Caroline Chaniolleau

Acteur

Caroline Chaniolleau is acteur.
Er zijn 12 films gevonden.

Tontaine et Tonton

1999 |

Frankrijk 1999. Tonie Marshall. Met o.a. Emmanuelle Devos, Patrick Pineau, Eric Petitjean, Paul Minthe en Quentin Ogier.

In een caf[KA1]e zien veertigers Alexandre (Pineau) en Joseph (Petitjean) Justine (Devos), een zeer knappe meid. Ze kunnen hun ogen niet van haar afhouden. Het toeval wil dat Justine een val maakt en ze schieten uit de startblokken om haar omhoog te helpen. Justine is hen dankbaar en nodigt hen uit voor een etentje bij haar thuis. Het tweetal denkt onmiddellijk aan een intiem avondje met een erotisch nagerecht. Hoe konden ze zich meer vergissen! Ze hebben namelijk een rivaal: de Franse ex- president Fran[KA10]cois Mitterrand; Justine schrijft over dit politieke kopstuk haar afstudeerscriptie. Haar flatje is ingericht als een mausoleum ter nagedachtenis aan de overleden president en de hele avond praat Justine honderduit over hem, leest voor uit zijn po[KA3]ezie en citeert uit zijn toespraken. Een bijtende satire op de verleidingspogingen van mannen in hun midlife crisis en op de politieke ontwikkeling (naar de volwassenheid?) in Frankrijk, maar dankzij het spontane spel van Devos blijft de film charmant en zeer plezierig. Zij is dan ook de spil die de hele prent overeind houdt. Regisseur Marshall schreef het ironische politico-literaire scenario samen met Michel Alexandre. Fotografie is van Gérard de Battista.

Trois saisons

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Edwin Baily. Met o.a. Marina Golovine, Guy Marchand, Frédéric Pierrot, Julie-Anne Roth en Fred Bianconi.

Lama, Corsica 1943. Op de avond van zijn huwelijk met Flora (Golovine) verkiest Jeannot (Bianconi) om naar Bastia te trekken om de Amerikanen te steunen die hun invasie begonnen zijn. Een jaar later zijn de Amerikanen in Lama, maar Jeannot heeft de rangen van de partizanen vervoegd in hun strijd tegen het fascisme. Flora ontmoet Frankie (Geczy), een knappe G.I.. Ze begint met hem een relatie ondanks het feit dat ze haar hele familie tegen krijgt. Zelfs haar vriend Batti (Pierrot) kan haar niet op andere gedachten brengen en haar vader, Archange (Marchand), wil Frankie doden. Daarna volgen we haar liefdesperikelen in de jaren 1950 en ten slotte zijn we getuige van haar begrafenis in Bastia in 1996. Drie dramatische periodes uit het leven van een vrouw die steeds op zoek was naar liefde. Golovine beheerst probleemloos de hele film met een doorleefde, emotionele vertolking. De sfeer van de drie uiteenlopende periodes waarin de film zich afspeelt wordt met veel gevoel juist geschilderd. Bernard Renucci en Baily schreven het goed gestructureerde scenario. Cameraman Jean-Bernard Aurouet maakt dankbaar gebruik van het betoverende kader dat Corsica te bieden heeft.

Cauchemar d'une mère

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Eric Woreth. Met o.a. Hélène de Saint-Père, Jean-Claude Adelin, Diane Laske, Sandrine Caron en Marianne Groves.

Gescheiden kassi[KA2]ere Natalie Servin (De Saint-P[KA2]ere) zorgt alleen voor haar negen-jarige dochtertje Olivia (Laske). Hoewel de omstandigheden bescheiden zijn, leven moeder en dochter in goede harmonie en weten zij zich heel behoorlijk te redden. Nadat Natalie heel lang niets meer had gehoord van Olivia`s vader Guy Renau (Adelin), meldt hij zich onverwacht en eist de voogdij over Olivia op. Guy is een gewiekste schurk, die zijn zaken financiert met het geld van zijn bedrogen ex-echtgenotes. Natalie komt in verzet en weigert Guy zelfs het bezoekrecht, waarop hij een advocaat (Guillo) in de arm neemt, de sociale dienst (Andr[KA1]eoni) inschakelt en de zaak voor de kinderrechter (Le Masne) brengt. Het verslag van de zoveelste dramatische dwaling van de op hol geslagen mallemolen van ambtelijke instanties en justitie, die in de beginjaren 1990 Frankrijk in opschudding bracht. Helaas worden de gebeurtenissen met een overdosis aan sentiment opgelepeld. Het scenario is van Laurent Dussaux, Michel Martens en regisseur Woreth. Het camerawerk is van Manuel Teran.

