Paul Minthe

Acteur

Paul Minthe is acteur.
Er zijn 8 films gevonden.

Merci pour le geste

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Claude Faraldo. Met o.a. Jacques Hansen, Marie Rousseau, Agathe De la Boulaye, Erick Deshors en Françoise Arnoul.

Dit zou een Dogma 95 film kunnen zijn, ware het niet dat de muziek van Sergio Tomassi er dan niet bij mag horen. Het is een uit de hand geschoten rolprent met een digitale camera. Tot op zekere hoogte doet de ge[KA3]improviseerde aanpak denken aan docudrama, maar tegen het afgezaagde einde wordt de film toch te onwerkelijk. De boodschap in het scenario van regisseur Faraldo is duidelijk: een dakloze, de 55-jarige Michel (Hansen) die ooit getrouwd was en een dochter heeft, is ook een mens, maar niemand wil dat inzien. Totdat hij optrekt met een zwerfhond en dan krijgt alles een andere dimensie. Ook de politie begint zich voor hem te interesseren omdat ze het beest naar het asiel willen brengen, maar dan geeft Michel zijn ex-vriendin Betty (Rousseau) op als de eigenaresse. Betty is inmiddels getrouwd met een saaie, Parijse gemeenteambtenaar en is verrukt om Michel weer te zien, maar dit draait uit op een regelrechte ramp. Het camerawerk is van Yves Lafaye. Lang niet ieders kopje thee.

Tontaine et Tonton

1999 |

Frankrijk 1999. Tonie Marshall. Met o.a. Emmanuelle Devos, Patrick Pineau, Eric Petitjean, Paul Minthe en Quentin Ogier.

In een caf[KA1]e zien veertigers Alexandre (Pineau) en Joseph (Petitjean) Justine (Devos), een zeer knappe meid. Ze kunnen hun ogen niet van haar afhouden. Het toeval wil dat Justine een val maakt en ze schieten uit de startblokken om haar omhoog te helpen. Justine is hen dankbaar en nodigt hen uit voor een etentje bij haar thuis. Het tweetal denkt onmiddellijk aan een intiem avondje met een erotisch nagerecht. Hoe konden ze zich meer vergissen! Ze hebben namelijk een rivaal: de Franse ex- president Fran[KA10]cois Mitterrand; Justine schrijft over dit politieke kopstuk haar afstudeerscriptie. Haar flatje is ingericht als een mausoleum ter nagedachtenis aan de overleden president en de hele avond praat Justine honderduit over hem, leest voor uit zijn po[KA3]ezie en citeert uit zijn toespraken. Een bijtende satire op de verleidingspogingen van mannen in hun midlife crisis en op de politieke ontwikkeling (naar de volwassenheid?) in Frankrijk, maar dankzij het spontane spel van Devos blijft de film charmant en zeer plezierig. Zij is dan ook de spil die de hele prent overeind houdt. Regisseur Marshall schreef het ironische politico-literaire scenario samen met Michel Alexandre. Fotografie is van Gérard de Battista.

La dilettante

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Pascal Thomas. Met o.a. Catherine Frot, Sébastien Cotterot, Barbara Schulz, Jacques Dacqmine en Christian Morin.

Zelden werd een actrice zo juist gecast als Catherine Frot in La dilettante. Zij die, altijd dat aura van ondoorgrondelijkheid behoudend, zo naturel lichtheid en ernst in een personage verenigt, zij speelt hier een vrouw die het leven per etappe heruitvindt. Als Pierrette Dumortier keert ze, na zorgeloze Zwitserland-jaren, terug naar Parijs. Klopt bij zoonlief aan en blijft maar meteen. Nieuwe ronde, nieuwe kansen, vindt Pierrette. Kan dat eigenlijk zomaar? Wonderlijke levenskunstvertelling bruist dankzij naar hartelust gefabuleerde scenariosalto's, fruitige nevenrollen en, natuurlijk, natuurtalent Frot.

