Tony Librizzi

Acteur

Tony Librizzi is acteur.
Er zijn 12 films gevonden.

Les enfants du printemps : Les feuilles mortes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Marco Pico. Met o.a. Pierre Arditi, Dominique Labourier, Michel Aumont, François Cluzet en Jean-Claude Dreyfus.

Na de beurscrash van 1987 wordt Jean (Arditi) verraden door zijn vennoot Fr[KA1]ed[KA1]eric Jiminez (Chatelais), die verliefd is op Virginie (Labourier), maar door haar werd afgewezen. Jean wordt beschuldigd van corruptie en belandt in de gevangenis. Ondertussen heeft ook het koor van Virginie te kampen met problemen te wijten aan ideologische meningsverschillen. Philippe (Simonet), het enige kind van Jean en Virginie, kan zijn draai niet meer vinden in de maatschappij die rond hem lijkt af te brokkelen. Al zijn zekerheden verdwijnen een voor een. Het derde en laatste deel van een schitterende trilogie die gelijktijdig een balans opmaakt van het culturele en financiële milieu in Frankrijk in de jaren 1980. De bekende componist van filmmuziek Jean-Marie Sénia speelt in deze mini-reeks de rol van de dirigent van het koor van 'de Lentekinderen'. Een serie die het verdient om er rustig bij neer te zitten en van te genieten. Naast de uitstekende vertolkingen zijn er het intelligent in elkaar gestoken scenario van Jean-Michel Gaillard en Jacques Kirshner en de prachtige decors en kostuums waar je in weg kan dromen. François Lartigue stond ook ditmaal achter de camera. Stereo.

Les enfants du printemps : Les copains d'abord

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Marco Pico. Met o.a. Pierre Arditi, Dominique Labourier, Michel Aumont, François Cluzet en Jean-Claude Dreyfus.

1989. De twintigjarige Philippe (Simonet) wordt naar het ziekenhuis gebracht. De jongeman heeft zelfmoord gepleegd. Het gaat om de zoon van Jean Charlet (Arditi), een bankier die wegens corruptie achter de tralies zit en Virginie (Labourier), de stuwende kracht achter een zangkoor in Evry. Arlette Brissac (Br[KA3]ucher), een journaliste wiens dochter de vriendin was van Philippe, tracht diens motieven te achterhalen. Ze neemt contact op met Commissaris Francis Gluckstein (Coutteure) en samen verdiepen ze zich in de geschiedenis van de Charlets en het koor. Dit voert hen terug naar het jaar 1981. Het eerste deel van een drieluik over de mannen en de vrouwen van uiteenlopende standen en rassen die verbonden zijn door een grote liefde voor het lied. In flashback zijn we getuige van de oprichting van het koor en hun eerste repetities. Dit gegeven is doorweven met het dramatische thema van menselijke relaties. De schitterende vertolkingen maken de film een lust voor oog en oor. Jean-Michel Gaillard en Jacques Kirshner schreven het scenario. Fotografie is van François Lartigue. Het tweede deel heeft als ondertitel EN HAUT DE L'AFFICHE. Stereo.

Les enfants du printemps : En haut de l'affiche

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Marco Pico. Met o.a. Pierre Arditi, Dominique Labourier, Michel Aumont, François Cluzet en Jean-Claude Dreyfus.

Arlette Brissac (Br[KA3]ucher) verdiept zich, samen met Commissaris Gluckstein (Coutteure), verder in de geschiedenis van de familie Charlet in de jaren 1980. Vader Jean (Arditi) heeft een nieuwe vennootschap opgericht en is opgeklommen tot een vooraanstaande, machtige zakenleider in de financi[KA3]ele sector. Zijn vrouw Virginie (Labourier) wordt volledig opgeslorpt door de activiteiten van haar koor. Geen van beiden bekommert zich om hun zoon Philippe (Simonet) en ze beseffen niet dat hij een kwetsbare, labiele persoonlijkheid ontwikkelt. Het tweede deel van de trilogie over de financiële en culturele werelden van het Frankrijk in de jaren 1980. Een strakke regie en schitterende acteerprestaties zorgen ervoor dat de film blijft boeien en dat de personages steeds weer verrassend uit de hoek komen. Vooral de Vlaming Coutteure, in zijn laatste rol, is aangrijpend goed. Ook nu weer werd het scenario geschreven door Jean-Michel Gaillard en Jacques Kirshner. Fotografie is van François Lartigue. Het derde deel kreeg als ondertitel LES FEUILLES MORTES. Stereo.

Je suis né d'une cigogne

1999 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1999. Drama van Tony Gatlif. Met o.a. Romain Duris, Rona Hartner, Ouassini Embarek, Christine Pignet en Marc Nouyrigat.