Les yeux de Cécile

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Jean-Pierre Denis. Met o.a. Jean-Marie Winling, Micheline Presle, Karine Foviau, Marc Andreoni en Caroline Chaniolleau.

Het twaalfjarige titelpersonage Foviau is een pied noir (de benaming voor Fransen in Algerije) en woont in 1957 met haar vader-senator Winling op een uitgestrekt domein. De weduwnaar is dol op zijn dochtertje. Op een dag ontmoet Foviau een groep strijders van het FLN, die voor de onafhankelijkheid van Algerije ijveren. Zij vereenzelvigt zich met één van hen, maar het geweld neemt toe en het Franse leger moet het domein van de senator beschermen. Het meisje wordt een en weer gesleurd tussen haar fantasieën en de bittere realiteit. Gevoelig meisjesportret in de vorm van een gezins- en historische saga, met de Algerijse onafhankelijkheidsoorlog als decor. Het scenario is van de in Algerije geboren Jean-Claude Héberlé en van de Griekse auteur-scenarist Vassilis Vassilikos, die destijds de roman Z schreef, verfilmd door Costa Gavras. Muziek: Yves Gilbert. Camerawerk van Jacques Guerin.

Les cadavres exquis: Pour le restant de leurs jours

1989 | Thriller

Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten/Frankrijk/Luxemburg 1989. Thriller van Peter Kassovitz. Met o.a. Brigitte Fossey, Jean-Pierre Bacri, Odette Laure, Llewellyn Rees en Caroline Chaniolleau.

In het kader van een actie nemen Fossey en Bacri een ouder, kansarm echtpaar op in hun luxueuze landhuis om hen van een maand vakantie te laten genieten. Aanvankelijk klikt het tussen de twee paren, maar de oudjes (Laure en Rees) beginnen hoe langer hoe meer eisen te stellen. Ze bemoeien zich met zaken die hen niets aangaan. Het leventje van het jonge stel wordt een hel. Spanning en zwarte humor in deze Patricia Highsmith-bewerking door Gérard Brach in een verhaal waarmee zijn makker Roman Polanski zeker ook raad zou weten. Knap spel van zowel het jonge, als het oudere stel. De spanning wordt in toenemende mate opgedreven tot het onverwachte einde. André Neaud stond achter de camera.

L'épingle noire : Les sept figures

1989 | Komedie, Drama

Frankrijk 1989. Komedie van Maurice Frydland. Met o.a. Pierre Arditi, Caroline Chaniolleau, Gérard Desarthe, Jean Bouise en Véronique Silver.

Eerste deel van de serie naar een in de beste indianenverhalentraditie geschreven romancyclus van Dominique Saint-Alban. Een jonge aristocraat van het platteland neemt op de avond van het bal ter gelegenheid van zijn verloving de benen omdat hij bang is voor het burgerlijke, ordelijke en vooral vreugdeloze leven dat hij in het verschiet ziet liggen. Hij gaat naar Parijs, waar hij in bakkerskleren door de straten zwerft, ondanks zichzelf meedoet aan een vechtpartij, half dood in de hoek van een flat wordt achtergelaten, wordt gevonden, kennismaakt met de mysterieuze figuren uit de titel van de film... oef! Het is kiezen of delen: een alternatief bestaat er niet in dit genre. Uitstekende regie en oogstrelende decors. Er wordt in de juiste toonaard geacteerd.

Main pleine

1988 | Misdaad

Frankrijk 1988. Misdaad van Laurent Heynemann. Met o.a. Gérard Darmon, Christine Pascal, Ninetto Davoli, Caroline Chaniolleau en Christophe Odent.

Darmon heeft een gevangenisstraf uitgezeten en keert naar zijn vertrouwde buurt terug. Hij ontmoet er slechts minachting, onverschilligheid en wantrouwen. Ook bij zijn misdadige vrienden die een nieuwe overval plannen. Alleen bij zijn ex-vriendin Pascal is hij welkom.

Les montagnes de la lune

1988 |

Portugal/Frankrijk 1988. Paulo Rocha. Met o.a. Caroline Chaniolleau, Luis Miguel Cintra, Yves Afonso, Jacques Bonnafé en Manuela de Freitas.