Julie Lescaut : La mort de Jeanne

1999 | Misdaad

Zwitserland/België/Frankrijk 1999. Misdaad van Daniel Janneau. Met o.a. Véronique Genest, Renaud Marx, Mouss Diouf, François Marthouret en Jennifer Lauret.

N`Guma (Diouf) is niet echt verrast als blijkt dat een van zijn vriendinnen Jeanne in een hotelkamer een einde gemaakt heeft aan haar leven. Ze kende de laatste tijd zoveel tegenslag dat de dood voor haar beslist een oplossing moet hebben geleken. De autopsie brengt echter aan het licht dat Jeanne gestorven is aan inwendige bloedingen die het gevolg waren van een welbewuste afranseling. De zelfmoord wordt moord. N`Guma wil de zaak uitspitten, maar zowel Julie Lescaut (Genest) als Kaplan (Marx) willen ten alle prijze verhinderen dat N'Guma zich met het onderzoek bezig houdt. Zoals meermaals het geval is in de reeks afleveringen van de tweede helft van 1999 is ook nu een van de vaste medewerkers van de reeks betrokken partij. Niet dat het allemaal fantastisch overkomt, maar het geeft er toch een persoonlijke toets aan. We hebben hier te maken met mensen van vlees en bloed en dat kan niet gezegd worden van alle tv-series. Niet steeds even onvoorspelbaar, soms wat clichématig, maar toch best onderhoudend amusement. Béatrice Colombier schreef het scenario. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

La mort du chinois

1998 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Louis Benoît. Met o.a. José Garcia, Denis Podalydès, Isabelle Carré, François Berléand en Frnaçois Morel.

Michel (Garcia) is schrijver van kinderboeken. Hij laat in zijn verhalen dieren de heldenrol spelen. Hij is ontroostbaar als zijn vriendin hem in de steek heeft gelaten voor een Chinees. Michel is al zijn inspiratie kwijt. Zijn vriend G[KA1]erard (Podalyd[KA2]es) doet vruchteloze pogingen om hem enige afleiding te bezorgen. Ook de lieve Lise (Carr[KA1]e) lukt het niet om Michel zijn oude vriendin te laten vergeten. Hij wordt verteerd door het verlangen om wraak te nemen op de Chinees. Na een forse slok en heel wat drugs die Lise hem had bezorgd, probeert hij in een benevelde toestand en midden in een delirium tremens aan inspecteur Chevalot (Berléand) het geval uit te leggen. Alles eindigt ermee dat hij het vliegtuig naar Hong Kong neemt om zijn vriendin en de Chinees op te sporen. Dit komische en verbijsterende avontuur vermengt het gesloten wereldje van een schrijver met een steeds idioter wordende geschiedenis die groter is dan zijn eigen fantasie. Het meest geslaagde stuk van de film is het gesprek tussen de schrijver en de inspecteur van politie, dat de kijker zowel op een dwaalspoor brengt als dat het te gek is. Helaas begint al dat verbijsterende gedoe van de hoofdrol Garcia je na een tijdje te vervelen ondanks diens sublieme spel. Het camerawerk is van Dominique Chapuis.

Black Dju

1996 | Komedie, Mysterie

België/Portugal/Luxemburg 1996. Komedie van Pol Cruchten. Met o.a. Philippe Léotard, Richard Courcet, Patrice-Flora Praxo, Adama Kouaté en Paul Minthe.

