filmjaar 2016

Wie goed doet

Tao jie / A simple life van Ann Hui

Oliver Kerkdijk ,

Wanneer begin jaren tachtig de Hong Kong New Wave de Aziatische – en later de westerse – filmwereld verovert, heeft Ann Hui al ampel ervaring opgedaan als assistente van wuxia-meesterregisseur King Hu en als maakster van tv-drama en -documentaires. Ze wordt de archetypische Hong Kongese voorvechtster van kleinschalig drama waarin sociale en daarmee (verkapt) politieke thema’s worden aangesneden. Het is de weg van de meeste weerstand: franjeloze arthouse met weerhaakjes heeft in de voormalige Britse kroonkolonie een moeizaam bestaan.

In Tao jie/A Simple Life blijft het politieke element impliciet. Daarvoor concentreert de in 1947 in roerig Mantsjoerije geboren Ann Hui On-wah zich op het intermenselijke. De titel dekt volledig de verhaallading: simpel is het leven van Ah Tao (Deanie Yip), sinds decennia is ze de factotum van de welgestelde familie Leung. Simpel is het drama, dat Hui distilleert uit het dienstbare leven van een eenvoudige vrouw. De laatste Leung die ze zal verzorgen is filmproducent Roger (Andy Lau Tak-wah), het enige familielid dat in Hong Kong is gebleven.

In de affectie tussen Roger en Ah Tao, die hem zo goed als opvoedde, ligt de charme van dit dubbelportret. Aandoenlijk is hoe de duidelijk machtige Roger zich over de bejaarde vrouw ontfermt wanneer ze, na een beroerte, naar een verzorgingstehuis moet. Yip speelt haar rol – in Venetië bekroond met een Coppa Volpi – met een licht verwonderde blik, op het droogkomische af. Lau – zingende en acterende superster in eigen contreien – vertolkt ingetogen een solitaire figuur. De tegelijkertijd grappige en ontroerende scène waarin Roger en Ah Tao na een galapremière van een zeer matige film kletsend en roddelend naar huis wandelen geeft mooi hun verhouding weer.

Het gemoedelijk voortpantoffelende A Simple Life doet soms wat rommelig aan. De situatie van aan hun lot overgelaten ouderen in sombere tehuizen ontsnapt echter niet aan Hui’s blik. Die inkijkjes worden verluchtigd met (tragi)komische intermezzi. Zoals de running gag van de oude knar die almaar geld komt lenen – om dat linea recta naar de hoeren te brengen.

Kenners van de roemruchte HK-genrecinema zien ondertussen in cameo’s bekende gezichten voorbijkomen, zoals duvelstoejager Tsui Hark, acteerfenomeen Anthony Wong en martial arts-choreograaf/regisseur Sammo Hung. Driewerf helaas wordt in de slotakte al het eerder zo mooi discreet verzwegene in kleverige scènes uitgesproken, zeg maar gerust: uitgesmeerd. De levensles met soms al te navrante zorg-voor-hen-die-voor-u- zorgden-moraal leverde niettemin wereldwijd prijzen op. Geflatteerd? De kijker beslist.