Otto (Duris) verkoopt kranten in de trein om een grijpstuiver te verdienen. Daar zit het kapstertje Louna (Hartner). Hun blikken kruisen. Later zien ze elkaar terug in een protestmars. Ze zijn beiden have-nots, die vinden dat ze meer zouden moeten verdienen, maar de maatschappij laat het niet toe. Dan krijgt Otto van Ali (Embarek) een pistool. Aanvankelijk aarzelt hij om met het vuurwapen om te gaan, maar als Louna betrapt wordt op een winkeldiefstal, merkt hij hoeveel macht er vanuit gaat. Samen met Ali gaat het drietal op een rooftocht door het land... Het scenario van regisseur Gatlif, die zich sterk gemaakt heeft met verdienstelijke films over zigeuners, gaat over een drietal maatschappelijke verschoppelingen, die in feite losers zijn. Een BONNY AND CLYDE is het niet geworden. Het camerawerk is van Claude Garnier en Eric Guichard.

Julie Lescaut : Travail au noir

1998 | Drama, Misdaad

België/Zwitserland/Frankrijk 1998. Drama van Gilles Béhat. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

De dag begint niet al te best voor commissaris Julie Lescaut (Genest). Haar dochters maken weer eens ruzie en op het commissariaat staat een controleur te wachten. Haar assistent N`Guma (Diouf) is razend als hij merkt dat zijn jongere broer bij hen ondergedeeld werd zonder dat hij hiervan iets wist. Hij wil namelijk niet dat deze politieman wordt. Bovendien werd de echtgenoot van kuisvrouw Véronique, een vreemdeling, het land uitgezet. Bij navraag wordt duidelijk dat deze helemaal niet werd uitgewezen, maar hij zou bij een ongeval betrokken zijn. Hij bracht een gewonde in het hospitaal en verdween. Er blijkt echter geen enkele aangifte van dit ongeval te zijn binnengekomen. Julie onderzoekt de zaak verder en stoot op een net van zwartwerk in het bouwbedrijf. Goed uitgewerkt politiedrama dat handelt over illegale arbeid in Frankrijk. Julie krijgt de kans om er met al haar professionalisme tegenaan te gaan, zonder dat ze het menselijke aspect uit het oog verliest. Een van de betere afleveringen uit deze reeks, geschreven door Marie Guilmineau en Alexis Lecaye. Fotografie van Bernard Malaisy. Bij de eerste tv- voorstelling stond als titel op de generiek INTERDIT AU PUBLIC vermeld. Stereo.

Julie Lescaut : Interdit au public

1998 | Misdaad

België/Zwitserland/Frankrijk 1998. Misdaad van Gilles Behat. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

V[KA1]eronique, de meid van het commissariaat, valt vol wanhoop binnen bij Julie Lescaut (Genest). Haar man Ahmed is spoorloos verdwenen en volgens V[KA1]eronique is het uitgesloten dat hij voor een nieuwe start in zijn leven koos. Ahmed is een ernstige werker voor een bouwonderneming, die nooit zijn verantwoordelijkheden ontlopen heeft. Ook al waren momenteel zijn papieren niet in orde, toch is er duidelijk iets mis. Julie komt al vlug een smerig zaakje op het spoor waarin verdachten en politiek verantwoordelijken klaarblijkelijk samenspannen. Weer een zaak met een sociaal tintje voor Julie die op een netwerk stuit van mysterieuze verdwijningen van illegale vreemdelingen. Zoals steeds wordt alles weer verteld met de nodige knipoogjes en met de huiselijke intermezzi waarin Julie`s dochters Sarah (Lauret) en Babou (Serré) zich steeds meer ontwikkelen tot onafhankelijke tieners. Weinig origineel, maar onderhoudend en ontspannend. Alexis Lecaye en Marie Guilmineau schreven het scenario volgens de nu wel heel bekende formule. Fotografie is van Bernard Malaisy. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo. Stereo.

Novacek : Le croisé de l'ordre

1994 | Misdaad, Actiefilm

Portugal/België/Frankrijk 1994. Misdaad van Marco Pico. Met o.a. Patrick Catalifo, Anne-Gisel Glass, Jean-Paul Roussillon, Philippe Demarle en Jean-Marie Winling.

Een politie-inspecteur wordt gevonden met een revolver in de hand en een wond aan het hoofd. Het oordeel wordt vlug geveld: zelfmoord. Maar zijn vriend, Roussillon, gelooft niet in deze theorie en hij doet een beroep op ex-journalist Novacek (Catalifo) om onopvallend rond te kijken in het gebouw waar het slachtoffer werkzaam was. Novacek ontdekt al vlug dat er heel wat meer achter zit. Voor zijn allereerste tv-onderzoek blijft Novacek in eigen land, waar hij op het spoor komt van een groots corruptieschandaal. Goed opgebouwd scenario van Simon Michaël, Laurent Couchan en Jo Camacho, naar de roman van Didier Daeninckx, waarin de tijd genomen wordt om de diverse vaste personages te beschrijven. De voornaamste kenmerken van Novacek zijn: hij is steeds ongewapend en hij gedraagt zich als een anti-held. Ontspannend zonder verdere pretenties. Internationaal uitgebracht als LE CROISÉ DE L'ORDRE.

