Danielle-Marie Peeters

Producer

Danielle-Marie Peeters is producer.
Er zijn 8 films gevonden.

Le refuge : Vieux gamin

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Claude Ginberg. Met o.a. Maxime Leroux, Marie-Dominique Dessez, Dora Doll, Mathilde Lettry en Marie-Charlotte Dutot.

Door met haar fiets te botsen op een ziek schaap komt de jonge Adeline (Lettry) zwaar ten val. Veearts Paul (Leroux), die ter hulp geroepen wordt, stuurt V[KA1]eronique (Dessez) met het meisje naar het hospitaal, terwijl hij het schaap onderzoekt. Het enige dat Adeline aan het ongeval overhoudt is een buil, maar Paul stelt bij het schaap een besmettelijke vorm van t.b.c. vast. Hij neemt onmiddellijk de nodige maatregelen. Ondertussen maakt Adeline in het hospitaal kennis met Elsa (Dutot), een leeftijdsgenote die aan leukemie lijdt. Paul ontfermt zich over een oude ezel die door de ziekte ondermijnd wordt. Op uitnodiging van V[KA1]eronique komt Elsa enkele dagen doorbrengen in Henriette`s (Doll) huis om op krachten te komen. Ze verzorgt de ezel en diens naderende dood helpt haar om haar eigen ziekte te aanvaarden. Een gevoelig portret van de vriendschap tussen een ziek meisje en een stervend dier. De kaap van de gemakkelijke sentimentaliteit werd met succes omzeild, zodat je een aangrijpend verhaal krijgt dat tot op het einde blijft boeien. De kijker wordt volledig ingepalmd door de twee meisjes. Intelligent scenario van Françoise Pasquini en Jean-Paul Demure. Fotografie is van Paul Bonis.

Crimes en série : Variations mortelles

1999 | Misdaad

Frankrijk/België 1999. Misdaad van Patrick Dewolf. Met o.a. Pascal Légitimus, Yvan Back, Clémence Boué, Henri Salvador en Christian Hecq.

Nadat op de oever van een rivier een dode werd gevonden, besluit de politie in de rivier te gaan dreggen. Er worden nog verschillende lijken opgevist. Specialist in seriemoorden Assadourian (Ashanti) wordt door de onderzoeksrechter ter plekke gezonden, maar de lokale politie ziet de ervaren speurder eerder als een indringer. Er kan geen verband gevonden worden tussen de verschillende slachtoffers. Maar dan wordt Assadourian ontvoerd en wat later levenloos in een kist teruggezonden aan de politie. Thomas Berthier (L[KA1]egitimus) en zijn partner Denard (Back) nemen de zaak op zich. Een politiefilm volledig geënt op Amerikaans model, inclusief de seriemoordenaar en de twee cops die volledig op elkaar ingespeeld zijn. Gevolg is natuurlijk dat de film een opeenstapeling is van clichées die we al tientallen keren beter uitgewerkt hebben gezien in Amerikaanse films. Uitsluitend geschikt voor fervente fans van dit subgenre in de misdaadfilm. Weinig opwindend scenario, geschreven door Yann Le Nevet en regisseur Dewolf, naar een verhaal van Benoît Valère en Nicolas Robert. Fotografie is van Thierry Jault.

Crimes en série : Histoires d'amour

1999 | Misdaad

België/Frankrijk 1999. Misdaad van Patrick Dewolf. Met o.a. Pascal Légitimus, Yvon Back, Clémence Boué, Christian Hecq en Jean-Pierre Cassel.

Alles begint met het lijk van een man die blijkbaar zelfmoord pleegde door uit een venster te springen. Het gaat hier om een oude vriend van politieluitenant Pierre Denard (Back) en die is er rotsvast van overtuigd dat het niet om een zelfmoord gaat. Zijn baas en vriend Thomas Berthier (Légitimus) stemt in met een autopsie en hieruit blijkt dat het lijk enkele beenderen mist. Er werden eerder gelijksoortige moorden gepleegd en telkens bleek er een verband te bestaan tussen het slachtoffer en een ziekenhuis in Parijs. Berthier en Denard gaan op onderzoek uit. De zoveelste maniakale filmmoordenaar, geënt op de figuur van Hannibal Lector. Onderhavige psychopaat heeft als hobby het gedeeltelijk ontbenen van zijn slachtoffers. Niet enkel een serie-moordenaar, maar ook een serie-verhaal, dat wel op bepaalde momenten spannend is, maar dat blijk geeft van weinig originaliteit. Je hebt het allemaal al zo dikwijls gezien. Matt Alexander, Yann Le Nivet en regisseur Dewolf baseerden het scenario op een idee van Michel Munz en Gérard Bitton. Het is bedoeld als pilot voor een nieuwe serie. Fotografie is van Thierry Jault.