Joao is de leider van een bloeiende linkse partij en geen enkele vrouw of rivaal kan weerstand aan hem bieden. Zijn zelfvertrouwen krijgt alleen een gevoelige klap als hij naar Rome wordt gestuurd om daar een familielid te zoeken: de gewelddadige Antonia wiens minnaar een terrorist is. De regie en de vertolking zijn goed, evenals de fotografie van Kozo Okazaki en de artistieke leiding.De bewerking van de dikke Japanse roman Genji Monogatari van Shikibu Murasaki, geschreven tegen het jaar duizend, die als de allereerste realistische roman wordt beschouwd. Het verhaal is verplaatst naar het politiek onrustige Portugal van deze tijd.

Le complexe du kangourou

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Pierre Jolivet. Met o.a. Roland Giraud, Clémentine Célarié, Stéphane Freiss, Zabou Breitman en François Berléand.

De avonturen van een talentvol maar miskend schilder (met 35 jaar is dat niet zo verwonderlijk), Lo[KA3]ic (Giraud) die in gezelschap van zijn vriend Arthur, een Afrikaan, het bestaan van een bohemien leidt. Maar maakt u zich niet ongerust: hij is van goede familie en zijn zuster heeft een goed huwelijk met een `toffe` bankier (Berleand), die hem zal vragen een grote muurschildering voor zijn bank te maken. Afgezien van het feit dat er in werkelijkheid geen 'toffe' bankiers bestaan, bevat dit te hooi en te gras bij elkaar geraapte scenario geen enkele geloofwaardigheid, terwijl Giraud als schilder wel kan inpakken. Weer een film die de middelmatigheid van de Franse relatiekomedie van het decennium 1980-1990 bevestigt. Het scenario is van Olivier Schatzky en regisseur Jolivet. De fotografie is van Christian Lamarque.

Strictement personnel

1985 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1985. Misdaad van Pierre Jolivet. Met o.a. Pierre Arditi, Jacques Penot, Caroline Chaniolleau, Jean Reno en Robert Rimbaud.

De gebroeders Jolivet hebben zich een weg gebaand als entertainers. Pierre Jolivet heeft nu op eigen kracht een ernstige soms tragische film gemaakt. Zelfmoord van de vader en geestelijke zelfmoord van de zoon wanneer die achter de ware aard van zijn familie komt. Ontgoochelende humor. Dit alles onder het mom van een thriller. Ondanks enige onhandigheid kan deze film het begin van een tweede carrière inluiden. Scenario van de regisseur.

T'es grand et puis t'oublies

1981 | Drama, Familiefilm

België/Frankrijk 1981. Drama van Serge Moati. Met o.a. David Benassayag, Romain Bouteille, Elizabeth Wiener, Raymond Bussières en Denise Chalem.

Juli 1965. Het tien-jarige in Frankrijk wonende Tunesische weesjongetje Henri (Benassayag) is erg ongelukkig. Zijn zuster stuurt hem voor een maand naar een vakantiekamp. Aanvankelijk krijgt hij weinig contact met de andere kinderen. Om toch maar aanvaard te worden en beschaamd over het feit dat hij een wees is, speldt hij zijn kameraden op de mouw dat hij het zoontje is van de bekende wielrenner Raymond Poulidor. Maar mede door deze leugen zal de kloof tussen hem en de andere kinderen nog groter worden. Gevoelig drama over de angsten en zorgen van een weeskind dat zich uitgesloten voelt uit de gemeenschap. De jonge Benassayag torst op bewonderingswaardige wijze de zware hoofdrol op zijn frele schouders. De opgeroepen emoties komen levensecht over en de dialogen tussen de kinderen klinken zeer realistisch. Heel wat kinderen zullen hun eigen angst herkennen in de belevenissen van Henri. Het scenario is van regisseur Moati zelf. Achter de camera nam Girard de Battista plaats.

Deutschland im Herbst

1978 | Drama

Duitsland 1978. Drama van Alexander Kluge, Volker Schlöndorff, Rainer Werner Fassbinder, Alf Brustellin en Bernhard Sinkel. Met o.a. Angela Winkler, Franziska Walser, Wolf Bierman, Wolfgang Baechler en Heinz Bennent.

Snijdende filmische balans over de democratie in de Bondsrepubliek in de jaren 1970-80, gezien door tien brillen van regisseurs die allen hun sporen hebben verdiend in het aan de kaak stellen van kleinburgerlijkheid, bureaucratie en middelmatigheid. Gedeeltelijk in zwart-wit. Diverse auteurs w.o. Heinrich Böll, Peter Steinbach komen aan het woord.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Caroline Chaniolleau op televisie komt.

Reageer