Joseph Tour[KA1]e (Kouyat[KA1]e) vertrok van de Kaap Verdische Eilanden (wat in de Atlantische Oceaan ter hoogte van het West-Afrikaanse Senegal ligt, dat tot 1975 bij Portugal behoorde en tegenwoordig Kaapverdi[KA3]e heet) naar Luxemburg om er werk te vinden, terwijl zijn gezin achterbleef. Al die jaren onderhoudt hij regelmatig contact met zijn familie, maar de laatste drie maanden is er thuis niets meer van hem gehoord. Zijn zoon Dju D[KA1]el[KA1]e Dibonga (Courcet) verlaat zijn geboorteland om in het verre Europa zijn vader op te sporen. Hij wordt bij aankomst abusievelijk vastgehouden, maar zijn papieren blijken in orde en hij wordt algauw vrijgelaten door de vreemdelingenpolitie. Zijn jeugdvriendin Zeca (Praxo) die naar Luxemburg ging om een verpleegstersopleiding te volgen is er gebleven, ontvangt hem koeltjes en met het nodige wantrouwen dat eigen is aan een inwoner, die geboren en getogen is in het Groot- Hertogdom. Dju besluit echter in het kleinste EU-land te blijven vanwege Zeca. Een kleine sympathieke, menselijke fabel die pleit voor interraciale verdraagzaamheid. Het geheel oogt eerder amateuristisch, maar zit vol goede bedoelingen en de dialogen zijn soms erg geestig. Léotard als de opdringerige geschorste inspecteur Plettschette, die hem de helpende hand reikt, steelt moeiteloos de show. Cruchten schreef het scenario samen met Frank Feitler. Fotografie is van Daniel Barrau. Manu Dibango, die de muziek voor de film schreef is te zien als zichzelf.

Personne ne m'aime

1994 | Drama, Komedie

Frankrijk 1994. Drama van Marion Vernoux. Met o.a. Bernadette Lafont, Bulle Ogier, Lio, Michèle Laroque en Maaike Jansen.

Een vrouwenkwartet. Het bestaat uit moeder Annie (Lafont), een aan lager wal geraakte redactrice die altijd door haar minnaars wordt afgescheept, haar dochter Marie (Lio) die zeven jaar geleden na een ruzie was weggelopen, haar zuster Fran[KA10]coise (Ogier) een onderdrukte huisvrouw en Cri-Cri (Laroque), een hotelhoudster uit de provincie die ze later zullen ontmoeten. Annie en Fran[KA10]coise gaan in een oude camper op zoek naar Fran[KA10]coise`s man, Paul die vreemd zou gaan. Hij blijkt vertrokken te zijn als ze aankomen in het hotel van Cri- Cri. Annie`s dochter Marie staat er achter de bar. In flashbacks kijken ze terug op hun soms bittere verleden en hun dikwijls ongelukkige ervaringen. Jansen speelt de eenvoudige kamerdienster Dizou - moeder van elf kinderen met [KA1]e[KA1]en droom: een dagje naar het strand. Zij blijkt als `vijfde wiel` aan de wagen een rots in de branding. De vrouwen vertrekken met de gammele auto richting zee. Film over gebroken liefdes, eenzaamheid, bedrog, opstandigheid, genegenheid etc., etc. met behoorlijke spelprestaties, die het echter moet hebben van een ge[KA3]engageerd (vrouwen)publiek. Het scenario is van de regisseuse. Het camerawerk is van Eric Gautier.

Le compagnon secret

1991 | Avonturenfilm

Frankrijk 1991. Avonturenfilm van Philippe Condroyer. Met o.a. Frédéric Cuif, Yves Boonen, Jean Bollery, Jean de Coninck en Paul Minthe.

Een trouwe bewerking van de novelle van Joseph Conrad, zowel naar de letter als naar de geest, uit de serie die is gewijd aan zijn werk. Voor de eerste lange vaart onder zijn gezag als kapitein wordt Joseph (Cuir), dertig jaar, verdeeld tussen de blijdschap dat hem dat zo snel gelukt is, en de vrees of hij wel gehoorzaamd zal worden. Hij weet niets, noch van zjn schip noch van zijn bemanningsleden of de officieren. Het belang van deze tv-film van deze vroegere filmregisseur (zoals zovelen) schuilt in de scherpe psychologische beschrijving van de karakters en hun gedragingen. Met weinig middelen gemaakt en ondanks dat de film langdradiger lijkt dan het boek, wordt de gekompliceerde wereld van deze romanschrijver, voor wie het avontuur slechts een voorwendsel is om de mens te kunnen schetsen, goed weergegeven.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Paul Minthe op televisie komt.

Reageer