen onmogelijke – taak in de voetsporen te treden van de Zweedse Rapace, die een internationale ster werd dankzij de films. Rapace maakte zo veel indruk als de biseksuele computerhacker Lisbeth Salander, dat ze nu te zien is in allerlei grote Hollywoodfilms (o.a. Sherlock Holmes: A Game of Shadows en Prometheus, de Alien-prequel van Ridley Scott).

Na het zien van Mara’s versie van Lisbeth Salander, is er maar een conclusie mogelijk: Rapace is goed, maar het personage Salander is groter dan één actrice. De onbekende Mara, die een bijrolletje speelde in The Social Network, weet Salander kwetsbaarder en tegelijk nog harder te maken dan Rapace. En met haar asymmetrisch geknipte haar en gebleekte wenkbrauwen, ziet ze er ook nog beter uit.

In het eerste deel van de Millennium-trilogie neemt Salander het samen met journalist Mikael Blomkvist op tegen neonazi’s, seriemoordenaars, corrupte advocaten, politie en justitie, en het grootkapitaal. Blomkvist wordt gespeeld door Bond-acteur Daniel Craig, die als enige acteur in de film zonder Zweeds accent spreekt. Het is een feit waar in veel recensies op gewezen wordt, maar in de film sta je er niet lang bij stil. Het is allang mooi dat Hollywood niet besloot de film naar Amerika te verplaatsen. Alle personages heten hetzelfde als in de boeken en ook de locaties zijn dezelfde.

De film is in Amerika half december in première gegaan. De bezoekcijfers vallen iets tegen (de film is de honderd- miljoen-dollargrens nog niet gepasseerd), maar Sony heeft toch besloten delen 2 en 3 uit de trilogie te gaan verfilmen. Uiteraard met Mara en Craig in de hoofdrollen. Het is alleen niet zeker of Fincher weer gaat regisseren. Het is ergens te hopen dat hij bedankt voor de eer. Deel 1 is het beste van de trilogie , en Fincher heeft daar nu zijn stempel op gedrukt. Laat andere, mindere regisseurs het stokje maar overnemen, dan kan hij weer een nieuwe Fight Club maken, of Zodiac, of Social Network…