filmjaar 2016

Dolgedraaide pioniersvrouwen

The Homesman van Tommy Lee Jones

Gerhard Busch ,

Nebraska, 1854. Eigenlijk is het enige wat de alleenstaande pioniersvrouw Mary Bee Cuddy wil, is een echtgenoot. Iemand die haar kan helpen op de farm.

In een van de eerste scènes van Tommy Lee Jones' eigenaardige maar intrigerende western The Homesman, zien we hoe Mary Bee (overtuigend gespeeld door Hilary Swank) dat aanpakt. Ze geeft een kandidaat te eten en spiegelt hem vervolgens de voor- en nadelen van een huwelijk voor. Alsof het een zakelijke transactie is.

De beoogde aanstaande schrikt daar zo van dat hij er geen doekjes om windt. 'Echt niet! Je ziet er veel te gewoontjes uit en bent nog bazig ook.'

Arme Mary Bee zou je denken, maar in The Homesman hebben de getrouwde pioniersvrouwen het nog veel zwaarder. Drie van hen zijn door het harde leven zo getekend dat ze zijn dolgedraaid en onhandelbaar geworden.

Hun mannen willen daarom van ze af en besluiten het drietal naar de beschaving in Iowa te sturen. Zogenaamd omdat ze daar betere zorg kunnen krijgen. Maar geen van hen durft de zware, zes weken durende tocht naar Iowa aan. Waarop Mary Bee zich maar opwerpt.

In een huifkar zal ze de drie geketende vrouwen van Nebraska naar Iowa brengen. De reis gaat dus, in tegenstelling tot in de meeste westerns, naar het oosten en niet naar het westen.

Onderweg stuit ze op deserteur en claim jumper George Briggs (Tommy Lee Jones), die haar zal vergezellen op de gevaarlijke en voor Mary Bee en George ook ingrijpende tocht.

The Homesman, de tweede film van acteur Tommy Lee Jones als regisseur na The Three Burials of Melquiades Estrada (2005), is geen klassieke western. Niet alleen gaat de reis naar het oosten, de focus ligt ook nog eens op een vrouw. Jones wisselt bovendien regelmatig van toon.

De film is soms episch en gedragen (zoals in de westerns van John Ford), dan weer plat-komisch (met Jones' bokkige Briggs als middelpunt ), en soms zelfs gruwelijk en griezelig (als we in flashback zien waarom de drie vrouwen zijn dolgedraaid).

Het is maar de vraag of een film met zoveel gezichten een publiek vindt, maar The Homesman verdient het wel. Vanwege het ongewone onderwerp, het fraaie camerawerk van de Mexicaan Rodrigo Prieto, en vanwege het feit dat de film gaandeweg beter en beter wordt.