Pierre Poirot

Acteur

Pierre Poirot is acteur.
Er zijn 5 films gevonden.

L'extraterrestre

1999 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1999. Komedie van Didier Bourdon. Met o.a. Didier Bourdon, Bernard Campan, Pascale Arbillot, Danièle Lebrun en Antoine Du Merle.

Ongrappig ijdelheidsproject rond Agathe (Arbillot) uit Auvergne, die 34 jaar is en zich al oud voelt, en ruimtevaarder Zerph (Bourdon), die meer dan vijftig jaar ouder is en rondjes draait in zijn ruimteschip. Zeer magere speciale effecten, flauwe situaties die verwijzen naar bestaande SF-films en dito personages met een chaotisch en vooral een onverteerbaar resultaat. Het grote probleem is dat Bourdon twee dingen tegelijk is gaan doen: de regie en de hoofdrol, maar hij is geen Woody Allen en bij Bourdon gaan die zaken beslist niet samen. Zowel een dieptepunt in Bourdon's carrière als in de Franse filmproductie. Bourdon was een der komieken uit de Franse groep Les Iconnus, maar zelfs de meest fervente fans zijn diep teleurgesteld in deze film en vinden hem onwaardig aan het niveau van voernoemd gezelschap. Het scenario is van regisseur Bourdon en Valentine Albin naar een verhaal van Albin. Het camerawerk is van Manuel Téran.

Crimes en série : Variations mortelles

1999 | Misdaad

Frankrijk/België 1999. Misdaad van Patrick Dewolf. Met o.a. Pascal Légitimus, Yvan Back, Clémence Boué, Henri Salvador en Christian Hecq.

Nadat op de oever van een rivier een dode werd gevonden, besluit de politie in de rivier te gaan dreggen. Er worden nog verschillende lijken opgevist. Specialist in seriemoorden Assadourian (Ashanti) wordt door de onderzoeksrechter ter plekke gezonden, maar de lokale politie ziet de ervaren speurder eerder als een indringer. Er kan geen verband gevonden worden tussen de verschillende slachtoffers. Maar dan wordt Assadourian ontvoerd en wat later levenloos in een kist teruggezonden aan de politie. Thomas Berthier (L[KA1]egitimus) en zijn partner Denard (Back) nemen de zaak op zich. Een politiefilm volledig geënt op Amerikaans model, inclusief de seriemoordenaar en de twee cops die volledig op elkaar ingespeeld zijn. Gevolg is natuurlijk dat de film een opeenstapeling is van clichées die we al tientallen keren beter uitgewerkt hebben gezien in Amerikaanse films. Uitsluitend geschikt voor fervente fans van dit subgenre in de misdaadfilm. Weinig opwindend scenario, geschreven door Yann Le Nevet en regisseur Dewolf, naar een verhaal van Benoît Valère en Nicolas Robert. Fotografie is van Thierry Jault.

En quête d'identité

1998 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk/België 1998. Misdaad van Eric Woreth. Met o.a. Pascale Arbillot, Frédéric Pellegeay, Arno Chevrier, Vinciane Millereau en Thomas Chabrol.

De jonge professor criminologie aan de universiteit Jeanne Denicourt (Arbillot) wordt door de rechter aangesteld als psychiatrische experte in een delicate misdaadaffaire. Karine Meyer, beroepsmodel, werd dood aangetroffen in haar bed, badend in het bloed. Antoine Calverro (Chevrier), modefotograaf, werd aangehouden als hoofdverdachte. De man bracht de nacht met Karine door en hij hield een mes in de hand toen het slachtoffer gevonden werd. Na een bloedproef blijkt dat de man gedronken had. Tijdens Jeanne's eerste ontmoeting met Antoine merkt ze al vlug dat het een kerel zonder gevoel is met een fascinatie voor de dood. Een Franse variante op het thema van SILENCE OF THE LAMBS, maar Chevrier is zeker geen Anthony Hopkins. Hij zet een ijskoud personage neer dat niet sarcastisch genoeg uit de hoek komt en dat te gevoelloos is om er een dreiging van te laten uitgaan. De film zit wel spannend in elkaar en zal door de liefhebbers van het genre ongetwijfeld gesmaakt worden. Anne Holmes en Matthieu Savignac schreven het scenario. De fotografie is van Jérôme Israël. De titel wordt meermaals verkeerdelijk gespeld als ENQUÊTE D'IDENTITÉ. Stereo.

Pour mon fils

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Michaëla Watteaux. Met o.a. Véronique Jannot, Bruno Wolkowitch, Kevin Aïdoud, Marion Ducamp en Sophie Barjac.

Carole (Jannot) en St[KA1]ephane Lef[KA2]evre (Wolkowitch) leiden een druk, maar gelukkig bestaan. Ze hebben twee kinderen, tiener Sabine (Ducamp) en Bastien (Aïdoud), die de kleinste is. Carole ziet ineens dat Bastien onder de blauwe plekken zit als hij thuiskomt. Bastien beweert dat hij van de trap gevallen is, maar volgens de dokter gaat het om mishandeling. Bastien weigert iets te zeggen en volgens zijn juf op school is iedereen dol op hem. Carole kan daarom moeilijk aannemen dat hij op school geslagen is. Zij begint bange vermoedens te krijgen dat haar man Stéphane weleens de dader zou kunnen zijn. Als ze op een avond thuis komt, is Bastien zo hard aangepakt dat hij in het ziekenhuis moet worden opgenomen. Een onthutsend en triest verhaal over kindermishandeling binnen het gezin en de oorzaak ervan maakt de kijker nog meer van streek. Goed gespeeld en ongetwijfeld gemaakt met de beste bedoelingen maar dat komt nogal gekunsteld over en er blijven heel veel vragen onbeantwoord. Nicole Jamet schreef het scenario dat door Mario Barroso gefilmd werd. Stereo.

Ragazzi

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Mama Keita. Met o.a. Ivan Taieb, Ken Amrani, Sabrina Colle, Romane Bohringer en Pierre Poirot.

Twee sinds hun kindertijd bevriende jongemannen doorkruizen met hun auto Parijs, dat zij weliswaar door en door kennen, maar het gaat hen er ditmaal om droombeelden en illusies uit hun verleden op te roepen. Een grote dosis humor en spot voorkomt dat deze film saai of zelfs somber wordt. Het vervelende is dat een dergelijk thema (de dooltocht) een gestructureerd scenario vereist, en geen lukrake aaneenschakeling van opeengepakte scènes. Is evenwel het bekijken waard vanwege de dialogen, en juist vanwege het zuurzoete spel van de personages, die op heel wat ideeën moesten terugkomen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Pierre Poirot op televisie komt.

Reageer