Le refuge : L'enfant qui dérange

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Christian François. Met o.a. Maxime Leroux, Marie-Dominique Dessez, Robin Maridet, Dora Doll en Valérie Gil.

Na een zwaar verkeersongeval ligt Sylvaine Rivaud (Gil) in coma. Haar tien-jarig mongolo[KA3]ide zoontje Rudy (Maridet) moet door iemand opgevangen worden. De politie neemt contact op met diens peetoom, dierenarts Paul Grimon (Leroux). Deze trekt zich het lot van de jongen aan sinds jaren geleden diens vader het gezin in de steek liet. Paul vreest dat de jongen in een home zal belanden als hij zich niet over hem ontfermd en het zou een hele klus worden hem er terug uit te krijgen, zelfs als zijn moeder weer volledig gezond wou worden. Hierdoor verwaarloost hij zijn praktijk en zijn vriendin en burgemeester van het dorpje V[KA1]eronique (Dessez) komt hem ter hulp. In plaats van voor dieren wordt het asiel nu opengezet voor zieke en gehandicapte kinderen, verworpelingen van de maatschappij. Vanzelfsprekend wordt de stroop er met de kilos overgegoten en zal geen enkele gevoelige ziel de film met droge ogen uitkijken. Erg origineel kan men het scenario van Yves Thibaut, Jacques Trefouël, Françoise Pasquini, Christian Biegalski en Christian François, naar een verhaal van Elisabeth Arnac, bezwaarlijk noemen. De uitwerking ervan gebeurde routineus en mist alle persoonlijkheid. Fotografie is van Anne Khripounoff.

Le refuge : Entre chien et loup

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Philippe Roussel. Met o.a. Maxime Leroux, Marie-Dominique Dessez, Dora Doll, Annie Grégoire en François Caron.

De inwoners van Chom[KA1]erac gaan gebukt onder een verzengende hittegolf. Sommige eigenaars worden niet meer bevoorraad met water uit het kanaal en burgemeester V[KA1]eronique (Dessez) is ervan overtuigd dat enkele scrupuleuze dorpelingen hier de hand in hebben. Dierenarts Paul (Leroux) wordt bij de gekwetste hond van een nieuwe eigenaar, M[KA1]enard (Caron), geroepen. Na onderzoek is Paul ervan overtuigd dat het dier opgeleid werd als doder en hij geeft M[KA1]enard de raad zijn hond niet zonder muilband te laten loslopen. Paul en V[KA1]eronique geven onderdak aan J[KA1]er[KA1]emy (Chappelet), een adolescent die van zijn vader alles krijgt wat hij verlangd, behalve liefde. Alle ingredi[KA3]enten voor de wekelijkse dosis sentiment en ontroering zijn weer aanwezig. Eens te meer staat het vredig dorpje in rep en roer en weerom worden de `vreemdelingen` aansprakelijk gesteld voor alles wat verkeerd loopt. Maar Paul en V[KA1]eronique, geholpen door Henriette (Doll), zullen alles vanzelfsprekend weer onder controle krijgen. Voer voor de liefhebbers van lichtvoetige ontspanning op de zaterdagavond. Françoise Pasquini en Jean-Paul Demure baseerden het scenario op een verhaal van David Crozier en Patrick Amos. Fotografie is van Jacques Boumendil.

Le Refuge : La Finette

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Christian François. Met o.a. Maxime Leroux, Marie-Dominique Dessez, Dora Doll, Anne Canovas en Gérard Hernandez.

