Anton Bruckner

Componist

Anton Bruckner is componist.
Er zijn 6 films gevonden.

Saraband

2003 | Drama

Zweden 2003. Drama van Ingmar Bergman. Met o.a. Erland Josephson, Liv Ullmann, Börje Ahlstedt, Julia Dufvenius en Gunnel Fred.

Deze film pakt 32 jaar na de pijnlijke scheiding tussen Johan (Josephson) en Marianne (Ullmann) in SCENER UR ET [KA3]AKTENSKAP (1974) de draad weer op met wederom Josephson als Johan en Ullmann als Marianne. Van de twee dochters die Marianne en Johan samen hadden, bevindt zich een in het verre Australi[KA3]e en de ander wordt verpleegd in een psychiatrische inrichting. Marianne besluit dat het de hoogste tijd is om Johan, die inmiddels 86 is, een bezoek af te leggen voor wat misschien een eindafrekening is. Hij heeft goed geboerd en woont in het zomerhuis van zijn grootouders in Dalarna. Henrik (Ahlstedt), Johans zoon uit zijn eerste huwelijk, woont na de dood van zijn geliefde vrouw Anna, bij hem in met zijn negentien-jarige dochter Karin (Dufvenius). Henrik heeft zijn leerstoel aan het muziekconservatorium van de universiteit in Uppsala opgegeven en wijdt zich aan het schrijven van een boek over de Johannes Passion van de componist J.S. Bach. Henrik treurt nog steeds over Anna en bereidt Karin voor op een studie cello aan het conservatorium omdat zij grote aanleg heeft voor muziek. Karin en haar vader onderhouden een zeer nauwe band, maar de komst van Marianne opent voor Karin nieuwe mogelijkheden voor gesprekken en confidences over haar toekomst en de familierelaties. De film begint met een proloog en is opgebouwd uit tien hoofdstukken, die telkens bezet zijn door twee personages. De rolprent is grotendeels in de studio opgenomen, af en toe afgewisseld met wat buitenopnames. Hij kan zijn toneelafkomst, of beter gezegd de toneelmatigheid, niet verloochenen, maar Bergman, die een meester is in de enscènering, voorkomt in zijn scenario dat de echte liefhebber van zijn werk zich verveelt. Zijn personages hebben emoties, zo is bijvoorbeeld Johan gemeen en agressief, Karin is kwetsbaar als zij vertelt over haar meningsverschillen met haar grootvader wat de muziek aangaat, en dat zij in het gastenhuis het bed met haar vader deelt. Ze probeert moedig te zijn zodat ze ondanks haar nauwe relatie met haar vader overweegt in Helsinki te gaan studeren. Marianne is de geduldige toehoorster. De spelprestaties zijn subliem, met name van veteraan Josephson en veterane Ullmann. Bergman heeft verklaard dat deze film, die geproduceerd werd voor de tv, het sluitstuk van zijn carrière als filmer is. Hij vindt zichzelf met 85 jaar te oud en meent dat het werk nu aan een jongere generatie moet worden overgelaten. Wie de balans opmaakt van Bergmans werk, komt tot de conclusie dat deze film niet zijn beste prestatie is. Dat wil niet zeggen dat deze film zwak zou zijn - integendeel het werkt allemaal, maar er is beter. De film werd direct op video opgenomen en later overgezet op 35 mm, maar Bergman was ongelukkig met de kwaliteit en verbood daarom een release in de bioscoop. Het is niet uitgesloten dat die er toch nog komt. De titel slaat op een Zuidamerikaanse dans, die in de zeventiende eeuw populair werd in Europa, maar door het Spaanse hof als liederlijk werd beschouwd en door hen in de kiem gesmoord werd. De film is opgedragen aan Bergmans vrouw Anna, die in 2001 overleed. Het camerawerk is van Raymond Wemmenlov, Sofi Stridh, Per-Olof Lantto, Stefan Eriksson en Jesper Holmström. Stereo. Ook bekend als ANNA.

Lise et André

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Denis Dercourt. Met o.a. Isabelle Candelier, Michel Duchaussoy, Aïssa Maïga, Augustin Bartholomé en Jean-Christophe Bouvet.

Lise (Candelier) moet zich handhaven door zich te prostitu[KA1]eren. Ze heeft een zoontje, waardoor ze een doel heeft in haar leven. Het arme kind krijgt door een ongeluk en raakt in coma, zijn leven is in gevaar. Lise gelooft dat alleen een wonder hem nog kan redden. Ze benadert de oude pastoor Andr[KA1]e (Duchaussoy) om haar te begeleiden naar een bedevaartsoord. Pater André is een gefrustreerde man zonder illusies, die een hekel heeft gekregen aan zijn medemens. Hij weigert haar te helpen. Lise is heel koppig en vastberaden om haar kind te redden en berooft hem van zijn vrijheid. Zo gaat dit totaal verschillende tweetal op een bedevaart. Het onvermijdelijke gebeurt: de hoer bekeert de priester. Spitse dialogen, hartverwarmende situaties, die gedreven gebracht worden door een rolverdeling van grote klasse. Regisseur Dercourt die de originele film LES CACHETONNEURS in 1998 draaide, heeft gezorgd voor een vlot tempo en onverwachte incidenten die de vertelling levendig houden. Het scenario vol mystiek en humanisme is van regisseur Dercourt. Het camerawerk is van Jérôme Peyrebrune.