Le R.I.F. : L'air d'une fugue

1994 | Misdaad

Frankrijk/België 1994. Misdaad van Marco Pico. Met o.a. Patrick Raynal, Aude Briant, Roch Leibovici, Yves Afonso en Jean-Marie Winling.

Jean-Louis Barnier (Winling) komt de verdwijning opgeven van zijn dertien-jarige zoon G[KA1]erald. De dienst opsporing van minderjarigen stuurt hem door naar het R.I.F. (Recherche dans l`int[KA1]eret des familles). Inspecteur Keller (Raynal) en zijn team sluiten ongeval en ontvoering uit. Keller is ervan overtuigd dat de jongen iets dom heeft uitgehaald en de benen genomen heeft, maar het is even goed mogelijk dat een maniak de jongen heeft misbruikt. In school was Gérald een voorbeeldige en intelligente student. Dan ontdekken ze dat Jean-Louis niet de vader is van de jongen. Bovendien verbergt de familie nog heel wat andere geheimen. Doordeweekse politiefilm met veel gepraat en weinig actie. Na een half uur interesseert het lot van de jongen de kijker niet meer en schakelt hij waarschijnlijk over op een andere zender. Bijzonder zwak scenario van Pascal Bancou, Pierre Fabre en regisseur Pico. Fotografie is van François Lartigue.

Profil bas

1993 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1993. Misdaad van Claude Zidi. Met o.a. Patrick Bruel, Sandra Speichert, Didier Bezace, Jean Yanne en Jacques Rosny.

Op zijn dertigste is Bruel zijn baan als inspecteur in de voorstad beu. Vooruitzichten op een verdere carrière zijn er niet en zijn ambitie is hij kwijt. Zijn baas geeft hem de opdracht om de gangen na te gaan van een kleine van drugshandel verdachte straatmisdadiger. Hij gaat zonder veel enthousiasme aan de slag. Een vermoeide politieman moet in actie komen. Spanning en romantiek vormen de hoofdingrediënten van deze detective van Zidi, die duidelijk van zijn imago als kluchtenmaker af wil. Geen al te denderend scenario van Zidi, Didier Kaminka en Simon Michael. Fotografie van François Catonné.

Promotion canapé

1990 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1990. Komedie van Didier Kaminka. Met o.a. Grace De Capitani, Margot Abascal, Thierry Lhermitte, Michel Sardou en Patrick Chesnais.

Deze klucht geeft een uiterst grievend beeld van de (Franse) post en doet geloven dat het elders niet anders is. Dit volledig overtrokken, seksistische portret, waar carri[KA2]ere maken via de rustbank gaat, is evenwel goed voor af en toe een fikse brok leedvermaak. De post is een hele grote werkgever en de cynische makers hebben vast gedacht dat voldoende PTT-ers dom genoeg zouden zijn om zich aan deze banale karikatuur te spiegelen, waardoor de film rendabel zou zijn. Boertig spel, dito regie en scenario (van Didier Kaminka naar een idee van kolder-koning van de lach Claude Zidi - hoe kon het anders!) en alledaagse plaatjes van Claude Agostini.

Le pilon

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van James Thor. Met o.a. Michel Subor, André Weber, Annabelle Fevrier en Tony Librizzi.

Geschiedenis van een staking in de fabriek van Consortium de Forge et de Mécanique in Catheaubel - een verzonnen naam voor een herkenbare stad. De valhamer is het symbool voor het smidswerk. Er heerst al tien dagen een hittegolf, wat de gemoederen nog meer verhit. Nauwelijks inventief te noemen scenario over een klassieke staking, met de bijbehorende personages en voorspelbare gevolgen. De regie is aan de slappe kant en het gebrek aan financiën ondergraaft de geloofwaardigheid van het verhaal.

Ça n'arrive qu'à moi

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Francis Perrin. Met o.a. Francis Perrin, Vëronique Genest, Bernard Blier, Franços Perrot en Roland Blanche.

Prudence (Genest), de dochter van een krantenmagnaat, en haar ongelukkige geliefde Fran[KA10]cois (Perrin) worden achtervolgd door gangsters maar overwinnen uiteindelijk alle hindernissen. Een zwakke komedie met afgezaagde situaties, een uitermate zwak scenario, naast de teleurstellende dialogen van Gilles en Didier Jacob.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Tony Librizzi op televisie komt.

Reageer