Terwijl hij `La Finette` verzorgt, de prijskoe van boer Vergeron (Hernandez), sterft het dier onverwacht onder de handen van dierenarts Paul (Leroux). Paul wil een autopsie om de doodsoorzaak uit te maken, maar daar wil Vergeron niets van weten. Hij heeft geen vertrouwen meer in Paul en bazuint dit dan ook rond. Als dan nog een tweede koe ziek wordt doet Vergeron beroep op Andr[KA1]e (Cafaro), een `genezer`. Paul vreest een epidemie en slaagt erin toelating te krijgen voor een lijkschouwing. Hij ontdekt een gevaarlijk griepvirus. Ondertussen heeft zijn vriendin V[KA1]eronique (Dessez) enkele kleine kostgangers in huis genomen en wordt ook haar moeder Henriette (Doll) ernstig ziek. Voorspelbaar doktersdrama dat meermaals beroep doet op de traanklieren van de kijker. Paul moet het opnemen tegen vastgeroest dorpsbijgeloof en stelt vast dat deze mensen helemaal niet gevoelig zijn voor de wetenschap van de twintigste eeuw. Het is allemaal nogal vergezocht en weinig geloofwaardig. Jean-Paul Demure, Françoise Pasquini en regisseur François baseerden het scenario op een verhaal van Elisabeth Arnac. Fotografie is van Anne Khripounoff.

Femme de mon père : L'histoire d'Aline

1993 | Drama

Frankrijk/België 1993. Drama van Pierre Joassin. Met o.a. Valérie Coton, Christian Sinniger, Sébastien Tavel, Raymond Avenière en Eve Bonfanti.

Aline (Coton) was tien toen haar moeder het gezin in de steek liet. Korte tijd nadien begon haar vader (Sinniger) haar seksueel te misbruiken. Het meisje wordt getraumatiseerd, maar begrijpt niet wat er aan de hand is. Ze wordt groter en begint het wel te begrijpen, maar haar vader verzekert zich van haar zwijgen door intimidatie, chantage en bedreigingen. Als ze zeventien is vertelt ze haar geheim aan haar vriend Dominique (Tavel). Deze is geschokt en raadt haar aan een klacht in te dienen. Het trieste verhaal van een meisje dat zeven jaar lang het slachtoffer was van de misdadige praktijken van haar vader. De toon van de film is hevig en zet de vader in een mensonterend daglicht. Regisseur Joassin schreef zelf het pakkende en aangrijpende scenario naar een onderzoek van RTBF-journaliste Françoise Van de Moortel. De camera was in handen van Jean-Claude Neckelbrouck. Voorgesteld in de reeks C'est mon histoire en op het einde wordt een getuigenis getoond van de echte persoon waarover de film handelt.

Cœur de père

1993 | Drama

Frankrijk/België 1993. Drama van Agnès Delarive. Met o.a. Jean-Paul Comart, Anne Le Ny, Antoine Cousin, Aurélien Vigie en Didier Bourguignon.

Yves (Comart) en Annette (Le Ny) hebben twee kleine kinderen, Jean-Marie (Cousin) en Arthur (Vigie). Ze leven nog wel samen, maar het klikt allang niet meer tussen beiden. Uiteindelijk verlaat Annette het echtelijke dak en neemt de kinderen mee. Yves, die erg aan zijn kinderen gehecht is, aanvaardt de voorwaarden van de echtscheiding niet, waarbij hij de kinderen een weekend op twee bij zich mag hebben. Hij wil hen zien wanneer hij er zin in heeft en hij brengt de zaak voor de rechtbank. Het is het begin van een vuile strijd om het hoederecht. Hoe ver kunnen gescheiden ouders gaan om hun rechten te doen gelden op de kinderen? En worden de kinderen er dan uiteindelijk niet het slachtoffer van? Dit is het aangrijpende relaas van een gevecht dat te ver ging. Uitstekende acteerprestaties. Huguette Debaisieux, Pierre Pauquet en Delarive baseerden het scenario op een enquête van Anne Senger. Fotografie van Jean-Paul Schwartz. Uitgezonden in de reeks C'est mon histoire en voorzien van een nawoord door de betrokken personen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Danielle-Marie Peeters op televisie komt.

Reageer