Fugueuses

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Marie Trintignant, Irène Jacob, Nicole Garcia, Stéfano Dionisi en François Berléand.

In de trein Parijs-Lissabon wil Marina (Marie Trintignant) zich een snel nummer van haar begeleider Bruno (Gelin), die de zestig gepasseerd is, zich niet laten welgevallen. Hij slaat met zijn hoofd tegen de rand van de wasbak en is op slag dood. Marina verlaat de coup[KA1]e en ontmoet in een wagon verderop Prune (Jacob), die haar vertelt dat ze op weg is naar haar vader in Lissabon die ze in haar hele leven nog geen tien keer heeft gezien, om haar onuitstaanbare moeder Jeanne (Garcia) te ontvluchten. Marina en Prune liggen elkaar wel en ze zetten samen de reis voort. Bij het baden in Portugal verdrinkt Prune en neemt Marina haar identiteit aan en begint lieve brieven naar Jeanne te sturen, die het zaakje op een gegeven moment niet meer vertrouwt. Ondertussen is Marina, die dus nu Prune is, verliefd geworden op Prune`s halfbroer Eugenio (Dionisi). Uiteindelijk moet alles fout lopen. Het scenario van regisseuse Nadine Trintignant en Gilles Perrault bevat geen nieuwe stof, is tamelijk zwak en laat een aantal zaken onopgelost. Hierbij komen een aantal idiote dialogen direct in de camera en dat is heel erg jammer, want Marie Trintignant en Jacob beschikken allebei over veel talent om de kijker te boeien. Ze hadden derhalve een betere film verdiend. Het camerawerk van Acacio De Almeida bevat een aantal prachtige shots van het landschap en is in zijn totaliteit zeer aanvaardbaar. Er is dankbaar gebruik gemaakt van klassieke muziek (Mozart, Bruckner, Wagner, Vivaldi) die heel goed past en mooi klinkt.

Bruckners Entscheidung

1995 | Drama, Biografie

Duitsland 1995. Drama van Jan Schmidt-Garre. Met o.a. Joachim Bauer, Markus Ertelthaler, Sophie von Kessel, Julia Regehr en Joachim Kaiser.

De vermaarde Oostenrijkse componist Anton Bruckner (1824- 1896) durfde aanvankelijk aan zijn muzikaal talent niet toe te geven. Hij werd leraar en studeerde in het geheim muziek en werd in 1855 op 31-jarige leeftijd organist van de dom in Linz. Toen hij 43 was maakte hij een geweldige crisis door om te besluiten hoe het verdere verloop van zijn leven zou zijn. Hij ging drie maanden kuren in het sanatorium van wondergenezer Vinzenz Prei[KL29]nitz in Bad Kreuzen. De film, gedraaid in effectief zwart-wit gaat over de tijd in het kuroord. Een fictieve, buitenbeeldse figuur, de architect Otto (met de stem in de originele versie van Peter Fricke) wisselt van gedachten met Brucker en raakt met hem bevriend. Hij schrijft over zijn ontmoetingen met Bruckner aan zijn vriendin Sophia, die we wel in beeld zien (Von Kessel). De regisseur, die eerder de film CELIBIDACHE (over de gelijknamige dirigent) maakte, laat de kijker middels zijn gedramatiseerde documentaire zien hoe Bruckner tot de slotsom komt voor het verdere verloop van zijn begenadigde carri[KA2]ere. Zowel de slow-motion beelden als de muziek van Richard Wagner (die in de figuur van Kaiser door Bruckner ontmoet wordt), Sebastian D'Iradier en Bruckner zelf spelen een grote rol in deze meditatieve, filosofische film. Scenario van regisseur Schmidt-Garre. Het camerawerk is van Pascal Hoffmann en Wedigo von Schutzendorf. Voor Bruckner liefhebbers -en vorsers een must. De buitenbeeldse stem van Bruckner is van Peter von Fontano.

Johan

1976 | Drama

Frankrijk 1976. Drama van Philippe Vallois. Met o.a. Philippe Vallois, Marie-Christine Weil, Walter Maney, Jean-Paul Doux en Georges Barber.

Een regisseur wil een film over zijn geliefde Nederlandse vriend maken, maar deze wordt gearresteerd. Hij zet zijn project toch door en gaat in Parijse ontmoetingsplaatsen van homo's op zoek naar mannen die Johan en hemzelf kunnen belichamen. Deze merkwaardige en bij vlagen zeer interessante film-in-wording is boeiend als indirecte liefdesverklaring maar irritant in het narcisme waarmee de regisseur zichzelf portretteert en laat portretteren door anderen. Treffende en uitdagende stukken reportage over 'pees'-trajecten en een raak geschetste, spreekwoordelijke nichten-moeder.

Die Pfarrhauskomödie

1971 | Komedie, Drama

Duitsland 1971. Komedie van Veit Relin. Met o.a. Maria Schell, Veit Relin, Hugo Lindinger, Jane Tilden en Christine Schuberth.

Pastoor Achatius heeft zijn kokkin Ambrosia bezwangerd en stuurt haar weg om anoniem te bevallen. Haar plaats wordt ingenomen door Irma Prechtl, die als Ambrosia terugkomt, haar baantje niet wil opgeven. Ze verleidt daarom Achatius, maar ook zijn onervaren, nog jonge hulppastoor Vinzenz Maurermeier. Alleen de moeite vanwege Maria Schell.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Anton Bruckner op televisie komt.

Reageer